The Untold Story (八仙飯店之人肉叉燒包)

ฮ่องกง 1978

เฮ้ย ยืมเงินสักสองหมื่นหน่อยดิ

สองหมื่น? กูไม่ให้มึงยืมสักบาทหรอกไอ้ฉิบหาย!

- เออน่า แค่สองหมื่นเอง - เอาเงินเก่ามาคืนกูก่อนเถอะ!

มึงไม่ได้แดกเงินกูหรอก!

โธ่เว้ย เพิ่งจ่ายไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเองนะ

อาทิตย์ที่แล้ว? นั่นมันแบงก์ปลอมไอ้หน้าตัวเมีย!

พ่องมึงดิ ไอ้คนโกหก!

ตกลงจะให้กูยืมไหมเนี่ย?

ไม่ให้ แล้วจะทำไมวะ!

ไอ้เวรเอ๊ย

- กูช่วยมึงมาเยอะนะ - ไสหัวไปให้พ้นเลยไป!

อย่ามาผลักกูนะไอ้เวร!

กูเตือนมึงไว้นะ!

ไสหัวไปให้พ้นไอ้หน้าตัวเมีย!

ไปตายซะ!

มึงต้องเสียใจแน่!

มึงคิดว่ากูกลัวเหรอ?

มึงติดหนี้กูอยู่ไอ้สารเลว!

ผู้อำนวยการสร้าง: แดนนี่ ลี

นักแสดง: แดนนี่ ลี, แอนโทนี่ หว่อง, กวนเป่าเหว่ย

กำกับโดย: เฮอร์แมน เหยา

มาเก๊า 1986

หยุดวิ่งเล่นได้แล้ว

เฮ้ยพี่ มาช่วยผมหน่อย

มานี่เร็ว

เหม็นชะมัด!

โอเค เราต้องไปกันแล้ว

แม่ครับ มันเหม็นมาก!

เหม็นเหรอ? อะไรล่ะนั่น?

พระเจ้าช่วย! ไปจากที่นี่กันเถอะ!

พื้นที่นี้ถูกปิดกั้นแล้ว

เข้าไปตอนนี้ไม่ได้ครับ

ไม่รู้ลูกฉันไปเจอได้ยังไง

ฉันเห็นเข้าเลยรีบโทรแจ้งตำรวจทันทีเลย

น่าขยะแขยงชะมัด!

ระวัง! รถมา!

พวกเขามาถึงแล้ว

อรุณสวัสดิ์ครับ

อรุณสวัสดิ์ มีอะไรเหรอ?

ผมเกลียดงานประเภทนี้แต่เช้าชะมัด

กูด้วย!

ไปกันได้แล้ว!

หลบไป! ให้เจ้าหน้าที่เข้าหน่อย!

ขยับก้นหน่อย! พวกเราทำงานกันอยู่!

เออ รู้แล้วน่า!

หวังว่าผู้หมวดลีจะด่าพวกมึงให้หูชาเลยนะ!

น่าขยะแขยงว่ะ!

อะไรเหรอ?

ชิ้นส่วนมนุษย์ครับ

ชิ้นส่วนอะไร?

แขนกับขา ไปดูเองสิ

ไม่เอาด้วยหรอก ไม่ไป!

คิงคอง มึงไปดิ

ผมกินมังสวิรัติ ดูเนื้อไม่ได้หรอก

โบ มึงไปดิ

อะไรนะ? ทำไมต้องเป็นผม?

งั้นจะให้เราไปตามผู้กำกับมาดูเหรอ?

แต่ทำไมต้องเป็นผมล่ะ?

ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? มึงยศต่ำสุดในนี้แล้ว

ไปซะ จะได้รีบๆ จบงานแล้วกลับไปสักที!

ได้ แต่ถ้าผู้หมวดลีให้ความดีความชอบผมคนเดียว อย่ามาอิจฉานะ

รีบไปได้แล้วไอ้หน้าจู๋

หลีกไป...

ไปให้พ้น... ไปให้พ้นเลย!

ใช้กูทำแต่งานห่วยๆ อยู่ได้!

เน่าหมดแล้ว

ดูไม่ออกเลยว่าผู้ชายหรือผู้หญิง ไม่ไหวแล้ว!

เก็บขึ้นมาดิ!

ทำไงล่ะ?

จะใช้มือใช้ปากหรืออะไรก็ตามใจมึงเลย

เดี๋ยวผู้หมวดลีจะชมมึงเอง!

- ชิ้นส่วนอยู่ตรงนั้นครับ - ผู้หมวดลี!

เพื่อนร่วมงานฉันมาถึงหรือยัง?

มาแล้วครับ อยู่ข้างล่างกันหมดเลย

ผู้หมวดลีครับ

ผู้หมวดลี

มีอะไร?

เจอชิ้นส่วนศพครับ... เป็นแขนกับขา...

...น่าจะเป็นพวกต่างด้าวลักลอบเข้าเมืองที่โดนฉลามกัดครับ

ฉลามมันจะเอาแขนขาใส่ถุงได้เหรอวะ?

ผู้หมวดลี!

มีตำรวจหญิงทำงานอยู่คนเดียวเหรอ?

แล้วพวกที่เหลือไปไหนกันหมด?

ไม่! ไม่เอา! เฮ้ย ไปกันเถอะ!

ไป ไปกันเร็ว!

พวกมึงนี่เกินไปจริงๆ!

ระวังหน่อย!

น่าขยะแขยงชะมัด!

ระวังด้วย!

ค้นหาให้ทั่วดูซิว่ายังมีชิ้นส่วนอื่นอีกไหม

หาจนทั่วแล้วครับ เจอแค่นี้แหละ

หาอีกรอบซิ

พวกมึงนี่มันอู้เก่งจริงๆ...

...ถ้าคนอื่นมาเจอชิ้นส่วนเพิ่มทีหลัง พวกเราซวยแน่!

ครับผม!

ผู้หมวดลี ใครจะเป็นคนขนพวกนี้กลับกองครับ?

ไม่ใช่พวกมึงเหรอ?

ไม่! พวกเขาสั่งให้ผมทำ

ระวังนะ เดี๋ยวฉันช่วย

เฮ้ย โรเบิร์ต! มานี่หน่อย!

มีงานดีๆ จะให้ทำ

มานี่เร็ว...

เลิกจีบหญิงได้แล้ว

มีงานดีๆ จะให้ทำ

เจ๋ง! ให้ไปส่งบ้านเหรอ?

ไม่ ไปเก็บพวกแขนขาเน่าๆ นั่นใส่ถุงซะ

ผมเนี่ยนะ?

ใช่!

ครับผม

ฉิบหายเอ๊ย!

เอาจริงดิ... ไปกันเถอะ!

ขอโทษค่ะ มาสายไปหน่อย

ข้าวหน้าปลา ข้าวหน้าเนื้อค่ะ

เก็บเงินด้วย! ขอน้ำหน่อย!

น้ำอยู่ตรงนั้นค่ะ บริการตัวเองเลยนะคะ

จ่ายเงินตรงนั้นเลยค่ะ

ฉันเป็นทั้งแคชเชียร์ทั้งเด็กเสิร์ฟเลยนะเนี่ย!

9 เหรียญ 20 เซนต์ค่ะ

เชี่ย! ตกใจหมด!

จะเอาอะไร?

ซาลาเปาหมูแดงยังมีอยู่ไหม?

หมดแล้วค่ะ ลองอันนี้ดูไหมคะ?

ตกลง

ขอบคุณค่ะ 9 เหรียญ 50 เซนต์ค่ะ

เออๆ

เดี๋ยวฉันจัดการเอง

ไปช่วยลูกค้าไป

"รับสมัครงาน"

ใครเป็นเถ้าแก่?

- มีอะไรเหรอ? - รับสมัครงานอยู่ใช่ไหมครับ?

เคยทำมาก่อนไหม?

เคยครับ

ตามมาสิ

ลองหั่นให้ดูหน่อยซิ

โอเค รับเข้าทำงาน

เดี๋ยวฉันมา

เงินเดือนเท่าไหร่ครับ?

เดี๋ยวค่อยคุยกัน

จดหมายมาส่ง!

ของใคร?

เฉิงหลำ

เอามานี่

คุณหว่องครับ ทนายฟงพร้อมพบคุณแล้วครับ

เอามานี่ ฉันจัดการเอง

เข้ามาได้เลย

ทนายฟงครับ คุณหว่องมาแล้วครับ

คุณหว่องครับ คุณจะถือโฉนดเข้ามาเฉยๆ

แล้วให้ผมโอนกิจการให้ไม่ได้หรอกนะครับ

ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? ผมจ่ายเงินค่าร้านให้เขาไปแล้ว!

คุณต้องมีลายเซ็นผู้ขายหรือหนังสือมอบอำนาจ...

...เราถึงจะทำเอกสารโอนกรรมสิทธิ์ได้

เขาหนีไปหลังจากขายร้านให้ผมแล้ว

ผมตามหาตัวเขาไม่เจอ!

เอาน่า! ผมจ่ายเงินให้คุณก็ได้

ช่วยจัดการให้ผมทีเถอะ

มันไม่ใช่เรื่องเงินหรอกครับ มันผิดกฎหมาย

ทำไมล่ะ? คุณเป็นทนายนะ

ทำให้มันถูกกฎหมายสิ!

เซ็นให้ผมทีเถอะครับ!

ผมทำไม่ได้! คุณเฉิงหลำต้องมาด้วยตัวเอง

ฉิบหายเอ๊ย!

เวรเอ๊ย!

มึงนี่มันโง่จริงๆ เลย!

"กองบัญชาการตำรวจ"

เฮ้ย!

ผู้หมวดลี

ผู้หมวดลีครับ

อะไรกัน? ว่างงานกันหรือไง?

โบกำลังทำงานอยู่ครับ

ใช่ครับ ผมทำอยู่

ไอ้บูล มึงมีเวลามานั่งดูโพยแข่งหมาเหรอ?

คดีฝ่ามือเน่านั่นไปถึงไหนแล้ว?

อ๋อ ผมให้คองกับโบไปเก็บลายนิ้วมืออยู่ครับ

ทุกอย่างกำลังจัดการอยู่ครับ

แล้วลายนิ้วมืออยู่ที่ไหนล่ะ?

เฮ้ย! พวกมึงสองคนได้หรือยัง?

อะไรนะ? เขาถามมึงอยู่นั่นไง!

เปล่า! มึงไม่ได้ถาม!

อะไรวะ? ไอ้พวกเวรเอ๊ย...

พวกมึงรีบไปเอารอยนิ้วมือมาเดี๋ยวนี้เลยนะ

ผู้หมวดลีครับ ฝ่ามือมันเปื่อยหมดแล้ว!

มันเก็บรอยนิ้วมือยากมากครับ

ต้องให้กูลงมือเองใช่ไหม?

ไม่ครับ ไม่ เดี๋ยวพวกผมจัดการเอง

เฮ้ย เสร็จหรือยัง?

เสร็จแล้วครับท่าน

ส่งรายงานมาให้กูด้วย

ครับผม!

พวกมึงชอบนมโตๆ ไหมวะ?

ชอบครับ!

เดี๋ยวก็เป็นมะเร็งเต้านมกันพอดี!

ถึงจะตัดนมทิ้งไปแล้ว

ของเขาก็ยังใหญ่กว่าของมึงอยู่ดีนั่นแหละ!

ทีละชิ้นเหรอ?

มึงคิดว่ากูบ้าเหรอ? มันหลุดออกมาเองต่างหาก!

คิดซะว่ามันเป็นมือของผู้หมวดลีละกัน

ทำไมเราไม่ตัดมือมึงทิ้งไปด้วยเลยล่ะ?

โอเค เดี๋ยวผมไปหยิบมีดมา!

กลับมานี่! กูแค่ล้อเล่นโว้ย!