My Demon (마이데몬)

เจ็บมากใช่ไหมครับ

โดโดฮี

คราวนี้หัวใจแกก็จะขาดครึ่ง

เหมือนแอปเปิลสุก

ไว้เจอกันในนรกนะ

ประธาน

ประธาน

แก

ประธาน

- ประธาน - มีคนหมดสติไป

ใครก็ได้โทรแจ้งหน่อย

เรียกโดโดฮีมาทีครับ

โดโดฮี

โดโดฮี

ผมรู้ดีกว่าใครว่าประธานโดไม่ใช่คนร้าย

แต่เบื้องบนกดดันผมหนักมาก

ฉันจะออกไปได้ตอนไหนคะ

พอรู้ผลการพิจารณาหมายจับ ก็จะออกไปได้เลยครับ

เดี๋ยวก็คงจะถูกปัดตกไป เพราะไม่มีหลักฐานครับ

สายสืบพัคครับ

- มีอะไร - คือ…

ความดันต่ำ ชีพจรก็ต่ำด้วยครับ

ขอสารน้ำเยอะๆ เลยครับ

ประธานของผมจะรอดใช่ไหมครับ

คุณหมอครับ

ฉันขอเห็นหน้าเขาแล้วจะกลับค่ะ

เขาถูกแทงนะคะ

เขากำลังจะตายนะคะ คุณสายสืบ

นะคะ

พี่

พี่ ฉันต้องออกไป

ฉันต้องไปหาจองกูวอน

ฉันต้องไป

ขอผ้าก๊อซเพิ่มครับ

เพิ่มสารน้ำอีก เรียกแผนกวิสัญญีกับทีมผ่าตัดแล้วใช่ไหมครับ

ค่ะ ทุกคนเตรียมพร้อมแล้ว

ส่งคนไข้ไปห้องผ่าตัด…

ช่วยประธานของเราด้วยนะครับ

อดทนอีกนิดนะ จองกูวอน

อีกนิดเดียว

คุณหมอ

เราเย็บแผลแล้ว แต่เขาเสียเลือดมากก่อนหน้านั้นแล้ว

ลิ้นหัวใจก็เสียหายหนักมาก

น่าจะอยู่ได้ไม่เกินคืนนี้ครับ

ทำอะไรสักอย่างสิคะ

ทำทุกวิถีทางให้เขารอดสิ

ได้โปรดช่วยชีวิตเขานะคะ

ฉันขอร้อง

- เร็วเข้า - เพราะเธอคนเดียว

โดโดฮี ที่ประธานเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอ

เธอนั่นแหละที่ฆ่าประธานของเรา

- ปล่อยสิ - ดาราจิน

ตั้งสติหน่อยสิ

เราต้องช่วยชีวิตประธานก่อนไม่ใช่หรือไง

ไปกันเถอะ

รอข้างนอกแป๊บหนึ่งนะครับ

สายไปแล้ว

ฉันมาช้าเกินไป

นายคอยปกป้องฉันมาตลอด

แต่ฉัน…

ฉัน…

หนักนะ ออกไปหน่อยสิ

จองกูวอน

เห็นเธอร้องไห้ใกล้ๆ แบบนี้แล้ว

ตลกชะมัด

ตลกเกินจนฉันตายไม่ได้แล้ว

นึกว่าตายแล้วซะอีก

ยังไม่หายดีเหรอ

มันหยุดกลางคันอีกแล้ว

ไอ้พลังเฮงซวย

ฉันจะไปเรียกหมอนะ

แป๊บหนึ่งสิ โดโดฮี

ฉันต้องการชาร์จแบต

ประธาน…

ช่วยไว้จนได้สินะ

ช่างไม่รู้บ้างเลยว่ามีดจ่อคอตัวเองอยู่

โธ่

(ตอน 8 ทางเลือกที่เป็นโชคชะตา)

โดฮี

เดี๋ยวฉันกลับมานะ

ฉันจะไม่ปล่อยให้นายอยู่คนเดียวนานหรอก

ดาราจิน

ผมตามหาตั้งนานแน่ะ

ที่ผ่านมา

ฉันพอใจนะ

ที่ได้เป็นเพื่อนมนุษย์ร่วมชีวิตของประธาน

เพราะอย่างน้อยฉันก็พิเศษกว่ามนุษย์คนอื่น

ไม่มีผู้หญิงคนไหนนำหน้าฉัน

แต่ยัยคนนั้นก็โผล่มา

โดโดฮี…

แซงหน้าฉันไปแล้ว

ทำไมไม่ถามสักคำเลยล่ะ

ยังไงเธอก็ไม่บอกอยู่ดีนี่

ขอบคุณนะ

ไม่ต้องพูดอะไรแบบนั้นกับฉันก็ได้

"ขอบคุณ" "ขอโทษ" คำพูดพวกนั้นน่ะ

สำหรับฉัน

ขอแค่เธอปลอดภัยก็พอ

แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

ต้องรีบไปแล้วนะ เดี๋ยวสายสืบพัคจะแย่เอา

โดโดฮี

ยังไม่ฟื้นอีกแฮะ

หมอบอกว่าพ้นขีดอันตรายแล้วนี่นา

ทำไมเขาถึงไม่หายดีล่ะ

นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกับประธาน

คือ…

คุณจองกูวอนล่ะครับ

ยังอาการหนักอยู่ค่ะ

ประธาน

ประธาน

เป็นอะไรไหม

เจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ

เปล่าหรอก ฉันแค่…

ฝันร้ายนิดหน่อย

ประธาน

เจ็บนะ เจ็บ

โทษทีๆ

โดโดฮีล่ะ

ผลพิจารณาหมายจับน่าจะออกแล้วนี่

สายสืบพัคครับ

มีอะไรอีก ว่าไง

ผลพิจารณาหมายจับออกแล้วนะครับ

ปรากฏว่าปัดตกครับ

แล้วนายจะเว้นวรรคเพื่อ

ใจเสียหมด

จองกูวอนล่ะคะ

ฟื้นแล้วค่ะ

โล่งอกไปนะคะ

หัวหน้าพัค ขอน้ำหน่อย

น้ำเหรอ น้ำ

ไม่เอา

ขอเย็นๆ

น้ำเย็นเนอะ

เย็นๆ

เอ้า ใส่หลอดให้ด้วยสิ

นายพักเถอะ

ว่าแต่นั่นอะไรน่ะ

ประธานของเราชอบของหวานไง

ผมลองชิมดูแล้ว นุ่มละมุนลิ้นไม่ไหว

นายพักเถอะๆ

โอเค

เกาหลังให้หน่อย คันจะตายละ

- บนอีกหน่อย บนอีก - ตรงนี้เหรอ

- ล่างอีกหน่อย ล่างอีก - ตรงนี้เหรอ

ทำไมเกาโดนทุกจุดยกเว้นจุดที่คันเนี่ย

รออะไร

แหม เพราะชาติที่แล้วเป็นผู้ดีหรือเปล่าเนี่ย

เรื่องจิกหัวใช้คนอื่นล่ะเก่งไม่เผื่อใครเชียว

- ตรงนี้เหรอ - ไม่ใช่

อือ นั่นแหละ

ทีนี้นายไปพักเถอะ

อีกอย่าง ภายนอกฉันอาจจะดูปกติดี แต่ข้างในฉันยังบอบบางมากนะ

ว่าแต่ตอนนี้ฟื้นฟูกลับมาแค่ไหนแล้ว

ก็อารมณ์แบบหนีงานศพมาได้หวุดหวิดมั้ง

แต่ไม่ตายก็บุญแล้ว

ผมนึกว่าจะไม่ได้เห็นหน้าประธานแล้วซะอีก

อย่าหย็องสิ ฉันเป็นดีม่อนนะ

นักล่าขั้นสูงสุดอย่างดีม่อน…

ขอยาแก้ปวดหน่อย

ยาแก้ปวด…

เจ็บจนใจจะขาดแล้ว ให้ตาย

- ทำอะไร - เพิ่มแล้ว

ขอแบบจุกๆ

- แต่… - จุกๆ

อีกๆ

โดโดฮีเหรอ

มาส่งของครับ

- ส่งของเหรอครับ - อะไรน่ะ

ทางนี้

วางนี่เลย

(ขอให้ลูกพี่ของเราหายไวๆ แก๊งหมาจร)

ลานะครับ

เห็นที่นี่เป็นที่จัดงานศพหรือไงก่อน

ใครมันช่างซื่อบื้อ ส่งพวงหรีดมาที่ห้องคนไข้

"แก๊งหมาจร" เหรอ

แก๊งหมาจรงั้นเหรอ

เราจะปกป้องลูกพี่ของเรา

- ปกป้อง - ปกป้อง

ลูกพี่

ลูกพี่ครับ

- ลูกพี่ - ลูกพี่

ไอ้สันดานเสียตัวไหนมันทำกับลูกพี่เราแบบนี้

ลูกพี่ครับ ผมจะไปเอาตัวมันมา…

ฉันไม่ใช่ลูกพี่ของพวกนาย และฉันก็ยังไม่ตายด้วย

ฉะนั้น เก็บพวงหรีดไปให้หมด

เจ็บเหรอครับ ลูกพี่

- พยาบาลโว้ย หมอ - เฮ้ย มาสิ

- ผอ. - ไปให้พ้น

- มานี่ - ให้ไว

ถ้าพวกนายเข้ามาใกล้ฉันในรัศมีห้าเมตร

ฉันเอาเรื่องจริงๆ แน่

- ถอยๆ - ยาวไป

- ถอยไปอีกหน่อย - ตายแล้ว ยาวนะเนี่ย

นี่ห้าเมตรครับ

นี่คือคำสั่งแรกในประวัติศาสตร์จากลูกพี่

ห้ามล้ำ… เส้นนี้เด็ดขาด

มาทางนี้มา

(เราหมาจรเห่าเท่ารักที่มีให้ลูกพี่ โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง)

อิหยังวะเนี่ย

ฉันยอมโดนตีหัวอีกสักทียังจะดีกว่า