The Squid and the Whale

Εγώ με τη μαμά κι εσύ με τον μπαμπά.

- Ήταν μέσα. - Ήταν έξω.

Εγώ αποφασίζω. Έξω.

Ρίξε τη μπάλα στο "μπακχάντ" της μαμάς, δεν είναι καλό.

- Μη γίνεσαι κακός, Γουόλτ. - Νικάμε 5-3 στα γκέιμ.

- Γαμώτο μου! - Μη βρίζεις, Μπερνάρντ!

Τον εαυτό μου βρίζω.

Ωραία βολή.

- Έτσι είναι το παιχνίδι, μαμά. - Είμαστε 15-0.

Συγγνώμη, δεν το ήθελα!

Πρέπει να κάνεις δεύτερο σερβίς.

ΠΑΡΚ ΣΛΟΠ, ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 1986

Έβαλες το φυστίκι στη μύτη σου;

Αυτό που έκανες ήταν πολύ ηλίθιο.

Διαβάζουμε το "Ιστορία των Δυο Πόλεων". Είναι καλό;

Είναι του Ντίκενς. Το κάνουν στα σχολεία.

"Δαβίδ κόπερφιλντ" και "Μεγάλες Προσδοκίες" είναι καλύτερα.

Γιατί κάνουν τα χειρότερα βιβλία καλών συγγραφέων στα σχολεία;

- Διάβασέ τα μόνος σου και δες. - Δεν έχω χρόνο για χάσιμο.

- Τι κάνεις; - Τακτοποιώ τον καναπέ.

- Εκεί κοιμήθηκες; - Πονάει η μέση μου στο κρεβάτι.

Δεν είναι χειρότερος ο καναπές για τη μέση;

Είναι καλύτερος.

- Θα γράψει η μαμά στο περιοδικό; - Δεν είναι περιοδικό.

Είναι λογοτεχνική επιθεώρηση. Τον άλλον μήνα, νομίζω.

Έχουμε δυο γονείς συγγραφείς.

Την επηρέασε ο μπαμπάς. Δεν έγραφε πριν τον γνωρίσει.

- Δεν έχω διαβάσει βιβλία του. - Τα έχω δει. Είναι σπουδαία.

Χρειάζεται άλλον ατζέντη. Έχει καιρό να εκδώσει.

Οι εκδότες δεν εκτιμούν πάντα τους καλούς συγγραφείς.

Ίσως τελικά γίνει διάσημη η μαμά.

- Ο μπαμπάς είναι ο συγγραφέας. - Ίσως η μαμά είναι καλύτερη.

Δεν ξέρεις τι λες, Φρανκ.

- Ο Ιβάν νίκησε τον Άρθουρ Ας. - Δεν ήταν 402ος στην κατάταξη;

Θα ήταν πρωταθλητής αν δε χτυπούσε στο γόνατο.

Ας κάνουμε μερικές βολές.

Ηρέμησε, αδερφέ μου.

Ο Τζίμι κόνορς χτυπάει δυνατά, αλλά δεν το κάνουν όλοι.

Για να δούμε το "μπακχάντ".

Με τα δυο χέρια! Ποιος σου έμαθε να παίζεις έτσι;

- Ο μπαμπάς. Είναι αυτοδίδακτος. - Το άκουσα αυτό.

Τον μαθαίνεις να παίζει έτσι χάλια;

Το "μπακχάντ" με το ένα χέρι έχει πολύ στυλ.

Πρέπει να μάθει το κανονικό "μπακχάντ".

- Δε με νοιάζει. - Είναι χτύπημα του Μακενρό.

- Τελειώσαμε για σήμερα. - Θες να παίξουμε λίγο;

Περίμενε με τον καρλ, Φρανκ. Δώσε μου τη ρακέτα σου.

- Σ' ενδιαφέρουν οι τέχνες; - Θα ήθελα να γίνω επαγγελματίας.

Δύσκολο να γίνεις επαγγελματίας.

Ακόμα και ο Ιβάν, δε φτάνει τον Μακενρό ή τον κόνορς.

Δεν εννοώ τέτοιος επαγγελματίας. Θέλω να κάνω μαθήματα.

- Σαν τον Ιβάν. - Δε θες να γίνεις επαγγελματίας.

Σίγουρα μας πήραν τη θέση. Θα πρέπει να κάνω τον κύκλο.

Μπορώ να κατέβω εγώ;

Σε πήρα, το λιγότερο που μπορείς να κάνεις είναι να έρθεις μαζί.

- Τέλειο, αγόρια μου! - Εσύ έγραψες το τραγούδι;

- Είχε μερικές ιδέες και ο Φρανκ. - Πολύ καλό. Πολύ ενδιαφέρον.

Θα λάβω μέρος στον διαγωνισμό του σχολείου.

Ωραία. Αλλά πρέπει να κάνεις εξάσκηση.

- Μην ανησυχείς, μαμά. - Θα είσαι μπροστά σε πολύ κόσμο.

- Μη μου το χαλάς. - Θα κερδίσεις.

κι αν δεν κερδίσεις, δε θα ξέρουν τι τους γίνεται.

Μερικές φορές οι άνθρωποι είναι πολύ βλάκες.

Θα το σηκώσω εγώ.

Θες να έρθεις αύριο στην τάξη μου μετά το σχολείο;

- Να έρθω κι εγώ; - Έχεις τένις.

Ο καθένας κάνει τη δουλειά του.

- Ο μπαμπάς είναι πολύ νέος. - Μπορώ να το πάρω;

Θα μου γράψεις αφιέρωση;

ΜΕ ΤΙΣ κΑΛ ΥΤΕΡΕΣ ΕΥΧΕΣ ΜΠΑΜΠΑΣ

"Ζω τον έρωτα χωρίς διάκριση, νιώθοντας ένα μούδιασμα."

"Ρουφάω το μεδούλι των ανδρών. Ο Τζων, ο Νταν, ο Σκοτ..."

"... με πολύ πάθος, ψάχνοντας το μοντέλο του πατέρα."

"Ήταν μεγαλόσωμος, με αδύνατα μπράτσα."

"Με μαλακό στήθος, αλλά όχι σαρκώδες, όπως νέας γυναίκας."

"Είχε μακριά λεπτά δάχτυλα και παχιές παλάμες, σαν ρακούν."

"Με λεπτότητα ξεχώριζε τη σάρκα στις δαγκάνες του καβουριού..."

"... και ρούφαγε τα στρείδια απ' το όστρακό τους."

Είναι πολύ τολμηρή συγγραφέας, η Λίλι. Πολύ πιπεράτη.

Είναι πολύ πιπεράτο να περιγράφει έτσι το μουνί της.

Έχει μεταμοντέρνες επιρροές, θυμίζει λίγο κάφκα.

Πολύ πιπεράτο για φοιτήτρια. κατάλαβες ότι ήταν το μουνί της;

- Σ' άρεσε; - Πολύ.

Θα σου άρεσε ο κάφκα, ένας απ' τους προκατόχους μου.

Ειδικά το έργο "Μεταμόρφωση".

- Δεν έχει θέσεις. - Θα μείνω, όσο θα ψάχνεις.

- Πώς ήταν οι άλλες σύζυγοί σου; - Μόνο μια. Ακυρώθηκε ένας γάμος.

- Ήμουν 19 χρονών. - Πώς ήταν;

- Λες για τον ακυρωμένο; - Για τον άλλον.

Δύσκολη γυναίκα.

Η μαμά.

Ναι, είναι η μαμά.

Τι φορούσε;

Μάλλον το έχω ξαναδεί.

Τι γράφεις;

Την ιστορία με το Πεζώ.

Έλαβες το σημείωμά μου για το τέλος;

- Ένα μέρος. - Εκείνος θα πεθάνει;

Άρα δεν το έλαβες.

Μετά το σχολείο να έρθετε αμέσως στο σπίτι.

- Έχουμε οικογενειακή σύσκεψη. - Τι είναι αυτό;

- Θα μιλήσουμε. - Για ποιο θέμα;

- Θα τα πούμε απόψε. - Θα μας δώσεις μια ιδέα;

Θα τα πούμε όλα απόψε.

Περιμένουμε τη μητέρα σας.

Είμαστε έτοιμοι;

Η μαμά σας κι εγώ...

Η μαμά σας κι εγώ πρόκειται...

- Θα χωρίσουμε. - Δε θα χάσετε κανέναν μας.

Θα έχουμε κοινή κηδεμονία.

Θα μείνω απέναντι απ' το πάρκο.

Είναι καν στο Μπρούκλιν;

Μόνο πέντε στάσεις με το μετρό. Είναι καλή γειτονιά.

Το "φιλέτο" της περιοχής. Θα έχουμε τραπέζι πινγκ-πονγκ.

- Δεν παίζω πινγκ-πονγκ. - Θα σας βλέπουμε το ίδιο.

- Πώς θα γίνει αυτό; - Θα χωρίσουμε τη βδομάδα.

Σας αγαπάω και θέλω να σας βλέπω όσο και η μητέρα σας.

Η βδομάδα έχει εφτά μέρες. Πώς θα τις χωρίσετε στη μέση;

Εγώ θα έχω την Τρίτη, Τετάρτη, Σάββατο και την επόμενη Πέμπτη.

- Έτσι θα έχουμε ίδιες μέρες. - Ήταν ιδέα του πατέρα σας.

- Μην το κάνετε αυτό. - Πώς θα πηγαίνουμε στο σχολείο;

Έχει στάση μετρό κοντά. 4-5 τετράγωνα. Όχι πάνω από 6.

και ο γάτος;

Δεν είπαμε για τον γάτο.

Ο πατέρας σας θα τον παίρνει τις μέρες που θ' αλλάζετε σπίτι.

Θα έρχομαι δυο φορές παραπάνω.

Πήγες απέναντι απ' το πάρκο. Αν έμενες κοντά, θα ήταν εύκολο.

Αυτή η γειτονιά έγινε ακριβή. Δε θα μπορούσα να μένω εδώ.

Το ξέρεις. Μη γίνεσαι δύσκολη. Νιώθω αποκομμένος.

- Τι θα γίνει με τον γάτο; - Θα βρεθεί λύση.

Φταίει που ο μπαμπάς δεν είναι τόσο πετυχημένος όσο παλιά;

- Είσαι καλύτερη πια από εκείνον; - Αυτό δεν ήταν καθόλου ευγενικό.

Έχουμε μια σπουδαία οικογένεια και δεν ξέρω γιατί τη χαλάτε.

- Αν γινόταν, θα το αποφεύγαμε. - Γιατί; Είστε μαζί 16 χρόνια...

- Δε θα μπορούσα να ζήσω έτσι. - Γονείς φίλων σου έχουν χωρίσει.

- Όχι οι δικοί μου. - Τώρα θα γίνει.

Αυτό που κάνετε είναι βλακεία.

Ξέρω ότι είσαι δυστυχισμένος. κι εγώ είμαι.

Δε θέλω εσύ ή ο Φρανκ να κατηγορήσετε τον εαυτό σας.

Εσείς δε φταίτε σε τίποτα.

Δεν είναι τίποτα. κοιμήσου.

- Βιβλία είναι αυτά; - Είναι δικά μου.

- Γιατί είναι κάτω απ' το κρεβάτι; - Τ' αγόρασα, δε θέλω να τα χάσω.

Θα τα βάλουμε πάλι στα ράφια, όταν φύγει ο πατέρας σου.

Μέχρι να είναι κάτι σίγουρο δε θα πούμε τίποτα σε κανέναν.

Δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει. Δε θέλω να ξέρει ο κόσμος.

- Το είπα στον καρλ. - κιόλας;

Του τηλεφώνησα χτες το βράδυ.

Το είπα στον Ματ και τον Ντέιλ.

Τώρα θα το μάθουν όλοι!

- Η μαμά είπε να το πούμε. - Δεν πάει σχολείο. Μην κλαις.

- Η κοινή κηδεμονία είναι χάλια. - Μου είπαν ότι είναι καλύτερα.

Είναι αίσχος. Οι γονείς μου δεν ήθελαν να μας ξεριζώσουν.

Μείναμε σπίτι, εκείνοι έπιασαν άλλα διαμερίσματα και έρχονταν.

Μετά η μαμά γνώρισε τον Ντέξτερ. Ο μπαμπάς μου φρικάρισε.

Μετά πούλησαν το σπίτι κι εγώ πηγαινοερχόμουν.

Η κοινή κηδεμονία είναι χάλια.

Ευχαριστώ. Ξέχασα να τα πάρω. Έχει ακόμα κάποια βιβλία μου.

Έγραψε σε όλα το πατρικό της μόλις είδε ότι θα χωρίσουμε.

- Αυτά ήταν σίγουρα δικά μου. - Κλέβετε τη μαμά με τον Γουόλτ;

Είναι δικά μου, Φρανκ.

Πρόσεχε!

Η Τζόαν είπε ότι έχεις μια επιταγή για μένα.

Έχει αναλάβει εκείνη το τένις.

Ανέλαβε το τένις και τα παλτά. Εγώ, αθλητικά και κατασκήνωση.

Εντάξει. Θα της το πω.

Ο Ιβάν είναι λίγο βλάκας, έτσι;

Ήταν σημαντικό για μένα να έχω ένα σπίτι σαν της μητέρας σας.

Το μαγείρεμα και το νοικοκυριό θα είναι όπως το συνηθίσατε.

- Δεν είναι σαν το σπίτι μας. - Εννοείς, της μητέρας σας.

- Σαν το σπίτι της μητέρας σας. - Αυτό είπα κι εγώ.

Είπες, "Το σπίτι μας." κι αυτό είναι σπίτι σας.

- Είναι το δικό σου σπίτι. - Είναι δικό μας.

Μισώ τον Ναστάζε. Το ξέρεις.

Ο Ιβάν τον έχει γνωρίσει και λέει ότι είναι μαλάκας.

- Δε βρήκα Βίτας Γκερουλάιτις. - Έχω αφίσα του στο σπίτι.

Στης μαμάς. και τις χελώνες μου.

Μπορούμε να πάρουμε χελώνες. Ξέρω ότι σ' αρέσουν τ' αμφίβια.

Οι χελώνες είναι ερπετά.

Αυτό είναι το γραφείο σου.

Είναι για αριστερόχειρες.

- Πήρε γραφείο γι' αριστερόχειρες. - Μη γίνεσαι δύσκολος.

- Πρέπει να τον στηρίξουμε. - Δε μ' αρέσει εδώ.

- Θα πάρεις μετά άλλο γραφείο. - Τι να το κάνω το γραφείο;

Δε θέλω πίνακα, ούτε κουδούνι να χτυπάει κάθε 45 λεπτά.

- Του αρέσει να είναι μαζί μας. - Θέλει να είμαστε στο σπίτι.

- Εσύ έχεις βιβλία, εγώ όχι. - Ξέρει ότι αυτά μ' αρέσουν.

- Θέλω να γυρίσω στης μαμάς. - Γιατί θες; Αυτή φταίει, μικρέ.

- Δεν είμαι μικρός! - Είσαι!

- Η μαμά φταίει για όλα, μικρέ! - Πάψε να με λες "μικρό"!

Είπε ότι δε θα χωρίσουν ποτέ; Άρα είναι ψεύτρα!

Γαμώτο! Πόνεσα!

Δεν είμαι μικρός, παλιομαλάκα!

Με πονάς!

Με μια χελώνα θα ήταν αλλιώς.

- Μένεις στο Παρκ Σλοπ, έτσι; - Η μαμά. κι εγώ κάποιες φορές.

Θα μένω κι απέναντι απ' το πάρκο, τον μισό καιρό.

Ο μπαμπάς θα μετακομίσει στην οδό Στράτφορντ. Αυτό ξέρω.

Λένε ότι είναι το "φιλέτο" της περιοχής.

- Σ' αρέσει ο Φραντς κάφκα; - Δεν τον ξέρω.