Winter's Tale

Τι θα γινόταν, αν μια φορά και έναν καιρό...

δεν υπήρχε κανένα αστέρι στον ουρανό;

Τι θα γινόταν, αν τα αστέρια δεν είναι αυτό που νομίζουμε;

Τι θα γινόταν αν το φως από πέρα μακριά

δεν προέρχεται από τις ακτίνες ενός μακρινού ήλιου;

Αλλά από τα φτερά μας, καθώς μετατρεπόμαστε σε αγγέλους;

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 2014

Το πεπρωμένο καλεί τον καθένα μας.

Και υπάρχει ένας κόσμος πέρα από τον κόσμο...

Όπου είμαστε όλοι συνδεδεμένοι...

Όλοι μας μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου...

Η μαγεία βρίσκεται παντού γύρω μας.

Απλά πρέπει να κοιτάς.

Κοίτα.

Κοίτα στενά.

Γιατί ακόμα ο χρόνος και η απόσταση δεν είναι αυτό που μοιάζουν ότι είναι.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 1895

Απόδοση Διαλόγων Εξ Ακοής: grgrs ~ Morgan La Fey

Λυπάμαι, πρέπει να γυρίσετε πίσω.

Τι;

Όχι, γιατί; Εμείς...

Είναι τα πνευμόνια σας.

Και το μωρό;

Υπάρχει ένα μέρος γι' αυτό;

Αν πρέπει να επιστρέψουμε, θα το αφήσουμε.

Λυπάμαι.

Όχι, δεν καταλαβαίνετε.

ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Όλοι είμαστε συνδεδεμένοι μεταξύ μας.

Κάθε μωρό που γεννιέται, κουβαλάει ένα θαύμα μέσα του.

Έναν μοναδικό σκοπό.

Και αυτό το θάυμα

έχει δοθεί ως υπόσχεση σε έναν και μόνο άνθρωπο.

Είμαστε ταξιδιώτες...

Με προορισμό το πεπρωμένο...

Για να βρούμε εκείνο το μοναδικό άνθρωπο

για τον οποίο προορίζεται το θαύμα μας.

Αλλά προσοχή.

Καθώς αναζητάμε την αλήθεια...

Το σκότος συσσωρεύεται.

Και η αιώνια διαμάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό...

δεν γίνεται με μεγάλα στρατεύματα...

Αλλά για μια ζωή τη φορά.

ΜΙΑ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 1916

Φύγε από δω!

Σταμάτα εκεί!

Γύρνα πίσω!

Υπακούστε στις εντολές!

Όχι.

Όχι έτσι.

Τώρα τον πιάσαμε.

Ας το κάνουμε αργά.

Με τα μαχαίρια.

Άλογο...

Άλογο...

Άλογο...

Πάμε, πάμε, πάμε! Τρέχα!

Άλογο! Έλα τώρα!

Προχώρα! Να φύγουμε!

Τι είσαι εσύ;

Πήρε το καταραμένο άλογο.

Καλησπέρα.

Ο μπάτλερ μου είπε να μη βγάλω το παλτό μου.

Έχουμε πυρετό στο σπίτι.

Η γυναίκα σας είναι αυτή που χρειάζεται γυαλιά, κ. Πεν;

Νεκρή.

Λυπάμαι.

Πριν από οχτώ χρόνια.

Και πάλι... Ποτέ δεν παύουν να σου λείπουν...

Είναι για την κόρη μου.

Σύντομα θα τελειώσει.

Δεν είναι πολύ όμορφο;

Μπραμς.

Μπέβερλι, ο κύριος από δω ήρθε για να σου φτιάξει καινούρια γυαλιά.

Μην ανησυχείτε, δεν είναι κολλητικό.

Όχι.

Η αδερφή μου...

Και αυτή το είχε.

Λυπάμαι.

Είναι καλύτερα έτσι...

...ή έτσι;

Πόσων χρονών ήταν;

Η αδερφή σου;

Είκοσι.

Όταν πέθανε.

Ποτέ δε σκέφτεσαι ότι έφτασες στην τελική ηλικία που θα έχεις ποτέ.

Όχι...

Μάλλον όχι.

Έτσι...

ή έτσι;

Αυτό.

Ο πυρετός...

μπορεί να κάνει τα πράγματα υπέροχα.

Ακόμα και τώρα...

Μπορώ να δω το χειμώνα να στροβιλίζεται στο δωμάτιο γύρω από το φως.

Πετάγεται από τα λευκά μαχαίρια...

στο μπεζ...

Στους ασημένους σταυρούς. Και μετά...

στο οπτικό γυαλί...

στις φλόγες, στο τζάμι που αντανακλά το φως...

Και μας φωτίζει...

όλους...

Όσο πιο πολύ αρρωσταίνω...

Τόσο πιο ξεκάθαρα βλέπω...

ότι όλα συνδέονται μέσα από το φώς.

Έχεις γυαλιά γι' αυτό;

Εδώ είμαστε.

Για όνομα του Χριστού και της Παναγιάς!

Είναι το κάτι άλλο, ε;

Να τον δεις πώς πηδάει!

Θέλω μια σέλα.

Βρόμη...

Και θέλω και μια ωραία κουβέρτα γι' αυτόν, από κασμίρι.

Είναι το καλύτερο που έκλεψες ποτέ, Πητ.

Δεν τον έκλεψα, Σέσιλ.

Είναι ό νέος μου συνεργάτης.

Έτσι δεν είναι, Άλογο;

Ξέρεις ότι δεν μπορείς να τον κρύψεις στη σοφίτα.

Γιατί;

Μόλις κυκλοφόρησαν νέα ότι ο Πέρλι τριπλασίασε την ανταμοιβή...

και οι δικοί του ψάχνουν παντού.

Παλιοκάθαρμα!

Με βρήκε το πρωί. Το Άλογο μου έσωσε τη ζωή.

Θα φύγω από δω μέχρι το καλοκαίρι.

Εγώ και το Άλογο, θα κλέβουμε όσα χρειάζεται για να τα βγάζουμε πέρα.

Μέχρι να ξεχαστεί λίγο το όλο θέμα.

Ο Πέρλι δεν είναι και πολύ ξεχασιάρης τύπος.

Ναι...

Ανησυχείς υπερβολικά.

Θα τον πας στο στάβλο, σε παρακαλώ;

Ευχαριστώ.

Πητ!

Ξέχασες τα...

Τα λεφτά σου.

Αναρωτιόμουν πότε θα καταφτάσεις.

Προσοχή παρακαλώ.

Τραίνο αρ. 43...

Για το Αλ Καντέρο. Άμεση επιβίβαση στην Αποβάθρα 4.

Εμπρός!

Όλα είναι έτοιμα για τη λειτουργία της Κυριακής.

Δε με νοιάζει γι' αυτό.

Είπα σε όλους, 500 δολάρια για το κεφάλι του.

Και το άλογο;

Το ίδιο, αν και μοιάζουν πολλά λεφτά για ένα άλογο.

Ναι, γιατί δεν είναι άλογο, είναι σκύλος.

Είπες ότι είναι...

Απ' όσο ξέρουμε, δεν έχει φύγει από την πόλη.

Τα παιδιά παρακολουθούν όλες τις γέφυρες, η Νέα Υόρκη δεν είναι τόσο μεγάλη.

Θα τους βρούμε.

- Το καλό που σας θέλω. - Το ξέρω, αφεντικό.

Ο κόσμος φοβάται και είναι δυστυχισμένος σ' όλη την πόλη.

Τα θαύματα έχουν μειωθεί στο μισό.

Και λιγότερο, αν υπολογίσουμε και το Μπρούκλιν.

Αν δε σας πειράζει που ρωτώ, τι το ξεχωριστό έχει ο Πήτερ;

Παλιά τον συμπαθούσατε.

Δεν έχω ξαναδεί καλύτερο κλέφτη.

Γιατί πρέπει να τον σκοτώσουμε στα ξαφνικά;

Ρομέο, Ρομέο...

Περνάς καθόλου χρόνο...

να αναρωτιέσαι για τον κόσμο;

Για το πώς λειτουργεί;

Όχι, κύριε.

Μάλιστα. Λοιπόν...

Τότε καλύτερα μην αρχίσεις τώρα.

Νομίζεις ότι κλέβω...

χρυσάφι και πετράδια για να πλουτίσω;

Όχι.

Αυτό που τα κάνει πολύτιμα...

είναι ο τρόπος που υποδέχονται το φως..

Ο Πήτερ Λέικ είναι άνθρωπος...

Και εκείνο το άλογο...

Εκείνο το άλογο σίγουρα αφήνει κάποιο ίχνος.

Ο Μεγάλος Κεντρικός Σταθμός.

Ας τον σκοτώσουμε.

Αν έχω δίκιο, ας προσπαθήσουμε να πιάσουμε εκείνο το άλογο.

Μα μόλις είπες ότι είναι σκύ...

Τράβα φώναξε τα παιδιά.

Γεια.

Γεια.

Όλοι μάζεψαν τα πράγματά τους.

Για να πάνε στη λίμνη αύριο.

Εγώ θα έρθω μεθαύριο, καρδιά μου.

Ο μπαμπάς χρειάζεται απλά να ετοιμάσει τη σκηνή μου.

Γοα να παραμείνεις δροσερή;

Για να παραμείνω δροσερή.

- Δεν πρέπει να βγεις, Μπεβ... - Γλυκό μου κορίτσι.

Δεν εξαρτάται από μένα.

Πες μου ξανά.

Είναι ένας υπέροχος χορός.

Και όλοι μας έχουμε έναν ρόλο.

Και όταν τελειώσουμε εδώ...

Μετά από μια ζωή...

Ή χίλιες...

Ανεβαίνουμε ψηλά στον ουρανό

και γινόμαστε αστέρια.

Πες μου τα ονόματά τους ξανά.

Κάστωρ...

Πολυδεύκης...

Αίγα...