لومړۍ 200 کرښې.
เดือนตุลาคม ปี 2013 กรุงโซล
เดือนตุลาคม ปี 2013 ถนนซังอัม เขตมาโพ กรุงโซล
เฮ้อ...หายไปไหนเนี่ย
เธอย้ายวันนี้จริงเหรอ
ไม่มีฝุ่นเลย ไม่มีซักติ๊ดเดียว
แล้วเธอกำลังหาอะไรอยู่
ถ้าไม่อยู่ที่นี่ ก็หายไปแล้วล่ะ
นี่อะไรเนี่ย
เธอยังมีไอ้นี่อยู่เหรอ
อุ๊ยตาย ละอ่อนฝุดๆ พวกหนุ่มดอกไม้...
มูนกยองอึนโคตรผอมเลย
นี่ นี่ น้ำลายห้ามไหลนะแล้วดูระวังๆด้วย
นั่นเป็นสมบัติสุดหวงของบ้านฉัน
เจอแล้ว
นี่ นายจะไปไหน
สวัสดีครับ
ผมจะออกไปแป๊บเดียว
ว้าว เขาโตขึ้นเยอะเลย
รู้สึกเหมือนเมื่อวานนี้เองที่เขากระโดดจ๊ะเอ๋ฉัน
เขาเรียนเก่งไหม
คิดว่าเขาจะเก่งไหมล่ะ
เขาบอกว่าเขาโตแล้ว เขาไม่ฟัง... หนวดเคราก็กำลังขึ้น...หยะแหยงชะมัด
วีดีโอนั่นเพิ่งดูนี่
แล้วอยู่ๆเกิดอะไรขึ้นกับวีดีโอ
นั่นเป็นวีโดโอแต่งงานไม่ใช่เหรอ
ใช่ วีดีโอแต่งงานของซองนาจอง
เธอเป็นคู่แต่งงานใหม่หรือไงถึงดูไม่หยุดหย่อน
ใช่ที่ไหนเล่า ฉันนึกว่าทำหาย ฉันเพิ่งเจอวันที่กำลังเก็บของจะย้าย
ฉันว่าจะไม่ดูเพราะทำให้ฉันขนลุกจนอยากอ้วก วันนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันจะดู
เธอจะไปงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ไหม
ทำไมจะไม่ไป ดีออก เหมือนไปย้อนวันวานของตัวเอง
เธออาจดูแย่นะ
เธอสวมมงกุฏแบบนี้
เพราะเธออยากใส่ชุดแต่งงานของปาร์คจูมิหรือไง
ฉันไม่ควรดูใช่ไหม
นี่เป็นเรื่องบอบช้ำทางใจจริงๆ
มัวทำอะไรอยู่ถึงยังไม่กลับบ้าน
อยู่ที่สถานีรถไฟใต้ดินเหรอ
งั้นก็ดีเลย ถนนคังนัมทางเหนือ ชั่วโมงเร่งด่วนรถติดเป็นตังเม
การจราจรเริ่มจากสะพานข้ามแม่น้ำฮัน ถ้านายไม่เข้าไปที่ถนนอิแทวอน นายจะติดอยู่แค่นั้นแหละ
ใช่ จากนั้นไปเปลี่ยนเป็นสายหกที่สถานีฮยักซู นี่เป็นทางที่เร็วสุดแล้วนะ
ตรงนั้นเป็นสถานีดีเอ็มซี
แล้วก็ ซื้อกาแฟมาให้ฉันหน่อย ยูนจินเธอไม่ดื่มกาแฟใช่ไหม อยากดื่มอะไร
น้ำผลไม้ก็ได้
เอาน้ำส้มมา 1 ขวดนะ
มีโยเกิร์ตบลูเบอร์รี่ที่นั่น
บอกเขาว่าไม่เอาอัลมอนต์ และใส่เอสเพรสโซ่ 2 ช้อน...
เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว อยากซื้ออะไรก็ซื้อมาเหอะ
โทษทีนะ อืม
รีบมาล่ะ
ฉันเกลียดอัลมอนต์ชะมัด
ว้าว ซังนาจอง เธอกลายเป็นคนโซลไปแล้ว
เธอรู้จักโซลอย่างกับหลังมือตัวเอง แถมยังสั่งกาแฟเหมือนเป็นเรื่องกล้วยๆ
เธอดูดีเชียวสำหรับสาวเซาะกราวเมืองมาซาน
เพื่อนฮัก...ปีนี้ฉันอยู่ที่โซลเป็นปีที่ 19 แล้วเด้อ
ฉันอยู่ที่โซลมาค่อนชีวิตแล้ว
นี่ทำให้ฉันเป็นคนโซลแม่นบ่
แม่น ถ้าเทียบเรื่องนี้ เธอก็เป็นคนโซลจริงๆ
นี่
อะ..อะไรเนี่ย
ฉันเอาอะไร...ใส่หัวฉันเนี่ย
~ เกิดอะไรขึ้นกับฉัน ~
สวัสดีค่ะ
~ นี่เป็นเรื่องแปลกจริงๆไม่ใช่หรือ ~
นี่ ซองนาจอง เธอไม่คิดว่า เธอยัดหน้าอกมากไปเหรอ
หน้าอกของเธอดันขึ้นมากเกินไปนะ ฉันว่าอีกเดี๋ยวฉันคงได้เห็นหัวนมเธอ
ตอนนี้ฉันอยากตายจริงๆ
ยังไงเธอก็เป็นเจ้าสาว ทำหน้าดีๆหน่อย
เธอถ่ายรูปแบบนี้มาเป็น 50,000 รูปแล้วนะ แถมเธอยังดูต่างกับฉันเลย
นาจอง นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเธอนะ
ใส่เกียร์หมาเลย ถ้าเธอออกประตูไปได้ เธอก็จะเป็นอิสระอีกครั้ง
เธอควรจะพูดอย่างนี้ กับเจ้าสาวที่กำลังจะแต่งงานเหรอ
เธอบอกว่าการแต่งงานคือความสุข และว่าฉันจะโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเองไม่ใช่เหรอ
ถ้าเธอแต่งงานตอนนี้ เธอจะไม่ได้ไปดูพี่อีซางมินที่ชอนจูอีกแล้วนะ
ว่าที่สามีฉันอนุญาตแล้วย่ะ
เขาบอกว่าถ้าเป็นเกมวันหยุดก็ไม่เป็นไร
จะเอาอะไรกับสัญญาก่อนแต่ง
แล้วเธอก็เชื่อเขาเหรอ ยัยโง่
ใช่
หรือจะถามว่าที่สามีฉันที่อยู่ข้างหลังเธอ
หา จริงเหรอ
ถ้างั้นเจ้าบ่าวควรจะพูดอะไรสักหน่อย
โอ๊ะ รอเดี๋ยวนะ รอเดี๋ยว
ทำไมเป็นแบบนี้เนี่ย
แต่วันนี้เจ้าบ่าวดูดีมากเลยนะ
พอแต่งตัวแบบนี้แล้วไม่เหมือนเดิมเลย เกิดอะไรขึ้นกับกล้องเนี่ย...
โอเค โอเค
ดูทรงผมสิ
~ ฉัน...ฉันรัก...รัก ~
Reply 1994
The Last Game เกมสุดท้าย
เดือนกุมภาพันธ์ ปี 1994 ที่กรุงโซล ~ ไม่มีใครรู้ตั้งแต่เกิด ~
~ ไม่มีใครมองเห็นวันพรุ่งนี้ ~ เพลงประกอบเรื่อง Last Game ร้องโดยคิมมินกโย
~ ถ้าเธอจะก้าวไปข้างหน้า เพื่อไปหาอนาคตซึ่งอาจจะน่ากลัว ~
~ ฉันจะไปกับเธอ ~
~ แต่หากเป็นเรื่องยากก็ให้บอกมา ไม่เป็นไรถ้าจะหยุดและร้องไห้ ~
~ อย่าลืมว่านี่เป็นการเริ่มต้นของหัวใจเธอ ~
~ ฉันจะให้ทุกอย่างของฉัน ~
ดั๊งก์ลูกนั้นชู้ตเว่อร์ไปหน่อย ว่าไหม
ว้าว ไอ้หมอนั่น ตั้งแต่เรตติ้งทีวีสูงขึ้น เขาก็ทำอะไรตามใจชอบตอนวินาทีสุดท้ายตลอด
แต่ดั๊งก์ลูกนั้นชู้ตเว่อร์ไปหน่อยมั้ง ใช้เก้าอี้ช่วยร้อยเปอร์เซ็นต์ชัวร์
จะเป็นไปได้ยังไง จางดองกันดั๊งก์ยังไงกัน
ก็แค่รายการทีวี รายการทีวีน่ะ หยุดบ่นซักทีเถอะ
ถ้าอยากบ่นมากนัก จะมานั่งดูทำไม ไปนอนซะไป
นี่ ยัยเด็กน้อย
เพราะดาซึลอยู่ในนี้หรอกนะ
แปลงร่างเป็นดาซึลเดี๋ยวนี้
อยากตายเหรอไง
พูดตามฉัน "ฉันคือดาซึล ฉันคือดาซึล"
ฉันบอกให้หยุดไง
หยุดนะ ยัยเด็กนี่
ยัยบ้านี่ จริงๆเลย ปล่อยนะ
ทำไมยัยเด็กนี่ถึงเป็นแบบนี้นะ ตกมันหรือไง
ฉันไม่ได้ตกมันนะ
หยุดสักที
พ่อนั่งอยู่นี่นะ ยัยตัวแสบ พ่ออยู่นี่
เงียบๆหน่อยซี่
เพราะงี้แหละคนถึงโดนแทง
แกนี่เสียงดังแสบแก้วหูจริงๆ
ที่รัก ยังไม่เสร็จอีกเหรอจ๊ะ
มาแล้วจ้า มาแล้ว
โอ๊ะๆ...
ที่รัก นี่อาหารประเภทไหนกันเนี่ย
เราตกลงกันว่าจะกินแค่นิดหน่อยไม่ใช่เหรอ
ยังดีกว่าไม่พอกันนะ
พอเราไปเติมใหม่อีก รายการก็มาพอดี
นาจอง ไปหยิบแตงกวากับไข่ต้มในครัวมาหน่อยสิ
ค่ะ
ฉันว่าเราเอาเส้นบะหมี่มาผูกเชือกได้เลยนะเนี่ย
ถ้าอยากได้เพิ่มก็บอกนะจ๊ะ
ทำไปได้...
ที่รัก อีกนิดจ๊ะ
ดูเหมือนลูกสาวเราจะอินกับทีวีนะ
พวกเขาบอกว่าพี่ซางมินจะมาวันนี้ แต่พี่เขายังไม่มาเลย
งั้นพวกเขาก็โกหกหนูใช่มั้ย
หนูรอจนลูกกะตาแทบจะหลุดแล้วเนี่ย
ยัยนี่ ตอนนี้เธออายุ 20 แล้วนะ พูดเพราะๆหน่อยไม่ได้หรือไง
พ่อกำลังกินอยู่นะ
พี่เป็นขอทานหรือไง
ทำไมพี่ไม่ทำให้เหมือนคนอื่นเขา
เธออยากตายคามือฉันใช่มั้ย
ฉันบอกให้หยุด
หยุดนะ บอกแล้วว่าอย่าหยิกแก้มฉัน
ทำไมพี่ถึงดึงแก้มฉันอยู่เรื่อย
ปล่อย ปล่อยนะ
อีซางมินมาแล้ว
ว้าว
เฮ้อ
ผู้เล่นที่ออกทีวีในช่วงฤดูกาลแข่งขันเป็นแบบนี้เหรอ
ยังไงทีมเกียก็ได้เป็นแชมป์เห็นๆไม่ใช่เหรอครับ
-ใช่ที่ไหน -ใช่แล้ว
-บอกว่าไม่ใช่ -ฉันบอกว่าใช่ไง
คราวก่อน ทีมม.ยอนเซก็เอาชนะทีมเกีย
ตอนนั้นเป็นเพราะเจ้าเลวคิมฮุน สติแตกไปแป๊บหนึ่งหรอก
แล้วพี่จะทำยังไงถ้าทีม ม.ยอนเซชนะ
แล้วเธอจะทำยังไงถ้าทีมเกียชนะ
-พี่อยากพนันไหมล่ะ -เธออยากพนันเหรอ
พี่จะพนันอะไร
เธออยากได้อะไรของฉันก็เอาไปเลย
ฉันไม่อยากได้อะไรของพี่สักอย่าง
คนขายของเก่ายังมีข้าวของที่ดีกว่าพี่อีก
ถ้างั้นก็ลืมไปเลย
เดี๋ยวนะ แล้วเทปซอแทจีของพี่ล่ะ
อะไรนะ
ยังไงพี่ก็ไม่ฟังเพลงอยู่แล้ว
ยัยนี่ เธอจะบ้าเหรอ
เอาอย่างอื่นสิ อันนี้ฉันได้เป็นของขวัญจากแฟนฉัน
อ๋อ...
ผู้หญิงที่สมองประถม นมมหาวิทยาลัยอ่ะนะ
ถ้าเธอไม่หยุดพูด ฉันตบเกรียนแตก
ยังไงพี่ก็ไม่ฟังเพลงอยู่แล้ว ฉันไม่เคยเห็นพี่เอาหูฟังใส่หูเลย
ฉันฟัง นี่เป็นอัลบั้มที่สองของซอแทจี เพลงแรกคือเพลง"Ha Yeo Ga" ใช่ไหม
นั่นเป็นอัลบั้มที่ 3 โง่จริง
ฉันรู้น่าว่าเป็นอัลบั้มที่ 3
โง่จริง นั่นอัลบั้มที่ 2 ของเขา
เธอบ้าใช่ป่ะ ถึงเอาแต่เรียกฉันว่าโง่
อยากให้ฉันตัดปากทิ้งให้มะ
หา
ฉันบอกว่าอย่าพูดอย่างนั้น
ฉันบอกว่าอย่าดึงแก้มฉันไง
เราตั้งให้วันนี้เป็นแห่งความทรงจำของเธอดีมั้ย
ปล่อยนะ พี่ปล่อยก่อนซี่
ปล่อย
-ปล่อย ปล่อยนะ ฉันบอกให้ปล่อยฉันก่อน -ปล่อย ปล่อยนะ
ปล่อยฉัน
ปล่อยก่อนซี่ ฉันบอกแล้วว่าอย่าดึง
กลับมาแล้วครับ
กลับมาแล้วเหรอ แฮแท
อ้อ นั่นไง ตรงนั้น ทำไมเธอไม่ทานบะหมี่สักหน่อยล่ะ
ไม่เป็นไรครับ ผมกินระหว่างทางแล้ว
อ้อใช่ ทำความสะอาดห้องเธอหน่อยนะ
พรุ่งนี้ เธอจะมีเพื่อนร่วมห้องเพิ่มอีกคน
อ้อ จริงเหรอครับ เข้าใจแล้วครับ
ฝันดีครับ
ปาโตราซูส
ฉันเดาว่าสองคนนั้นน่าจะเปลี่ยนชื่อกันแล้ว
ค่ะ แล้ววิชาเอกของเขาก็คือวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
อะไรนะ จริงเหรอ
ว้าว ที่หอพักชินชอนของเรา
นี่เป็นคนเช่าคนแรกในประวัติศาสตร์เลยนะ ที่อยู่เมเจอร์เดียวกับลูกสาวเรา
No comments yet. Be the first to leave one.