Bang Rajan (บางระจัน)

ปีพุทธศักราช 2306

พระเจ้ามังระเสด็จขึ้นครองราชสมบัติแห่งพม่า

พระองค์เริ่มรัชกาล

ด้วยการปราบกบฏในแว่นแคว้นต่างๆ

แต่เพราะการช่วยเหลือเกื้อกูลของอยุธยา

ที่มีต่อแคว้นหัวเมืองของพม่า

กลับเป็นการส่งเสริมให้แคว้นหัวเมืองต่างๆ

กระด้างกระเดื่องและคิดแข็งข้อต่อพม่า

ด้วยเหตุนี้ พระเจ้ามังระ

จึงจำเป็นต้องทำให้ราชอาณาจักรอยุธยา

แตกสลายให้จงได้

ล่วงเข้าปีระกาพุทธศักราช 2308

พระเจ้ามังระทรงจัดทัพแบ่งเป็นสองเส้นทางใหญ่

มังมหานรธาคุมทัพแสนตีฟากทิศตะวันตก

อีกฟากหนึ่ง เนเมียวสีหบดีคุมทัพอีกหนึ่งแสน

ตีไล่จากทางเหนือเรื่อยลงมา

หากแต่ครานั้นเนเมียวสีหบดี

ไม่สามารถนำทัพขนาบ กรุงศรีอยุธยาได้ตามเป้าหมาย

กลับต้องติดขัดอยู่ที่หมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง

ซึ่งเป็นเพียงชาวบ้านสามัญแค่หยิบมือ

ที่นำกำลังดักซุ่มโจมตีทัพพม่าอยู่เนืองๆ

เนเมียวสีหบดีจึงต้องส่ง แม่ทัพคุมกำลังมาปราบปราม

แต่ก็ต้องพ่ายแพ้กลับไปทุกครา

จนเป็นที่กล่าวขานกันไปทั่ว

ถึงความหาญกล้าของหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้

บางระจัน

แน่ใจรึพ่อแท่น ว่ามันจะผ่านมาทางนี้

พวกมึงจะไปกลัวกระไร รบกันมาทุกครั้ง

พวกมึงก็ชนะทุกครา ก็ไอ้แค่ครานี้

มึงต้องชนะ

มึงรอกูอยู่ที่นี่

หือ

มึงตามกูมา

เฮ้ย ไป

- ไป - ไป

ไป ฆ่ามัน

- -

- -

มากับกู

มาเว้ย

เร็วๆ

เร็ว มันมาจากทางนู้น

เฮ้ย ไป

- -

ท่านแม่ทัพถูกยิงๆ

ท่านแม่ทัพถูกยิงๆ

ถอยๆ

ถอยๆ

พ่อ ข้าว

พ่อแท่น อ้ายพวกพม่าตั้งกองพักอยู่ในป่า

- อย่าชักช้า รีบกินโว้ย รีบกิน - ได้

ท่านแม่ทัพบาดเจ็บเยี่ยงนี้

เราถอยก่อนมิดีกว่ารึ

ท่านแม่ทัพๆ

- -

- -

พ่อแท่นถูกยิง

พ่อแท่นถูกยิง

- พ่อแท่น - ไปทางนู้นเลย

- พ่อแท่น - ไปเลย

- ไปเลย - เฮ้ย

- พ่อแท่น - เร็วหน่อย

เฮ้ย อ้ายชอบ อ้ายมิ่ง ไปตามหลวงพ่อที่โบสถ์เร็ว

- ได้ - หลวงพ่อๆ

เจ็บโว้ย

เอาละโว้ย

เอ้าเร็วๆ ไปเอายามา

- หลวงพ่อ -

ขอบใจ

แค่จักลุกจักเดิน

ก็ยังต้องมีคนลากไป

พ่อแท่น อย่าพูดเยี่ยงนี้เลย

เห็นทีศึกคราหน้า บ้านระจัน

คงขาดผู้นำ กูรู้ดี

พวกมึงช่วยคิดอ่าน

ว่าจะหาใครมาแทนกู

มีอ้ายคนหนึ่ง

มันชังพม่ายิ่งนัก

- -

แลมันมิได้คร้ามว่าตัวมันจะไม่มีเงาหัว

กูรู้ได้ ด้วยมันเคยเป็นลูกบ้านเขานางบวช

ผู้ใดวะ ออกมาเดี๋ยวนี้

พวกมึงเป็นใคร มิใช่พม่า

มาพล่านอยู่แถวนี้ ประเดี๋ยวก็ได้ตายดอก

พวกกูคนระจัน มาตามหาอ้ายจัน หนวดเขี้ยว

พวกมึงมาตามหากูทำไม

กูมาตามพวกมึงไปช่วยสู้ศึกบ้านระจัน

พวกมึงดูนี่

อ้ายจัน มึงพาพวกกู มาดูรอยเกวียนนี่ด้วยเหตุใดวะ

รอยเกวียนนี้มุ่งไปคลองประสพ เป็นของทัพพม่า

มันขนปืนใหญ่ไปล้อมกรุงศรีแล้ว

ศพที่มึงเห็นเมื่อครู่เป็นพวกระวังหลังของมัน

บ้านระจันของพวกมึง นับวันจะใหญ่โตขึ้นทุกที

กูเกรงว่าวันหนึ่ง รอยปืนใหญ่ จะเปลี่ยนเส้นทางไปหาพวกมึง

- -

น้องนวล

หากหนวดมันนะ

ยังมิต่างจากเขาอ้ายถึกแล้ว

ปัญญามันก็มิฉลาด

กว่าอ้ายควายดอกหนา

เห็นจะลือกันเกินจริง

พวกชาวบ้านเนี่ยนะ

ชอบยกยอแต่ของใหม่

ชะรอย เห็นขี้หมาเป็นทองคำ

ดีเหลือที่ได้เห็นพวกมึงมาที่นี่

กูก็ดีใจที่ได้มาเยือนบ้านนี้

เอ้า นี่ผ้าประเจียดของหลวงพ่อ รับไว้

เออ กูอยากปะกับหลวงพ่อนัก

ดี ไป ไปหาหลวงพ่อกันก่อน แล้วค่อยไปหาพ่อแท่นกัน

ไป พวกเรา

เฮ้ย อ้ายอี่

กูจะทำเยี่ยงใดวะ

จึงจะให้คนเดินตามแห่แหนกูเยี่ยงนี้ฮะ

อ้ายอี่

โธ่เอ๊ย มึงนี่

เมาเยี่ยงหมาแท้เลยมึง

เป็นเยี่ยงไร อ้ายจัน

ก็เป็นสุขดีขอรับ หลวงพ่อ

แต่แรก ข้านึกว่าหลวงพ่อ จะมิยอมจากเขานางบวช

ด้วยตอนที่ข้านิมนต์ออกไปอยู่ในป่า ก็มิยอมไป

ไปอยู่ป่า

แล้วพวกชาวบ้านลูกเด็กเล็กแดงล่ะ อ้ายจัน

มึงจะให้กูทิ้งไปกระนั้นรึ

แล้ววัดที่นี่ จักสู้วัดที่บ้านเราได้รึ หลวงพ่อ

อ้ายทองแสงใหญ่

มีชาวบ้านให้กูเทศน์กูสอนน่ะก็พอแล้ว

โยมพ่อเป็นเยี่ยงไรบ้าง

มิเจ็บมิไข้เณร แล้วเณรเล่า เป็นเยี่ยงไรบ้าง

มิได้พบกันเสียนาน

ยามศึกเยี่ยงนี้มิเจ็บมิไข้ ก็ดีนักแล

แล้วนี่ใครชวนพ่อเณรบวชเล่า

หลวงพ่อบวชให้

เห็นโยมพ่อหายไปนาน เป็นตายร้ายดีกระไรก็มิรู้ได้

จึงคิดว่าผลบุญจักช่วยต่ออายุให้โยมพ่อ

อยู่ดีมีสุขได้

จำเริญๆ เถิดพ่อ

นี่ถ้าหากวิญญาณโยมแม่รับรู้

คงจักสุขใจมิใช่น้อย

พ่อแท่น นี่อ้ายจัน

พ่อแท่นไม่น่าลำบากต้องมาเลย ข้ามาไหว้หลวงพ่อเสร็จ

ก็จักไปหาพ่อแท่นอยู่พอดี

อ้ายจัน กูมีเรื่องจักพูดกับมึง

พูดต่อหน้าหลวงพ่อ ต่อหน้าพระ

ต่อหน้าทุกๆ คนที่อยู่ในโบสถ์

โอ๊ย

หลวงพ่อ

เล่าเรื่องมึงให้กูฟังหลายสิ่ง

ว่ามึงเป็นคนมีฝีมือ

แลบ้านนี้ก็ขาดคนมีฝีมือ

ยิ่งกูเป็นเยี่ยงนี้ด้วยแล้ว

ก็เหมือนกับบ้านนี้

ขาดคนเป็นหัวหลักหัวเรือน

อ้ายจัน มึงมาเป็นหัวหลักบ้านระจัน

พวกข้าก็เป็นแค่กองโจรธรรมดาเท่านั้น

เมื่อพ่อแท่นเห็นควร

ข้าก็มิอาจขัดได้ดอก

อ้ายจัน มึงจักให้กูวางเวรยามเยี่ยงใด

ก็แล้วแต่มึงเห็นควรเถิด

แนวกำแพงค่ายมาสุดลงที่นี่

นี่เป็นด้านหลังค่าย มีคลองคดเคี้ยว ราวกับเป็นกำแพงอีกชั้นหนึ่ง

นับตั้งแต่พม่ามันมาตีค่าย

มันยังมิเคยผ่านมาทางด้านนี้เลย

เห็นทีจักเป็นด้วยเคลื่อนทัพมามิได้ง่ายนัก

คนผู้นี้เป็นนักรบผู้กล้าของที่นี่

ขี้เมาแต่ก็มีฝีมือ มักแอบออกไปนอกค่ายคนเดียว

กลับมาก็มีเกราะอ้ายพม่าใส่มาเยี่ยงนี้ทุกครา

พวกมึงช่วยลากมันกลับเข้าค่ายเถิด

มึงว่าอ้ายจันนี่เป็นคนเยี่ยงไรกัน

ไปอยู่ในป่าเยี่ยงนั้น

ไม่ห่วงลูกห่วงเมียบ้างรึไร

หรือว่าลูกเมียมันตายสิ้นแล้ว

มึงจะสนเรื่องคนอื่นไปใย

เพลานี้ อยู่กันสองคน

เนื้อนวลของมึง

น่าสนใจกว่านัก