The Christmas Tree

The Christmas Tree (L'Arbre de Noël)

د Spanish ژباړه ډاونلوډ کړئ

د خپرونې معلومات

The Christmas Tree 1969 1080p WEBRip x264 AAC-[YTS MX] v9 ES
د لخوا تبصره FMS2025

تګونه

webdl
په خپور شو: 2026-07-09
ډاونلوډونه: 10
د اوریدلو معیوبیت: No

د Spanish سرليکونو مخکتنه

لومړۍ 200 کرښې.

EL ÁRBOL DE NAVIDAD

- Si quieres otra cosa... - No, gracias, papá.

Una llamada de San Francisco.

Perdóneme.

- Siempre esas llamadas... - Un minuto.

¿Qué hora sería ahora en San Francisco?

Cinco o seis horas de diferencia, pero no sé si es antes o después.

En San Francisco son 9 horas antes.

- Imagínate. - Debe de ser importante.

¿A quién le dices eso...

- ¿De verdad no quieres comer nada más? - Papá ha pedido esto para sí mismo...

y otro para mí.

A partir de ahora nos rebelamos.

- A partir de ahora. - De acuerdo.

Vamos a hablar de tus vacaciones.

- ¿Cuántos días tienes? - Como siempre.

Entonces puedes decirme cuántos días sueles tener...

10 semanas y 4 días.

Un té para la señora Grazhani, un café para mí... ¿y qué quieres tú?

¡Todo!

Todo...

¿Adónde quieres ir?

No a Assaut, no a Monte-Carlo y no a Capri.

¿Por qué no quieres ir allí?

A papá le gusta jugar a las cartas, pero a mí no.

- Entonces, ¿adónde vamos? - ¿De verdad puedo elegir? ¿Lo prometes?

- Vamos a Córcega. - ¿A Córcega?

Allí solo hay campings con caravanas.

Eso es exactamente lo que quiero.

- Lo prometiste, papá... - Tiene razón, yo estaba allí.

Iré a donde tú quieras...

pero no a un camping.

¿Qué hora es?

- Las cuatro. Ya he ido a nadar dos veces. - ¿Por qué no me despertaste?

- Estabas demasiado cansado. - Tienes razón.

Por primera vez he dormido de verdad bien.

Vamos, nademos un momento hasta el barquito.

¡He ganado, he ganado!

¡He ganado, dije hasta el barquito!

Simplemente haces trampa.

Eso te enseñará: no se puede confiar en nadie, ni siquiera en tu padre.

¡Para! ¿Adónde vamos?

- ¿En qué dirección debemos navegar? - Hacia el oeste...

para hacer una hoguera y buscar perlas.

Y para pescar un pez y luego comerlo.

Echa el ancla para que podamos quedarnos flotando aquí.

¿Qué es eso, papá?

El motor ha explotado. No te preocupes, todo saldrá bien.

¿Papá?

La línea de pesca está atascada.

- ¿A qué? - Al ancla.

Voy a echar un vistazo.

¡Papá, tienes que ver esto!

¡Mira!

- Deja ya esa línea de pesca. - ¿Crees que es un OVNI?

No lo creo. Es imposible.

Mira, allí... y allí...

Un paracaídas...

No es un hombre, es otra cosa... Viene hacia aquí.

Todavía está demasiado lejos.

¿Ves?

¿Es un ejercicio militar?

No lo sé. Tenemos que irnos cuanto antes.

¡Levad el ancla!

- Qué raro que haya pasado esto... - Solo un accidente.

- A veces la gente tiene suerte, ¿eh? - Sin duda.

Tengo frío.

Ponte esto.

Si el piloto no hubiera tenido paracaídas...

entonces eso era más importante que el piloto.

- Qué pena que nos vayamos otra vez. - A mí también me da pena.

- Córcega es bonita, ¿eh? - Absolutamente.

¿Dormir en la tienda no era demasiado difícil?

He pasado por cosas peores en la guerra.

Me hablaste de Verdun. Tenías que...

dormir en los árboles porque los alemanes os buscaban.

Fue una sola vez. Habíamos hecho volar las vías...

y entonces ya no podíamos volver a las montañas.

Cuéntamelo.

Sería mejor que olvidáramos la guerra.

Un zumo de naranja y para mí... un aperitivo.

- Me encanta el sonido de las olas. - Es tranquilo.

Desde luego no pescado, después de lo que acabo de oír...

¿Quizás cordero o pollo?

Solo un bistec.

- Saignant, señora? - Saignant.

Lo mismo para mí, pero bien hecho y con una ensalada.

No hables más de esos peces. De verdad lo has enfadado.

Solo quiero saberlo, quiero saber lo que como.

Pídeme también una ensalada, tengo que hacer una llamada.

- Sin embargo, habías prometido... - No es una llamada de negocios.

¿Llamas a Catherine?

- Eso no te incumbe. - Camarero, la carta, por favor.

Una ensalada, una spaghetti bolognese y una chuleta de cordero.

En la oficina son sordomudos.

No saben nada porque no quieren saber nada.

Sí que circulan rumores. ¿No has oído nada de eso?

No, la verdad.

Raymond, por favor, estás en la oficina del ministro... ¿Conoces los detalles, no?

Quiero saberlo, porque entonces no estaba solo con Pascal, y me preocupo.

Más vale que volváis los dos a París.

¿Entonces era una bomba atómica? Como en Palomares, en España.

Vuelve, pero no digas nada.

- ¿Porque lo están tapando? - Solo causarías pánico.

En interés del turismo local, ¿probablemente?

HOSPITAL

¿Qué tiene tanta gracia?

Nada, papá se ha burlado de mí.

Todo está bien.

Dentro de una hora tenemos que volver para la radiografía, pero no es nada grave.

- ¿Adónde vamos? - A ver...

Aún es demasiado pronto para una película, podemos ir a la biblioteca.

Tú ahí...

Tengo una idea.

¿Tenéis los cinturones abrochados?

¿Cuánto tiempo nos queda?

20 minutos más, ya podemos irnos...

Podemos ir a los leones...

Eso ya lo hemos hecho...

- Vamos a tomar algo. - ¡No, a los leones!

Entonces pregúntale a Catherine qué quiere hacer.

Le gustaría volver a ver a los leones.

¡Yupi!

¿Querría también visitar el castillo de Tyrant?

No este fin de semana. Otra vez.

¡Pascal!

¡Pascal!

Esto era una advertencia.

Nunca me mordería, y eso lo sabe también.

Es rápido.

- Eso lo aprendió... - ¿Cuándo?

Por la humanidad.

Vuelve a ponerte el abrigo.

Es hora.

- Qué lástima que tengamos que irnos. - Volveremos mañana.

- A los leones. - Entonces les llevaremos algo.

- ¿Qué comen? - No lo sé.

Te compraré un libro.

Estas son las mejores vacaciones que he tenido nunca.

¿Para ti también, papá?

Son los mejores. ¿Sabes lo que todavía quiero decir?

Todavía no han terminado.

Adiós, león.

El castillo de Tyrant, el lugar más bonito del mundo.

Me gusta estar aquí. ¿Naciste aquí?

Por aquí.

Cuando era pequeño, y antes de que nos mudáramos a América...

Prometí que esto sería mío algún día.

Y ahora lo es.

Me alegra que cumplas tu promesa.

Pensé que esto era inhabitable.

No hay nadie tampoco. Marinette vive en su propia casa.

Le dije que no tenía que esperarnos.

¿Y las puertas están simplemente abiertas?

No pasa nada aquí.

- ¿Pascal está muy lejos de aquí? - Cerca.

¿No quieres verlo?

¿Ahora?

Idiota...

- ¿Cuántas habitaciones tiene tu castillo? - Ni idea.

- ¿Nunca las has contado? - No me ocupo de eso.

Solo vivimos en unas pocas habitaciones...

el resto está cerrado.

Hombres típicos.

- ¿De verdad no quieres ninguno? - No.

¿Qué significa todo eso?

¿Es esta una entrevista para Paris Match?

No me importa...

Ya he dicho que soy director artístico...

No entrevistador. Es muy simple.

Mis lectores solo quieren saber...

cómo desarrollaste tu talento.

Gracias a mi doble nacionalidad y porque soy rico.

¿Y con las mujeres?

Gracias a mi doble nacionalidad y porque soy rico.

Eres imposible.

- Sin esperanza. - ¿Sin esperanza?

En cuanto conozcas a Pascal y hayas visto el castillo...

me encontrarás un tipo simpático.

Por suerte, Pascal y yo encajamos, y no llevo tacones en el campo.

No me entiendes.

No tenía miedo de eso.

¿Tu pulsera ya te ha traído suerte?

Sí, bastante.

Está hecho de pelo de elefante.

Deberías llevarlo siempre,

con un hijo de diez años, una casa y yo...

Vas a poder usar bien tu pulsera.

Te prometo que seremos felices.

Tú, yo y Pascal.

¿Sabes por qué de verdad quiero casarme contigo?

Para un carné de identidad doble.

¿Hacia el oeste o hacia el este?

Por ahí.

Qué aire libre tan delicioso.

- No podemos esquivarlo. - Quieres ver a Pascal, y yo también.

Pensé que era un OVNI, pero mi padre no lo pensó.

- ¿De verdad era un OVNI? - Para nada...

era un motor de avión, en cuanto al paracaídas...

- ¿Qué pasó entonces? - Volvimos a tierra...

تبصرې

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left