The Degenerates (Satyricon)

De aarde heeft me niet in de afgrond getrokken.

En de zee heeft me niet in de golven meegezogen.

Ik ben aan een veroordeling ontsnapt.

Ik heb m'n handen met bloed besmeurd...

om hier te eindigen, verbannen en in de steek gelaten.

Wie heeft me tot deze eenzaamheid veroordeeld?

Hij die door en door slecht is...

en zelf verbanning verdient: Ascyltus.

Hij heeft z'n vrijheid verdiend met hoereren.

Hij verkocht zich als vrouw, ook aan wie hem als man zag.

En dan die vreselijke Giton.

In plaats van een toga droeg hij een vrouwenstola.

Z'n moeder had hem niet als man opgevoed.

Hij verkocht zich in de gevangenis...

en heeft zijn oudste vrienden verraden.

Schande. Wat een bedrieger.

En nu liggen ze in elkaars armen...

en brengen de nacht samen door.

En ze lachen om mij.

Maar ik laat het er niet bij zitten.

Ik hield van je, Giton. En nog steeds.

Ik kan je niet delen. Je bent deel van mij.

Je bent mijn ziel. Mijn ziel is de jouwe.

Jij bent de zon, jij bent de zee, jij bent mijn God.

Ascyltus is gevlucht met zijn prooi.

Ik moet je vinden, of ik ben geen man meer.

Ascyltus.

Encolpius zoekt me. Hij wil wraak nemen.

Ik heb z'n vriendje afgepakt met een list. Dat had ie verdiend.

Die dief in de nacht, die roofvogel die alles pikt wat glimt.

Terwijl hij z'n roes uitsliep, heb ik Giton weggepikt...

en een heerlijke nacht met hem doorgebracht.

Vriendschap duurt zolang als het uitkomt. Zo zie ik dat.

Eerst weigerde het jongetje mij z'n bloem. Misschien wilde hij slapen.

Maar ik trok m'n zwaard en zei:

'Als jij Lucretia bent, ben ik jouw Tarquinius.'

Een zeer bekend acteur wilde hem van me kopen.

Toen heb ik m'n slaafje verkocht.

In de stad kwam ik een heer tegen...

die me meenam naar dit badhuis.

In zo'n nis wilde hij me pakken. Hij drong zich op.

Maar ik zie Encolpius komen.

Ik moet me verdedigen, of vluchten.

Zoek je mij, Encolpius?

Hier ben ik. -Waar is Giton?

Waar is Giton? Ik vermoord je.

Ik heb hem aan Vernacchio verkocht, de acteur.

Applaus. Applaus.

Hiermee straf ik de arm die heeft gedwaald.

Aanschouw dit wonder verricht door onze Caesar. Kom.

Caesar met de grote ziel.

Eros is neergedaald op aarde.

Vernacchio, ik klaag je aan. Stop met je voorstelling.

We hebben een baas, een goede baas.

Je moet me die jongen teruggeven.

Ben je cavalier? Senator? Kom, mijn huis is altijd gastvrij.

Kom maar op.

Wacht, dit zijn m'n familieleden...

m'n slaven. Pas op.

Kom mee, Giton.

Hij is mooi, zacht van vlees. Ik heb 35 sesterzi voor hem betaald.

Een big van zijn gewicht kost meer. -Luister Vernacchio.

Ik weet dat je beroemd bent en ik heb je spel gezien.

Maar die jongen is van mij.

Die schoft had hem nooit aan je mogen verkopen.

Je hoeft je recht niet te halen.

Giton gaat met mij mee.

Ik koop de jongen voor veertig sesterzi. -Ik voor 45.

Ik geef zestig voor hem.

Hij is beter dan een vrouw.

Hij is netjes en wijs en hij zorgt goed.

Ik leer hem de theaterkunst. Hij kan goed vrouwen spelen.

Helena van Troje, Penelope, Cornelia. Hij is onbetaalbaar.

Ik zal je je geld teruggeven. Maar Giton gaat met mij mee.

Blijf staan.

Vernacchio, je bent onverdraaglijk.

Voor je grap tegen Caesar hebben we je al gestraft.

Maar je blijft tweespalt zaaien.

Laat hem z'n slaafje meenemen, of ik brand dit theater af.

We hebben genoeg van je arrogantie.

Heb medelijden, heer. Laat m'n theater bestaan, alsjeblieft.

Vernacchio is braaf en gehoorzaam. Dat weet Caesar.

Kijk eens wie er is.

Calpurnia, waar wonen we?

Die kant op, schatjes.

Daar is hij.

Kom mee naar de zusjes.

Kom eens hier.

Dit is een geluksdag.

Wil je een vruchtbare bruid?

De kleur van deze lever zegt dat de vrouw bevrucht is.

Heb je van mij gehoord? -Je bent heel beroemd.

Eerbiedwaardige broer, wat doe je daar?

Eén laken voor z'n tweeën?

Wij worden geen vrienden meer, Ascyltus.

Laten we alles delen en ieder ons weg gaan.

We zijn allebei geletterd. Maar ze praten over ons.

Waarom liep je weg van de meester?

Ik ging dood van de honger.

Ik wil je niet voor de voeten lopen.

Dan verdelen we de spullen.

Dit is van mij en dit ook.

De spiegel is van mij.

Die is van mij.

En nu delen we het jongetje.

Je maakt een grapje. -Hij mag beslissen.

Ik wil jou.

Ganymedes.

Narcissus.

Apollo toverde de schaduw van de jongen tot een bloem.

De oude mythen spreken van liefde...

zonder rivalen.

Maar ik heb een wrede gast

Ik ben dichter.

Waarom ik zo slecht gekleed ben?

Juist daarom.

Van de kunst wordt niemand rijk.

Armoede hoort bij het genie.

Ik heet Eumolpus.

Deze meesterwerken kondigen de huidige lethargie aan.

Die kan niemand meer maken.

En hoe is dat gekomen? Door de zucht naar geld.

In vroeger tijden zocht men de eenvoudige deugd...

en de kunsten bloeiden.

Eudoxus bestudeerde de planeten vanaf een berg.

Lysippus tekende z'n hele leven één model...

en stierf van de honger.

En wij drinken en hoereren en kennen onze meesterwerken niet.

Waar is de dialectiek? Waar is de astronomie gebleven?

Waar is de filosofie die ons de weg wees?

Verbaas je niet dat de schilderkunst voorbij is.

We zien meer in een klompje goud dan in het werk van Apelles of Phidias.

Of die gekke Grieken.

Zijn land geeft hem wol, citroenen en peper.

Alles wat z'n hartje begeert.

Vroeger had je geen broodkorst van hem aangenomen.

Nu is hij rijker dan hij zelf weet.

En hij voelt zich dichter.

Maar er zit geen poëzie in z'n verzen.

Weet je hoe hij me noemt? Collega, broer, zielsverwant.

Ik zit naast hem en ik drink z'n beste wijn.

Je bent een Romeins burger. Maar m'n slaven zullen je krijgen.

Houd je vuile mond.

Ik zal je hondenrug laten breken.

Die van je zoon heb ik al gebroken.

Ik laat je opsluiten. -Ik laat je ophangen.

Venus loenste ook een beetje.

Ben jij er ook, Eumolpus?

Je aanwezigheid doet me deugd. Je bent net als ik.

Je bent een geleerd man. Wij dichters zijn vrienden.

Wie zijn jullie?

Doe deze wijn eer aan. Vis moet zwemmen.

Dankzij de goden hoef ik niets te kopen.

Alles wat je eet, komt van m'n landgoed...

ergens tussen Terracina en Taranto.

Ik wil Sicilië inlijven om naar Afrika te kunnen reizen.

Te voet, te paard of over zee, het zou allemaal van mij zijn.

Net als de 'altijd zwervende Odysseus'. Hou je van het citaat?

Aan tafel doen de klassieken het ook goed.

Dit was m'n eerste baard.

Die had ik al op m'n veertiende.

Dit zijn de huisgoden die m'n eigendommen beschermen.

Goede Zaken, Geluk en Winst. Stem ze gunstig.

Van welke afdeling ben je? -Veertig.

Hoe kom je hier? -Ik ben nagelaten door Pansa.

Maak dit beest goed klaar, of je gaat naar de straatvegers.

Een arme en een rijke man kregen ruzie...

Wat is een arme man?

Die is goed.

Ik moet op de pot.

De dag is snel om. Het is zo nacht.

Je kunt beter meteen uit bed aan tafel gaan.

Het was koud. Het bad heeft me niet verwarmd.

We zijn minder dan een vlieg.

Die kan overleven, maar wij zijn slechts zeepbellen.

Een beetje zo, zei de boer die z'n varken kwijt was.

Hij veranderde lood in goud en hij was pikzwart.

Op z'n 70ste was hij nog zo geil dat hij het met de hond deed.

Is hij al bereid? Hij is niet schoongemaakt.

Dien je die zo op? Laat de kok komen.

Wat heb je gedaan? -Vergeef me.

Geef hem stokslagen. -Heb medelijden.

Vergeef het hem maar.

Waar wacht je nog op? Hak hem door.

Wonderbaarlijk. Gebraden hanen...

gebakken lever, vogeltjes, sausijsjes, gebraden duiven.

Slakken, niertjes, lamsbout, varkenskop.

Wat lach jij nou?

Is dit niet goed genoeg? Geef jij soms betere banketten?

Rare zwerver die je bent.

Als jij cavalier bent, ben ik prins.

Heeft je papa dat voor je gekocht? -Ik lach voor de lol.

Je stinkt een uur in de wind.

Heb je hem betaald? Ik ben een vrij man.

Ik vul twintig monden. Ik heb m'n vrouw vrijgekocht...

zodat niemand haar meer aanraakt. En wat doe jij?

Geef antwoord. -Je bent een dunne scheet.

Hou maar op, Hermeros. Heb maar geduld.

Hij is jong en heetgebakerd.

Als jonge haan kraaide jij ook.