The Hands of Orlac (Orlacs Hände)

De handen van Orlac

Liefste, nog een nacht en een dag en ik ben weer bij je.

Ik zal je in mijn armen sluiten... Mijn handen zullen over je haar glijden...

En ik zal je lichaam onder mijn handen voelen...

Laatste concert van Paul Orlac

Mevrouw, het is 9 uur en de trein komt pas om 11 uur aan.

Een ongeluk

in Montgeron.

Naar Montgeron...!

Hij leeft!

Het is halfzes, Professor...

Om zes uur wordt Vasseur terechtgesteld en acht minuten later

brengt een auto het lichaam naar het ziekenhuis.

Een treinongeluk... Orlac is zwaar verwond.

Er is nog hoop... Een schedelbasisbreuk, die we zullen opereren... alleen...

...alleen zijn handen...

Zijn handen... In godsnaam... zijn handen...

Red zijn handen... zijn handen zijn zijn leven...

Red zijn handen... zijn handen zijn meer dan zijn leven...

Red zijn handen...

Ik zal proberen...

Nog maar even en je kan naar huis... en zon, licht en heel veel bloemen

zullen je begroeten als je komt.

We willen u uw echtgenoot teruggeven... gedeeltelijk ten minste.

Vandaag zou je zijn gelaat kunnen terugzien.

Je ogen... hoe ik van je haar hou...

... en je handen... je mooie, zachte handen...

Daar... dat hoofd... is hij niet naar mijn handen aan het kijken...?!

Hij is aan het lachen...!

Nu... is hij weg!

Zeg eens... wat zit er onder dat verband? Wat voor geheim verbergt het?

Wel dan, laten we in 's hemelsnaam het geheim dan maar onthullen...

Zullen deze handen ooit terug kunnen spelen?

De geest beheerst de hand... de natuur en een sterke wil kunnen alles aan...

Morgen... hij komt morgen!

Ik zal hier op hem wachten...

zijn eerste kus en de eerste streling van zijn geliefde handen.

De laatste nacht.

Uw handen konden niet worden gered...

Dr. Serrat gaf u andere handen...

de handen van de terechtgestelde roofmoordenaar Vasseur!

Is het waar...? Heb ik de handen van de roofmoordenaar Vasseur...?

Hoe lang nog?

Nog een half uur... nee, nog maar dertig minuten.

Deze handen zullen nooit meer een andere mens mogen aanraken!

Hoe lang nog?

Ik hou van jou... ik hou van jou...

Hebt u het dagblad van 15 januari voor mij?

De roofmoordenaar Vasseur naar het gerecht.

Vasseur pleit onschuldig, maar vingerafdrukken,

die overal gevonden werden, bewijzen zijn onweerlegbare schuld.

Het mes waarmee het hart van de oude woekeraar werd doorboord,

droeg het vreemde symbool "X".

Het heft vertoonde ook de verraderlijke vingerafdrukken van Vasseur.

Op die manier werd de waarheid onthuld dat de verschrikkelijke moord

enkel en alleen door Vasseurs moordende handen werd gepleegd.

Ik voel dat het van jullie komt... langsheen de armen...

tot het de ziel bereikt... koud, verschrikkelijk, meedogenloos...

Verdoemde... vervloekte... handen!

... Ik wil je niet gehoorzamen... ... ik wil niet...

... kom niet meer terug... ... nooit meer...

... ik kan het niet meer aan... ... je kan me vermoorden...

... maar ik wil me niet meer schikken naar je verschrikkelijke bevelen... nooit meer...!

Kom niet dicht bij me... ga!

Ga weg... ik wil je niet meer gehoorzamen.

Morgen ga ik naar zijn vader... als jij hem niet kan overtuigen!

Verleid zijn handen...

Raak me niet aan... uw handen doen me pijn... zoals de handen van een moordenaar...

Verwijder ze nu! Ik wil ze niet... die ellendige dingen!

De schuldeisers.

Geef ons nog een beetje tijd... een maand...

Ik zeg het u... ze vragen bloed... misdaden... moord...

Een week maar...!

De handen beheersen de mens niet... het hoofd en het hart leiden het lichaam...

en bevelen de handen...

Tot morgen...?!

Hoed en mantel... Ik ga naar de vader van Paul.

Hij is rijk... hij kan helpen... als hij wil...

Ga daar niet naartoe... hij is een slecht mens...

hij haat alle mensen... meest van al onze meester...

Ik mag niemand binnenlaten... en zeker niet iemand van... daar.