Migration

Úllala. Illumination.

Þá er komið að sögu fyrir háttatímann.

Einu sinni var falleg tjörn.

Hún var paradís.

Allir voru glaðir þar.

Kannski ekki allir,

vegna þess að tveir andarungar þjáðust af undarlegum kvilla.

Þeim leiddist.

Og þá langaði mikið til að sjá hvað var fyrir handan indælu, litlu tjörnina.

"Komdu. Við skulum skoða."

"En pabbi segir að það sé hættulegt að fara frá tjörninni."

"Við erum hugrakkir og sterkir. Við óttumst ekkert."

Og þeir ákváðu að halda af stað.

Beint í flasið á...

ránfuglum.

Þeir voru umkringdir. Innikróaðir.

En andarungarnir voru ekki hræddir.

Litlu hetjurnar réðust á ránfuglinn og...

Þeir dóu.

Endir.

Allt búið? Dóu þeir?

Já. Enginn lifði af.

En hvernig?

Viltu smáatriðin? Allt í lagi.

Fyrst skar hegrinn þá í tvennt...

Bíðum aðeins hæg.

Pabbi ykkar sagði rangt frá.

Aftur.

Það sem kom fyrir í alvöru var

að hegrinn sá að þeir voru týndir

og bauðst til að hjálpa þeim.

Pam, þetta er hegri!

Geðsjúkur morðfugl hannaður til að éta andarunga.

Jæja þá.

Hegrinn var við það að éta þá,

en þá komu foreldrarnir á ögurstundu og björguðu þeim.

Nei, nei.

Foreldrarnir komu en það var um seinan.

Dax. Engar áhyggjur. Þetta verður allt í lagi.

"Í alvöru, pabbi?"

Já, auðvitað.

Kramdar endur geta líka náð langt í lífinu.

Svo lengi sem þær eru kyrrar í tjörninni, fjarri hættum heimsins,

eins og hegrum og björnum og úlfum

og stormum og fellibyljum

og krókódílum og eitruðum sveppum...

-Ég þarf að fara að sofa. -...og flensu og andaflensu

-og sverðtígrum... -Hvað varð um hinn andarungann?

-Var hún líka kramin? -...og eldfjöllum...

Nei, nei. Engar áhyggjur, Gwen.

Andarungarnir voru báðir hólpnir.

Þeir fóru bara beint aftur til tjarnarinnar.

En annar ránfugl kom og...

Og bauð þeim góðan dag. Endir.

Allt búið.

Allt í lagi.

Góða nótt, mamma.

Góða nótt, pabbi.

Góða nótt.

Góða nótt, vinan.

Hvað?

Í hvert skipti sem þú segir sögu bleytir Gwen rúmið sitt.

Er það? Það er frábært.

Það þýðir að hún sé að læra.

Læra hvað? Að fara aldrei frá tjörninni?

Nákvæmlega.

Treystu mér, ég kenni henni mikilvægan ótta.

Ég ætti að vita það, ég hef lifað við hann alla ævi.

Eins og við öll.

Góða nótt, elskan.

Góða nótt, ástin.

ENDUR!

Viðbúin, tilbúin, af stað!

Áfram, Gwenny. Áfram. Hraðar.

Vertu á undan pabba. Áfram, áfram!

Jei!

Ég tapaði.

Já!

Heyrðu.

Halló!

Nei!

Jei!

-Ég á! -Þú ert ömurleg.

-Ég á þau! -Þú fékkst fullt!

Takk, pabbi.

Allt í lagi. Munið að tína nýju laufblöðin.

Allt í lagi, pabbi.

Er þetta í lagi, pabbi?

Fullkomið. Leitaðu áfram.

Heyrið mig! Þið verðið að sjá dálítið.

Það er ótrúlegt. Komið.

Komið, öll sömul.

-Sko. Ég sagði það. -Já.

-Er þetta ekki fallegt? -Þetta er meiriháttar.

Hafið þið séð svona endur áður?

Sjáið þetta.

Þær hljóta að vera farfuglar.

Þær virðast svo dularfullar og framandi.

Hvaðan ætli þær hafi komið?

Við ættum kannski að heilsa þeim.

Er það? Nei. Sjá þessar fjaðrir.

Mig langar að vita það. Förum og spyrjum þær.

Mack, komdu.

Nei, ég er góður.

Láttu ekki svona. Við hittum aldrei nýjar endur.

Jæja, þá.

Allt í lagi, krakkar, förum að hitta nýju vinina hennar mömmu.

Krakkar?

Ferðin gengur vel.

-Já. Gott að hafa meðvind. -Já.

-Halló! -Halló.

-Velkomin til tjarnarinnar. -Takk.

-Hæ. -Hæ.

Flottar fjaðrir.

Við ættum ekki að vera hérna, Dax. Pabbi verður reiður.

Farðu aftur til foreldranna.

Halló.

-Dax, komdu. -Hvað ertu að gera?

-Ég vil ekki vera drepin. -Slepptu mér, fiðraða vartan þín.

Er ég fiðruð varta? Þú þekkir mig ekki einu sinni.

Nei, nei.

Hún er fiðruð varta.

Þú ert mjög fín varta. Ég meina andavarta. Ég meina...

Ég er að grínast.

Einmitt.

Hæ. Ég heiti Kim.

Hæ. Ég heiti Dax.

Velkomin til Elgshöfuðstjarnar.

Velkomin til bla bla bla.

Þú og hópurinn þinn megið vera hér eins lengi og þið viljið.

Ég gæti sýnt þér staðinn.

Það er ekki mikið meira að sjá. En...

Takk. En við erum bara að stoppa stutt á leiðinni suður.

Við ætlum að eyða vetrinum þar. Hvert ætlið þið að fara?

Við erum kyrr hér til að forðast morðfugla eins og þig...

Afsakaðu. Varta.

Þannig að þið farið ekkert yfir veturinn?

Nei.

Þið ættuð að koma með okkur.

Hvað? Í alvöru?

Já. Þinn hópur gæti slegist í för með okkar.

Þetta verður svo svalt.

Þú munt dýrka ferðina. Sólina. Sandinn.

Ertu hrifinn af hitabeltismat? Hvað finnst þér um banana?

-Ég veit ekki... -Þú munt dýrka þá.

Haltu á þessu. Ég spyr pabba minn.

Pabbi! Pabbi!

Hvað gerðist?

Ég veit það ekki, en þú ert í vandræðum.

Dax! Gwen!

Eruð þið brjáluð? Þið megið ekki fara svona.

-Hann neyddi mig. -Hvað?

-Og hann talaði við stelpu. -Stelpu?

-Gwen! -Já.

Og hann sagðist vilja kvænast henni.

Hvað?

Ég sagði það ekki.

Þú sagðir það með augnaráðinu.

Pabbi, hann er að lemja mig!

Heyrið mig! Þetta er nóg!

Systkinagrimmd!

Nóg.

Allt í lagi. Halló. Hæ. Stórar kveðjur.

Og þetta dugar. Förum.

-Mack! -Hvað? Ég heilsaði.

Ég brosti. Ég horfði í augu. Ég merkti við alla reitina.

Halló. Ég frétti að þið vilduð fljúga með okkur.

Hvað sagðirðu?

Við ætlum til Jamaíku. Hafið þið farið þangað?

Nei.

Það er dásamlegt.

Það er jafnvel lón með glóandi vatni.

Vá. Mig langar að sjá það.

Þá er það ákveðið.

Hópurinn þinn getur komið með okkur. Þetta verður frábært.

Je minn. En indælt af ykkur.

Bíddu, bíddu.

Ég held að það hafi orðið smá misskilningur.

Því miður erum við upptekin í vetur.

Ekki satt, Pam? Við þurfum að gera fullt.

Og svo þurfum við að gera fullt eftir það.

Þannig að vitið þið hvað? Við getum ekki farið.

En farið þið. Skemmtið ykkur vel.

Og við biðjum að heilsa glóandi vatninu.

Kannski á næsta ári?

Endilega! Á næsta ári.

Jæja... við þurfum að fara.

Góða ferð!

Takk.

Góða... tjörn.

Mér þykir leitt að þú getir ekki átt börn með henni.

Þetta var svo... dónalegt!

Ég veit.

"Góða tjörn." Hver segir svoleiðis?

Greinilega slæmt uppeldi.

-Ekki þau. Þú. -Ég?

Já, þú.

Allt í lagi. Ég brást aðeins of hart við.

En farflug? En heimskuleg hugmynd.

Allt í lagi. Þú ert ómögulegur.