لومړۍ 200 کرښې.
นิวยอร์กซิตี้ ปี 1941
ข้าขอจูบลาทุกอย่าง ผนังเน่าๆ 4 ด้าน ขึ้นบันไดทั้ง 6 ชั้น
ทางยกระดับที่ดังตั้งแต่ตี 3 เหมือนกรุ๋งกริ๋งที่หน้าต่าง
จูบลาแทนข้าด้วย มอรี่ ข้าจะคิดถึงที่นี่
- คิดถึงเป็นบ้าเลย - ฝันเฟื่องอีกแล้ว
ไม่อีกแล้ว ลิล ข้าตื่นแล้ว ตื่นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
ลุงเดฟบอกไว้แล้ว
แสงสว่างจะเหมือนความฝัน ถ้าเราอยู่อย่างไม่ลืมตา
ตอนนี้ข้าลืมตาแล้ว
ข้าเห็นนักร้องในโบสถ์ และรู้ว่าพวกเขาแต่งตัวรุ่งริ่ง
แต่เราก็เป็นนักร้องกันทั้งคู่
- เจ้าด้วย มอรี่ ลุงเดฟ ด้วย - ตะวันจะขึ้นแล้ว
เดี๋ยวพ่อค้าปลาจะเร่มาตามถนนฟุลตัน
ให้เขาเร่ไป ให้เขาร้องเพลงสุดชีวิตจิตใจ
นั่นแหละ ใช้วงประสานเสียงที่แตกแล้ว ให้พวกเขาร้อง
ลาก่อน มอรี่
ลาก่อน
เราจะได้ข่าวจากเด็กน้อยนี้ ซึ่งไม่ใช่จากโปสการ์ด
ปลาครับ! ปลาสดๆ!
ถ่มน้ำลายใส่มือแล้วไปทำงานได้ สายแล้ว มอรี่
ไม่อีกต่อไป ลิล
มันยังเช้าอยู่
บราโว!
คนแต่ง!
โต๊ะพร้อมแล้วครับ เมอร์ซิเออร์ ฟิงค์
พรรคพวกคุณหลายคนมาถึงแล้ว
การ์แลนด์ สแตนฟอร์ดมารึยัง
เขาโทรมาบอกว่าจะมาช้าสักหน่อย โต๊ะนี้ครับ
บาร์ตัน ดีใจที่คุณมาได้
รู้จักริชาร์ด เซนต์แคลร์ กับป๊อปปี คาร์นาฮานเสียสิ
รูปหล่อ ดูดีมีเสน่ห์จัง
เรามาดื่มแชมเปญฉลองโอกาสสำคัญดีกว่า
- อ่าน เฮรัลด์ รึยัง - ยังเลย
ผมไม่อยากให้คุณกังวล แต่เคเว่นควบคุมตัวเองไม่ได้
แต่ที่สำคัญกว่า ริชาร์ดกับป๊อปปีชอบละครมาก
ร้องไห้น้ำตาไหลพรากเลย เฮรัลด์ ว่าไง
- ผมเอามาด้วย - ขอร้องล่ะ เดเร็ก
"วงประสานเสียงที่ไม่แตกสลาย ชัยชนะของชายสามัญ
"ไม่เห็นดาวจรัสแสงสักดวง บนเวทีเบลาสโกเมื่อคืนนี้
"แม้เหล่านักแสดงจะทำหน้าที่ของตนได้อย่างดี
"ดาวรุ่งคืนนี้กลับเป็น ผู้ประพันธ์ละครเกี่ยวกับสามัญชน
"พูดให้ถูกคือพ่อค้าปลา
"ผู้ดิ้นรนเพื่อปากท้อง โดยมิอาจหักห้ามความทะยานอยากได้
"ผู้เขียนแสดงความงามของมุมเสื่อมโทรม และบทกวีในถ้อยคำหยาบเถื่อน
"เสียงหนักแน่นดังขึ้นแล้วในโรงละครอเมริกัน
"และเจ้าของเสียงชื่อบาร์ตัน ฟิงค์"
พรุ่งนี้ก็เอาไปห่อปลา ไม่สูญเปล่าซะทีเดียว
- ประชดนี่ - ผมไม่ฟังเสียงวิจารณ์
ผมไม่ได้ทำเล่นๆ ในเรื่องงาน
คนเขียนเขียนจากกึ๋น
กึ๋นบอกเขาว่าอะไรดี
อะไรแค่พอใช้ได้
ฉันไม่ริอ่านเป็นนักวิจารณ์หรอก
แต่พระเจ้ารู้ว่าฉันมีกึ๋น
และกึ๋นฉันบอกว่ามันเยี่ยมมาก
กึ๋นคุณสวยน่าดูจัง
คุณนี่บ้าจริง
หยุดเถอะ
ประกาศเรียกบาร์ตัน ฟิงค์
ผมคิดว่าคุณจะมาร่วมวงด้วย
พระเจ้า คุณทิ้งผมไว้กับคนพวกนั้น
ใจเย็นๆ เดี๋ยวผมจะไปร่วมวงด้วย
เราต้องคุยอะไรกันหน่อย
ผมเพิ่งคุยกับทางลอส แองเจลิส
แคปิตอล พิกเจอร์ส อยากเซ็นสัญญากับคุณ
เขาเสนออาทิตย์ละ 1,000 เหรียญ ผมว่าจะขอเป็น 2,000
- ให้ทำอะไร - คุณทำอาชีพอะไรล่ะ
ผมไม่แน่ใจอีกแล้ว ผมพยายามจะเปลี่ยนอะไรใหม่ๆ
ผมจะไม่กดดัน เพราะผมให้เกียรติคุณ
แต่ไปอยู่ฮอลลีวู้ดสักพักจะช่วย
ให้คุณมีเงินเขียนบทละครกี่เรื่องก็ได้
ไม่รู้สิ
ตอนนี้ บ้านผมอยู่นี่
ผมเกือบประสบความสำเร็จแล้ว
คุณทำสำเร็จระดับหนึ่งแล้ว
คุณไม่เข้าใจหรือ ไม่ใช่ความสำเร็จแบบที่มีนักวิจารณ์มาป้อยอ
หรือผู้อำนวยการสร้างอย่างเดเร็กทำเงินมหาศาล
ผมหมายถึงความสำเร็จที่แท้จริง
ความสำเร็จที่เราฝัน
การทำโรงละครที่มีจริงๆ
เกี่ยวกับคนสามัญ สำหรับคนสามัญ
ถ้าผมหนีไปฮอลลีวู้ดตอนนี้
ผมจะมีเงินเยอะ ได้ไปปาร์ตี้ ได้เจอคนดังๆ
แต่ผมต้องถอนตัวออกจากความสำเร็จแบบนั้น
จากคนสามัญทั่วไป
- ผมพูดเรื่องเดิมๆ อีกแล้ว - เห็นบทวิจารณ์ของเคเว่นรึยัง
- ยัง มันว่ายังไง - เอ้า เอาของผมไปอ่าน
คุณเป็นดาวเด่นในวงการบรอดเวย์
คุณอาจทิ้งมันเพื่อเงินนิดหน่อย หรือคว้าไว้เพื่อเงินมหาศาล
สามัญชนยังอยู่ที่นี่เมื่อคุณกลับมา
ใครจะรู้ อาจมีพวกนั้นสัก 1-2 คน อยู่ในฮอลลีวู้ดก็ได้
มาทำเป็นพูดอ้างเหตุผล
ผมพูดตลกต่างหาก
โรงแรมเอิร์ล มีอะไรให้รับใช้ครับ
ผมจะเช็คอิน ชื่อบาร์ตัน ฟิงค์
ได้เลย
เอาละ
ใช่ ฟิ-ง-ค์ หรือเปล่า
ฟิงค์ บาร์ตัน คงจะเป็นคุณแน่
คงใช่
ถ้างั้น ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
ทุกอย่างเรียบร้อย แค่เซ็นชื่อ
- แวะหรืออยู่ครับ - ว่าไงนะ
แวะพักหรืออยู่เลย
ไม่รู้สิ
คือ ผมจะพักที่นี่ไม่มีกำหนดนะ
ประจำ งั้นก็อาทิตย์ละ 25.50 จ่ายล่วงหน้า
เช็คเอาท์ตอนเที่ยง แต่คงไม่ต้อง เพราะคุณอยู่ประจำ
ถ้าอยากได้อะไร โทรลงมาได้ ผมชื่อเช็ต
ที่พักเรามีความเป็นส่วนตัว แต่บริการแบบเดียวกับโรงแรม
รวมทั้งบริการขัดรองเท้าฟรี ผมชื่อเช็ต
เช็ต!
เรียบร้อย
มีกระเป๋าเท่านี้ใช่ไหมครับ
ใบที่เหลือจะส่งตามมา
ขอต้อนรับสู่ลอส แองเจลิสครับ คุณฟิงค์
ชั้นหกครับ
ชั้นต่อไป ชั้นหก
ลิฟต์
ชั้นหกครับ
โรงแรมเอิร์ล
โรงแรมเอิร์ล "หนึ่งวันหรือนิรันดร"
นั่นเขาเรอะ บาร์ตัน ฟิงค์ใช่มั้ย
ขอผมดูหน่อย ขอผมเอาแขนโอบคนคนนี้หน่อย
มาให้ผมกอดที สบายดีมั้ย
เดินทางเป็นไง ผม แจ็ค ลิปนิค ผมเป็นเจ้าของที่นี่ คุณคงอ่านมาบ้างแล้ว
ลูจัดทุกอย่างให้ตามต้องการรึเปล่า
หน้าไปโดนอะไรมานะ หน้าเขานะ ลู
มันไม่แย่เหมือนที่เห็นหรอกครับ พอดีห้องผมมียุงนะ
- ที่พักดีมั้ย ให้เขาพักที่ไหน - ผมอยู่ที่เอิร์ล
ย้ายไปที่แกรนด์หรือวิลเชียร์ อ้อ หรือบ้านผม
- ขอบคุณครับ แต่ผมอยากพักที่ไม่... - ไม่เหมือนฮอลลีวู้ด
พูดออกมาเลย ไม่ใช่คำหยาบ
อยากพูดอะไร พูดเลย ที่แคปิตอล พิกเจอร์ส นักเขียนคือราชา
รอดูเช็คทุกอาทิตย์ แล้วจะรู้ว่าเรายกย่องนักเขียนยังไง
เขาชอบหนังแบบไหน
คุณฟิงค์ไม่ได้เลือกเป็นพิเศษ
ว่ายังไง บาร์ต
พูดกันตรงๆ ผมไม่รู้เรื่องหนังเท่าไร
ไม่เห็นเป็นไรนี่
คุณคิดว่าเป็นปมด้อย
คิดว่าเราอยากได้คนที่รู้เรื่องพวกนี้
อาจจะคิดว่ามีเรื่องเทคนิคยากๆ ต้องเรียนรู้เยอะไปหมด
ผิดถนัด เราสนใจอย่างเดียว
คุณเล่าเรื่องให้เราหัวเราะหรือร้องไห้ได้ไหม
คุณทำให้เราร้องเพลงอย่างมีความสุขได้มั้ย นั่นอาจจะมากกว่าหนึ่งอย่าง
ผมเปิดบริษัทนี่ ผมไม่รู้เรื่องเทคนิคอะไรเลย
แต่ทำไมผมถึงอยู่นี่ เพราะผมมีเซนส์ ผมเก่งเรื่องสร้างความสนใจ
อีกอย่าง ลูคงบอกคุณแล้วนะ ผมใหญ่กว่า เถื่อนกว่า เจ๋งกว่า
ยิวคนไหนในเมืองนี้
ผมไม่ได้หมายถึงไอ้นั่นใหญ่กว่านะ ไม่ใช่เรื่องลามก เอากาแฟมั้ย
ดีครับ ขอบคุณ
ผมเคยมีหุ้นในบริษัท แต่ขายไปหมดตั้งแต่ยุค '20
มีคนบีบน่ะ บางคนคิดอย่างนั้น ผมเองแหละ
เราคอยดูเขา เขามีครอบครัว อย่าพูดถึงวันเก่าๆ เลย
อยากพูดอะไรก็พูด ฟังนะ บาร์ต
เราจะให้คุณทำหนังมวยปล้ำ วอลเลซ เบียรี่
คุณรู้จักบทกวีข้างถนน
ตัดเรื่องคาวบอย โจรสลัด คนบ้า ไบเบิ้ลพวกนี้ออกไปได้
ฟังนะ ผมว่าโคลงกลอนไม่ต้องซึ้งมาก
เราคิดเหมือนกันใช่มั้ย ผมเองก็มาจากนิวยอร์ก
หรือถ้าโคตรเหง้าเดิมก็มาจากมินส์ก
ซึ่งเราจะไม่พูด ผมจะไม่ถามของคุณ
ใครๆ ก็ว่า "หนังมวยปล้ำของวอลเลซ เบียรี่ มันหนังเกรดบี"
ผมจะบอกว่า "เหลวไหล"
แคปิตอลไม่ทำหนังเกรดบีอยู่แล้ว
เรามาหยุดข่าวลือแบบนี้ดีกว่า
ตอนนี้เลย
ขอบใจนะ ลู มาร่วมวงกับเราสิ
- เราคุยถึงหนังของเบียรี่ - หนังชั้นยอด
- ได้โครงเรื่องหรือยัง - ยัง
- เราเพิ่งซื้อมา ซัทเทอร์เดย์อีฟนิ่งโพสต์ - เรื่องนั้นเฮงซวย
ผมอยากรู้ความหวัง ความฝันของเขา
เขาจะต้องเกลือกกลั้วกับคนชั่ว
แล้วก็มีเรื่องรักๆ คุณคงรู้แนวนะ ไม่งั้นก็เด็กกำพร้า
คุณว่าไง ลู วอลลี่แก่เกินไปสำหรับเรื่องรักมั้ย
ดูผมทำเข้า
มีนักเขียนนั่งอยู่แท้ๆ ดันถามลูว่าเรื่องควรจะเป็นยังไง
แบบไหนดี บาร์ต เด็กกำพร้าหรือผู้หญิง
อาจจะทั้งสองอย่าง
เราน่าจะเขียนโครงเรื่อง
ให้บาร์ตลองซะก่อนสิ
ให้เขาทำเต็มตัวเลย ผมนะรู้จักนักเขียนดี
เอาเรื่องผู้หญิงละกัน เราคงไม่ทำทุกอย่าง
ที่สำคัญจะต้องได้อารมณ์แบบบาร์ตัน ฟิงค์
เราทุกคนมีอารมณ์แบบบาร์ตัน ฟิงค์
แต่เพราะคุณคือบาร์ตัน ฟิงค์ คุณต้องมีมากกว่า
พูดจริงๆ นะ บาร์ต
ผมชอบคุณ เราจะเริ่มอย่างสวยงาม
ถ้านักเขียนทุกคนเหมือนคุณ ผมคงไม่ต้องลงมาดูเอง
สิ้นอาทิตย์นี้ ผมขอดูความคืบหน้า
อีกอย่าง ผมได้ข่าวเรื่องละครของคุณ
คนของผมในนิวยอร์กบอกว่า มันทรงพลัง สะเทือนอารมณ์
เขาว่ามันแปลกๆ แต่คุณรู้ตัวนี่ว่าคุณทำอะไร
ขอบคุณที่ทุ่มเทใจ เราอยากได้คนมีใจมาร่วมวงการหนังเพิ่มอีก
เราทุกคนหวังจะได้เห็นงานดีๆ
เฟดเข้า อาคารให้เช่า บนฝั่งตะวันออกตอนล่างของแมนฮัตตัน
เช้าตรู่ แว่วเสียงรถราบนถนน
- แผนกต้อนรับครับ - ฮัลโหล เช็ต
- พูดอยู่ครับ - บาร์ตัน ฟิงค์ ห้อง 621 นะ
No comments yet. Be the first to leave one.