Hero (馬永貞)

ที่มณฑลซานตงเกิดภัยแล้งขึ้นในปี 1898

ผู้คนอยู่อย่างยากจนข้นแค้น

ผู้ลี้ภัยจำนวนมากต้องทิ้งบ้าน และรีบรุดไปยังเซี่ยงไฮ้เพื่อชีวิตที่ดีกว่า

เซี่ยงไฮ้ถูกอังกฤษควบคุม ผ่านนิคมนานาชาติเซี่ยงไฮ้

และยังเป็นเมืองท่าทางการค้าสำคัญ ระหว่างชาวต่างชาติกับจีน

เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองแห่งความหรูหรา และเสื่อมโทรม

และเป็นเมืองที่เหล่านักเลง ต้องต่อสู้แย่งชิงอำนาจ

ในบรรดานักเลงท้องถิ่น ถามซีและหยางชวงมีอำนาจที่สุด

ถามซีได้รับการสนับสนุนจากอังกฤษ

หยางชวงมีตำรวจท้องถิ่นหนุนหลัง

สองฝ่ายคุมเซี่ยงไฮ้คนละฝั่ง

พ่อเคยพูดว่า

"ถ้ามีใครออกจากบ้าน อย่าลืมพกเมล็ดพันธุ์ติดตัวไปด้วย"

รถไฟกำลังมา

พอมันเติบโตจนออกดอกออกผลได้ อาชีพการงานก็จะดำเนินไปอย่างราบรื่น

- พล่ามอะไรของนาย - หวังว่าต้นมะลินี้จะปลูกขึ้นนะ

รถไฟมาแล้ว

พี่คิดว่ามะลิต้นนี้...

- มาเถอะ ตามฉันมา - สักวันดอกมันจะบานมั้ยนะ

มาเร็ว

- วิ่ง เราต้องขึ้นรถไฟ - พยายามอยู่

เว่งจิง นายอยู่ไหน

เว่งจิง

เว่งจิง

- ไท่เฉิง - เว่งจิง

เว่งจิง

เว่งจิง

เร็วเข้า

ในที่สุดเราก็จะได้ไปพ้นๆ จากที่นี่

โรงบิลเลียด

ไม่อยู่แล้วโว้ย

ฟังนะ ไอ้คนเหนือ

ใครๆ ก็ต้องการทำงานในเซี่ยงไฮ้

มีคนมากมายรองานต่อจากพวกแก

แกควรจะขอบคุณที่ฉันจ้างแกด้วยซ้ำ

- พวกแกคิดว่าตัวเองเป็นใคร - หุบปากน่า

- ใช่ หุบปาก - ฉันลาออกแล้ว

เราลาออก

เมื่อวานเห็นแกน่ะ

หางานใช่มั้ย

ผมอยากได้งานที่มีอนาคต

ได้อ่านป้ายข้างนอกมามั้ย

อ่านแล้วครับ

ดูไม่มีอนาคตสักนิดเลย

สภาพทั้งผอมทั้งซีด

พวกนายจะทำอะไรได้

ไอ้หัวล้าน

ดูมือฉันนี่

งานที่น้อยคนทำได้ ฉันก็ทำไหว

ฉันแข็งแรง

เอาไป

เห็นมั้ย แข็งแรงแล้วยังไง

ก็เป็นคนแบกกระสอบอยู่ดี

เอาไปอีกกระสอบแล้วกัน

ทำไมฉันต้องแบกสองกระสอบด้วย

พวกแกเป็นอะไรกัน

แบบนี้มันรังแกแรงงานอพยพนะ

เดินไป

ฉันแบกมาสองกระสอบ นายจ่ายมาแค่หนึ่ง

แล้วใครให้แบกสองกระสอบ

โชคดีแค่ไหนที่ฉันไม่หักเงินแก

บ้าเอ๊ย

นั่นรถม้าของใคร

ฉันบังเอิญได้ยินคนคุยกัน

รถม้านั่นเป็นของถามซี

เขามีอำนาจมากที่สุดในไว่ทาน

เขาเป็นเจ้าของท่าเรือ

เขาออกจากซานตงตอนอายุ 18 ปี และมาเซี่ยงไฮ้คนเดียว

ไม่ถึงสองปี เขาก็สร้างอาณาเขตของตัวเองได้

เขาขึ้นชื่อเรื่องการกำจัด เจ็ดพยัคฆ์กวางตุ้งได้ในชั่วข้ามคืน

ทำให้ทุกแก๊งต้องหวั่นเกรงเขา

หยางชวง นักเลงอีกคนรู้ว่าสู้เขาไม่ได้

จึงได้สมรู้ร่วมคิดกับตำรวจท้องถิ่น เพื่อจัดการถามซี

พวกเขากลายเป็นนักเลงเพียงสองคน ที่ต่อสู้เพื่อแย่งชิงไว่ทาน

ลูกพี่หยาง

ถ้าเราร่วมมือกันกำจัดถามซี พวกเราก็จะได้ครองไว่ทาน

หยางชวงมีพวกตำรวจหนุนหลัง

- ถามซีต้องเสียเปรียบแน่ - เข้าใจผิดแล้ว

ผิดเหรอ ทำไมล่ะ

ตำรวจท้องถิ่นหนุนหลังหยางชวง

แต่พวกคนอังกฤษหนุนหลังถามซี

- คนอังกฤษเหรอ - ถามซีควบคุมท่าเรือ

เขาทำธุรกิจกับพวกอังกฤษ

เมื่อมีพวกอังกฤษหนุนหลังเขา ตำรวจท้องถิ่นก็ทำอะไรในเขตนิคมไม่ได้

พวกมันไม่กล้าแตะต้องถามซี

เฮ้ย แกอย่าแตะต้องเชียวนะ

เกิดอะไรขึ้น

เจ้ากุลีตัวเหม็นนี่จับม้าของลูกพี่ถาม

ไอ้กุลีเฮงซวย

กล้าดียังไงมาจับม้านี่ อยากโดนตีหรือไง

เฮ้ย เป็นกุลีแล้วยังไง พวกแกทำแบบนี้ไม่ได้

อย่าคิดหยามหน้าคนซานตงเชียว

แกรู้มั้ยว่านี่ม้าใคร

ไม่ใช่ม้าของแกแน่นอน

จัดการพวกมัน

นายชื่ออะไร

ฉันชื่อหม่าไท่เฉิง หรือมาราโดนา

แล้วนายเป็นใคร

คนแถวนี้เรียกฉันว่าถามซี

ลูกพี่ถาม

ฉันถามนายน่ะ

ผมชื่อหม่าเว่งจิง

ฟังจากสำเนียงแล้ว นายมาจากซานตงใช่มั้ย

หัวร้อนเหมือนอากาศที่นั่น

ถ้าอยากทำมาหากินที่ไว่ทาน

จำไว้ว่าอย่าทะเลาะกับใครเรื่องเงิน

ถ้าอยากได้เงิน...

ก็ก้มลงไปหยิบเอา

ถ้าชอบรถม้าของฉัน

ก็ทำความสะอาดให้ฉันได้

ฉันจะจ่ายให้ครั้งละหนึ่งดอลลาร์

เก็บขึ้นมาสิ นั่นหนึ่งดอลลาร์นะ

ต้องแบกกี่กระสอบกว่าจะได้

ถ้าไม่คิดถึงตัวเอง

ก็คิดถึงแม่ที่บ้านสิ

หยิบขึ้นมา ไม่มีเงินไหนสกปรกเกินไปหรอก

เร็วเข้า

นายนี่ขี้แพ้จริงๆ หม่าเว่งจิง

นายจะก้มหัวให้เงินหนึ่งดอลลาร์งั้นเหรอ

ถ้าอยากรวย ก็ตั้งเป้าให้สูงกว่านี้

นาฬิกาเรือนนี้มีค่ามากกว่าเยอะ

ฉันท้าให้นายมาเอาไปเลย

แบบนั้นก็ปล้นกันสิ

ที่เซี่ยงไฮ้ก็เป็นแบบนี้แหละ

ก็จริงของคุณ

หลบไปเลย

ระวัง

รู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงไม่ยอมให้ นายเก็บเหรียญเงินดอลลาร์

ทำไม

ผู้อาวุโสบางคนเคยบอกฉัน

คนบางคนไม่มีวันคุกเข่าให้ใคร

หลังจากตายแล้วเกิดใหม่ พวกเขาจะกลายเป็นวีรบุรุษผู้สูงส่ง

ฉันไม่อยากให้นายคุกเข่า เพราะเงินแค่หนึ่งดอลลาร์

ฉันจะให้นาฬิกาเรือนนี้กับนาย

ถ้าอยากได้ เดี๋ยวผมหาซื้อเอง

คุณเก็บนาฬิกานี่ไว้เถอะ ขอบคุณ

นายมีพรสวรรค์นะ

แต่การเอาตัวรอดที่ไว่ทานมันลำบาก

ไปหาฉันได้ที่ทะเลสาบวสันต์

ฉันจะช่วยนายเท่าที่ช่วยได้

เขาชนะแล้ว

สุดยอดเลย

เว่งจิง ไปทะเลสาบวสันต์กัน

- ไปทำไม - ก็ไปฟังเพลงไง

ได้ยินว่าแถวนั้นมีนักร้องเสียงดี

เฮอะ เราแต่งตัวแบบนี้ เข้าไปไม่ได้หรอก

ฉันรู้จักคนชื่อเสี่ยวเจียงเป้ย

เขาทำงานอยู่หลังเวที

- เขาอาจจะหางานให้นายได้นะ - งานกับผีน่ะสิ

ได้ยินว่ากิจการที่ทะเลสาบวสันต์ กำลังรุ่งเรือง

ใช่ครับ

ทะเลสาบวสันต์มียัมเหยิ่งเทียน ผู้หญิงของถามซีเป็นผู้ดูแล

นักร้องกัมเหล่งจี๋ ทั้งสวยและมีความสามารถ

คนเต็มร้านตลอด

พวกแกคือสี่จตุรเทพแห่งแก๊งขวานซิ่ง

พวกแกเป็นคนที่เก่งที่สุดในเซี่ยงไฮ้

เดี๋ยวพวกแกก็ต้องหาหนทางได้

หมายความว่า...

ทำสิ่งที่ต้องทำเถอะ

ฉันอยากได้คลับนั่น

ได้ครับ

ขอโทษครับ ลูกพี่หยาง

อย่าทำสูทเสียหายล่ะ

ถ้าหัวหน้ามาเห็นเข้า ฉันโดนไล่ออกแน่

เดี๋ยวเราจะไปดูแถวหลังเวที

- พวกเขาจะคิดว่าเราเป็นพนักงาน - เสี่ยวเจียงเป้ย

อยู่นี่

อย่าเดินเตร็ดเตร่ไปทั่วนะ

ตามนั้นแหละ

ไปกันเถอะ

นายอยู่นิ่งๆ ไม่ได้นานหรอก

ชีวิตในเซี่ยงไฮ้มีสีสันมาก

- นี่ของเธอ - ผมน่าเกลียดมาก

ไม่มีรสนิยมเลย

จะไปไหน

- นั่งลง - ปล่อยฉัน

ฉันเจ็บนะ ปล่อยสิ ฉันไม่ไปแล้ว

นั่งลงไป

มือฉัน...

ที่นี่เป็นคลับของลูกพี่ถาม

แล้วยังไง

เขาคอยดูแลเธอไปตลอดไม่ได้หรอก

อีกไม่นานเราจะรับช่วงต่อเอง

เข้าใจมั้ย

ฉันไม่สนว่าจะเป็นถามซี หยางชวง หรือกัมโหล่ชาคนก่อนหน้าเขา

ฉันจ่ายค่าคุ้มครองให้แล้ว คนชั่วอย่างพวกแกจะได้เลิกยุ่งกับฉัน

ลูกพี่ฟ่าน

- ยัมเหยิ่งเทียน - หันมารังแกผู้หญิงเหรอคะ

ไปได้แล้ว เสี่ยวกัม

ว่ายังไง คุณยัม

ผมแค่จีบนักร้องคนนั้น

คุณก็เคยทำแบบนั้นกับกัมโหล่ชา

แต่เมื่อถามซียกคลับนี้ให้คุณแล้ว เรื่องนี้ก็ดูต่ำตมเกินไปสำหรับคุณ

ไปบอกเจ้านายของคุณนะ

ถ้าเขาคิดว่าแน่พอ ก็ลองมาแย่งที่นี่ไปจากถามซีได้

ฉันชื่นชมคนมีความสามารถ

นังบ้า

ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย ลูกฉันป่วย

ได้สิ ไปเลย

ขอบใจนะ