There Is No Authority But Yourself

Δεν υπάρχει καμμία αυθεντία εκτός από εσένα

Είπαν πως είμαστε σκουπίδια,

Ε, το όνομα είναι Κρας (πάτος-λαικός), όχι Κλας(the Clash),

Μπορούν να μαζεύουν τα πανκ παράσημα

Γιατί αυτοί παίρνουν τα φράγκα,

Δεν αλλάζουν οτιδήποτε με τα μοδάτα τους λόγια,

Όλες τις αντιρατσιστικές κονκάρδες, και το βάδισμα πορείας,

Χίλιοι λευκοί τύποι, στέκονται στο πάρκο

Μάχονται το ρατσισμό σαν το ασπρο κερί μες τη σκοτεινιά

Ο μαύρος έχει τα προβλήματα του αλλά, και το τρόπο να τα πολεμά,

Μη γελιέστε ότι βοηθάτε με τις φιλελεύθερες λευκές σας μαλακίες,

Αν σας νοιάζει να κοιτάξετε λίγο πιο μέσα στο πως είναι τα πράγματα στ'αλήθεια

Θα βλέπατε ότι είμαστε όλοι μαύροι για τους ηγέτες της χώρας...

Το τυπικό λάιβ των Κρας θα ήταν μια μεγάλη αίθουσα,

με πανό παντού τριγύρω.

Πολύ σκοτάδι, πολύς κόσμος να τριγυρνά, μεθυσμένα πανκιά να έχουν καταρεύσει πιο πίσω

Κάποιοι λίγοι σκινάδες να προσπαθούν να κάνουν φασαρία,

Ένας αέρας- μια ατμόσφαιρα έντασης.

Πάντα στο ψάξιμο να μην αρχίσουν μπελάδες,

ίσως καμμια φήμη ότι θα σκάσουν 500 σκινάδες του Νασιοναλ Φροντ(σαν τη Χ.Α.)

να μας γαμήσουν στο ξύλο, οπότε συνεχώς να περιμένουμε να σπάσει η πόρτα,

και μετά να ανεβαίνουμε στη σκηνή και να σε φτύνουν,

ή να σου πετάνε οτιδήποτε πράματα αλλά σε συνεχή τσίτα, ένταση.

Δεν είν'για μένα το πάτωμα του εργοστασίου

Σκούπα εννιά με πέντε

Δεν είν'για μένα η ηλίθια κούρσα ποντικών

Δεν βλέπω και το λόγο

Με ρωτάει ο άλλος τι δουλειά κάνω

Και του λέω, "Εσύ τι θα έκανες?"

Αν σ'είχανε γαμήσει κι εσένα

Απόβλητο της κοινωνίας

Μου λεν πως έσκαψα τη δικιά μου τρύπα και χώθηκα με τα μούτρα

Ε, στα αρχίδια μου για όλα,

Δεν υπακούω στους ηλίθιους κανόνες τους

Είναι όλοι απλά ηλίθιοι υποκριτές..

Νομίζω πως αυτό που προσπαθούσαν να κάνουν οι Κρας, και που έπρεπε να γίνει αλλά σωστά,

Ήταν να πουν ότι είναι δυνατό,

ότι γίνεται να υπάρχεις και έξω από τα θεμέλια (το σύστημα).

Η Τζι κι εγώ αγωνιστήκαμε πολύ σκληρά για να καταλάβουμε τι σημαίνει

Και αντί να παραπέσουμε σε πιο συμβατικούς τρόπους για να το κάνουμε...

εμείς διατηρούμε τη λογική "ανοιχτής πόρτας¨, το συντηρήσαμε και προσπαθούμε να το επεκτείνουμε

και προσπαθούμε να περιλαμβάνουμε οποιονδήποτε, με τον ίδο τρόπο που κι οι Κρας ήταν ανοιχτοί σε όλους.

Ενάντια σε μια κοινωνία που στη πραγματικότητα κλείνει τις πόρτες της,

πιστεύω πως από το 70-την εποχή μας κατά κάποιο τρόπο-μια ελεύθερη εποχή,

ο αγώνας γίνεται πιο δύσκολος-όλο και πιο δύσκολος.

Γαμήστε τους πολιτικάντηδες

ΕΓΩ θέλω να πω κάτι

Για την κατάσταση του έθνους

Πως μας συμπεριφέρονται σήμερα

Στο σχολείο τι σου δίνουν σκατά

Σε ρίχνουνε στην τρύπα

Πρσπαθείς, προσπαθείς να βγεις

Αλλά δε μπορείς γιατί

Σε έχουνε γαμήσει

Και τότε είσαι το έξοχο παράδειγμα

Του πως δεν πρέπει να είναι Αυτοί

Κι αυτό είναι μόνο ένα δείγμα

Του τι μας έκαναν σε μένα και σε σένα

Μας χρωστάνε μια ζωή?

Μας χρωστάνε, μας χρωστάνε

Χρωστάνε τη ζωή?

Μας χρωστάνε, μας χρωστάνε

Χρωστάνε τη ζωή?

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΜΑΣ ΤΗ ΧΡΩΣΤΟΥΝ

Θες να το κάνω εγώ?

Όχι, μ'αρέσει να το κάνω.

Θα μπεις μέσα? Ωραία.

- Σκεφτήκατε τίποτα καινούριο ενδιαφέρον..

ή θέλετε να ρωτήσετε τίποτα για το σπίτι και πως λειτουργούμε,

ή τι είδατε, τι έχετε δεί, δεν δεί,οτιδήποτε?

Ενδιαφέρομαι αρκετά για την πολιτική των Κρας και πως εξελίχθηκε, θέλω να μάθω κι άλλα γι'αυτή.

- Όταν ανοίξαμε τις πόρτες εδώ, 40 χρόνια πριν, απ'ότι κι αν προέκυψε

ξεκίνησε πάντως με κέντρο την ιδέα της δημιουργικότητας,

και βέβαια πάντα ήμασταν και οργανικοί (στμ.βιολογικά εννοεί), είναι πιο λογικό και φτηνότερο,

αλλά πάντα ο πρώτος λόγος που είμαστε εδώ και που

οι περισσότεροι που έχουν παραμείνει σαν κάτοικοι, ήταν και είμαστε δημιουργικοί..

καλλιτέχνες, συγγραφείς, σκηνοθέτες ή μουσικοί,

και στον ελεύθερο χρόνο μας πρακτικά, φροντίζουμε το κήπο και τα άλλα...

και έχουμε κάνει πάρα πολλά πρότζεκτ αλλά οι Κρας ήταν το μόνο που απέκτησε κάποια φήμη,

ήταν μια πανκ μπάντα,

πολύ πολιτική, κυρίως και βασική μας αρχή ήταν ότι δεν υπάρχει άλλη αυθεντία εκτός απο τον εαυτό σου,

μ' άλλα λόγια η ζωή σου είναι δικιά σου ευθύνη.

Από τη μία είμασταν πεισματικά αντίθετοι με...

ότι τότε δεν ήταν ακόμα γνωστό ως παγκοσμιοποίηση, και εμείς το ορίζαμε σαν επιθετικό καπιταλισμό,

Έτσι, από τη μία είχαμε πολύ πολιτικούς στόχους,

Αλλά από την άλλη είχαμε μια πολύ DIY πολιτική,

βασικά ζήσε τη ζωή σου,

βάλτα σε τάξη,

από τη μία για να εναντιωθείς στον υλικό τους κόσμο.

σε κάθε μέτωπο,

και παράλληλα για να προσφέρεις πρακτικούς τρόπους που μπορεί να γίνει αυτό.

Έτσι απ'τη μία μοιράζαμε κόλλες με το πως να φτιάξεις μολότοφ,

και με το άλλο χέρι για το πως να φτιάχνεις το δκό σου ψωμί.

Ρωτάνε γιατί μισώ, γιατί είμαι κακός

Μου λένε πως έχω τώρα πράγματα που δεν είχαν εκείνοι

Μου λένε πανε εκκλησία και δες το φως

Ο καλός θεός έχει πάντα δίκιο

Και τι μ'αυτό

Τι μ'αυτό κι αν ο χριστός πέθανε στο σταυρό

Και τι με το μαλάκα, δε με νοιάζει μια

Και τι με τον αφέντη, περπάτησε στο νερό

Δεν τον βλέπω να σταματάει τις σφαγές

Μου λεν πως δε χρειάζεται να ζω από τενεκέδες

Να πάω με τα νερά τους, να εξομολογηθώ τις αμαρτίες μου,

Μου λεν να μην κάνω ούτε μια παρανομία

Ο ιησούς χριστός λέει κοιτάει όλη την ώρα

Και τι μ'αυτό

Τι κι αν είναι όλητην ώρα πάνω από τον ώμο μου

Τη βλέπω την αλήθεια όσο μεγαλώνω

Βλέπω τι απάτη είναι

- Γιατί είναι δικιά μου η ζωή, δικιά μου όχι δική του

Το λενε,ε, θα με βάλουνε μέσα

Το λενε θα με κάνουν να πληρώσω

Στιβ Ιγκνοραντ(Αδαής) Φωνή

Κάτσε εδώ, δε θ'αργήσουμε.

- Είχα ακούσει για το πανκ ροκ αλλά δεν είχα δει ή ακούσει κάτι

και τελείωνοντας από τη δουλειά μια μέρα, είδα

ένα πόστερ για μια μπάντα τους The Clash

ότι έπαιζαν στο Κολστον Χολ

και πήγα κι εγώ να δω τι έπαιζε

και απλά με ταρακούνησε τελείως.

Για 1η φορά στη ζωή μου, ήταν εκεί πάνω ένα μάτσο τύποι εργατιάς

νέα παλικάρια, που έδειχναν τέρμα τρομακτικοί,

κι έλεγαν τα πράματα που κι εγώ ήθελα πάντα να πω.

Πιο παλιά άκουγα κι εγώ David Bowie και άλλα τέτοια

και μ'άρεσαν αλλά ποτέ δεν ήταν έτσι... Ήταν πάντα η φάση του σουπερσταρ

και τώρα στη σκηνή είναι αυτοί οι τύποι, εργατική τάξη,

με το ίδιο ιστορικό σαν και το δικό μου

λέγοντας ακριβώς τα ίδια που ήθελα να πω κι εγώ, και

και προς το τέλος ο Τζο Στράμερ είπε:

"Αν πιστεύετε πως μπορείτε να το κάνετε καλύτερα, ξεκινήστε τη δικιά σας μπάντα"

Κι εγώ ήμουν σε φάση, ναι, θα το ήθελα αυτό!

Κι έτσι πήγα να δω τον Πενυ Ριμπο στο Ντάιαλ Χαουζ,

έμενε μόνος του εκεί τότε,

και μου λέει " Τι κάνεις;"

και είπα ότι θέλω να κάνω μια μπάντα

και μου λέει " Σου παίζω τα ντραμς αν θες κι εσύ"

και μετά λεώ τι θα κάνουμε με τα άλλα μέλη κι αυτός απάντησε "Οχι, ας έχουμε μόνο ντραμς φωνή"

και έτσι ξεκίνησε.

Έγραφα πολύ τότε

και μια μέρα έσκασε ο Στιβ.

Άκουγα πολύ Πατι Σμιθ και τέτοια πράγματα.

Είχα πάρει κι ένα παλιό ντραμ σετ

και απλά αρχίσαμε να το παλεύουμε.

Κι όσο το παλεύαμε, έσκαγαν κι άλλοι τύποι

και θέλανε να παίξουν κι αυτοί

κι αλήθεια κάπως έτσι ήτανε.

Και σίγουρα δεν παίρναμε τους εαυτούς μας στα σοβαρά

κι ούτε περιμέναμε κανέναν άλλο να μας πάρει στα σοβαρά.

Δεν είχαμε φιλοδοξίες να..

Εε, εγώ δεν είχα τις φιλοδοξίες, ο Στηβ μπορεί να είχε, αλλά εγώ σίγουρα δεν ήθελα να

κάνω οτιδήποτε συμπεφωνήμενο, ένα κατασκεύασμα..

Τι ακριβώς ήθελες να πεις τότε;

Άντε γαμηθείτε, μπάσταρδοι,

Σας μισώ,

Χρειάζομαι περισσότερα λεφτά, γιατί να πρέπει να δουλεύω,

σταματήστε να μου λέτε τι να κάνω

όλοι οι μπάτσοι είναι γουρούνια

Ξέρεις, ότι θέλει να πεί ένας νέος όταν είναι τσαντισμένος.

Αλλά μετά...

μιλώντας με τον Πενυ Ριμπό, ήταν πιο πολύ σαν,

ίσως να σκεφτούμε τι στ'αλήθεια θέλουμε, ή τι δε μας αρέσει και

να είμαστε λίγο πιο πολιτικοί γι'αυτά

ή στο προσωπικό επίπεδο πολιτικοί και λίγο πιο ποιητικοί.

Και σίγουρα, μας χρωστάνε τις ζωές μας πίσω, και βέβαια μας τις χρωστάνε!

Κι ακόμα τα ίδια θέλω να πω, ούτως ή άλλως.

Οπότε δεν άλλαξες στη πραγματικότητα;

Όχι! Το θέμα είναι τώρα δεν ξέρω πως να τα πω,

Έτσι είμαι στα 48 χρονών, να είμαι ακόμα γαμιέστεε!

Σας μισώ!

Αλλά δεν είναι ποτέ το ίδιο όταν δεν έχεις μαλλιά!

Είμαι προιόν

Είμαι ένα σύμβολο

ατελείωτων

μάταιων

άσκοπων

αχρείαστων

παιχνιδιών

Είμαι τα γυαλιστεά πακέτα στο ράφι του σουπερμάρκετ

Τα περιεχόμενα μου δεν είναι κατάλληλα για κατανάλωση από ανθρώπους.

Μπορώ να τραυματίσω τραγικά την τέλεια υγεία σου.

Τα περιεχόμενα μου θα καταλάβουν τις σωματικές λειτουργίες σου.

Είμαι η λάσπη που όλοι περπατούν από πάνω.

Είμαι το ορφανό που κανείς δε θέλει.

Είμαι το χαλί της σκάλας που πατάτε.

Είμαι ο λεπρός που κανείς δεν θέλει να αγγίξει.

Πολύ

Είμαι ένα δείγμα.

Είμαι ο αποδιοπομπαίος

των άχρηστων

χωρίς μέλλον

ατελείωτων

των άμυαλων ιδεών

Είμαι ένα νούμερο στο αρχείο που ταξινομείς.

Είμαι ο φάκελος πο βάζεις στο ράφι.

Είμαι ο ηλίθιος που προσπαθείς να τρομάξεις όταν λες

"΄Ξερω τα πάντα για σένα, να σαι σίγουρος γι'αυτό."

Ε, δε θέλω το τρελό σας σύστημα

Δεν θέλω να είμαι στα αρχεία σας.

Τους πειρασμούς σας προσπαθώ να αποφεύγω