Wings of Fame

Ondertiteling: Alain Delon Fan

VLEUGELS VAN GLORIE

WE ZIJN BEROEMDER DAN JEZUS

DE VLEUGELS VAN GLORIE, MIJN LEVEN DOOR CESAR VALENTIN

Pardon... Kunt u mij het adres van "Het Imperial Hotel" geven?

"Het Imperial Hotel", waar is het?

Is het hier niet leuk? Het staat daarin.

Je gaat niet binnenkomen. Je verspilt je tijd.

Alles is volgeboekt door mensen die naar het filmfestival komen.

Valentin! Valentin! Valentin! Valentin! VALENTIIIIIN!!!

Meneer Valentin, wat heeft u privé besproken met de paus?

We hebben mogelijke scheidingen en de laatste Hollywood roddels besproken.

In 40 minuten?

Ik probeerde meer spirituele onderwerpen te bespreken, maar de Heilige Vader weigerde.

Meneer Valentin, wat is uw kijk op glorie?

Het betekent niet zoveel voor mij als je denkt en het heeft een negatieve kant.

Bijvoorbeeld...

Vorig jaar speelden we in het theater "Otello".

Toen ik op het podium stapte, begon het publiek te applaudisseren en te zingen.

Noch had ik mijn mond geopend.

Het publiek applaudisseerde mijn rol zeker niet, omdat ik het niet kon spelen vanwege het lawaai.

Dus ze applaudisseerden mij als een beroemd persoon.

Valentin had alle applaus toen de arme Otello zat en wachtte tot ze hun mond hielden.

Welke interpretatie geeft u de voorkeur?

Ik mis acteurs die mopperen, mompelen en mompelen alsof ze al jaren stil zijn

en als ik een camera zie, lijken ze zich te verbergen onder het kleed

maar je moet de ruimte verachten, je moet het frame besturen

om de ruimte te domineren.

Of andersom, je moet de ruimte domineren en het frame besturen.

Wat vind u van de Britse cinema?

Wat een goed idee...

- Ik kan het adres van de fanclub geven. - Daar ben ik niet in geïnteresseerd.

Als je zaken doet, praat dan met mij of anders...

- Laat een boodschap achter. - Het is een persoonlijke kwestie.

- Waarom schrijf je hem geen brief? - 10 keer gedaan, geen antwoord...

- Bel hem nu alsjeblieft? - Hij is hier nu niet.

Oké, ik wacht. Wanneer komt hij terug?

Hij heeft de hele dag afspraken en gaat morgenvroeg weer weg.

Hey! Hey!

Meneer Valentin. Wacht. Alstublieft.

Ik moet met u praten. Ik moet met u praten.

- Hier de post. Nog iets nodig? - Nee, bedankt Walter.

Camera twee. Sta paraat.

Jij, met het licht, als ze uit de auto stappen...

- ...moet je ze volgen, oke? - Oké, oké. rustig aan.

Meneer Valentin! Meneer Valentin!

Meneer Valentin! Het is heel belangrijk. Meneer Valentin, alstublieft...

Met liefde van Valentin.

In Gods naam, doe iets!

Camera 5 op die man! Het licht nu onmiddelijk op die man!

Verspil geen tijd!

Ja, dat is prima. Ik zie hem. Camera 3, camera 5, perfect.

Wees alsjeblieft stil!

Welkom meneer Valentin. Ik verwachte u al.

U krijft een suite op de 2e verdieping. Eén van de beste die we hebben.

We zijn erg blij u hier te hebben.

Wilt u hier inchecken?

- Kan ik iets doen? - Ja, ik wil me omkleden.

U zult alles wat u nodig heeft vinden. We hebben aan alles gedacht.

Ik wens u een prettig verblijf.

Pardon, kunt u me vertellen welk jaar het is?

1966.

1966...

Oke.

- Naam alstublieft! - Norman Eliot Trigorin.

U lijkt hier niet te zijn geregistreerd. Wat heeft u gedaan?

- Ik heb Cesar Valentin vermoord. - Ah, u bent degene...

Maar u bent hier met de naam Smith. Brian Smith. Is het niet?

Ja, dat is mijn echte naam. De andere is het literaire pseudoniem.

Ook bekend als Norman Eliot Trigorin.

Uw sleutel.

Geweldig, ja, mooi! Ja, geweldig!

Mooi, ja, mooi. Fantastisch...

Meneer Smith, ik heb schone handdoeken voor u.

Kun je ze in mijn kamer achterlaten? Het is open.

Wie is die klootzak die nog steeds het krijt steelt?

Kijk wat er over is...

Zelfs de meest gemene personages in mijn romans gebruiken die taal niet.

Rot op met je romans.

Het heeft geen zin om op deze manier te klagen.

En het is absoluut irrelevant dat u niet in een kleine kamer kunt werken.

U zou blij moeten zijn dat u een andere kamer hebt.

- 10 seconden om deze plek te evacueren. - Wacht even, alstublieft.

Het is een hele vreemde plek, nietwaar?

Je went er wel aan. Zoals we allemaal deden.

Trouwens, mijn naam is Frisch.

Erica Frisch.

Dokter Frisch? De dokter Erica Frisch?

Daarom kwam je me bekend voor.

- Wiens kind is het? - Dat is het kind van Lindbergh.

Het Lindbergh kind, zei de sadistische dokter Frisch.

Ben je een schrijver?

Ik heb mijn hand voor vele dingen gebruikt.

Een beetje poëzie... weet je... romans en andere dingen.

Ze hebben iets gepubliceerd. Van het oude spul, niet het goede.

- Het is moeilijk te verslaan. - Maar je bent beroemd. Anders was je hier niet.

Op dit eiland geniet je meer dan de roem op aarde.

Van tijd tot tijd wordt een selectie gemaakt en dan kom je hierheen!

In de mist van de vergetelheid van iedereen die sterft zonder bewustzijn.

En waar zijn we? Wat is deze plek precies?

Ik wou dat ik het je kon vertellen.

Een wachtkamer? Vagevuur? Je zou het zelfs de hel kunnen noemen.

De meesten van ons zijn meer bang om vergeten te worden dan te sterfen.

- En de oude mensen, waar zijn ze? - Wie?

Shakespeare, Galileo en Mozart. Waar zijn ze?

Het is een goede vraag, maar hier slaat de logica niet op.

Niemand lijkt hier voor altijd te blijven.

En wie zegt dat dit het enige eiland en het enige hotel is?

Hoe kan ik geloven dat ik dood ben? Ik voel. Ik ben niet alleen. Ik hoor je.

Maar ja, je bent dood.

We zijn allemaal dood. Deze realiteit is een illusie.

- En dat is Lassie, waarschijnlijk. - Ja, de beroemde filmhond.

En zij is ook dood.

En wat heb je gedaan om bermoemd te worden, meneer Smith?

Ik heb één van de grootste acteurs uit mijn tijd vermoord.

Ober!

Ober!

- Ja meneer. - Wat is dat voor lawaai?

Rocksterren hebben een improvisatiesessie, meneer.

Het is onzin. Zeg dat ze hun mond moeten houden.

Al onze gasten zijn vrij om te doen wat ze willen zolang ze hier zijn.

Oké, ik ga naar mijn kamer en verwacht daar een fles whisky in een emmer ijs.

Natuurlijk, meneer.

Vuur.

- Hemingway? - Ja, hij is hier ook.

- En? Doorgaan. - Ik kan het niet geloven.

Je hebt hier geen betere kans dan op aarde.

Als je die Smith jongen ziet, zeg hem dan dat ik met hem wil praten.

Natuurlijk, meneer Valentin.

Hé, jij!

Hoe laat is het?

Deze zonneschijf haalt me uit mijn gedachten.

Kijk naar die wankele schaduw. Het beweegt helemaal niet.

Je weet nooit of het dag of nacht is en hoe lang het zal duren.

Dus hoe kun je je datum in deze kerker weten?

Bianca!

Ik wachtte op jou.

Ik zie je... ik ruik je... ik hoor je... mijn liefste.

Bianca, ik weet waar je bent.

Verplaats je kleine reet...

Bianca, ren terwijl mijn patiënt binnenstapt...

Ik heb een slecht hart...

Help me trut!

Het spijt me.

Bianca!

Ik zal je opeten!

Wie ben jij?

- Geen belangrijk persoon. - Echt waar?

Nou meneer geen belangrijk persoon, waarom vermoordde je mij?

- Ik weet het niet. - Weet je dat niet?

Je weet niet waarom je me hebt vermoord...

Ik denk niet dat ik dat leuk vind, bedankt maar een goede reden.

- Nu. - Ik heb je betrapt!

Klootzak! Verdomme!

Het moet meneer Valentin zijn.

Ik hou van verhalen over jou.

Vooral die met de jonge actrice die je in je lippen beet tijdens het kussen.

Op de vraag waarom ze het deed, zei ze:

"Ik deed het omdat Valentin mij expres zijn seksuele verlangen liet voelen"

"om mijn antwoorden voor de camera te vergeten."

- Is dat waar? - Hebben we elkaar ontmoet?

Mijn naam is Merrick. Horace T. Merrick. Je hebt zeker van mij gehoord.

Horace T. Merrick?

Ah dat is het. Nobelprijs voor literatuur. Heb jij hem niet meegenomen?

Integendeel. Ik ben degene die het weigerde.

Het was mijn manier om te protesteren tegen de jury die volledig negeerde

tegen de buitengewone bijdragen in de wereldliteratuur.

De meest geëmancipeerde creatie van de eeuw: "Het einde van de zwaartekracht".

"Het einde van de zwaartekracht"?

Ik weet het...

Het verhaal van een jonge man die wacht op een telefoontje van zijn moeder of geliefde?

Zijn broer die zijn geliefde was.

Dat klopt.

Het telefoontje kwam niet, hij viel in slaap op de bank, het telefoontje kwam niet en

dat alles op slechts 400 pagina's, geweldig!

De eenvoud van de geest van een acteur is... fascinerend!

Er zou een roman uit kunnen komen.

- Een hele korte roman. - Hoeveel pagina's? 200?

Barbaren! Barbaren! Hoe kun je me dit aandoen?

Je hebt het me niet eens laten weten. Ik ga niet weg. Ik ga niet weg.

Ik ga niet weg. Ik ga nergens heen. Wees zo!

Je hebt mijn schilderij bekrast. Laat los.

Ik weet wie je zoekt!

Hier komen ze niet mee weg, verraders! Ik weet het... ik weet het...

Neem me niet kwalijk!

Ik denk dat je... dit kwijt bent.

Het is mooi... maar het is niet van mij.

Ik vond hem in het doolhof nadat we gebotst waren.

Het is waarschijnlijk van iemand anders.

Als iemand opl je valt, wat betekent dat dan?

- Wat precies? - In dromen.

- Geluk delen? - Ik begrijp het...

- Raar om over dromen te praten? - Nee, maar dit is geen droom.

Bedankt... in ieder geval.

Wat is er met je gebeurd?

Ze brachten mij naar de brug als een oud meubelstuk.

Dan vervaagt je roem op aarde helaas snel.

Het is onmogelijk.

Mijn schilderijen... zijn net zo mooi als vroeger.

Ja, maar het publiek wil altijd iets nieuws.