The Girl From Trieste (La Ragazza Di Trieste)

‫دختری از تِریست ‫(شهری در ایتالیا)

‫برید تو آب! یالا.

‫یکی داره غرق میشه. ‫بجنبید.

‫اونجا رو نگاه

‫دختره عرضه شنا نداره، ‫اونوقت میره تو آب.

‫این روزا دیگه با هیچی جا نمی‌خورم.

‫حالش خوب میشه.

‫تونی، بهش یه نوشیدنی بده.

‫می‌تونیم تنها بزاریم؟ - ‫آره، ممنون. -

‫می‌دونی، نزدیک بود غزل خداحافظی رو بخونی.

‫درسته.

‫بخور، حالتو بهتر میکنه.

‫به ما هم نوشیدنی بده. - ‫بیاید. -

‫لباسات کجاست؟

‫امواج بردشون.

‫میشه پتو‌ـتو بدی بهم؟

‫ممنون.

‫به منم همینو بده.

‫دیگه برم، ‫خرچنگمو بهم بده.

‫بیا. روز خوبی داشته باشی.

‫می‌خوای بری؟

‫ترسیدی؟ - ‫نه، در واقع نه. -

‫خیلی هم اینجا قشنگه.

‫واقعا؟

‫آره. ‫مخصوصا وقتی نجاتم دادن.

‫فوق العاده بود.

‫احساس دوست داشته شدن کردم.

‫واقعا حسش کردم.

‫خداحافظ تونی.

‫خداحافظ آقای دینو.

‫اگه پتومو برنگردونی، ‫زنگ میزنم پلیس.

‫سلام.

‫بهم گفتن اینجا زندگی می‌کنی.

‫این خونَته؟

‫قشنگه.

‫آره، ازش خوشم میاد.

‫اینا نقاشی‌های مَنن.

‫تو انداختیشون دور. ‫الان دیگه شدن مال من.

‫آویزه گوشم می‌کنمش.

‫یه چیزیو بهم بگو.

‫واقعا چی می‌خوای؟

‫یه لحظه باهات بیام تو؟

‫حتما.

‫میشه اینو نگه داری؟

‫مشکلی نیست؟ - ‫نه. -

‫چه جای قشنگیه. - ‫والا گلایه‌ای ندارم. -

‫اسم من نیکوله.

‫فرانسوی؟

‫مامانم فرانسویه.

‫بابا تو پاریس دیدش. ‫خیلی عاشقونه بود.

‫نیکول چی؟

‫اسمتو می‌دونم. ‫دینو، دینو رومانی.

‫درسته.

‫کمیک می‌سازی؟ ‫مثل چارلی براون؟

‫چارلی براون برا خودش شخصیتیه. ‫نویسنده شولز هستش.

‫به اندازه اون معروفی؟

‫ولی نقاشی‌هات خیلی قشنگه.

‫راست میگم.

‫همینا برام بسه.

‫حالا چی؟

‫چی می‌خوای؟

‫که این پتوتو برگردونم.

‫همین؟

‫نمی‌خوای عشق بازی کنی.

‫من عاشق، عشق بازیم.

‫پیشم بمون.

‫می‌میرم برا نوازش عاشقونه.

‫تشنته؟ - ‫آره. -

‫الان برمی‌گردم.

‫سلام؟

‫این کیه؟

‫یه دلبر.

‫نیکولِ، دلبر.

‫قشنگه.

‫ولی دلبرت، قیافه نداره؟

‫آخه تو شَرَف به دنیا اومدنه.

‫بدنو برم!

‫اون هیچ تابویی نداره. ‫(هر چیزی از لحاظ فرهنگی،شرعی و مذهبی ممنوع باشد)

‫اون باید یه کم نمادی از پاکی باشه.

‫بدون اینکه متوجه بشه، ‫آدما رو تحریک کنه.

‫مثل من؟

‫گفتم بدون اینکه متوجه بشه.

‫یعنی من اینقدر تابلو می‌فهمم؟

‫خیلی سخت نیست.

‫می‌دونی،

‫اوایل امروز، ‫داشتم وانمود می‌کردم دارم غرق میشم.

‫شنا کردن رو خیلی خوب بلدم.

‫و خیلی خوبم بلدی فیلم بازی کنی.

‫و چرا این کارو می‌کنم؟

‫محضِ خنده.

‫دارم آزمایش می‌کنم.

‫آزمایش می‌کنی؟

‫مثل قضیه غرق شدن امروز.

‫یا جوری تو جاده ولا میشم، ‫انگاری یه ماشین زده قَدَم.

‫یا با داروهای خواب آور، ‫خودکشی رو شبیه سازی می‌کنم.

‫و اگه بعدش کسی بیاد منو نجات بده، اون موقع...

‫احساس دوست داشته شدن می‌کنم.

‫و دوباره صورتمو پیدا می‌کنم.

‫صورتتو؟

‫این ثابت میکنه، جهان می‌دونه منم وجود دارم.

‫چرا اینجوری نگاه می‌کنی؟ - ‫کاشکی صورت تو رو داشت. -

‫کی؟ دلبر خانم؟

‫کاشکی برام ژست نقاشیم می‌شدی.

‫یه ساعته و نیمه انجام میدم. - ‫چرا که نه. -

‫هیچی ندارم بپوشم.

‫من یه کمد پر از لباسای زنونه دارم.

‫مالِ زنته؟

‫متاهل نیستم.

‫تونی قبلا بهم گفته بود. ‫ازش سوالای زیادی پرسیدم.

‫بهتره درو ببندم.

‫نمی‌خواستم اذیتت کنم، ‫معذرت می‌خوام.

‫چی شده؟

‫عذر می‌خوام.

‫چرا درو بستی؟

‫من مردی رو می‌خوام که موقع شاش کردنمم، ‫دوستم داشته باشه.

‫این لباسا مال کیه؟

‫مهم نیست.

‫تونی بهم گفت تنها زندگی می‌کنی.

‫و بزودی هم قراره بری. - ‫تونی زیاد حرف میزنه. -

‫حالا راسته قراره بری؟

‫شاید در عرض چند هفته آینده.

‫از آدما خوشت نمیاد، آره؟

‫هر چی کمتر باشن، بهتره.

‫من برعکسم.

‫از تنهایی متنفرم.

‫دیگه هر کی یه جوره.

‫دقیقا.

‫و تو چی؟ کجا زندگی می‌کنی؟

‫تو یه ویلای قدیمی، حوالی سن ژوستو زندگی می‌کنم.

‫یه باغ با مجسمه‌های یونانی داره.

‫و یه درخت بزرگِ خوشگل هم جلوشه.

‫و ارتشی از خدمتکارها هم هستن

‫یه آشپز،

‫سرخدمتکار مرد و چهار تا کنیز زن.

‫حتما خیلی ثروتمندید.

‫هر چی دلم بخواد می‌تونم بگیرم.

‫و حتی فراتر!

‫خب، میرم یه غذایی آماده کنم.

‫هر وقت آماده شدی، ‫می‌تونیم شروع کنیم.

‫آماده‌ای؟

‫صبح بخیر.

‫اون دختری که اون روز نجاتش دادن رو یادت هست؟

‫این دور و برا ندیدیش؟ - ‫والا اگه بدونم کجاست. -

‫مطمئناً از اون دخترایه سر به هوایی هستش که، ‫یه روز اینجا و یه روز یه جای دیگه پِلاسن.

‫باشه. به هر حال ممنون.

‫سمت راست در انتهای میدون هستش.

‫ممنون.

‫پیدات نکردم. کجایی؟ ‫نیکول.

‫انتظارتو نداشتم، عزیزم.

‫باید اول زنگ میزدم. - ‫اشکالی نداره. -

‫ولی امشب قرار دارم.

‫تو هم باهام بیا، میرم پیش استانوی، یادته؟

‫رو مُخه ولی بی آزاره.

‫نه، برام مهم نیست. ‫فقط می‌خوام بخوابم.

‫فکر کن تو خونه خودتی، با اینجا هم که آشنایی داری.

‫یه چیزی هم بخور، ‫قول میدی؟

‫قول میدم.

‫خداحافظ، عزیزم.

‫خوش بگذره.

‫قبل نصفه شب برمی‌گردم.

‫الو؟

‫چرا حرف نمیزنی؟

‫اسم واقعیت چیه؟

‫یه دستبند پیدا کردم. ‫حروف اختصاری ''ر د س'' روش بود.

‫حالا ر معنیش چیه؟ ‫روزا؟ ریتا؟ رناتا؟

‫پس نمی‌خوای حرف بزنی؟

‫میشه بیام تو؟

‫چرا؟ - ‫لباستو آوردم. -

‫کجاست؟ - ‫چی؟

‫لباس دیگه.

‫یادم رفت.

‫یه چیز دیگه‌ای رو هم یادت رفته.

‫"ر د س''.

‫چرا میخندی؟

‫ر د س، اسم سازنده اینه. ‫اسم منم رناتا نیست.

‫همون نیکوله. ‫پس واقعا تو پشت تلفن بودی؟

‫اینا رو کِی گرفتی؟ - ‫وقتی خواب بودی. -

‫قشنگن.

‫این تویی که قشنگی.

‫تو این یکی حتما داشتم یه کابوس وحشتناک می‌دیدم.

‫ازش خوشم نمیاد.

‫انگار مُردم.

‫خواب بودی. - ‫وقتی بمیرم، این طوری میشم. -

‫پارش کن.

‫خواهشا پارش کن.

‫لطفا پارش کن!

‫دختر عجیبی هستی، نیکول.

‫راستی اسم خانوادگی هم داری؟

‫شاید.

‫ولی یادم رفته.

‫شرط می‌بندم باور نمی‌کنی.

‫دقیقا، باور نمی‌کنم.

‫ولی راسته.

‫چیزای خیلی زیادی هستش که یادم نمیاد.

‫وقتی از چیزی خوشت نمیاد، ‫سعی می‌کنی فراموشش کنی.

‫خودتو دوست نداری؟ ‫به نظرم خیلی قشنگی.

‫اگه بخوای می‌تونم اغوات کنم.

‫حتی مثل یه خانم واقعی لباس بپوشم.

‫امشب میریم بیرون.

‫مگه می‌تونم به یه خانم واقعی نه بگم.