لومړۍ 200 کرښې.
ความเดิมตอนที่แล้วใน "แผนลับแหกคุกนรก"
ฉันไม่ได้ฆ่าเขา ไมเคิล
ถ้านายไม่ได้ฆ่า เทอร์เรนซ์ สเตดแมน
แล้วมีคนทำให้ดูเหมือน นายเป็นคนฆ่าได้ยังไง
- ฉันจะพานายออกไปจากที่นี่ - เป็นไปไม่ได้หรอก
ได้สิ ถ้านายเป็นคนออกแบบคุกนี่
ขอให้ประตูเปิดอยู่ทีเถอะ
- คุณขอให้ฉันทำผิดกฎหมาย - ผมขอให้คุณทำพลาด
แกล้งลืมล็อกประตูซะ
เราเข้าไปได้แล้ว
ใครฆ่าเทอร์เรนซ์ สเตดแมน
ไม่มีใครฆ่าทั้งนั้น เทอร์เรนซ์ สเตดแมนยังมีชีวิตอยู่
สวัสดี เทอร์เรนซ์
เปิดสัญญาณเตือน
เกิดอะไรขึ้น
จอดสิ จอด
- ทีนี้จะทำยังไงกันดี - ก็เผ่นสิ
นักโทษที่หลบหนีมีใครบ้าง
ได้รายชื่อมาแล้ว
ช่วยอ่านให้ฟังหน่อย
ไมเคิล สกอฟิลด์ วิศวกรโยธา
จำคุกห้าปี ข้อหาใช้อาวุธปล้นทรัพย์
เบนจามิน ไมล์ส แฟรงคลิน
อดีตทหารบกสหรัฐฯ จำคุกแปดปีข้อหารับของโจร
จอห์น อะบรูซซี
หัวหน้าแก๊งอาชญากรรมอะบรูซซี
จำคุกตลอดชีวิตโดยไม่มีทัณฑ์บน ข้อหาสมคบกันฆ่าผู้อื่น
ชาลส์ "เฮย์ไวร์" พาโทชิก
จำคุก 60 ปี ข้อหาฆ่าผู้อื่นโดยไม่เจตนา
เฟอร์นันโด ซูเคร
จำคุกห้าปี ข้อหาปล้นทรัพย์ โดยใช้กำลังประทุษร้าย
เดวิด "ทวีเนอร์" อะโพลสกีส์
จำคุกห้าปี ข้อหาลักทรัพย์
ธีโอดอร์ "ที-แบ็ก" แบ็กเวลล์
จำคุกตลอดชีวิตข้อหาลักพาตัว ข่มขืนและฆ่าคนโดยเจตนา รวมหกคดี
และลินคอล์น เบอร์โรว์ส
กำหนดประหารชีวิตสัปดาห์หน้า ข้อหาฆ่าน้องชายประธานาธิบดี
พวกนั้นปีนกำแพงข้ามไปได้ นานแค่ไหนแล้ว
ตั้งแต่สองทุ่มเมื่อคืน
สกอฟิลด์กับเบอร์โรว์ส เป็นพี่น้องกันเหรอ
ใช่ครับ
เขาเป็นคนวางแผนทั้งหมด
พวกเขาบอกแบบนั้น
ผมต้องการทุกอย่าง ที่พวกนั้นรู้เกี่ยวกับตัวเขา
พวกมันอยู่ตรงไหน
นี่มันอะไรกัน
ไปกันเร็ว
- เราต้องข้ามไปอีกฝั่งให้ได้ - ว่าไงนะ
ต้องข้ามไปอีกฝั่งให้ได้
- มาเร็วเข้า - วิ่งเร็วเข้า วิ่ง
เราต้องไปแล้ว วิ่งเร็ว ไปกันเลย รีบไปเร็ว
- ไปสิ - ฉันเร่งฝีเท้าเต็มที่แล้ว
- รถไฟแล่นเร็วเกินไป - โดดทะลุตัวรถไปเลย
- ว่าไงนะ - โดดทะลุไปเลย
ไมเคิล
อย่าเพิ่งยิง
อย่าขยับ ฉันยิงแกแน่ สกอฟิลด์
ไมเคิล เข้ามาเร็ว
- กองกำลังทางอากาศอยู่ไหน - ลงจอดเติมน้ำมัน
ไอ้พวกเวรเอ๊ย
ท่านคะ นักข่าวมารอแล้วค่ะ
ผมขอกล่าวถึง จอห์น วิลค์ส บูธสักหน่อย
เขาคือผู้สังหารอับราฮัม ลินคอล์น
สิบสองวัน...
คือเวลาที่ใช้ในการตามล่าตัวเขาจนพบ
เขาเขียนบันทึกในช่วงนั้นไว้ว่า
เงามืดคือมิตรแท้ของเขา กลางคืนคือถิ่นของเขา
เขารับรู้ว่าระบบประสาท ที่เป็นตัวสั่งการให้อาชญากร
กระทำอาชญากรรมนั้นถูกเร่งเร้า
และถูกกระตุ้นจากการหลบหนี
จากเสียงสุนัขตำรวจที่ไล่ตามหลัง
ความกลัวกลายเป็นความหวาดระแวง
ความหวาดระแวงก็คือความวิกลจริต
ที่ผมเอ่ยถึงเรื่องนี้ เพราะในระยะเวลา 140 ปี
พื้นฐานจิตใจของผู้ที่หลบหนี ก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ผู้ที่หลบหนียังมีความเป็นมนุษย์ เขายังหวาดกลัว
และจะไม่ให้ใครมาขัดขวาง ความพยายามที่จะหลบหนี
แต่เรายังโชคดี
ขณะที่ผู้หลบหนีมีเงามืด และมีกลางคืนเป็นเพื่อน
เรากลับมีสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นมาก
นั่นคือโทรทัศน์
ผมขอร้องให้ทุกคนที่กำลังรับชมอยู่
ทุกคนในประเทศนี้ ช่วยจับตาดูใบหน้าเหล่านี้ไว้ให้ดี
ทั้งแปดคนนี้คือบุคคลที่ทางการ กำลังต้องการตัวมากที่สุด
นึกว่าจะไม่รอดแล้วซะอีก เห็นพวกที่ตามหลังเรามาไหม
ประเด็นคือพวกมันอยู่ด้านหลังโน่น ส่วนเราอยู่ด้านหน้านี่
แต่มันจะเป็นอย่างนี้ได้อีกนานแค่ไหน
โดยเฉพาะเมื่อเราไม่มีที่ให้ไป
ต้องขอบคุณเครื่องบินล่องหน ของอะบรูซซี
นายไม่มีวันได้ขึ้นเครื่องบินนั่น
อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่านายจะไปไหน
- แล้วฉันจะไปที่ไหน - ไม่รู้สินะ ยูทาห์มั้ง
นายคิดจะบอกเราเรื่องเงินไหม
เงินอะไร
เงินห้าล้านดอลลาร์ที่เวสต์มอร์แลนด์ ฝังไว้ที่ทะเลทรายในยูทาห์
- นายไม่รู้หรอกว่ากำลังพูดอะไรอยู่ - นายไม่อยากให้ฉันรู้ล่ะสิ
เดี๋ยวก่อน เงินอะไรกัน
ท่านพัศดี
ยังเร็วเกินไปหน่อยมั้ง ที่เอฟบีไอจะออกโรง
ผมเข้าใจดี มันยังเป็นคดีของคุณอยู่
แต่ถ้าพวกนั้นข้ามพรมแดนเมื่อไหร่ นี่จะเป็นเรื่องของรัฐบาลกลางทันที
- รับรองว่ามันจะไม่เกิดขึ้นแน่ - ผมก็หวังว่าอย่างนั้น
ผมถึงแนะนำให้เรายุติ การแบ่งพรรคแบ่งพวกซะตั้งแต่แรก
- ทำงานกันอย่างโปร่งใส - แน่อยู่แล้ว
ดีมาก
งั้นคุณคงพอบอกผม เรื่องหมอแทนเครดี้ได้สินะ
ผมไม่มีอะไรจะบอก
จากที่ได้ยินมา เธออาจช่วยผู้หลบหนี
ช่วยเปิดประตูที่นำทาง ให้พวกนั้นหนีไปได้
- ก็บอกแล้วว่าไม่มีอะไรจะบอก - ทำแบบนี้ไม่โปร่งใสเลยนะ ท่านพัศดี
- ผมจะไม่คุยเรื่องเจ้าหน้าที่ของผม - แต่คุณควรคุย
เพราะเธออาจเป็น กุญแจนำไปสู่การจับกุม
เราต้องคุยกับเธอ
คุณมาโฮน ตอนนี้เธอยังคุยกับใครไม่ได้
เธอเป็นยังไงบ้าง
เราให้น้ำเกลือ เพื่อร่างกายจะได้ไม่ขาดน้ำ
ฉีดนาล็อกโซนเข้าหลอดเลือดดำ ครึ่งมิลลิกรัมต่อชั่วโมง
คุณว่าเธอมีโอกาสรอดแค่ไหน
เราทำทุกอย่างสุดความสามารถแล้ว ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับเธอ
ถ้าเธอมีกำลังใจสู้ ก็คงรอด แต่ถ้าเธอถอดใจ ก็จบแค่นี้
นั่นนายจะทำอะไร
ต้องการอะไรก็หยิบไปได้เลย
โอ้ พ่อหนุ่ม
ถ้านายโทรแจ้งตำรวจ ฉันจะเสียบไอ้นี่...
เข้าที่เบ้าตานาย
ขอบใจนะ
วิศวกรโยธางั้นเหรอ
ไม่ใช่ประเภทที่ คุณคิดว่าจะสักเยอะขนาดนี้แน่
ไม่ใช่อยู่แล้ว
คุณว่าต้องเสียเวลาแค่ไหน ถึงจะสักได้ทั่วตัวแบบนี้
ร้อยชั่วโมง ไม่ก็สองร้อย
งั้นคนที่สักให้เขา ก็ต้องใช้เวลาอยู่กับเขานานมาก
ผมจะไปสืบว่าใครสักให้เขา
- คุณเบลลิก - ไม่ต้องมาคุยกับผม
ก็ตามใจ แต่มันจะทำให้เราร่วมงานกันได้ลำบาก
ร่วมงานกันงั้นเหรอ ผมให้ลูกน้องออกไปเสี่ยงตาย
ส่วนคุณก็นั่งแถลงข่าวอย่างสบายใจ
สื่อคือเครื่องมืออย่างหนึ่ง
มันช่วยนำตัวพวกนั้นกลับมา ได้เร็วกว่าสุนัขดมกลิ่น
เราไม่ต้องการคุณ
เรากำลังไล่ตามอย่างกระชั้นชิด อีกเดี๋ยวเราต้องจับพวกมันได้แน่
ปัญหาก็คือผมพบว่าการไล่ตาม
แปลว่าคุณห้อยท้ายอยู่หลังเหยื่อเสมอ
แล้วเราจะได้รู้กัน
ผมไม่มีอาวุธ
ยกโทษให้ด้วย ถ้าช่วงนี้ฉันจะไม่ค่อยไว้ใจใคร
สาวน้อย รับรองได้เลยว่า ผมไม่เป็นอันตรายต่อคุณแม้แต่น้อย
ยาเพอร์โคเซตนี่คงจะช่วยยืนยันได้
ดีมาก งั้นคุณคงไม่ว่าอะไร ถ้าฉันบันทึกช่วงนี้ไว้ให้ลูกหลานดู
ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก
คุณไม่สนเลยเหรอว่าจะต้องมี คนถูกประหารในข้อหาฆาตกรรมคุณ
ผมไม่ใช่คนที่เลือกลินคอล์น ให้มาเป็นแพะรับบาป
งั้นใครกัน
ท่านประธานาธิบดี พี่สาวคุณใช่ไหม
คุณไม่เข้าใจ ผมตกเป็นนักโทษในเรื่องนี้
ไม่เอาน่า คุณก้าวออกมาได้
คุณยับยั้งเรื่องนี้ ก่อนที่มันจะเริ่มต้นขึ้นได้
ไม่ ผมเป็นนักโทษจริงๆ
และตอนนี้คุณเองก็เป็นเช่นกัน
ตั้งแต่วินาทีที่คุณ ปล่อยให้ประตูปิดลง
คุณไม่สงสัยเลยเหรอว่าทำไม
ที่ด้านนอกถึงไม่มี การรักษาความปลอดภัย
ประตูเปิดได้จากภายนอกเท่านั้น
กระจกนี่หนาสองนิ้ว กันกระสุนได้
บ้านนี้ไม่มีทางออกหรอก สาวน้อย
เราต้องสลัดพวกเขาทิ้ง
ไม่ได้ พวกเขารู้เรื่องยูทาห์
งั้นเรายิ่งต้องสลัดพวกเขาทิ้ง
ถ้าพวกเขาถูกจับ เอฟบีไอจะรู้ว่า เราไปที่ไหน พวกเขาจะบอกเอฟบีไอ
ต้องพาพวกเขาหนีไปให้รอด จนกว่าเราจะไปถึงยูทาห์
และทำในสิ่งที่ต้องทำแล้ว
นายคิดจริงๆ เหรอ ว่าจะมีเงินอยู่ที่นั่น
ชาลส์อาจไม่ชอบพูดความจริง
แต่ในยามใกล้ตาย ไม่มีเหตุผลที่เขาจะโกหกเรื่องนี้
พอยัดเงินใส่กระเป๋าได้แล้ว เราค่อยข้ามไปเม็กซิโก
นั่งรถโดยสารชั้นสอง จนกระทั่งไปถึงปานามา
- นายคิดว่าไอ้เงินนี่มีจริงงั้นเหรอ - แหงอยู่แล้ว
ตอนนี้ฉันยินดีทนนอน อยู่ในเปลญวนไปอีกสิบถึง 20 ปี
คนครึ่งประเทศตามล่าตัวเราอยู่ เราไปไม่ถึงปานามาหรือยูทาห์แน่
ถ้าไม่มีคนช่วย
เวโรนิกาช่วยเราไม่ได้
นายพูดแบบนี้ได้ไง
- เราไม่มีเงิน ไม่มีเสื้อผ้า... - เรามีทั้งหมดที่พูดมา
แผนคือหนีไปกับเครื่องบิน ของอะบรูซซีไม่ใช่เหรอ
นั่นเป็นแผนเอ
- งั้นเราก็มี... - ทุกอย่างที่เราต้องการ
อยู่ที่ไหนกัน
ในโกดัง
สกอฟิลด์ออกแบบรอยสักนั่น ไม่ใช่คุณเหรอ
เขาเอาแบบมาเอง ทุกรายละเอียดเลย
ดูให้ดีสิ มันคือรูปโบสถ์ซิสทีน
ฉันรู้ว่าเขาเป็นวิศวกร แต่ให้ตายสิ
เขามีทักษะในการวาดรูปที่เหลือเชื่อ
แล้วอะไรอีก เขาเป็นคนยังไง
เขาเป็นคนสบายๆ
แต่หยุมหยิมเรื่องรายละเอียด ทุกอย่างต้องไร้ที่ติ
ต้องให้ได้ตามแบบที่เขาวาดไว้ ฉันมักรู้สึกว่า
ทั้งหมดนี่เป็นเรื่องตลก ที่มีแต่เขาที่เข้าใจ
มีเบอร์เราแล้วใช่ไหม
ใช่ค่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.