The Terror

Zodoende is de koolvoorraad komende november op...

tenzij we de schepen nu minder verwarmen.

En dat is zonder stoomaandrijving gerekend.

Van gezouten rundvlees hebben we 680 pond geconsumeerd.

Gezouten varkensvlees 191.

Meel 818.

Kaas 79. Gedroogd fruit 8 pond.

De bemanning kreeg vorige week Lady Jane's kerstpudding.

Mooi zo.

Van citroensap...

is er nog iets meer dan 900 liter.

Maar dr. MacDonald denkt dat het geen scheurbuik meer bestrijdt.

We hebben alle blikken geïnspecteerd en de aangetaste weggegooid.

Nu weten we...

waarom Stephan Goldner Conserven goedkoop was.

Ik wil die man neersabelen.

Er zijn nog 1402 blikken vlees over...

1163 blikken groente...

911 blikken soep...

1182 aardappelen.

Waar ligt het keerpunt?

Als we naar driekwart rantsoenen gaan...

is de proviand halverwege volgende winter op...

als we vastzitten zonder wild.

Dat is met de huidige 116 man.

Waarom noemt u het aantal man, luitenant?

We hebben geen haartje van Mr Tanden En Klauwen gezien.

Het is zeker dat Mr Blanky en Mr Hodgson hem hebben gedood...

of voorgoed verjaagd.

Nee, de bemanning merkt zo'n vermindering op.

Begin met vier vijfde...

dan bespreken we over een maand verdere inperking.

En vertel Mr Wall en Mr Diggle...

dat ze zoutvlees op het menu moeten zetten, geen blikvlees.

We moeten...

We moeten al het draagbare sparen.

Zeg hierover nog niks tegen hier niet aanwezigen...

behalve natuurlijk de kapitein.

Ik bid dat hij snel terug is.

Bedankt, heren. Dat was het voor vandaag.

Mr Blanky, even onder vier ogen.

De Terrors kunnen zich kleden. We zijn zo klaar.

Heren.

We voelen ons altijd slechter in de donkere maanden.

Over een week komt de zon weer op.

Bemoedig de mannen daarmee.

Gaat u zitten.

U gebruikt dat geval alsof het ballet is.

Wat kapitein Crozier betreft, Jopson is een ware waakhond.

Hij houdt ons bij hem weg.

Dat is het niet.

De avond van de aanval zei u tegen Francis...

dat hem hetzelfde kon overkomen als John Ross op Fury Beach.

Ik heb de memoires van Ross kunnen doornemen...

en ik vond nergens zelfkritiek.

Bestrijdt u...

de waarheid van zijn verslag?

Iemand moet een nieuw soort memoires uitvinden, meneer...

als u waarheid wilt.

Ik wil weten wat er echt gebeurd is, Mr Blanky.

In uw eigen woorden.

U hebt gelezen...

dat we drie winters op de Victory doorbrachten.

Ja. Vrijwel net zoals wij.

De kapitein wilde een vierde, maar het eten was op.

We hadden niet moeten wachten met lopen.

Toen we begonnen, hadden we al scheurbuik.

En kapitein Ross had geen meegevoel met zieken.

Hoe bedoelt u?

We trokken de boten mee.

We maakten een dagmars met de helft...

en gingen dan de rest halen.

Ik smeekte Ross de boten achter te laten...

maar hij zei dat hij liever de zieken achterliet.

Terwijl hij zelf op een slede reed.

Het was 300 mijl naar Fury Beach.

We stonden nauwelijks meer.

Wat sympathie voor elkaar was het enige dat ons intoomde.

We hadden nog een dag aan proviand.

Eén.

Zonder de voorraden die daar lagen...

van het wrak van de Fury...

zouden we daar nu liggen...

te bleken in de wind.

We probeerden naar de walvisvaartkanalen te roeien...

maar het ijs hield ons tegen.

Hebben jullie toen Somerset House gebouwd?

Ja.

Somerset House.

Zelfs daar hing Ross aan rang.

De officiers hadden hun bedienden en hun wolvendekens...

en de zalm die we vingen.

De rest van ons sliep in ijsgreppels en vocht om oud beschuit.

Als alle hoop verdwijnt...

vormt de geest...

onnatuurlijke gedachten.

Wat voor gedachten?

Sir John Ross het hoofd opensplijten met een bijl.

U wilde de waarheid in mijn eigen woorden.

Ik neem aan dat u me daar niet op berecht.

Had u het gedaan?

In augustus dooide het. De Isabella pikte ons op.

We waren al twee jaar opgegeven.

Mr Blanky...

de meesten overleefden het.

Als dat is wat u wilt horen: Ja, we overleefden het.

Maar als wij hier weg moeten lopen...

bijna drie keer zo ver...

moet u begrijpen dat het niet ziekte of honger was...

dat ons lot het meest beïnvloedde.

Het was wat hierboven zat.

Ideeën.

Een duisternis...

die niet stevig werd ingedamd.

Ik weet dat velen zo dachten.

Sir John Ross weet niet van z'n geluk.

Die duisternis...

ziet u die onder ons?

Ik weet ongezien ook dat hij er is.

U kunt hem een uitweg bieden.

Hoe?

Als u dingen weghoudt bij de bemanning...

geef ze dan ook wat terug.

Nu.

Iets om ze bezig te houden...

naast wat er komen gaat.

Dat betaalt zich uit als het later zwaar wordt.

Dat doet het altijd.

Wat ik dacht, Sir John.

Waarom doe je dat?

Dr. MacDonald is er zo.

Dr. MacDonald geeft niks om mijn kapsel.

Innerlijke onrust hoeft niet uiterlijk te worden.

Je vergeet...

dat jij onder de onrust zat...

en het bed ook, alleen al het afgelopen uur.

Laat me er maar in liggen.

Dat leert me een lesje.

Meneer, u bent juist een voorbeeld voor ons.

Jopson...

jouw gezelschap is het enige waarvan ik momenteel niet volledig walg.

Ga niet te ver.

Hoe voelt u zich?

Net Christus met meer spijkers.

Meneer.

Hier.

Kleine slokjes, meneer.

Meer. - Nee.

De dokter is hierin kapitein, meneer.

Punt uit.

Dit deed jij vaker.

Voor wie?

Elk woord doet pijn.

Doe niet zo mysterieus, Jopson.

M'n moeder, meneer.

Je moeder?

Ja.

Ze...

Ze was met m'n broertje naar een circus in Marylebone.

Het publiek zat op tribunes.

U weet hoeveel kaarten ze verkopen.

De schoen van m'n broertje viel.

Ze zaten laag genoeg dat ze erbij kon.

Toen stortte die stellage in.

Boven op haar hand.

Ze behield hem, maar kon hem niet meer gebruiken.

En het enige wat de pijn stilde, was laudanum.

Was je nog een kind?

Nee. Nee, dit was vlak voor de Zuidpoolexpeditie van '39.

Ze wilde dat ik ging.

Ze wilde dat ik m'n kans greep.

Maar toen we terugkwamen, was ze veranderd.

Pardon, meneer.

Nee, ga verder.

Mijn probleem was...

dat ze gelukkig was.

Ze stopte 's nachts met ademen.

Ze bevuilde zichzelf.

Ze raakte zodanig bedwelmd...

dat ze m'n broertje en zichzelf dagenlang geen eten gaf.

Maar het stilde de pijn en liet haar lachen.

Ik kan niet meer tegen een vrouwenlach.

Onze buurvrouw was een verzorgster bij het werkhuis...

en zij hielp me om moeder in drie weken eraf te helpen.

Hoe verging het haar...

toen ze er doorheen was?

Hallo.

Aan het babbelen, meneer? U bent klaar voor de polonaise.

Thomas.

Ik ben er, kapitein.

Daar kunt u op rekenen.

GOLDNER'S KALFSLAPJES IN TOMATENSAUS

Luitenant Irving heeft het druk sinds z'n terugkeer.

Met de purser.

De boekhouding, neem ik aan.

Ja, dat ook.

Nu zetten ze de blikken achter in de voorraadkamer. Waarom?

Ik ken geen reden.

Ik zag wel een vreemde lijst bij luitenant Hodgson.

Een in te vullen inventaris.