The Peripheral

ความเดิมตอนที่แล้วใน ท่องมิติพลิกโลก

พวกนีโอพริม กลุ่มคนที่เชื่อว่า เราเป็นคนทำลายโลกด้วยการปกป้องมัน

ครอบครัวนาย พวกเขาถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยม

นั่นมันค่อนข้างน่ากังวลอยู่นะ

อยากฆ่าเขาสินะ

อยากมากครับ

จะเป็นมิตรหรือศัตรูกับฉันก็ได้

แต่ฉันขอบอกไว้เลยนะว่า การเป็นศัตรูกับฉันมันไม่ง่าย

ตอนนี้ชีวิตเธอได้มีเรื่องอะไรไหม

ที่แปลกใหม่หรือไม่ธรรมดา

ลอนดอน หนึ่งปีก่อนการหายตัวไป ของแอลิต้า เวสต์

พระเจ้า

ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน

- เธอทำอะไร - แค่มาทักทาย

ต้องให้ฉันทวนความจำไหม

ฉันตัดสินใจจะเดินหน้าต่อ ช่างหัวอดีต

ปล่อยวางเรื่องบาดหมางทั้งหมดไป

ฉันพยายามทักเธอตั้งแต่วันแรก แต่เธอเมินฉัน

ก็ใช่

และเช้าวันต่อมาก็มีจดหมาย วางอยู่บนโต๊ะทำงานฉัน

ฉันยังเก็บมันไว้อยู่สักที่ ถ้าเธออยากให้ฉันอ่านให้ฟังทุกคำ

แต่เท่าที่จำได้แบบไม่ต้องดูจดหมาย

"ถ้าแกยังมาคุยกับฉันอีก

"ฉันจะควักตาแกออกมา แกมันเฮงซวย นังคนเห็นแก่ตัว"

น่าจะเป็นคำว่า "อี" มากกว่า

"นัง" ฉันมั่นใจ

ฉันน่าจะใช้คำว่า "อี" มากกว่า เพื่อความสวยงาม

งั้นเธอก็พลาดไปอีกหนึ่งเรื่อง

ใช่ ครั้งนี้ก็ด้วย ถ้าเธอเดินหนีไป

ไปดื่มกันหน่อยไหม เหมือนเมื่อก่อน

ฉันแต่งงานแล้ว

ดีใจด้วยย้อนหลังนะ หล่อนเป็นคนยังไง

เขา

โอ้ เกรซ บอกทีว่าไม่จริง

ฉันมีลูกสองคน

ให้ตายสิ

เธอน่าสงสารจัง เป็นข้อตกลงก่อนแต่งเหรอ

เธอหักอกฉันอย่างจังเลยนะ

แค่แก้วเดียว แล้วฉันจะกลับ

อยากพูดอะไรก็พูด ไม่ต้องอ้อมค้อม

ฉันว่ามันถึงเวลาทบทวนผลการกระทำ

พูดอย่างกับเพิ่งออกรบมา

แล้วมันไม่ใช่เหรอ

ฉันเคยไปหาเอไอบำบัดมา หลังจากเรื่องของเรามันพังไม่เป็นท่า

นั่นคือคำที่เธอใช้แทนเรื่องของเรางั้นเหรอ "พังไม่เป็นท่า"

เอไอบอกว่าส่วนที่ดึงดูดและ เป็นข้อผิดพลาดในความสัมพันธ์เรา

ก็คือเธอเป็นคนเฮงซวยที่ดี ส่วนฉันเป็นคนดีที่เฮงซวย

ภายนอกเธอดูเป็นคนแย่ๆ

แต่ลึกๆ ข้างใน เธอช่างเป็นคนดี

และฉันตรงข้ามกับเธอ

เธอยอมจ่ายเงินให้คำพูดโง่ๆ นี่จริงเหรอ

ใช่ มันก็พอช่วยฉันได้บ้าง

เธอยังทำพวกบ้านตุ๊กตาอยู่ไหม

ไม่ได้ทำเป็นปีๆ แล้ว

รู้ไหม เอไอบำบัดมีอยู่หนึ่งทฤษฎี

บอกว่าทุกอย่างเป็นเรื่องของ คำสั่งและการควบคุม

เธอมาจากที่ที่ไม่มีทั้งสองอย่าง

และบ้านตุ๊กตา ก็เป็นแค่ทางเดียวที่พอจะชดเชยได้

เป็นโลกใบเล็กๆ ที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย

คำพูดเหมือนพวกมือสมัครเล่นพูดไปเรื่อย

เธอมีคำอธิบายที่ดีกว่านี้ไหมล่ะ

เธอต้องยอมรับว่า มันเป็นงานอดิเรกที่แปลก

เธอเคยรู้สึกว่า การเข้าใจคนอื่นเป็นเรื่องยากไหม

อย่างการเข้าใจว่า พวกเขาคิดอะไรอยู่หรือรู้สึกยังไง

เธอหมายถึงความเห็นใจเหรอ

มันมีอะไรบางอย่างเกี่ยวกับ การรับหุ่นเล็กๆ มา เปลี่ยนท่าทางให้มัน

จัดท่านั่งให้

ดูว่ามันกำลังมองอะไร

มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนได้รับอนุญาต

ให้เข้าไปในจิตใจคนอื่นได้

และนั่นช่างเป็นความรู้สึก ที่ประเมินค่าไม่ได้

เธอจะจูบฉันหรือเปล่า

เธออยากจูบเหรอ

ฉันคิดถึงเธอแทบตาย แอลิต้า เธอคิดไม่ออกแน่ว่ามากแค่ไหน

เธอน่าจะดีกับฉันให้มากกว่านี้

อยากได้คำขอโทษงั้นเหรอ แค่นั้นใช่ไหม

เปล่า อะไรที่ผ่านมาแล้วก็ให้ผ่านไป

ถ้างั้นมีอะไร

เล่าเรื่องงานของเธอให้ฉันฟังสิ

- งานฉันเหรอ - ใช่

เธอกำลังวิจัยเรื่องลึกลับอะไร

อยู่ใต้ห้องใต้ดินลับที่มีประตูเหล็กบานใหญ่

- เธอไม่อยากรู้เรื่องนั้นหรอก - ไม่ ฉันอยากรู้

มันเหมือนจานเพาะเลี้ยงขนาดยักษ์

เราทำทุกอย่างที่อยากทำได้ที่นี่ และเราทำทุกอย่างที่เราอยากทำอยู่

จริงเหรอ เธอแน่ใจนะ

นึกไม่ถึงเลยใช่ไหม

เรารู้มาว่ามันเหมือนกับ แบบจำลองที่ประณีต...

เราอธิบายข้อมูลแบบนั้นลงไป

ให้กับคนที่ตำแหน่งต่ำกว่าแบบเธอ

คนที่ตำแหน่งต่ำกว่างั้นเหรอ ก็ได้

และมีกี่คนที่เข้าถึงได้

แค่ทีมของฉัน และแน่นอนว่ามีดร.นูแลนด์ด้วย

แล้วก็บุคลากรรักษาความปลอดภัยระดับสูง รวมๆ ก็น่าจะสักสองโหล

พร้อมไหม

เราเรียกมันว่าน้ำพุแห่งพระเจ้า

ฉันเข้าถึงทุกอย่างได้ที่นี่

ไม่ใช่แค่กับต้นตอ แต่เข้าถึงได้ทั้งสถาบันด้วย

แต่ฐานข้อมูลเราตอนนี้

ก็เหมือนกับเม็ดทราย บนชายหาดที่กว้างใหญ่

เรายังต้องคอยปรับปัจจัยแวดล้อมในต้นตอ

เรามีมากกว่า 8,000 วิจัย ที่กำลังศึกษาอยู่

วิจัยอะไร

มันยากที่จะตั้งชื่อสาขาโดยไม่มีฐานวิชา

พฤกษศาสตร์ อุตุนิยมวิทยา สัตววิทยา พันธุศาสตร์

สมุทรศาสตร์ วิทยาการหุ่นยนต์ วนศาสตร์...

ส่วนเรื่องที่น่าตื่นเต้นจริงๆ น่ะเหรอ

คงเป็นความลับเรื่องการปกป้องโลกเวรนี่

ที่มาจาก แผนกปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของเราเอง

พวกเขาตั้งบริษัทบังหน้าในต้นตอ

ไว้ประมูลทำสัญญากับพวกกองทัพ

เพื่อฝังเครื่องแฮปติกส์ในตัวบุคลากร

และใช้เทคโนโลยีเราไม่มากก็น้อย แต่แค่ระดับพื้นฐานที่พอเหมาะเท่านั้น

เพื่ออะไร

ดูสิ อันนี้สนุก

ลองคิดว่าเรามีกองกำลังทหารชั้นยอด ที่คอยควบคุมด่านหน้า

พวกเขาได้ข่าวว่ากองกำลังศัตรู วางแผนที่จะใช้

สัตว์ที่บาดเจ็บล่อให้ไปในที่โล่ง

แล้วทหารหนุ่ม ที่ถูกฝึกมาอย่างดีพวกนี้จะทำยังไง

ถ้าเกิดหมาที่ได้รับบาดเจ็บ ดันโผล่มาอยู่ตรงหน้าพวกเขา

ยิงมันทิ้ง

แต่ถ้าเครื่องฝังของพวกเรา ค่อยๆ กระตุ้นเคมีประสาทเจ้าของร่างล่ะ

เพิ่มกระแสไฟฟ้าไปที่ข้างหน้า กลีบสมองอินซูลา

เป็นจุดที่สร้างความรู้สึกเห็นใจ

โอเค

คนไหน

ทุกคน

จุดที่น่าสนใจมันมาจากตรงนี้

เธอเห็นไหมว่าพวกเขาตอบสนองต่างกัน

ขึ้นอยู่กับพื้นเพ และประสบการณ์ชีวิตของแต่ละคน

เป็นเรื่องลึกลับของตัวตน

- นั่นเขา... - รอดูไปก่อน

หยุดเขา

- ห้ามเขาสิ - มันเกิดขึ้นไปแล้ว ที่รัก

เมื่อนานมาแล้ว

เธอคงเข้าใจว่ามันหมายความว่ายังไง

ใช้งานการปรับเปลี่ยน ที่คล้ายๆ กันแบบนี้ในระดับสังคมได้

บอกลาการจลาจลที่รุนแรง บอกลา...

เธอทำแบบนั้นไม่ได้

พวกเขาเป็นคน เป็นคนจริงๆ

เห็นไหมล่ะ เป็นสิ่งดีๆ ที่น่ากลัว

หล่อนวางแผนจะทำอย่างนั้นที่นี่เหรอ

เชื่อไหมล่ะถ้าฉันปฏิเสธ

หล่อนทำไปแล้วงั้นเหรอ

อีกครั้งนะ ถ้าบอกว่ายัง จะเชื่อไหม

สวัสดีตอนเย็น

เดี๋ยว

คุณมาจากแผนกธัญพืชหรือเปล่า

ใช่

ช่วยอธิบายทีทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่

ทั้งที่ไม่มีสิทธิ์เข้ามาอย่างเด็ดขาด

- ว่าไงนะ - คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ลงมาชั้นนี้

- ฉันแค่มากับ... - รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร

แน่นอนค่ะ ดร.โฮการ์ต

งั้นเธอน่าจะมีคำอธิบายว่าทำไม

ถึงได้ตั้งคำถามกับเพื่อนรักของฉัน อย่างไร้มารยาทจนเกินจะรับได้ขนาดนี้

ฉันแค่ทำตามหน้าที่ค่ะ

- หากเธอจะลงมาชั้นนี้ต้องขออนุญาต... - เราเจอกันข้างบน

แต่ฉันลืมแจ็คเก็ต ฉันก็เลยพาเธอลงมาข้างล่างด้วย

ภายใต้การดูแลของฉัน และถือว่าเป็นแขกของฉันด้วย

เธอจะเขียนรายงานเรื่องนี้ก็ได้ ถ้าเธอต้องการ

แต่อย่าลืมเซ็นชื่อตัวเองด้วยละ

ฉันจะได้รู้ว่าใครเป็นคนร้องทุกข์เรื่องฉัน

ฉันคิดว่าคงไม่จำเป็นหรอกค่ะ ด็อกเตอร์

แต่ฉันขอไม่ให้คุณทำแบบนี้อีก

ขอโทษนะ

ฉันแค่อยากบอกว่า เธอมีดวงตาที่งดงามมาก

ฉันพูดจริงๆ

ฉันยอมตายเพื่อตาแบบนั้นเลยละ

ท่องมิติพลิกโลก

คีย์เวสต์ ปี 2032

พีท โคซินสกี้

โรเบิร์ต โอคอนเนล

ยินดีที่ได้รู้จัก

สิบล้านดอลลาร์นะ บ๊อบ

เงินเข้าบัญชีคุณ ล่วงหน้าไปแล้ว 25 เปอร์เซ็นต์

ถือเป็นค่าความเชื่อใจของผมที่มีให้คุณ

ฉันไม่ได้ชื่อบ๊อบ พวก ฉันชื่อพีท

ทำไมถึงยากขนาดนี้ กะอีแค่ให้พวกคุณรับเงินผมไป

ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร

ผมพูดถึงบ๊อบ "นักฆ่าโฉด" โอคอนเนล

- ฉันไม่รู้จัก - คนดับลิน

สร้างชื่อจากการฆ่านักสู้ยูดีเอไปสามคน ในวันเกิดอายุ 18 ของเขา

ฆ่าคนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนเป็นที่จดจำ ก่อนจะหนีข้ามประเทศ

ตอนกลางคืน เคยนึกถึงกองศพพวกเขาหรือเปล่า บ๊อบ

นึกถึงวิญญาณน่าสงสาร ที่คุณกระชากออกมาจากร่าง

นายเป็นใครวะ

นายจ้างคนใหม่ของคุณ ผมลองใช้ค้อนแล้ว มันไม่ได้ผล

ตอนนี้ก็เลยมองหาของใหม่ จะใช้มีดผ่าตัดก็ได้นะ ถ้าคุณอยาก

เคยใช้มาทั้งสองอย่างแล้วไม่ใช่เหรอ

พูดจริงๆ นะ นายโทรผิด

งั้นเบอร์ของทอมมี่ จิโอร์โน่ ก็คงผิดเหมือนกัน

น่าเสียดาย ผมกะว่าจะโทรหาเขาต่อ

อาจจะเล่าเรื่องลูกสาวคุณให้เขาฟัง

ที่อยู่ในบังกะโลเล็กๆ ของเธอ

ที่บาทอนรูจใช่ไหมนะ

พอจะคุยกับผมได้หรือยัง บ๊อบ

นายอยากให้ใครตาย

เอาละ ฟลินน์ พร้อมนะ

พร้อมแล้ว