George Carlin: It's Bad for Ya!

Ευχαριστώ!

Θα ήθελα να ξεκινήσω...

Σας ευχαριστώ...

Θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας: «Γαμώ τον Λανς Άρμστρονγκ!»

Γαμώ αυτόν και τα αρχίδια του και τα ποδήλατά του και τα στεροειδή του...

...και τα κίτρινα μπλουζάκια του και την ηλίθια ανέκφραστη φάτσα του!

Με έχει κουράσει αυτός ο μαλάκας!

Και μιας και το έφερε η κουβέντα, γαμώ και τον Τάιγκερ Γουντς!

Άλλος ένας μαλάκας, χωρίς τον οποίο μπορώ να ζήσω...

Κουράστηκα να μου λένε, ποιόν πρέπει να θαυμάζω σε αυτή τη χώρα.

Δε βαρεθήκατε να σας λένε, ποιοί πρέπει να είναι οι ήρωες σας;

Να σας λένε ποιόν πρέπει να σέβεστε...

Θα διαλέξω μόνος μου τους ηρώες μου, σας ευχαριστώ!

Γαμώ και τον Δόκτωρ Φιλ!

Ο Δόκτωρ Φιλ είπε οτι πρέπει να εκφράζω τα συναισθήματα μου. Αυτό κάνω και εγώ...

Από τη τελευταία φορά, που ήμουν εδώ τριγύρω...

Και βρίσκομαι εδώ τριγύρω αρκετά συχνά. Είμαι κάτι σαν τον έρπη, πάντα επιστρέφω!

Από τη τελευταία φορά που σας είδα, είχα τα εβδομηκοστά γενέθλια μου. Οπότε είμαι...

Σας ευχαριστώ πολύ!

Είμαι 70 χρονών και μου αρέσει.

Όχι βέβαια, όσο μου άρεσε το 69...

Το 69 ήταν πάντα ο αγαπημένος μου αριθμός...

Τώρα είμαι 69 με ένα δάχτυλο στον κώλο!

Τώρα λοιπόν, που είμαι ένας παλιογάμης...

Αυτό πιστεύω οτι είμαι. Ένας παλιογάμης...

Ο παλιογάμης είναι ένας ιδιαίτερος όρος...

Δεν έιναι σαν τον παλιόγερο. Ο παλιόγερος είναι κάτι άλλο!

Ο παλιόγερος δε χαρακτήριζει μια περίοδο στη ζωή κάποιου.

Χαρακτηρίζει μια διάθεση. Έναν τρόπο αντίληψης των πραγμάτων.

Κάποιοι είναι παλιόγεροι από 20 χρονών!

Θα έχετε γνωρίσει τέτοιους. Περιφέρονται σαν γέροι...

Εγώ δεν είμαι παλιόγερος, ούτε και σάψαλο!

Γιατί ένα σάψαλο πάει κάπως έτσι...

Εγώ λοιπόν, είμαι ένας παλιογάμης!

Είναι κάτι σαν τον χοντρογάμη, καταλαβαίνετε τι εννοώ;

Χοντρογάμης, ψηλογάμης, κοντογάμης, παλιογάμης...

Ποιός είναι ο παλιογάμης; Ο Τζορτζ είναι ο παλιογάμης!

Με αυτή την έννοια, ο γαμιάς είναι συνώνυμο του συντρόφου!

Τώρα, που είμαι ένας παλιογάμης, παρατηρώ οτι το να μεγαλώνεις, έχει και τα καλά του.

Το πρώτο είναι οτι δεν χρειάζεται να κουβαλήσεις τίποτα βαρύ, ποτέ ξανά!

Όλοι θέλουν να βοηθήσουν έναν παλιογάμη!

Αν έχεις μια βαλίτσα ή κάτι τέτοιο, κάνει κάπως έτσι για λιγάκι...

- Μπορείτε να με βοηθήσετε με αυτό; - Βέβαια, που πάτε;

Στην Ιντιανάπολη...

Ήθελε να βοηθήσει; Βάλ' τον να δουλέψει...

Εκμεταλλευτείτε τους ανθρώπους!

Ένα άλλο ωραίο του να μεγαλώνεις...

...είναι οτι μπορείς να φύγεις από μία κοινωνική υποχρέωση νωρίς...

...λέγοντας απλά οτι κουράστηκες!

Σε κάποιον από την οικογένεια...

Γύρνα στον διπλανό σου και πες του: «Ξέρεις, έχω αρχίσει να κουράζομαι!»

«Ελάτε, ο παππούς κουράστηκε. Θέλει να πάει στο κρεβάτι!»

Κάποιος άλλος θα πει: «Είναι 07:30 το πρωί ακόμα!»

Πάντα υπάρχει ένας μαλάκας στην οικογένεια!

Αλλά το καλύτερο του να μεγαλώνεις, είναι...

...οτι δεν είσαι υπεύθυνος για να θυμάσαι πράγματα!

Ακόμα και σημαντικά πράγματα...

Μα ήταν η κηδεία της κόρης σου!

Ξέχασα...

Μπορείς να τους κάνεις να πιστέψουν οτι έχεις Αλτσχάιμερ!

Έχει πολύ πλάκα...

Κοιτάς στη τραπεζαρία και λες:

«Ποιοί είστε εσείς και που είναι το άλογο μου;»

Μετά κοιτάς τον γιό σου και του λες:

«Κατερίνα, έχω να σε δω από την Πρώτη Κοινωνία!»

Σαστίζουν!

Δε ξέρουν πως να το χειριστούν.

Τους παίρνει μια βδομάδα να το ξεπεράσουν!

Και από εκείνη τη στιγμή και μετά, αρχίζουν να ακούνε πολύ πιο προσεχτικά.

Οπότε μη φοβάστε να γεράσετε, είναι μια σπουδαία περίοδος στη ζωή.

Εκμεταλλεύεσαι τους άλλους και δεν είσαι υπεύθυνος για τίποτα!

Μπορείς ακόμα και να χεστείς πάνω σου!

Το περιμένουν...

Δεν το έχω δοκιμάσει ακόμα, αλλά δεν το αποκλείω!

Κρατάω τις επιλογές μου ανοιχτές.

Όλα είναι στο τραπέζι...

Αυτό δεν είναι το σχήμα λόγου, που ήθελα να χρησιμοποιήσω...

Ξέρετε τι κάνω; Πηγαίνω στον τηλεφωνικό κατάλογο και σβήνω τους πεθαμένους!

Το κάνετε αυτό εσείς; Έχει πλάκα, έτσι;

Σου δίνει μια αίσθηση δύναμης.

Μια ανωτερότητα, έχοντας θάψει άλλον έναν παλιό φίλο.

Αλλά δε μπορείς να το κάνεις πολύ σύντομα...

Δε μπορείς να γυρίσεις τρέχοντας στο σπίτι από την κηδεία και να ψάχνεις τον κατάλογο.

Δε μπορείς να το κάνεις, πρέπει να περάσει λίγος καιρός.

Πρέπει να αφήσεις να περάσει λίγος καιρός.

Εγώ έχω έναν κανόνα. Έξι εβδομάδες...

Αν είσαι φίλος μου, σε έχω στον κατάλογο και πεθάνεις, σε αφήνω για έξι ακόμα εβδομάδες.

Έξι έξτρα εβδομάδες, κερνάει το κατάστημα!

Αλλά μετά ο,τι έγινε, έγινε...

Αντε γαμήσου, πέθανες!

Κοπάνα την!

Πρέπει να έχεις κάποιες σταθερές...

Ωστόσο, σήμερα πολλοί δε κρατούν αναλογικούς καταλόγους.

Δε θέλουν να κάθονται και να γράφουν τέτοια πράγματα.

Είμαστε στην εποχή των υπολογιστών...

Έτσι, έχουν μια εφαρμογή στον υπολογιστή, που λέγεται Adress Book ή κάτι τέτοιο.

Οπότε κρατάνε όλες τις πληροφορίες στον υπολογιστή...

...και τον συνδέεουν με το κινητό τους κάθε τόσο.

Έτσι, αντί να μουτζουρώσεις ένα όνομα, μπορείς να το διαγράψεις!

Το να διαγράφεις κάποιον σου δίνει ακόμα μεγαλύτερη αίσθηση δύναμης...

...από το να μουτζουρώνεις απλά το όνομα του!

Ξέρετε πως διαγράφεις κάποιον...

Επιλέγεις το όνομα...

...και τότε, ΠΟΥΦ!

Κατευθείαν στα σκουπίδια!

Ωστόσο, αν πρόκειται για έναν καλό σου φίλο...

...ίσως δεν αδειάσεις τον κάδο ανακύκλωσης, για έξι εβδομάδες!

Βέβαια, αν σου είναι δύσκολο να διαγράψεις έναν φίλο...

...μπορείς να δημιουργήσεις ένα νέο φάκελο!

Έναν ειδικό φάκελο για πεθαμένους!

Τον κρατάς στην επιφάνεια εργασίας...

Κάτι σαν ψηφιακό καθαρτήριο!

Το καλό είναι, οτι μπορείς να ανοίγεις τον φάκελο και να βλέπεις του ανθρώπους στο καθαρτήριο.

Μπορείς να τους μετακινείς εδώ και εκεί!

Βάλ' τους σε μικρές ομάδες!

Δύο άτομα που δε τα πήγαιναν καλά. Βάλ' τους σε μια γωνία να τα βρούνε!

Ξεκίνα έναν τσακωμό! Αυτό θα έχει πλάκα...

Δε θα πάθει κανένας τίποτα. Αφού, είναι πεθαμένοι έτσι κι αλλιώς!

Μετά τους βάζεις σε σειρά και κάνεις μια παρέλαση!

Η παρέλαση των νεκρών!

Μπορείς να σπάσεις πολύ πλάκα με έναν υπολογιστή.

Απολαύστε λοιπόν, τους ψηφιακούς εαυτούς σας...

Μιλώντας για νεκρούς...

Υπάρχουν κάποια πράγματα που λέμε, όταν πεθαίνει κάποιος.

Πράγματα που λέμε, αλλά ποτέ κανένας δεν τα εξετάζει!

Θα σας δώσω κάποια παραδείγματα...

Αφού πεθάνει κάποιος, θα γίνει η ακόλουθη συζήτηση, περισσότερες από μια φορές.

Δύο άτομα συναντιούνται στον δρόμο...

Το άκουσες; Πέθανε ο Φιλ Ντέιβις...

Ο Φιλ Ντέιβις; Χθες τον είδα...

Ναι;

Δε βοήθησε...

Πέθανε, όπως και να έχει...

Φαίνεται οτι το απλό γεγονός οτι εσύ τον είδες, δεν επιβράδυνε τον καρκίνο του...

Μάλλον τον έκανε πιο επιθετικό!

Μπορεί να είσαι υπεύθυνος για τον θάνατο του Φιλ!

Πως ανέχεσαι τον εαυτό σου;

Να κάτι άλλο που λέμε μετά από ένα θάνατο.

Αυτό το λένε στη χήρα...

Αν υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω, μη διστάσεις να το ζητήσεις!

Τι θα κάνεις; Ανάσταση;

Δεν είναι η Καινή Διαθήκη εδώ...

Ξέρεις τι πρέπει να πεις σε έναν τέτοιο που θέλει να βοηθήσει;

Ωραία, έλα το σαββατοκύριακο, να βάψεις το γκαράζ!

Φέρε το ξεβουλωτήρι. Η τουαλέτα ξεχείλισε και το πάνω πάτωμα έχει γεμίσει σκατά!

Οδηγείς τρακτέρ; Ωραία! Αυτό θα μας βολέψει...

Φέρε το αλυσοπρίονο και την αξίνα, θα σε στρώσω στη δουλειά!

Θέλει να βοηθήσει; Γάμα τον! Δες την μπλόφα του...

«Μη διστάσεις να το ζητήσεις!»

Το θράσος αυτών των γελοίων!

Κάτι ακόμα που λέμε στη χήρα...

Θα τον έχω στο μυαλό μου!

Πού;

Πού ακριβώς στο μυαλό σου χωράει;

Ανάμεσα στο «Πιάστηκε ο κώλος μου στην καρέκλα» και στο «Θέλω να γαμήσω τη σερβιτόρα»;

Ποιές είναι οι προτεραιότητες σου;

Χρησιμοποιούμε πολλούς ευφημισμούς όταν μιλάμε σχετικά με τον θάνατο...

Οι άνθρωποι λένε διάφορα όπως: «Έχω χάσει τον πατέρα μου!»

Έλα μωρέ, θα τον ξαναβρείς!

Πρέπει να παρουσιάζεσαι αισιόδοξος σε τέτοιους ανθρώπους.

Δώσ' τους ένα λόγο να ελπίζουν!

Κοίταξες στα σκουπίδια πίσω;

Του άρεσε να παίρνει έναν υπνάκο εκεί μέσα.

Κράτα μια θετική διάθεση!

Υπάρχει και κάτι άλλο που λέμε μετά από ένα θάνατο...

...αλλά αυτό έχει να κάνει με την πίστη!

Όπου εγώ αρχίζω να έχω...

...μεγάλα προβλήματα!

Αυτό συμβαίνει μετά την κηδεία, πίσω στο σπίτι.

Στο σπίτι, όπου η οικογένεια, οι φίλοι και οι αγαπημένοι του εκλειπώντος...

...τρώνε, πίνουν και απολαμβάνουν κάποιες ζεστές αναμνήσεις.

Αργά η γρήγορα, κάποιος θα πει το ακόλουθο, ειδικά μετά από μερικά ποτά...

Νομίζω οτι είναι κάπου εκεί ψηλά και χαμογελάει κάτω προς τα εμάς...

...και πιστεύω οτι είναι χαρούμενος!

Λοιπόν, πρώτα απ' όλα...

Δεν υπάρχει «εκεί ψηλά».

Όχι...

Ώστε οι ανθρώποι να γελάνε προς τα κάτω...

Είναι ποιητικό, γραφικό...

...ίσως σε προληπτικούς ανθρώπους, να προσφέρει μια παρηγοριά.

Αλλά δεν υπάρχει!

Αλλά αν υπήρχε...

Αν κάποιος επιζούσε από έναν μη σωματικό θάνατο...

...πιστεύω οτι θα ήταν πολύ απασχολημένος με τις επουράνιες δραστηριότητες του...

...για να στέκεται κάπου στον παράδεισο και να χαμογελάει κάτω...

...προς τους ζωντανούς!

Τι σκατά αιωνιότητα είναι αυτή;

Και γιατί κανένας δε λέει: «Νομίζω πως είναι εκεί κάτω τώρα και γελάει πάνω προς τα εμάς!»

Οι άνθρωποι μάλλον δεν φαντάζονται, οτι οι δικοί τους μπορεί να είναι στην κόλαση.

Οι γονείς σας μπορεί να είναι στην κόλαση αυτή τη στιγμή!

Ο πατέρας σας σίγουρα!

Η κόλαση είναι γεμάτη μπαμπάδες...

Γεμάτη μπαμπάδες! Ακόμα και εκείνους, που σας πήγαν στον ποδοσφαιρικό αγώνα.

Μονό και μόνο επειδή σας έδερναν μία στο τόσο...

Και γαμούσαν τη γειτόνισσα!

Και γαμούσαν το σκύλο του γείτονα!

Ποιός ξέρει, ίσως και επειδή γαμούσαν τον τύπο της καλωδιακής!

Δε θα μάθουμε ποτέ τι απατεωνιές έκανε ο μπαμπάς...

Γονείς στην κόλαση!

Σου προκαλεί ένα ευχάριστο αίσθημα, έτσι δεν είναι;