Catherine Called Birdy

มอร์เวนน่า

มอร์เวนน่า

มอร์เวนน่าอยู่ไหน

รอข้าด้วย

- เบอร์ดี้ - ไปให้พ้น เพอร์กิ้น

ข้าเพิ่งอาบน้ำให้เมื่อ สองอาทิตย์ก่อนเอง เสียเปล่าจริงๆ

และการไปช่วยกันสร้างบ้าน มันไม่สมเป็นสุภาพสตรีเลย

มอร์เวนน่า ข้าปล่อยหมูไป และข้าจะไม่ละอายใจด้วย

หมูพวกนั้นจะถูกส่งไปฆ่า

ข้าจะไม่ยอมให้สัตว์ใด ต้องถูกจำขังเหมือนข้าหรอก

คุณหนูเป็นนักโทษที่กินดีที่สุดที่ข้ารู้จักเลย

ยังไงก็เถอะ ข้ามีเรื่องด่วนกว่านี้

เพอร์กิ้นบอกข้าว่าเด็กเกิดมายังไง

และข้าเกรงว่าข้าจะ สิ้นใจด้วยความขยะแขยง

ไม่ช้าก็เร็ว คุณหนูก็จะได้รู้

- คุณหนูอายุ 14 แล้ว - มอร์เวนน่า

จะให้ข้าสงบสติได้เหรอ หลังจากที่ได้รู้เรื่องนี้มา

ฝ่ายชายต้องเอาเหล็กแหลม ที่เผาไฟมาร้อนๆ

แทงยัดจมูกข้าจนกว้างพอที่จะ ยัดนิ้วโป้งของเขาเข้าไปได้

แล้วก็ใส่เมล็ดพันธุ์เข้าไปในสมองข้า

จนมันหล่นลงไปที่ท้อง

และมันจะฝังรากอยู่เก้าเดือน ก่อนที่จะคลอดออกมาจากก้นข้า ไม่ได้นะ

ไม่

ข้าจะฆ่าเพอร์กิ้นซะ

ข้าจะฆ่าเขา มอร์เวนน่า และเขาจะเลือดออกหนักกว่า

โดนข้าเอาหอกไปเสียบ...

ให้ตายสิ ข้านี่แหละ เบอร์ดี้

แคเธอรีน ชื่อเล่นเบอร์ดี้

ข้าเป็นลูกสาวของลอร์ดโรลโล

ลอร์ดโรลโล

อายุ 41 ปี มักจะหลงตัวเอง ขี้เมา และโลภตลอดเวลา (ข้าบอกเลย)

และท่านหญิงแอชลินน์

ท่านหญิงแอชลินน์

อายุ 36 ปี ฉลาดเฉลียว และใบหน้างดงาม (ใครๆ ก็บอก)

มอร์เวนน่า

เป็นนายของมอร์เวนน่า พี่เลี้ยงข้า

ไม่มีใครรู้อายุนาง ชอบทำอะไรลับๆ ล่อๆ ชอบตบตี และนอนกรน

เป็นน้องสาวของบาทหลวงเอ็ดเวิร์ด

บาทหลวงเอ็ดเวิร์ด

อายุ 21 ปี เฮฮากว่าบาทหลวงส่วนมาก

และเป็นน้องของโรเบิร์ตผู้น่ารังเกียจ

โรเบิร์ต อายุ 17 ปี นิสัยเสียและอัปลักษณ์

- เบอร์ดี้ อย่ามายุ่งกับข้า - พี่มันงี่เง่า

อืม

แห่งหมู่บ้านสโตนบริดจ์ มณฑลลิงคอล์น

ในประเทศอังกฤษ ที่พระเจ้าคอยคุ้มครอง

เบอร์ดี้

ใส่เสื้อผ้าซะ อย่าปฎิเสธ

กางเกงขาสั้น ถุงมือ และรองเท้า

สวมหมวกไว้กันฝนกันแดด

ทุกคนติดกระดุมซะ

และเป็นเพื่อนของเพอร์กิ้น เราเหมือนพี่น้องกัน

เพอร์กิ้น อายุ 14 ปี

นอนในกองฟาง วิ่งเร็ว ถึงแขนขาจะไม่ยาวนัก ตดเหม็น

แม้ว่าเขาจะเป็นแค่เด็กเลี้ยงแพะ เขาจิตใจดีและชาญฉลาด

ถึงแม้ว่าเขาจะตดบ่อยก็เถอะ

ถักสิ

วันที่ 14 สิงหาคม ข้าทำด้ายพันกันอีกแล้ว

ทรมานกันจริงๆ

ค่อยๆ ทำสิ

ข้ายอมเป็นอาหารให้มังกรดีกว่า มาพยายามถักด้ายแบบสุภาพสตรี

ไม่เอาน่า อย่างที่ข้าทำให้ดูไง

ไม่ใช่

- นี่ไง - ไม่ใช่

ข้าเป็นคนเจ้าเล่ห์มาก ขอบคุณพระเจ้า

แต่เด็กผู้หญิงส่วนมากก็เป็นงี้ ถึงจะไม่ค่อยมีใครยอมรับก็เถอะ

ข้ามีข่าวดีมากมาบอก

ข้าเจรจากับแม่ข้าแล้ว

แม่ยอมให้ข้าเลิกถักด้าย ซึ่งเป็น เรื่องน่ารำคาญเหนือสิ่งอื่นใด

ตราบใดที่ข้าเขียนบันทึกเรื่องประจำวัน ไปให้พี่ข้า บาทหลวงเอ็ดเวิร์ด

เขาบอกว่ามันจะช่วยให้ ข้าเป็นผู้ใหญ่และมีความรู้มากขึ้น

หนังสือข้าจะตามมา

หนังสือของแคเธอรีน นกน้อยแสนดีชื่อเล่นเบอร์ดี้

ด้ายถักสีทองสำหรับคุณหนูของข้า

เม็ก คนรีดนมวัวเป็นเพื่อนรักข้า

ตอนที่ข้าห้ามไม่ให้นาง ถอนสายบัวกับเรียกข้าว่าคุณหนูได้

เม็ก อายุ 18 ปี เต้นเก่ง หัวเราะเหมือนหมู

นี่ฟางเหรอ

ข้าซาบซึ้งที่ถักมาให้นะ สวยมาก

แปลว่า "พ่อข้าเป็นปิศาจ"

เป็นประโยคที่เด็ดสุดที่ได้เรียนมาเลย

เจ้าโชคดีจังที่พ่อตายแล้ว

เบอร์ดี้

ข้ายังไม่หายเศร้าเรื่องพ่อข้าเลยนะ

สิ่งที่ข้าชื่นชอบที่สุดคือ การหลีกเลี่ยงงานบ้าน

ไม่เอาน่า ใช่ ออกแรงกว่านี้อีกสิ

แต่อย่าออกแรงมากไปนะ

วิจารณ์ลีลาฟันดาบที่ห่วยแตกของพ่อข้า

อย่านะ ระวังดอกไม้ข้าด้วย ลูกเหยียบดอกไม้หมดแล้ว

เดินที่ทางเดินไม่เป็นหรือไง

- เดินที่ทางเดินสิ - ข้าไม่เห็นทางเดินนี่

ก่อกวนการสร้างบ้าน

ก่อเรื่องวุ่นๆ ที่หมู่บ้าน

เจ้าขโมยไก่ข้า

และแนบหูฟังผ่านประตูที่ข้าไม่ควรแอบฟัง

แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง ฟีเนียส

เจ้าถูกจ้างมาเพื่อป้องกัน ไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นนี่

ตอบง่ายๆ ก็คือท่านไม่เคยสนใจฟังข้าเลย

ท่านใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่าย และไม่รู้จักยั้งคิด

เหลวไหล ข้าไม่ได้ใช้เงินขนาดนั้นหรอก

ยกตัวอย่างรายจ่าย

ที่ไม่จำเป็นต่อการดำรงอยู่ของครอบครัวมาสิ

เอาจริงเหรอ

เสือข้ามาถึงแล้ว

มันตายแล้ว

การเดินทางจากไซบีเรีย มันแสนสาหัส นายท่าน

- อาจหลับอยู่ก็ได้ - ไม่หายใจแล้ว เจ้าโง่

ให้กินน้ำสักหน่อยไหม

จะให้ข้ากินแต่ขนมปังกับน้ำ แล้วนินทา ชาวบ้านไปวันๆ เหมือนพวกชาวบ้านเหรอ

- จะให้ข้าทำแบบนั้นเหรอ - ไป เงียบนะ

อย่านะ เจ้าหมา

ไปให้พ้น

ถ้าท่านหาคู่ครองกับตระกูลร่ำรวย

- ให้ลูกสาวคนเดียวของท่านได้ - คู่ครองที่ร่ำรวยเหรอ

เราก็จะมีโอกาสปลดหนี้ที่สั่งสมมาได้

- ให้เบอร์ดี้เหรอ - ขอรับ

- กับผู้ชายเหรอ - ขอรับ

ไม่ๆ ลูกสาวข้าน่าขยะแขยงจะตาย คงใกล้จะเป็นโรคเรื้อนแล้วละ

ไปให้พ้น ไปซะ

ท่านอาจไม่มีเงินทอง แต่ภรรยาท่านมียศถาบรรดาศักดิ์

- ท่านหญิงให้ยศกับท่าน... - นางไม่ได้ให้ยศข้า

ข้าสมควรได้รับยศนั่น

มีชายมากมายที่โง่พอที่จะยอมเอาเงินทอง

ไปแลกกับยศตำแหน่ง

ตอนนี้ เป็นหน้าที่ท่านที่ต้องหามาสักคนแล้ว

ไม่ ต้องมีทางอื่นสิ ใช่ไหม

นั่นมันลูกสาวข้านะ

และนี่คือคฤหาสน์หลังเดียวของท่าน

ขอตัวขอรับ

มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น

นี่

ข้ารู้สึกได้ว่าสายตาพ่อข้า ตามติดข้าไปทุกที่

พ่อมองข้าเป็นเหมือนกระทิง ที่ซื้อมาเพื่อเป็นแม่พันธุ์

ลูกอายุเท่าไหร่แล้วนะ

ข้าอายุ 14

แปลกใจนะที่ พ่อไม่ขอตรวจดูกีบเท้าข้าด้วย

- ฟันเจ้ายังอยู่ครบไหม - หลุดไปซี่เดียว

ลูกกินเก่งนะ

ผมลูกตอนสะอาดสีอะไร

ตอนสะอาดเหรอ

- สีฟ้ามั้ง - ดีมาก

- ดีใจที่ได้เจอลูกนะ - พ่อด้วย

ลูกไปหาเด็กเลี้ยงแพะเพื่อนลูกได้นะ

เกิดอะไรขึ้นกันแน่

สิบสี่ นั่นมัน... ไม่เด็กเลย

ข้ากำลังจะตาย

เห็นชัดๆ เลย

เพอร์กิ้นบอกอะไรอีกล่ะ กูสซี่ย์

ให้ตายสิ เบอร์ดี้

ข้าต้องบอกลา และใช้ชีวิตต่อไปอย่างมีอารมณ์ขัน

ข้าจะตายอย่างกล้าหาญ มีพระเจ้าอยู่ในใจ

เก็บเข็มกลัดข้าไว้ให้น้องข้าในอนาคตนะ

เอาพระคัมภีร์ข้าไปให้เอ็ดเวิร์ด พี่ข้า

และฝากขอโทษที่ข้าทำ พุดดิ้งเลอะพระคัมภีร์

มอร์เวนน่า เลือดออกมาจากก้นข้า

จากก้นคุณหนูเหรอ

เจ้าประคุณเอ๋ย

เลือดออกมาจากอีกรูหนึ่ง เบอร์ดี้

รูไหนล่ะ

มันคือประจำเดือน

โลหิตแห่งความเป็นหญิง

คุณหนูจะได้ทำหน้าที่ อุ้มท้องให้ลูกๆ ของสามีได้ไง

งั้นข้าจะหนี ไปให้ไกลเลย

ข้าจะขโมยชุดเกราะ แล้วไปเป็นอัศวิน

ขโมยม้ากับรถม้า แล้วออกเดินทางตอนเที่ยงคืน...

จะแต่งตัวเป็นอัศวิน หรือเป็นสุภาพสตรี ยังไงเลือดก็ไหล

คุณหนูเป็นผู้หญิงแล้ว เบอร์ดี้

ผู้หญิงเหรอ

อย่างแรกเลย เราจะทำแผ่นรองกันก่อน

พันผ้าไว้ที่มือ ให้แน่นหนาเลยนะ

ใช้เป็นแผ่นรองไว้ในกางเกงใน

ถือไว้นะ

- นี่ของพ่อข้าเหรอ - เปล่า

- นี่คือกางเกงในคุณหนู - กางเกงในข้าเหรอ

และนี่... เอาแผ่นรองมาให้ข้า

แบบนี้นะ เข้าไปที่หว่างขา

มันจะซับเลือดไว้ ทำให้ไม่เปื้อนเสื้อผ้า

ทำได้หรือเปล่า

ข้าทำได้ มอร์เวนน่า

อย่าทำอย่างนั้น

- ระวังหน่อย - ข้าระวังแล้ว

เราจะเด็ดมินต์มานิดหน่อย เพราะมันจะช่วยเพิ่มรสชาติ

แดนดิไลออนด้วย แต่ไม่เอาดอกนะ จะช่วยแก้ปวด

อัลฟ์ เอาชุดชั้นในแม่มาสวมหัวเว็นดี้เหรอ

- สวัสดี - เพอร์กิ้น

เขาทำอะไรอีกน่ะ แต่งตัวให้สัตว์ในฟาร์มเหรอ

ลูกแกะควรราดด้วยซอสมินต์ ไม่ใช่ให้ใส่หมวก

สมุนไพรที่เราเก็บมา

เราจะเอามาชงชา ในถ้วยใบโปรดของคุณหนู

- มันเป็นถ้วยโปรดของข้า - ถ้วยใบโปรดคุณหนู ข้ารู้

คน จุ่ม แล้วก็จิบ แล้วจะหายปวดนะ

ทำอะไรน่ะ

การเคาะประตูเป็นเรื่องที่ควรจะทำนะ

แต่ก็ต้องยอมรับ ที่ร้านเหล้าที่ลูกชอบไป คงไม่ต้องเคาะประตู

ข้าไม่เคยไปร้านเหล้า ท่านแม่ พ่อโกหก

ข้าไม่ได้โกหก ที่รัก ข้าแค่หยอกเล่น มันต่างกันนะ

แต่พ่อเห็นลูกที่ร้านเหล้า เมื่อวันก่อนไม่ใช่เหรอ

สบถแล้วก็ดื่มเอล แล้วก็ตบตีกับพวกชาวบ้าน

- เรื่องใหญ่เลย ใช่ไหม - ท่านแม่

ตอนนี้ข้าก็ไม่อยากให้ใคร มาหยอกเล่นในห้องนี้นะ