The Wizard of Gore

Mijn naam is Ed Bigelow.

En wat u nu ziet is het einde van mijn leven zoals ik het kende.

Voor zolang ik me herinner,

de clandestiene krant die ik publiceerde, "The Cacophony Gazette",

was het meest belangrijke ding in mijn leven.

Wacht, schrap dat.

Het was het tweede belangrijke.

Het eerste was de wereld die ik maakte voor mezelf.

Je hebt er al een glimp van gezien.

De retro pakken, bijvoorbeeld.

Ze zijn bebloed nu. Niet zo netjes.

Men zegt dat de wereld een toneel is.

En dom als ik was, geloofde ik het.

Ik maakte mezelf de ster.

Ik bouw het decor.

Ik cast de acteurs.

Ik deed alles goed.

Geloof me. Je zal het wel zien.

En je zal zien hoe alles naar de duivel ging.

En je zal je afvragen hoe het zover kon komen.

En hoe ik in godsnaam hier terechtkwam.

Verdorie, Ed? Breng dat spul hier niet.

Hé. Hé.

Luister, ga naar de straat en leg je daar neer, ja?

Ik zal bellen, oké? Luister...

Ik zal ze zeggen dat er iemand op straat ligt.

Ik zal Broadway opgeven. Zorg ervoor dat het Broadway is.

Meer kan ik niet doen, man.

Ed, je kan hier zo niet rondlopen.

Chong. Ik heb Chong nodig.

Ed?

Wat ben je aan het doen, Chinese Mickey?

Ik gooi hem eruit. - Mooi.

Het is oké. Het is oké.

Waarom ben je hier, Ed?

Annie, ik moet Chong spreken.

Wil hij Dr. Chong spreken? Breng hem naar Dr. Chong.

Niemand hoort te weten dat Chong hier is.

Oké? Kom op.

Kom op. Meekomen!

Heb je het afgehandeld?

Lees er alles over.

Het belangrijkste eerst.

Zet je op de tafel, Scoop.

Mabel, spons hem goed af.

Ik zoek plaatsen om je bloed te verdikken.

Bang.

Om het minstens te vertragen.

Laat de zuigers de rest doen.

Bang.

Laat ons alleen.

Wil je me vertellen wat er gebeurd is?

Ik zou hier liever gewoon wat liggen.

Je naalden en jouw jongens hun werk laten doen.

Het staat allemaal in The Gazette.

We kunnen dit later uitzoeken, als je er klaar voor bent.

Dat zullen we.

Dat zullen we zeker.

Vrolijk Halloween, Ed.

Vrolijk Halloween.

Schat, waarom doe je de moeite elk jaar naar dit ding te komen?

Wat scheelt er met jou?

Deze lijkt veelbelovend.

Wat denk je?

Ik denk dat ik haar eens een draai ga geven.

Ik neem kop.

Goed gedaan. Hier is je ticket. - Dank je.

Oh, het is een voucher voor een van die standjes.

Wil jij iets?

Denk je dat het echt is?

Schattig.

Ik hou wel van hun sound.

Ge je ze opschrijven?

Tenzij iets verschrikkelijks dit circus bijeenhoudt.

Ik bedoel waarschijnlijk, misschien.

Wil je naar boven gaan? - Ik volg je gewoon, schat.

Ed!

Dag. - Hé.

Dit is mijn vriendin Maggie.

We kennen mekaar van de kerk.

Rexina.

Dag. - Dag.

Kom naar mijn show.

Ik zou het niet willen missen.

Goed je weer te zien.

Hoe kan je een naam als Rexina vergeten?

Alle meisjes met een halsband, lijken op mekaar.

Hoe wist je het? - Jij introduceerde me het eerst.

Je bent scherp.

Modderworstelen, dat is nieuw.

Die staat me wel aan. Zij heeft spirit.

Kerk?

Return to Neverland.

Niemand wordt de grappen van Michael Jackson beu.

Whoo-hoo! Ja!

Weet je waar ik niet van hou?

De saaiheid van deze plek. - Dat is waar.

Maar je vindt het vast goed dat iedereen hier alles zal doen

om ervoor te zorgen dat je je niet verveelt.

Het lijkt alleen maar alsof mensen harder en harder proberen

om het te doen lijken alsof ze zich amuseren,

terwijl in realiteit iedereen hier zich slechts...

Goed.

Een goochelshow? - Ja, dat is het proberen waard.

Het adres is dichtbij.

Wow.

En wow.

Het lijkt erop dat je je volgende onderwerp hebt.

Wat is dat met die dakloze?

Dat is niet de man die ons vooraan ontmoette.

Oh, shh, shh.

Dat is diegene die ons de kaart gaf.

Hij is maar een invaller.

Hij moet de openings-act zijn.

Oh, mijn God.

Oh, mijn God, nee.

Nee, nee. Het is een rat.

Het is een rat. Het is een levende rat.

Waar denk jij naartoe te gaan?

Ja, jij.

Die slet achteraan.

Ga zitten, bitch.

Jij sterft vanavond.

Dat is Cayenne. - Wie?

Zo gebiedt...

Montag De Grote.

Oh, ik hou van jullie mensen.

Jullie mensen voelen niets.

Jullie hebben geen empathie.

Wel, vanavond zullen jullie

iets voelen.

En nu, ga ik proberen

iets te voelen. Alles behalve...

walging en verachting

voor jullie mensen.

Jullie die mijn dag goed maken.

Dank u.

Liefje, het is maar een truc.

Is dat zo?

Als een persoon door een glazen voorruit van een wagen gaat

en, maanden later, begint zijn huid te openen

om het glas door te laten op elke wijze het kan,

is dat ook een truc?

Misschien is dit...

naar de oppervlakte brengen

van dingen,

van scherpe dingen, een truc.

Het zou wel eens kunnen zijn dat de grootste illusie,

de enige illusie,

die is van...

de ontsnapping.

We hebben je niet vergeten, bitch.

De tijd is voor jou gekomen om een ontsnappingsartiest te worden.

Kijk eens naar je.

Bekijk haar eens goed, mensen.

In haar harnas,

haar schelp.

Kijk naar uzelf.

Belachelijk.

U verbergen heeft geen zin, mijn kleine krabben.

Het is een oefening

in nietigheid.

Wat jullie allemaal zijn...

is pulp,

als de schil

wijd open is gespleten.

Doe je jurk uit.

Heel wat mensen betalen

om je je kleren te zien uitdoen.

Oh, mijn God.

Ik kan niet geloven dat hij dat doet.

Maar dit...

dit is slechts

meer schil.

De ene eet insecten,

en de andere doet schaduw spelletjes.

Hiermee zetten we de wereld in vuur en vlam, jongens.

Dit is geweldig.

Als we ontsnappen,

ontsnappen we volledig.

We laten niets achter.

zelfs geen...

schaduw.

Oh, mijn God! - Alsjemenou!

Hebt u iets gevoeld?

Iets?

Dank u.

Dank u.

Dank u.

Ze aten het op.

Ja, dat klopt.

God, mijn voeten doen pijn.

Wil je iets drinken?

Uh, het lijkt er meer op dat ik een drankje nodig heb.

Je at het op. - Omdat het briljant was, Maggie.

Het was briljant.

Alles daarbij was misleiding.

Zelfs zijn kletspraatje over ontsnappen was een illusie.

Controle, dat was de illusie.

En dan de manier waarop hij het naar zichzelf terugtrok