The Girl on a Motorcycle

HET MEISJE OP DE MOTORFIETS

Daniel!

Daniel!

God, ik moet hem zien.

Ik moet naar hem toe.

Raymond! Raymond!...

Word wakker!

Raak me aan, daarna ga ik weg.

Huid! Het voelt als een huid.

Ik lijk op een dier.

Nee...en zelfs als Raymond wakker was geworden,

was ik sowieso wel weggegaan.

Het is een instinct om te kunnen vliegen.

Ik ga niet schuldig zijn.

Daar is hij!

Slaapt hij echt, is hij bang om mij te zien gaan?

Nu zal hij mij horen!

Naar wat voor plek bracht je mij, Raymond?

Alleen maar begraafplaatsen en militaire kampen.

Hier vielen bijna een miljoen doden.

Deze plek stinkt naar oude oorlogen. En waar stierven ze voor?

Ze zetten namen van soldaten op straat. In Zwitserland is er maar één,

een generaal. Ik weet zijn naam niet meer.

Nog een begraafplaats, waar alle doden zijn begraven.

Waarom komen ze niet in opstand? In ieder geval jongeren!

In opstand komen is het enige wat je in leven houdt.

Kut, nee, hij heeft het geld en ik ben mijn horloge vergeten.

Nou, dit is voldoende voor een drankje in Duitsland.

Wees stil!

Volgooien met super alstublieft!

Een volle tank...

- Gaat u ver weg? - Ver genoeg.

Je weet toch wie ik ben?

Mijn man is een leraar, Raymond Sneep.

Ik ben mijn geld vergeten. Wil je hem vragen? Hij zal je betalen.

Zo gekleed lijkt u meer op een autocoureur.

Maar ik ken deze motor. Er zijn er geen twee van in dit gebied.

Het is een melkbeest.

Als uw man er zonder mee naar school komt...

zullen de kinderen hem uitlachen.

Het is mijn motor. Niemand anders zal er ooit op rijden.

Ja, Daniel. Ik controleer de bandenspanning.

Bekijk de banden, alstublieft. 28 achter, 26 voor.

36 vooraan.

38 achter.

Uw man is een gulle man.

Gelukkige klootzak!

Uw man is een gulle man.

Raymond gebruikte mijn fiets, uitdagend.

Hij zou er niets eens 150 km/u mee rijden.

De geen kinderen zullen hem uitlachen.

Waarom laat je ze achter? Ik schaamde mij, Raymond.

En de Rijn is geboren, van waar ik vandaan kom.

Zwitserland.

Waarom zwaai je met je arm, Phillipe? Wat wil je?

Ik wil naar het toilet, meneer.

Oké, je kunt gaan!

Stil!

Dit is teveel!

- Waar is die radio? - We dachten dat je van muziek hield.

- Waar is hij? - Daar!

Daar! Daar!

Zet het uit! Nu!

- Ik dacht dat je van muziek hield. - Die onzin is geen muziek!

Waar is het verborgen?

Daniel heeft gelijk, zoals altijd. De stad sterft in de buitenwijken.

Stel je voor dat je in zo'n huis woont. Wat een last!

Een langzame en overweldigende dood.

Tot ik sterf is getrouwd zijn een kleine dood.

Hier wonen. Jezus! Ik spreek alsof ik al jaren getrouwd ben.

En het kostte maar twee maanden.

Zijn verdomde goedheid word mijn doodt!

Kijk, Daniel, ik kan ze wissen alsof het iets in een tekenboek is.

Ik draai de gasvuist om en ik kan dit vuil wissen.

Rebecca! Op hoge snelheid op een nat wegdek

moet je kilometers van tevoren anticiperen.

Rem voorzichtig en ontmoet de derde alvorens te remmen, onthoud dat!

Weet je het nog? Alles.

Absoluut alles.

Ik vlieg op je af als die vogels.

Nee, als een raket zoemend naar de zon.

Ga je me verschroeien? Ik wil dat je me omhelst.

Ik wil dat het er nauwkeurig hetzelfde uitziet, nauwkeurig zoals de vorige keer.

Als de klok acht slaat in Heidelberg, wil ik in jou armen zijn.

Acht. Het is nog te vroeg, verdomme. Er blijven er nog vier over.

Hoe laat ben ik dan vertrokken? Het moet te vroeg geweest zijn.

Ik wil dat je op me wacht in het het zomerhuis.

Ik heb het gevoel dat hij weet dat ik daarheen ga. Hij voelt zijn prooi aan.

Ik stop even, ik ontbijt en drink mijn koffie op.

Wat een warmte, ook al zie ik niets.

Zoals duizenden vingers.

Ik denk pas dat ik tot leven kom als hij mij aanraakt.

Ik ben een beetje als een blad:

Groen. Geen normale zin. Zeer elastisch en jong.

Flexibel, gewoon bloeiend. Jong en fantastisch.

Daar houdt de gelijkenis op! Door Daniel weggenomen.

En op het moment dat hij zich omdraaide om te neuken, stierf ik.

Het lijkt zo lang geleden, zo saai, verdomme!

Ik had nooit gedacht dat 12 dagen zo lang leken.

Oh nee, ik voel me gesmoord.

Ik hou van dat woord, is het de juiste? "Gesmoord" nee. Belemmerd.

En de motor, wachtend. Bijna bijtend op de rem.

Nee, veel meer bier dan een snel paard.

De eerste keer dat ik hier passeerde, was het al zo heet dat

het stuur brandde toen ik 190 reed!

Het is een vrouw. Vandaag wordt er geen onderscheid gemaakt.

Oh ja? Ik kan het.

Ik ben naakt onder dit pak, ik kan het voor ze uitdoen.

Paspoort!

Ik heb gehoord hoe ze mensen doorzoeken, gekke idioten.

Alleen mezelf om te verklaren.

Iets te melden?

Kijk wat ik je vertelde!

Helemaal niets, meneer! Niets behalve mezelf, zoals je kunt zien.

En dat is ook een mooi artikel.

Niets?

Ben je zeker?

Laat het zien.

Wat?

De papieren van je motor.

Alles klopt.

Je kunt gaan.

Kom een keer terug en geef me een ritje op de motor!

Ik beloof dat ik je goed vast zal houden!

Nu verlaat ik Raymond's land en ga ik Daniel's land binnen.

Hoe mooi is het land van mijn geliefde. Wat een architectuur!

Je lichaam is als een viool in een fluwelen koffer.

Daniel! Oh, Daniel...

Kleed me uit!

Kleed jullie als mannen! Haal de bloemen uit jullie haar!

Ik zeg het jullie.

Arme klootzakken. Praktisch kinderen.

Heb je tijd om te vrijen? Weet je hoe je het moet doen?

Ben je ooit soldaat geweest, Daniel? Hij neem geen bevelen op van niemand.

Zelfs niet als hij zou sterven.

Herrijs snel!

Brandt!

- Hoe is het, Daniel? - Idioot!

Ik zei toch dat de koppeling zo niet mee gaat als je hem zo behandelt?

Je schept gewoon op, dat is alles!

Ingeblikte muizen, gevangen in vallen.

Ik ook, ik ren in mijn kooi.

Ik moet Daniel vragen waarom bruggen eruit zien als muizenvallen.

Hij zal de reden weten. Zo niet, dan wordt er één uitgevonden.

En geloof het. Die kleine ruimte is definitief.

Het is voorlopig de vluchtroute.

Stel je voor, ik dacht ooit dat een trein snel ging.

De grappige kleine rode bergtrein die rond rijdt.

Ik was zo blij voor Jean en Catherine.

Het was alles behalve gecompliceerd, het leven kan zo simpel zijn.

En ik heb ervan genoten.

- Kijk wat een lichte lezing! - Schuberts Symfonie minor!

Is het geen geschikte roman voor een skiweekend?

De spannende romeinen zijn mij te slank af. Ik kan ze nooit volgen.

- Heb je niet dezelfde smaak? - Divers.

Je bedoelt in mij.

Daar zijn we.

Bedankt! Kom op schat!

- Oh, kijk eens, het is prachtig! - We zijn er.

- Zie je later! - Ik zie je beneden.

Deze is van mij.

- Een rode kamer! Sexy! - Rood van gevaar.

Bedankt!

Oh mooi.

- Mijn kamer ligt naast de jouwe. - Dus...?

Geen sloten vanavond!

Laten we nog een keer gaan! Kom op!

- Nee! Ik heb er genoeg van. - Oke, ik ga met jou mee.

- Waarom? Vind je het niet leuk? - Nee, niet bijzonder.

Leugenaar! Je doet nooit wat je wilt. Je doet alleen wat je moet doen.

Oké, we komen tot een akkoord. We gaan nog een keer!

Oke, doe een keer wat jij wilt.

- Nee! - Je moet een keer doen wat jij wilt.

Oh schat! Als je niet zo redelijk was zou je echt een klootzak zijn.

Je moet een keer iemand hetzelfde ontmoeten, iemand die beter is dan ik!

Oh, Rebecca.

Waarom kijkt die man aan de bar zo naar jou? Ken je hem?

Ik denk dat ik hem in de boekhandel van mijn vader heb gezien.

Stommeling! Je kunt Oscar Wilde niet naast Charlotte Bronte zetten.

Dat zou een schandaal zijn!

Waar moet hij dan heen?

Naast Bernard Shaw en Sint-Augustinus natuurlijk.

Het is merkwaardig, de bedrijven van een man als hij sterft.

- Goedemorgen! - Goedemorgen!

Ik kwam lang en vroeg me af of "African Genesis" is binnengekomen.

Nee, nee, ik ben bang van niet. Zie je, de redactie houdt alleen de oude.

Ze negeren de schrijvers en hebben geen gevoel voor humor.

Maar ik heb iets waarvan ik denk dat je misschien geïnteresseerd bent.

Een kopie van Chardin's "Godheid".

- De Marseille editie? - Nee.

- Je kent mijn dochter Rebecca, toch? - Nee.

- Oh, dit is meneer Daniel... - Colonier.

De Lausanne, de klassen en Heidelberg.

"Goddelijke liefde en wijsheid."

Daar heb ik je afgelopen lente een kopie van verkocht.

- Ik lees nog steeds wat ik lees. - Jammer!

Hoe dan ook, de winter is het seizoen voor goddelijke wijsheid.

Maar liefde is goddelijk voor alle seizoenen van het jaar.

En ik denk dat Rebecca het niet zal ontkennen.

Nou, ik ga naar "Godheid".