The Leap Years
د Thai ژباړه ډاونلوډ کړئ
د خپرونې معلومات
تګونه
د Thai سرليکونو مخکتنه
لومړۍ 200 کرښې.
ฉันบอกแล้วไงว่าไม่เชื่อเรื่องแบบนี้
แต่นี่ของขวัญวันเกิดเธอนะ
ขอหนังสืออกาธา คริสตี้ ดีกว่า ขอบคุณมาก
ไม่อยากรู้เหรอ ว่าสามีจะหน้าตาเป็นยังไง
ไม่อยาก
สามีฉันหน้าเหมือนทอม ครูซ สู้เก่งเหมือนเฉินหลง
และรวยเหมือนสุลต่านบรูไน
หมอดูบอกเหรอ
เปล่า จากไดอารี่ฉันเอง เธอก็อย่าเปลี่ยนเรื่องสิ เข้าไป
"โชคชะตาก็เหมือนหนังสือ ที่ซ่อนเร้นจากสายตาเรา"
"แต่เรื่องราวของเรา ถูกขีดเขียนไว้ก่อนเราจะเกิด"
"บางคราวเราก็พอได้เหลือบมอง ภายในหนังสือนั้น"
"จนมันฝังรากลึกลงในใจเรา"
"บางครั้งก็ยาวนานนับหลายปี"
นั่งสิ
เธออยากรู้เรื่องคู่ชีวิตล่ะสิ
เขาเหมือนสายลม
ชะตาของเธอขึ้นอยู่กับสายลม
เธอต้องเสียมันไป ก่อนจะหามันให้เจอ
ความอดทนคือกุญแจสำคัญ
"และผู้ชายคนนี้... ชายผู้เหมือนสายลม"
"กลายเป็นรักแรกของฉัน ในศาลเจ้านั้น"
"ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็แอบหลงรักคุณ"
"ฉันเริ่มมองหาคุณ ตั้งแต่ก่อนจะพบคุณ"
"แต่ท้ายที่สุดแล้ว เราไม่เจอคนที่ใช่หรอก"
"เราอยู่ภายในกันและกันมาตลอด"
"ทว่าตอนนั้น ฉันเด็กเกินกว่าจะรู้"
นั่น ออกมาแล้ว
- แล้วเป็นไง - เร็ว ๆ ลุงเขาว่าไง
ก็ ลุงเขาบอกว่า...
ฉันจะแต่งงานกับผู้ชาย ที่หน้าเหมือนทอม ครูซ...
- สู้เก่งเหมือนเฉินหลง - สู้เก่งเหมือนเฉินหลง
- และร่ำรวย - และร่ำรวย
- เหมือนสุลต่านบรูไน - เหมือนสุลต่านบรูไน
"คนอ่านถามว่า ฉันตกหลุมรักยังไง"
"คำตอบเดียวที่ฉันตอบได้คือ ค่อยเป็นค่อยไป จากนั้นก็ฉับพลัน"
"เราตกหลุมรักกันแบบนั้น"
"และทุกอย่างเกิดขึ้น ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"ในช่วงหลายปีนั้น ฉันเสาะหาหมอดูคนอื่น ๆ"
"เพื่อให้ได้เหลือบมองภายใน หนังสือแห่งชะตาให้มากขึ้น"
"ทุกอย่างที่พวกเขาบอกฉัน กลายเป็นความจริง"
"จนถึงตอนนี้"
"พวกเขาบอกว่าปีที่ฉันอายุ 48"
"ฉันอาจเสียทุกอย่างไป"
"แต่ทุกสิ่งอย่างของฉัน คือคุณ"
"หมอยังไม่มั่นใจ เรื่องอาการของคุณ"
"แต่ฉันอยากให้คุณเข้มแข็ง เพื่อเรา และเพื่อดิลแลน"
"วันนี้เป็นวันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"วันนี้ ฉันจะอายุ 48 ปี"
"คุณเคยสัญญาไว้"
"ว่าเราจะเจอกันเสมอ ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์"
"ฉันอยากให้คุณรักษาสัญญาวันนี้ไว้"
"คุณนอนหลับมานานเกินไปแล้ว"
"ตื่นเถอะ ฉันขอร้อง ตื่นขึ้นมานะ"
อ้าว ดิลแลน ไม่ยักรู้ว่าลูกอยู่บ้าน
อย่านอนตื่นสายนักสิลูก กว่าจะตื่นก็หมดไปครึ่งวันแล้ว
อย่ามาเทศนาหนูเลยแม่
รอนี่ก่อนนะ
สุขสันต์วันเกิดค่ะ
ขอบใจจ้ะ
ขอบใจนะ
"ไม่ใช่ดวงดาราที่กำหนดชะตา หากแต่เราเป็นตัวเราเอง"
"วิลเลียม เชกสเปียร์"
เพลโต นักปรัชญากรีก
เชื่อว่ามนุษย์ยุคแรกเริ่ม ถูกสร้างขึ้นโดยมีสองร่างในคนเดียว
มนุษย์มีสี่มือ สี่เท้า
สองหัวมองไปคนละทาง
พวกเขาเดินได้ทั้งถอยหลัง
และเดินหน้าได้ตามต้องการ
มนุษย์ดั้งเดิมเหล่านี้ทรงพลังมาก
จนเทพเจ้ารู้สึกกลัวเกรง
เทพเจ้าจึงตัดสินใจ...
หั่นมนุษย์ออกเป็นสอง
ก็คือเรา
เราแต่ละคน เป็นเพียงครึ่งหนึ่ง
- "ครูนี่แหละ มนุษย์สุดฮ็อต" - คอยมองหาคู่ของเราเสมอ
ดังนั้น "ความรัก" ตามนิยามของเพลโต
จึงเป็นความปรารถนาเก่าแก่ ของเราที่อยากกลับมาพบกัน
กลับสู่สภาพดั้งเดิมอีกครั้ง
หาทางสร้างหนึ่งจากสอง
และเมื่อค้นพบสิ่งนั้นแล้ว
จึงจะพบความสุขที่แท้จริง
อยู่นั่นไง
แหม ก็หาซะทั่ว
- ไง - ไปไหนมา
วาดอะไรน่ะ
คู่ชีวิตฉันไง
คู่ชีวิตเธอเป็นวาฬสีน้ำเงินเหรอ
- ตลกตายล่ะ - ไม่เอาน่า
เธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นเขา
ฉันเห็นเขาในฝัน เหมือนที่อาจารย์เปเรย์ราบอก
อ๋อ งี้นี่เองที่เรียกว่า "ชายในฝัน"
ถ้าฉันเจอเศรษฐีเงินล้านเมื่อไหร่ รับรองฉันจำได้แน่นอน
รู้ปัญหาของฉันไหม
ปัญหาของฉันคือ ฉันมีคู่เยอะเกินไป
เธอนี่มันหน้าหม้อจริง ๆ
จะแจ้นเข้าใส่ทุกคนเลยหรือไง
ไม่ใช่สิ ไม่เอาน่า
หุ่นดีทุกคนเลย ดูสิ แบบ...
"วันเกิดอายุหกขวบของฉัน"
"ฉันขอพรวันเกิด"
"ว่าวันหนึ่งภาพสีฟ้าพร่าเลือนนี้"
"จะปรากฏชัดขึ้น เป็นใบหน้าของคุณในที่สุด"
- เซอร์ไพรส์ - เซอร์ไพรส์
- "สุขสันต์วันเกิด" - สุขสันต์วันเกิดนะ
"อยู่กับความเป็นจริง"
"'หาคนที่อยู่ด้วยได้' เขาว่ากันแบบนั้น"
"แต่ฉันต้องการคนที่ฉันขาดไม่ได้"
- ขออะไรเหรอ - ขอนอนต่อ
- ขอแฟนล่ะสิ - ไม่เอา
เปล่า ฉันเพิ่งหกขวบเอง ยังเด็กเกินสำหรับอะไรแบบนั้น
โกหก คิดถึงเขาล่ะสิ
อ้าวแหม อีตาวาฬสีน้ำเงินนี่เอง
ยังเชื่อเรื่องคู่อีกครึ่งนึง อะไรนั่นของเพลโตอีกเหรอ
ไม่ ตอนนี้ฉันเรียนเรื่องปรัชญา ความรักจากนิยายน้ำเน่าแล้ว
รู้ได้ไงว่าไม่ใช่เคเอส
ใช่ อธิบายมาทีว่า ทำไมไปอยู่กับตัวถ่วงแบบนั้น
เหม็นกลิ่นฟอร์โม ฟอร์...
- ฟอร์มาลดีไฮด์ - ฟอร์มาลดีไฮด์
รถก็ไม่มี
เขาเป็นเพื่อนรักฉัน
ไม่จริง เขารักเธอ
ไม่ เปล่าสักหน่อย
ก็แค่เล่นติ๊งต่างกันตอนเด็ก
แต่เธอรู้ได้ยังไงว่าเธอไม่ได้รักเขา
พวกเธอเป็นเพื่อนรักฉัน ฉันก็ไม่ได้รักพวกเธอ
อย่ามั่นใจนักเลย ที่รัก
นี่ ฉันต้องเปลี่ยนชุด รอหน่อยได้ไหม
ไม่ได้ ๆ ขอโทษนะเพื่อน
ครั้งสุดท้ายที่ฉันรอเธอ ฉันโดนเจ้านายจับขึ้นบัญชีดำ
ใช่ เธอเป็นครูนี่ ซื้อนาฬิกาปลุกหน่อยไม่ได้เหรอ
จะสายตลอดไม่ได้ โอเคไหม
จริงสิ แม่เธอบอกให้เธอกินนี่ด้วย
ฉันจะเอาไปให้แม่เธอนะ
- โอเค - บาย
ขอบใจนะ
แม่ หนูสายแล้ว แม่อยู่ไหนน่ะ
อยู่ในนี้
ยังไม่เสร็จอีกเหรอ
เกือบเสร็จแล้ว
ใครโชคดีล่ะเนี่ย
ลูกสาวป้าเฉิน หรือเมียน้อยลุงเปียว
ไม่ใช่ทั้งคู่
แต่เป็นสาวสวยที่ต้องใช้ชุดนี้
เรียบร้อย สุขสันต์วันเกิดนะ
ของหนูเหรอ
สวยมากเลยค่ะแม่
ขอบคุณนะคะ
เด็กโง่
ดูนิตยสารตั้งหลายเล่มนะ กว่าจะเลือกแบบมาได้
ตัวนี้เอาไว้ใส่ตอนไปเดต
ดีเลย ไว้ใส่ตอนไปเดตกับแม่แล้วกัน
อย่ามาทำตลก
เอาแต่หมกอยู่กับหนังสือตั้งแต่เด็ก
เก็บเกรดเอตลอด ไม่เคยได้บีสักตัว
แล้วไม่ดีเหรอ
บี บอยเฟรนด์ แฟนน่ะ แม่เด็กโง่
ปีนี้อายุ 24 แล้ว ยังไม่มีแฟน
มีอะไรผิดปกติเสียล่ะมั้ง
ใช่ ผิดแน่นอน ผิดที่พวกผู้ชาย
แม่ว่าปัญหาอยู่ที่ลูกมากกว่า
น่าจะหาเวลาออกไปเดตบ้าง
ถ้าแม่ยังบ่นไม่เลิก หนูจะไปทำงานสายนะ
นั่นน่ะปัญหาใหญ่จริง
อย่าลืมไปรับริบบิ้นจากน้าคูนะ
บ๊ายบาย
ดังนั้นเพื่อให้ฤดูกาลต่าง ๆ สอดคล้องตามปฏิทินทุกปี
ทุกสี่ปี เราจะเพิ่มวันมาหนึ่งวัน
นั่นคือวันนี้ ซึ่งก็คือ...
- วันที่ 29 กุมภาพันธ์ - วันที่ 29 กุมภาพันธ์
ดีมาก บางวัฒนธรรม ก็ให้ความสำคัญกับวันนี้
ยกตัวอย่างเช่น
ประเพณีที่น่าสนใจเป็นพิเศษ จากไอร์แลนด์ในศตวรรษที่ห้า
เมื่อนักบุญบริดเจ็ต ตัดพ้อกับนักบุญแพทริก
ว่าผู้หญิงต้องรอนานเหลือเกิน กว่าผู้ชายจะขอแต่งงาน
วันเกิดเธอคืนนี้ ทำอะไรกันดี
อะไรง่าย ๆ
ไม่เอาน่า
ง่าย ๆ น่าเบื่อจะตาย เราต้องเพิ่มรสชาติหน่อย
ลีแอนน์บอกว่ามีประเพณี ของวันนี้อยู่ ใช่ไหม
ว่าผู้หญิงจะขอผู้ชาย คนไหนแต่งงานก็ได้
ผู้ชายห้ามปฏิเสธ
จริงเหรอ จะเป็นยังไงถ้าปฏิเสธ
โดนปรับน่ะสิ
แถมเห็นว่า
นักบุญบริดเจ็ตเป็นคนเริ่มประเพณีนี้ ในไอร์แลนด์เมื่อนานมาแล้ว
- เก่งมาก คิม - ขอบคุณค่ะ
ถ้าผู้ชายที่นี่รู้นะ การมีแฟนคงง่ายขึ้นเยอะ
หายาก ผู้ชายที่ไหนจะรู้
ที่จริง พนันเลยว่า ไม่รู้กันด้วยซ้ำว่านักบุญนิโคลัสคือใคร
แล้วนักบุญนิโคลัสคือใคร
- คิม - ซานตาคลอสไง
ฉันว่าเราควรทำบ้าง ในสิงคโปร์
เราจะเป็นผู้ริเริ่ม ผู้บุกเบิกแห่งวงการออกเดต
ฉันนึกภาพออกเลย "นักบุญสุนีตาแห่งสิงคโปร์"
อ๋อ แหงล่ะ
ก็เสียใจนะที่ต้องทิ้งพวกเธอ แต่ต้องไปแล้ว
คืนนี้เราจะบังคับให้เธอฉลอง
ไม่ให้อยู่บ้านคนเดียวเด็ดขาด
ใช่ หรือไปเที่ยวกับตาขี้แพ้เคเอส
The Leap Years subtitles in other languages
تبصرې
No comments yet. Be the first to leave one.