Castle of Purity (El castillo de la pureza)

HET KASTEEL VAN ZUIVERHEID

STRYCHNINE

RATTENVERGIF GABRIEL LIMA INDUSTRIES

Ik ben klaar. Wil je hulp?

Zwijg, niet onderbreken, niet praten tijdens het werk.

Je zal hier een uur zijn.

Beatriz, iemand heeft mijn spullen aangeraakt.

Niemand komt in je kamer, Gabriel. Jij bent de enige met een sleutel.

Porvenir, was je in mijn kamer?

Nee, ik was het niet.

Dan was Utopia er.

Nee, pap, ik ben niet eens naar boven gegaan.

Doe het standbeeld van geluk.

- Doe het standbeeld van de dood. - Nee, niet die.

Ja, die! Die!

Of het standbeeld van de oorlog, mam.

Nee, het is mijn beurt.

Doe die van de dood.

Hey!

Niet aandringen, er woont een man alleen en hij is erg vroeg vertrokken.

Oh, het spijt me.

Neem dit, hang het op.

- Is alles in orde? - Ja, pap.

Mag ik binnenkomen?

Ik heb een cadeautje voor je.

Kom, ga bij me zitten.

- Ruik eens, vind je het lekker? - Ja.

Deze crème is geweldig voor de handen.

Probeer het.

Laat me deze lotion op je smeren.

- Ik ben beneden. - Gabriel.

Dank je wel.

Bedankt, Beatriz.

Geef me wat brood.

Je hebt je handen niet afgedroogd.

Je mag niet praten tijdens de lunch.

Een, twee...

drie, vier...

vijf, zes...

zeven, acht...

Acht, zeven...

zes, vijf...

vier, drie...

twee, een...

Een, twee...

drie, vier...

vijf, zes...

zeven, acht.

Acht, zeven...

zes, vijf...

vier, drie...

twee, een.

- Ik wil water. - Wacht.

Goed, de volgende activiteit.

Ik wil echt de zee zien.

Zeg dat niet, dan wordt papa boos.

- Ik zal tegen mam zeggen dat ze ons meeneemt. - Waarom?

Je weet dat we nog nooit uit zijn gegaan en dat zullen we ook nooit doen.

Hoe dan ook, ik wil de zee zien.

Weet je nog? Mam vertelde het ons.

Ze zegt dat het mooi is.

Maar het is slecht om naar buiten te gaan, het is verschrikkelijk daarbuiten.

"En de godin van de zon, met waardigheid, beledigd en verdrietig...

- ging in een grot... gele..." - Gelegen.

"gelegen op de bodem van een groet heuvel."

- Groot. - "...grote heuvel."

"Eenmaal binnen, wenste ze de wereld te vergeten...

en haar ondankbare echtgenoot...

ze sloot de ingang met een zware en enorme steen...

dankzij de hulp van enkele onzichtbare helpers...

die snel kwamen aanrijden...

- afkomstig... van..." - Afkomstig van.

"afkomstig van de koningsster."

- Wie is de koningsster? - De zon.

Laten we niet lezen, vertel ons iets.

Wat wil je dat ik je vertel?

Dingen.

Toen ik zo oud was als Voluntad...

ging ik elke middag naar de rivier om te spelen...

Ik maakte papieren bootjes...

- zoals Porvenir die maakt. - Maak er een voor mij.

Wacht.

Op een dag, nam iemand daar enkele stieren en een...

Hoe ziet een stier eruit?

Je zag ze in je boek, die met de horens.

- Ze zijn mooi maar wild. - Kun je ze eten?

De mensen die vlees eten kunnen dat. Wij niet.

Wat heeft de stier met je gedaan?

Hij achtervolgde me, ik schreeuwde en rende heel bang weg.

- Heeft hij je te pakken gekregen? - Nee.

Ze hebben hem neergeschoten.

Kom en ga zitten.

- Heb je de zinnen bestudeerd? - Ja.

Ok, hoe zit het met Goethe's?

"Hij die vastberaden is in zijn wil vormt de wereld naar zichzelf." Goethe.

Heel goed, die van Ellis.

"Om een leider van mensen te zijn moet men de mensen de rug toekeren." Ellis.

Ik begrijp het niet.

Het betekent dat als je boven iedereen uitstijgt...

je niets moet aantrekken van wat ze zeggen of doen...

maar leef zoals je weet dat je moet leven...

zodat je het goede voorbeeld geeft.

- Ja. - Niet gapen, ik ben aan het praten.

- Begrepen? - Ja, pap.

Die van Chesterton.

"Alle mensen zijn gewone mensen...

de buitengewone mensen...

- zijn zij die het weten." - Chesterton.

- Ga naar je kamer. - Ja, pap.

Niet bewegen, zoon, ik zou je kunnen snijden.

Je houdt mijn hoofd vast.

Je haar is mooi.

Het is erg dik.

Kijk, het is de eerste die ik je heb geknipt.

Voel hoe zacht het was.

Meng ze niet.

- Deze is van Utopia. - Laat me eens kijken.

Porvenir's is mooier.

- En de mijne? - Hier is het.

Maar raak het niet aan.

Niet bewegen.

Niet bewegen.

- Wat zeg je nu? - Ik heb niets gezegd.

Oh, mijn liefste.

Mijn schat, mijn liefste.

De kinderen zijn beneden, ze kunnen ons horen.

Het is altijd hetzelfde met jou.

Je denkt alleen maar aan jezelf, het is niet eerlijk!

Alsjeblieft, Gabriel.

Kom hier.

Je was altijd overladen met mannen.

Je denkt altijd aan ze ook al doe je alsof je dat niet doet.

- Ga naar de keuken. - De lunch is klaar.

Ga de machines schoonmaken.

Ik heb honger, breng de lunch naar mijn kamer.

Ja, pap.

Hij is weer boos.

De pauze is voorbij, ga terug naar de werkplaats.

Kun je je voorstellen hoeveel dode lichamen er in deze kamer passen?

Je hebt niet gegeten.

Ik ben ziek, er zijn miljoenen ratten overal, ze gaan niet dood.

We hebben sterker vergif nodig.

Ratten eten niet wat ik ze geef.

Op een of andere manier weten ze dat het gevaarlijk is.

Ratten en muizen haten elkaar.

Wat dacht je ervan om ze iets te geven om ze gek te maken...

zodat ze elkaar vermoorden?

Elke dag worden er miljoenen geboren!

Ze worden zwanger voordat ze zelfs het nest verlaten.

Als ze moesten vechten, of als ze hun kinderen opaten...

zouden ze geen tijd hebben om zich voort te planten.

Het is instinct, beesten zoeken gewoon naar plezier.

En zichzelf voortplantend bestendigen ze hun gruwel.

Het is een cyclus die zal eindigen aan het einde der tijden.

Het is hetzelfde met mensen.

Ik heb mannen leren kennen door ratten.

Ze zijn hetzelfde!

Dat is waarom ik niet wil dat je contact hebt met de wereld.

Het is beter om hier opgesloten te zitten met mijn ratten...

dan de beste buiten te zien.

Waarom zeg je dat? Zo moet je niet praten.

Je kunt mensen niet met ratten vergelijken.

Trouwens, je hebt altijd van je kinderen gehouden.

Ja, maar ze zijn anders.

Natuurlijk zijn ze dat! Ze zijn nog nooit buiten dit huis geweest.

In de afgelopen 18 jaar zijn we nog nooit buiten geweest.

18 jaar waarin we de straat niet hebben gezien.

Ben je aan het klagen?

Integendeel, ik ben erg gelukkig met je geweest.

Er is niets beter dan leven met een man als jij.

Dit zijn 18 prachtige jaren geweest.

Met jullie allemaal in mijn leven, hoef ik niet uit te gaan.

Weet je nog toen we hier kwamen? Utopia was een kleine baby.

Porvenir en Voluntad hebben nog nooit de buitenwereld gezien.

Er is geen andere mogelijkheid.

Wie weet wat er met ons gebeurd zou zijn.

Je kende de wereld, je weet hoe het is.

Ik zie het als ik naar buiten ga.

Het was een goede beslissing.

Het bewijs is dat de kinderen gezond, puur en gelukkig zijn.

Maar, als ze buiten in de wereld waren, zouden ze verdorven zijn.

Kun je je Utopia voorstellen?

Arme meid.

- Een lust voor het oog! - Don Gabriel, leuk je te zien.

Ik kom even langs.

Voelt u zich al beter, mevrouw Maria Luisa?

Nee, wij ouderen hebben geen remedie.

Zeg dat niet, mevrouw Maria Luisa, wij zullen eerder sterven dan u.

Hoeveel zakken wil je?

Nou, een dozijn en een half, alstublieft.

Slechts een dozijn.

We hebben nog wat over van de laatste keer.

Laat me eens kijken.

Ze verkoopt ze.

Twaalf.

Alsjeblieft.

Hartelijk dank.

Nog een prettige dag.

Hoeveel wil je er hebben?

Nee, zie je...