Ban'yuuki

(ทางตะวันออกของทวีป มีแผ่นดินรูปร่างคล้ายหยาดฝนตั้งอยู่)

(ดินแดนที่อุดมไปด้วยวัฒนธรรม และศาสตร์หลายแขนง)

(เพื่อที่จะเรียนรู้วัฒนธรรมนี้ และสร้างอนาคตเพื่อวันรุ่งขึ้น)

(สิ่งที่รออยู่ในคาดะคือ ศาสตร์ วัฒนธรรม และศาสนาใหม่)

(หลังจากผ่านไปห้าปี วันที่พวกเขาจะเดินทางกลับบ้านก็ใกล้เข้ามา)

นี่ ดูนั่นสิ

- ดาวตกหรือนั่น - ไม่ใช่แค่ดวงเดียวนะ

โอ้โฮ ดาวตกเต็มไปหมดเลย

แบบนี้ไม่เหลือดาวบนท้องฟ้าเป็นแน่

นี่คือฝนดาวตก ข้าเคยอ่านมา

- หา - จากพงศาวดารน่ะ

มีเยอะมากพอ ที่จะทำให้พรของทุกคนเป็นจริงเลยล่ะ

พูดอะไรน่ะ

หากขอพรขณะที่ดวงดาวกำลังร่วงหล่น พรนั้นจะเป็นจริง

เขาว่ากันเช่นนั้น

เหลวไหลน่า

ไม่ได้เห็นฝนดาวตกห่าใหญ่ขนาดนี้มาตั้งนานแน่ะ

ท่านอาจารย์

เคียวกาเนะ ชิราเบะ

คิโนะ อูกินะ

โอโตสึ โนะ คารามาโระ

ดาเตะ โนะ โดมอน

นี่ก็ห้าปีแล้วนับแต่พวกเจ้าจากโฮไรอันไกลโพ้นมา

พวกเจ้าเรียนรู้ได้ดีมาก

ขอบคุณขอรับ เรือของเราจะออกในอีกสามวัน

เราน่าจะถึงบ้านภายในหนึ่งเดือน

โฮไรยังเยาว์นัก

เราจะสร้างดินแดนใหม่ที่นั่น ด้วยความรู้ที่เราได้รับจากที่นี่

เราจะไม่มีวันลืมบุญคุณของท่านเลย

ดี

ถ้างั้น บททดสอบสุดท้าย

ขอรับ

พวกเจ้าตีความฝนดาวตกเหล่านี้ว่าอย่างไร

เป็นลางดีหรือลางแห่งความเลวร้าย

พวกเจ้าจะทูลฝ่าบาทว่าอย่างไร

ข้าจะทูลให้ฝ่าบาททรงระวังพระองค์จากเภทภัย

โอ้ เพราะเหตุใด

ในช่วงรัชสมัยของกษัตริย์องค์ก่อน พงศาวดารก็กล่าวถึงฝนดาวตกลักษณะนี้

ถือเป็นสารเตือนจากพระเจ้า ผู้คนต่างหวาดกลัว

และเกิดเหตุวุ่นวายขอรับ

อืม

แล้วพวกเจ้าล่ะ คารามาโระ

ข้าเห็นด้วยกับชิราเบะขอรับ

อืม แล้วเจ้าล่ะ อูกินะ

อูกินะ

คือว่า…

ก็คงจะเป็นเช่นนั้น

โดมอน

ขอรับ ข้าเชื่อว่าฝ่าบาทควรจะปิติพระทัย

อย่างนั้นหรือ

หัวใจและปัญญาสำคัญกว่า การเคลื่อนที่ของดวงดาว

การกระทำของมนุษย์ต่างหาก ที่ทำให้ดวงดาวเคลื่อนที่

ฝนดาวตกนี้คือสารเตือนเหตุวุ่นวายจากสวรรค์

ฝ่าบาทต้องยินดีคว้าโอกาสนี้ แก้ไขสิ่งที่พระองค์พลาดไป

พระองค์จะกลายเป็นราชาที่คู่ควร

และเพลิงเหตุแห่งความวุ่นวายก็จะสงบลง

พระองค์ควรใช้โอกาสนี้ กุมหัวใจของราษฎรอย่างนั้นเหรอ

ไม่ใช่ “กุม” แต่สร้างเส้นทางต่างหาก

เส้นทางให้หัวใจและปัญญาได้เดินรอยตาม

เยี่ยมมาก โดมอน เจ้านี่อย่างกับอ่านใจข้าเลย

- อะไรนะ - สร้างเส้นทางตามบัญชาสวรรค์

เหมือนที่ข้าคิดไว้เปี๊ยบ

ฉลาดมาก โดมอน เยี่ยมมาก

เจ้าโดนขโมยซะแล้ว โดมอน

ดูท่าจะเป็นเช่นนั้น

ตาแก่นั่นต้องวิ่งแจ้นไปหาฝ่าบาท แสร้งว่าความคิดเจ้าเป็นของเขาแน่

เพราะงั้นข้าถึงไม่บอกไงว่าข้าคิดยังไง

- เจ้าไม่รู้อะไรเลยต่างหาก - หนวกหูน่า

เจ้าต้องระวังตาแก่จอมโลภนั่นให้มาก

อย่างน้อยฝ่าบาทก็ได้จะได้รับฟัง ถือเป็นบทเรียนชั้นดีเลย

จริงเหรอเนี่ย

เราจากประเทศเรามาที่นี่เพื่อหาความรู้ แน่นอนว่าไม่ใช่เพียงความรู้ในตำรา

ให้ตายสิ เจ้าช่างใจกว้างอะไรเช่นนี้

เจ้าจะเอาอะไรกับสามัญชนล่ะ

พอได้แล้วน่า

โอ้ เข้าข้างว่าที่น้องเขยเหรอ

- นี่ - โดมอน

อย่าหลงตัวเองเพียงเพราะ ท่านหญิงมิโกโตะเป็นคู่หมั้นเจ้าล่ะ

ใช่

หากไม่ใช่เพราะครอบครัวของนาง เจ้าไม่มีวันได้เหยียบเข้าไปในวังหลวงหรอก

ลืมเรื่องถูกส่งมาคาดะไปได้เลย

คารามาโระ

ข้ารู้ดี

- รู้จริงเหรอ - พอได้แล้ว อูกินะ

ไปกันเถอะ คารามาโระ

ไปไหน

เราจะไปในอีกสามวัน เราต้องไปบอกลาคนอื่นๆ สักหน่อย

ลาคนนั้น…

แล้วก็ลาคนนี้

ไปเถอะ

- อย่าไปใส่ใจที่พวกเขาพูดเลย - ข้ารู้

พวกเขากังวลน่ะ พวกเขาเรียนรู้ได้ไม่เยอะ

ข้ารู้

- นี่ โดมอน - หือ

ดูแลน้องสาวข้าให้ดีด้วยนะ

เอ๊ะ

ข้าสาบานกับดาวตกไว้แล้ว

ว่าเมื่อใดที่กลับถึงบ้าน ข้าจะจัดการพวกขุนนางในวังหลวง

แล้วเปลี่ยนแปลงที่นั่นซะ

อะไรกัน

โฮไรจะดำเนินไปเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว

เมื่อได้มาที่นี่ ข้าก็ตระหนักได้ว่า

พวกขุนนางของเราล้าหลังขนาดไหน

ไม่ว่าเราจะเอาความรู้อะไรกลับไป

ประเทศก็ไม่มีวันพัฒนาหรอก ตราบใดที่พวกนั้นยังมีอำนาจ

สงบสติอารมณ์ก่อน ชิราเบะ

ไม่ ข้าตัดสินใจแล้ว

- ข้ามีอาวุธใหม่ - อาวุธเหรอ

ใช่ สิ่งที่เราได้เรียนรู้จากที่นี่มากที่สุด

หลักคำสอนแห่งบัน

ใช่แล้ว

ศาสนาใหม่ที่ยังไม่มีในประเทศเรา

ด้วยสิ่งนั้นเราชนะใจราษฎรได้แน่นอน

แต่ว่านะ โดมอน

หากมิโกโตะมาขวางระหว่างข้ากับท่านพ่อ นางจะเป็นอันตรายได้

- ฉะนั้นเจ้าจะต้องปกป้องนาง - ชิราเบะ

เจ้าคือคนเดียวที่ข้าพึ่งได้

เจ้าเลือกเส้นทางที่ยากลำบากแล้ว

ช่วยไม่ได้นี่

ข้าตัดสินใจแล้ว

ข้าหวังพึ่งเจ้านะ โดมอน

ชิราเบะ

นี่ เกิดอะไรขึ้น

ชิราเบะ นี่…

เกิดอะไรขึ้น ชิราเบะ

ชิราเบะ

ชิราเบะ ใครทำแบบนี้กับเจ้ากัน

ชิราเบะ

อดทนไว้

โดมอน

ชิราเบะ

ชิราเบะ

เกิดอะไรขึ้นตรงนั้นน่ะ

ไอ้สารเลว

- เจ้าทำอะไร - ไม่ ไม่ใช่ข้านะ

บัณฑิตโฮไรบาดหมางกันงั้นเหรอ

ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น

ไปทูลกับฝ่าบาทนู่น

ข้าบอกว่าข้าไม่ได้ทำ

ปล่อยข้านะ พวกเจ้าทำอะไร…

ชิราเบะ

ชิราเบะ

ปล่อยข้านะ ปล่อย

มา

ชิราเบะ

ชิราเบะ

เดินไป

พวกเราต่างโศกเศร้า บัณฑิตหนุ่ม

เหตุใดจึงทำเช่นนี้กับสหายเจ้า

ไม่ใช่กระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

สำรวมปาก

โดมอน ข้าผิดหวังยิ่ง เจ้าเรียนรู้อะไรจากข้าบ้าง

ท่านอาจารย์

เบิกตัวพยาน

อูกินะ คารามาโระ

ค่อยยังชั่ว ช่วยพูดให้พวกเขาเข้าใจที

พระเจ้าผู้น่ายำเกรง บัน ปกครองสวรรค์และพิภพทั้งมวล

ปรารถนาของบันคือความจริง สิ่งที่บันเกลียดคือความลวง

ผู้ที่โป้ปดในการไต่สวนนี้จะถูกขับลงสู่นรก

เข้าใจหรือไม่

พ่ะย่ะค่ะ

บันอยู่ในทุกดวงฤทัย

บันสถิตอยู่ทุกหนแห่ง

บันสถิตอยู่ทุกดวงฤทัย

บันสถิตอยู่ทุกหนแห่ง

จงตอบในนามของบัน

ใครเป็นผู้ลงมือกับสหายของเจ้า เคียวกาเนะ ชิราเบะ

ใช่ชายคนนี้หรือไม่

บอกพวกเขาสิ ข้าไม่มีวันทำแบบนั้นหรอก

เขาเป็นคนลงมือ ไม่ผิดแน่

เราทั้งคู่เห็นกับตาตอนที่เขายกดาบขึ้นแล้วแทง…

สหายของเรา เคียวกาเนะ ชิราเบะ

พูดอะไรของพวกเจ้าน่ะ

อย่าทำให้เรื่องมันยากเลย โดมอน

ยอมรับเสียเถอะ

ไม่

ไม่ใช่ข้า

ข้าไม่ได้ทำ ฟังสิ

พวกเขาโกหก

ข้าจะฆ่าสหายรักของตัวเองทำไม

เขาคัดค้านการแต่งงานของเจ้ากับน้องสาวเขา

เขาบอกพวกเราแบบนั้น

เจ้ารู้เข้า เกิดโทสะแล้วฆ่าเขา

เหลวไหล เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก

ไหนล่ะหลักฐาน

ฝ่าบาท พบสิ่งนี้ในห้องของโดมอนพ่ะย่ะค่ะ

- นี่ภาษาอะไรกัน - ขออนุญาตพ่ะย่ะค่ะ

นี่คือภาษาแห่งโฮไร

ดูเหมือนจะเขียนถึงพ่อของชิราเบะ

มันเขียนว่า “อย่าให้โดมอนแต่งงานกับน้องสาวข้า”

เหลวไหลน่า มันถูกปลอมแปลงขึ้น

รู้ไหม ชิราเบะบอกไว้ด้วยว่า เขาจะเขียนจดหมายถึงพ่อ

งั้นเจ้าคนชั่วนี่ก็ขโมยจดหมายนั้น

แล้วฆ่าปิดปากชิราเบะ

ทำได้ยังไงกัน

ข้าถูกใส่ความ

พวกเขาเป็นคนทำ

โกหกแบบนั้นต่อหน้าองค์ราชา

พวกเจ้าไม่มียางอายหรือไงกัน

หุบปากซะ โดมอน