لومړۍ 200 کرښې.
รถพังยับ
มือเปื้อนเลือด
ปืนพก
ทำไม
ฉัน...
มาอยู่นี่
“เฟรดดี้”
ถึงมาเช้า แต่จะแอบมางีบแบบนี้ไม่ได้นะ
พักหลังคุณขี้เกียจมาก
หมดเวลาพักแล้ว ตื่นสิ เฟรดดี้
ตื่นสิ เฟรดดี้
เฟรดดี้
ทำไมมองผมแบบนั้นล่ะ
นี่ผมเองเจสัน
เฟรดดี้ปะทะเจสัน
“เจสัน”
ต่อให้หลง ๆ ลืม แต่คุณลืมผมได้ไง
ผิดหวังจัง
โอ้ แจ่มสุดยอด
กลับเป็นตัวเองแล้ว
ไปเสิร์ฟมื้อเย็นกัน
จะไปไหน ถึงเวลาสวมบทแล้ว
สุขสันต์วันคริสต์มาส
เค้กมาแล้วค่ะ
เนื่องจากคุณลูกค้าเกิดวันคริสต์มาส
ซานต้าจะมาร้องเพลงให้ค่ะ
เพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์นั้นแสนธรรมดา
ไม่เหมาะกับวันเกิดคุณลูกค้า
เราเลยร้องเพลงวันเกิดเพลงใหม่
เพื่อฉลองไปกับคุณ
วันนี้เป็นวันสุขวันนี้เป็นวันดี
โอ้โลกนี้ช่างสวยงาม
มาเถอะมาล้อมวงกัน
อวยพรสุขสันต์วันเกิด...แบคจินซู
- ยินดีด้วย - สุขสันต์วันเกิด
ขอบคุณค่ะ
ทานให้อร่อยนะคะ
เก่งมากค่ะ เฟรดดี้
ร่างกายไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว
เต้นไม่พริ้วเหมือนเคย
แต่ยังแจ๋วไม่เปลี่ยนนะคะ
ฉันเกษียณ เพื่อเห็นแก่น้อง ๆ จะดีกว่า
อย่าพูดอย่างนั้นสิ
จะลาออกสัปดาห์นี้จริง ๆ เหรอคะ
สมองฉันฝ่อหมดแล้ว จำเมนูไม่ได้เลย
เฮ้ย ทำไมฉันต้องจ่ายรายการนี้ด้วย
ก่อนนี้คุณสั่งซุป กับน้ำมะนาวเพิ่มนะครับ
ให้ตายสิ ฉันก็นึกว่าเติมได้ไม่อั้น
ถ้าบอกแต่แรกว่าต้องจ่ายเพิ่ม ฉันจะได้สั่งโค้ก
คุณก็รู้ว่าต้องจ่ายเพิ่ม คุณเคยมาทานที่ร้าน
ถ้างั้นก็ควรบอกสิ
ไม่สน ฉันไม่จ่ายค่าของพวกนี้
คืนเงินสองรายการนี้มา
มีอะไร จะแข่งจ้องหน้ารึไงวะ
ขอประทานโทษอย่างสูงครับ
เอาบัตรลูกค้าไปสิ
เร็วเข้า
ผู้จัดการว่าไง
เขาบ่นใหญ่ ผมเลยบอกให้หักจากค่าแรงผม
เสียไปเท่าไหร่
ซุปหนึ่งถ้วย น้ำมะนาวสองแก้ว สี่หมื่นวอน
เขากินเยอะนะ นายควรเอาคืน
ถ้าไม่ตั้งใจเบี้ยวคงไม่ดราม่าแต่แรก
ผมแอบยั่วให้มันต่อยผม แต่ผู้จัดการดันมาเร็ว
ผมฟ้องข้อหา ทำร้ายร่างกายมันได้เลย
กลยุทธ์อ่อน ๆ แบบนั้น เอาชนะศัตรูไม่ได้หรอก
สมัยฉันไปรบเวียดนาม ต่อกรกับพวกเวียดกง
ฉันแอบฝังบางอย่างไว้ไม่ให้ใครรู้ รู้ไหมอะไร
สงครามเวียดนามอีกแล้วเหรอ
นายไม่ได้ถาม ไม่สงสัยสินะ งั้นไม่เล่า
ไม่เอาน่า คุณฮัน ทำไมหัวร้อนง่ายจัง ตกลงฝังอะไรไว้ครับ
กับระเบิด
ขอโทษครับ รอเดี๋ยว
คุณครับ คุณเพิ่งเข้าห้องน้ำไม่ใช่เหรอ
ใช่ มีอะไรเหรอ
เห็นกระเป๋าสตางค์บ้างรึเปล่าครับ
กระเป๋าสตางค์เหรอ ไม่เห็นนะ
มีแค่คุณที่ใช้ห้องน้ำต่อจากผม
ผมไม่รู้จริง ๆ คุณอาจทำตกที่อื่นก็ได้นะ
โอ๊ย ทำอะไรน่ะ
เดี๋ยว อย่าเพิ่ง
คนหนุ่มอย่างคุณไม่ควรโกหก
เงินหายไปสี่หมื่นวอน
ผมไม่ได้แตะกระเป๋าสตางค์ใบนั้นเลย
คุณขโมยมา ต้องแตะแหงอยู่แล้ว
เอาสี่หมื่นวอนผมคืนมา
สี่หมื่นวอนอะไรกัน
งั้นไปคุยกันที่โรงพัก
ผมไม่ได้เอาเงินไปจริง ๆ
ดื้อแบบนี้ผมเริ่มเหลืออดแล้ว
- เหลืออดรึ - ที่รัก คืนเขาไปแล้วไปกันเถอะ
จะอยู่นี่ทั้งวันรึไง น่าขายหน้าชะมัด
เวร
อะไรน่ะ เดี๋ยวนะ ทำได้ไง
คุณยังเจ๋งโคตร ๆ ไม่เปลี่ยนเลย
ผมไปเล่นเกมได้แล้ว
ฉันไปด้วยได้ไหม ฉันเล่นเกมออนไลน์เป็นแล้วนะ
คุณนี่ก็วัยรุ่นเกิน วัยคุณน่าจะเล่นโกะหรือหมากรุก
เดี๋ยวนี้สูงวัยไม่เล่นหมากรุกแล้ว แต่เล่นสตาร์คราฟต์
ทานมื้อเย็นรึยังครับ
ผม…
แอบหยิบมาตอนเชฟเผลอ
มันฝรั่ง
พ.อ.จ.
- “พระเจ้า อร่อยจัง” เหรอ - พระเจ้า อร่อยจัง
“ลูกสาวสุดที่รัก”
ว่าไง
เข้าใจแล้ว
มีอะไรรึเปล่า
ไว้เล่นเกมด้วยวันหลังนะ
พ่อ… แม่เขา…
เธอทำดีที่สุดแล้ว
เลี้ยงลูกเรามาโดยไม่มีอะไรเลย
อีกเดี๋ยวฉันตามไปนะ
พักให้สงบเถอะ
ลูกขอฝากฝังมิตรไว้กับพระองค์
โปรดให้ลูกอยู่ด้วยศรัทธา ในพระองค์ต่อไป
เราสวดอธิษฐานในนามของพระองค์
เอเมน
เสียใจด้วยอย่างสุดซึ้งครับ คุณไปร่วมงานวันศุกร์ไหวไหม
ผมต้องไหว มันเป็นวันสำคัญ
คุณไม่ได้ไปโรงพยาบาลพักใหญ่แล้ว
โรครักษาไม่ได้จะไปทำไม
ยานี่จะช่วยบรรเทาความเจ็บปวด
ขอบคุณครับ
คุณจะทำตามแผนจริง ๆ เหรอ
ลูก ๆ ฉันมีครอบครัวหมดแล้ว ภรรยาก็พักผ่อนอย่างสงบ
ฉันทำหน้าที่เสร็จสมบูรณ์แล้ว
ไม่มีเหตุผลที่จะรอต่อไป
เนื้องอกคงทำให้ ภาวะสมองเสื่อมคุณแย่ลง
เหตุการณ์เหล่านั้น มันฝังแน่นในหัวผม
ผมแค่ต้องจำให้ได้จนถึงตอนนั้น
“ระบายอากาศ 30 นาที”
“กลางวันเปิดม่าน”
“วิตามินและยา จากลูกสาว” “ยาสามัญ”
“รูปครอบครัวปี 2010”
“ตำนานที่ยังมีชีวิต ประธานจองแบคจิน”
“ประธานจองเข้า ร.พ.อีกแล้ว”
“ศาสตราจารย์ยัง-พันธมิตรกับญี่ปุ่น”
“งานกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ในเกาหลี”
“พนักงานพาร์ทไทม์ที่แก่ที่สุด เตรียมเกษียณหลังทำงานมา 17 ปี”
“ทหารผ่านศึกแห่งปี”
ผมชื่อฮันพิลจู
ผมมีเนื้องอกในสมอง และเป็นโรคอัลไซเมอร์
ผมอัดเทปนี้ไว้ เพื่อบันทึกสิ่งที่กำลังจะทำ
ในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองเกาหลี
พ่อผมถูกใส่ร้ายถูกจับกุม
และถูกทรมานจนตาย
ที่รัก ที่รัก
ไม่นะ ได้โปรด
ส่วนแม่กลายเป็นบ้าตลอดชีวิต
พี่ชายผมถูกเพื่อนหลอก
โดนบังคับให้ทำงานในเหมืองนรก จนตาย
ส่วนพี่สาวถูกพาตัวไป
เป็นหญิงบำเรอให้กองทัพญี่ปุ่น
และฆ่าตัวตายหลังจากกลับมาบ้าน
จากนี้ไปผมจะกำจัดทุกคน
ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์เหล่านี้
ผมวางแผนมานานมากแล้ว
- เป็นอะไรรึเปล่าคะ - ฉันสบายดี
- นี่เจสัน - ครับ
ฉันมีอะไรจะบอกนาย ออกไปนอกร้านเดี๋ยวได้ไหม
หมดเวลาพักแล้วค่ะ เราต้องทำงานแล้ว
ข้างนอกหนาวจะตาย คุยในนี้เถอะ
ตกลง
ขอบใจ
ไงครับ
ขอโทษที่ไม่ได้ไปงานศพนะครับ ผมรู้ข่าวช้าไป
นายชอบลิลี่สินะ
คุณพูดอะไร เธอก็แค่เพื่อน
ถ้าไม่คว้าโอกาส คนอื่นจะคาบไปนะ
หนุ่ม ๆ ชอบเธอเพียบ
เหลวไหลน่า ผมต่างหากที่สาวชอบ
คุณคงโบราณเกินจะสังเกตเห็น ผมสูง 187 เซนติเมตร
ผู้หญิงส่งข้อความหาเป็นกระบุง
แต่เรื่องนี้น่ะเหรอที่อยากคุยกับผม
ไง ไอ้น้อง
พี่มีเรื่องให้ช่วย
มีอะไรเหรอครับ เกิดเรื่องขึ้นรึเปล่า
ฉันมีที่ที่ต้องไปเยี่ยมหลายที่ ขับรถพาฉันไปทีได้ไหม
ปุบปับนะเนี่ย
ฉันคืนใบขับขี่ไปเมื่อปีก่อน
ตาฝ้าฟางแล้วน่ะ ร่างกายก็ไม่ฟิตเหมือนเก่า
เลยขับรถไม่ไหว
แต่คุณไม่มีรถนะ
คืองี้ฉันได้รถแจ่มสุด ๆ มาคันนึง
แล้วงานผมที่นี่ล่ะ
ถ้าฉันคุยกับผู้จัดการให้ นายลางานสัปดาห์นึงได้แน่
คนที่นี่เกรงใจฉัน
ก็จริง
งานนี้ให้ค่าจ้างผมรึเปล่า
ดูก่อนว่าทำงานดีไหม
พอเป็นนายจ้าง แล้วอารมณ์เปลี่ยนเลยนะ
โห เฟรดดี้
ของคุณเหรอ
ไม่ใช่หรอก นี่รถทะเบียนเถื่อนน่ะ ได้มาใช้สัปดาห์นึง
ทะเบียนเถื่อนเหรอ
เดี๋ยวนะ เฟรดดี้
ใช้บำนาญเรียบ เพื่ออวดรวยก่อนตายรึเปล่าเนี่ย
คนเราควรได้ขับรถสปอร์ตก่อนตาย ไม่ใช่รึไง
No comments yet. Be the first to leave one.