The Long Walk

ถึงคุณเรย์มอนด์ การ์ราตี้ ยินดีด้วย!

การเข้าร่วมการแข่งลองวอล์กโดยสมัครใจของคุณ

ได้รับการยอมรับผ่านระบบลอตเตอรี่

ตอนนี้คุณได้รับเกียรติที่หาได้ยากยิ่ง ในการเป็นตัวแทนรัฐของคุณ

ในฐานะสัญลักษณ์แห่งความหวัง ในช่วงเวลาที่สิ้นหวังทางเศรษฐกิจ

คนทั้งประเทศจะได้ดูการถ่ายทอดสด

ด้วยความชื่นชมและนับถือ

หากคุณชนะ ความร่ำรวยเกินจินตนาการ และความปรารถนาหนึ่งข้อจะรอคุณอยู่

นี่คือโอกาสที่จะเป็นอิสระ จากการต่อสู้ดิ้นรนทางการเงินในปัจจุบัน

และสร้างแรงบันดาลใจให้ทั้งประเทศ

โปรดรายงานตัวที่จุดเริ่มต้น ในวันที่ 1 พฤษภาคม ก่อนเวลา 8.00 น.

ขอให้โชคดี คุณการ์ราตี้

จิตวิญญาณของประเทศเรา

เหล่าเพื่อนร่วมชาติครับ

จนถึงตอนนี้ ในวันครบรอบ 19 ปีของสงคราม

ที่ทําลายประเทศที่ยิ่งใหญ่นี้

เราก็ยังพยายามฟื้นฟูประเทศต่อไป

ณ ขณะนี้

ขณะประเทศนี้มองดูเด็กหนุ่มที่เก่งที่สุด 50 คน

เตรียมพร้อมรับความท้าทายสูงสุด

ขอให้เรารวมตัวกันเพื่อไตร่ตรองและคาดหวัง

เราขอขอบคุณรัฐและโอกาสที่รัฐมอบให้

ระเบียบที่สร้างขึ้นเพื่อประโยชน์ต่อสังคม

ขอให้มันนำเราทุกคนกลับมาสู่ความรุ่งเรือง

เราขอภาวนาให้คนจน คนหิวโหย

คนตกงาน และคนที่ไม่มีที่พัก

ช่วยเราเปลี่ยนความทุกข์ยากให้เป็นความหวัง

ความขาดแคลนเป็นความอุดมสมบูรณ์

- และการแบ่งแยกเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน - แม่แค่...

แม่ยังไม่เข้าใจเลย

แม่คิดว่าลูกอาจจะยังเปลี่ยนใจ...

วันถอนตัวคือเมื่อวานครับ

แต่พวกเขาให้ถอนตัวแน่

แม่รู้ ผู้พันน่ะ เขา...

ผู้พันจะอะไร แม่ก็รู้ว่าผู้พันจะว่ายังไง

นี่เป็นการตัดสินใจของผม ไม่ใช่ของแม่

นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว มันเป็นทางเดียว

- ถ้าพ่อลูกยังอยู่... - โอเค แต่เขาไม่อยู่แล้ว

ขอดูบัตรด้วยครับ

เอาลูกเบสบอลมาด้วยเหรอ

- ครับ ผมแค่... ไม่รู้สิ - แม่ทำนี่มาให้

- โอ๊ตมีลช็อกโกแลตชิป ของโปรดลูก - ขอบคุณครับแม่

เอาละ มานี่มา ลูกรัก

- แม่รักลูกนะ - ผมก็รักแม่

- เป็นเด็กดีนะ โอเคไหม - ได้ครับ

- โอเค ผมรักแม่มากกว่านะ - โอเค

ไม่มีทาง จะมากกว่าแม่ได้ไง

โอเค เอาละ ผมรักแม่นะ บายครับ

- ไม่ เดี๋ยวก่อน - แม่ ไม่ได้นะ ผมถอนตัวไม่ได้

ไม่นะ

ผมรู้

มันจะไม่เป็นไร

- มันจะไม่เป็นไรครับ - แม่ทำไม่ได้

แม่ แค่ไม่กี่วันเอง

อีกสองสามวันเจอกันนะ

- ผมรู้ ผมรู้ครับ - ไม่นะ ไม่ได้

ผมต้องปล่อยแม่ไปนะ โอเคไหม

- โอเค - เอาละ โอเคนะครับแม่

โอเค โอเคเลย

โอเค ผมรักแม่นะ

ไง ฉันเรย์ การ์ราตี้

พีท ปีเตอร์ แมควรีส์

ยินดีที่ได้รู้จัก

นายพร้อมแข่งไหม

- ก็กลัวนิดหน่อย - ใช่

แต่มันอาจจะดีก็ได้

นี่ นายหนักเท่าไหร่

80.7

ฉันหนัก 80.2

ว่ากันว่ายิ่งตัวหนักยิ่งเหนื่อยเร็ว

บ้าเอ๊ย

ดูซูเปอร์แมนสิ

ใช่ ฟิตสุดๆ

หมอนั่นไม่มีไขมันเลย ให้ตาย

เขาเอาชนะยากแน่

นี่ นายชื่ออะไร

สเตบบินส์

ให้ตาย สเตบบินส์

นายเป็นพวกบ้าฟิตเนสเหรอ

ฉันว่าเขาไม่อยากคุยด้วยนะ

ก็ได้ ฉันโอเค ฉันไม่สนหรอก

ฉันชื่อแฮงค์ โอลสัน สุดยอดนักเดิน

ฉันเรย์ การ์ราตี้ เรียกว่าเรย์ก็ได้

ปีเตอร์ แมควรีส์ เรียกว่าแมควรีส์ก็ได้

ฉันอาร์ต เบเกอร์

ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน

มันโคตรน่ากลัวเลยนะ ว่าไหม

ใช่ ฉันพยายามไม่คิดถึงมัน

แค่อยากเดินและอาจจะหาเพื่อนไปด้วย

นี่ นายน่ะโอเคไหม

ฉันเหรอ

ใช่ เดินไปเดินมาไม่หยุด โอเคไหมเนี่ย

ฉันแค่อุ่นเครื่องน่ะ

ไว้เริ่มก็ได้อุ่นเครื่องหลายร้อยไมล์เองแหละ

นายชื่ออะไร

เคอร์ลี่

โอเค เคอร์ลี่ อายุเท่าไหร่

สิบแปด

ใช่ เด็กนั่นโกหกให้เข้าร่วมได้

ไอ้หนู ถ้านายอายุเกิน 16 มาวันนึง ฉันจะยอมกินรองเท้าตัวเองเลย

ดูเขาสิ

ไอ้เด็กน่าสงสารไม่รู้ว่ามาทําอะไรที่นี่

ส่วนฉันน่ะ

ฉันรู้ดีว่าฉันมาทำบ้าอะไรที่นี่

ต้องก้าวร้าวไว้

ฉันค้นคว้าเรื่องผู้พันแล้ว เขาบอกว่าถ้าอยากชนะ

ต้องกระตือรือร้นสุดๆ

ให้ตายสิ พวก ฉันพร้อมทะยานแล้ว

"ให้ตายสิ พวก ฉันพร้อมทะยานแล้ว"

- เฮ้ย ไปตายซะ - เสียงเหมือนนายเป๊ะเลย

ฉันพร้อมทะยานแล้ว ใช่

นายพูดเหมือน...

มีมอว์ฉันตอนนั่งชักโครกตอนเช้าเลย

ใช่ไหม พวก

"มีมอว์" คืออะไรวะ

ไปตายซะ ฉันแค่ล้อเล่นเฉยๆ

นี่ เขามาแล้ว

แย่แล้ว นั่นผู้พัน

นั่งลง หนุ่มๆ

- จําคําใบ้ที่ 13 ไว้ - คําใบ้ที่ 13

- เก็บพลังงานไว้เมื่อทําได้ - หุบปาก โอลสัน

- เราทุกคนอ่านคู่มือกันแล้ว - ทีนี้

พอฉันเรียกชื่อนาย ก็ก้าวออกมารับป้ายชื่อ

เอามันคล้องรอบคอ

แล้วกลับไปที่ของนายจนกว่าฉันจะสั่ง

ยูวิง, เจมส์ หมายเลขหนึ่ง

สมิธ, แพทริก หมายเลขสี่

บาร์โควิตช์, แกรี่ หมายเลขห้า

เบเกอร์, อาร์เธอร์ หมายเลขหก

ไวท์, "เคอร์ลี่" อดัม หมายเลขเจ็ด

แซนเดอร์ส, แรงค์ หมายเลข 19

แมควรีส์, ปีเตอร์ หมายเลข 23

สเตบบินส์, บิลลี่ หมายเลข 38

โชคดีนะ ไอ้หนุ่ม

โอลสัน, แฮงค์ หมายเลข 46

การ์ราตี้, เรย์มอนด์ 47

พาร์คเกอร์, คอลลี่ หมายเลข 48

ฮาร์กเนส, ริชาร์ด หมายเลข 49

ทุกคน เรียงแถวห้าคน

ไม่ต้องเรียงลําดับ

หนุ่มๆ

ต้องกล้าหาญมากๆ ถึงจะสมัครมาร่วมแข่งได้

และพวกนายก็กล้าหาญ

ตอนนี้เป็นผู้ชายเต็มตัวแล้ว

อย่างที่รู้กัน

ประเทศเราอยู่ในช่วง การดิ้นรนทางการเงินตั้งแต่สงคราม

และเราจัดการแข่งลองวอล์กเป็นครั้งแรก

เมื่อหลายปีก่อนเพื่อที่จะสร้างแรงบันดาลใจ และฟื้นฟูให้คุณค่า

ในการทำงานอย่างมีจริยธรรมกลับมาอีกครั้ง

แต่ละปีหลังการแข่ง ผลผลิตก็เพิ่มสูงขึ้นมาก

เรามีหนทางที่จะกลับไปสู่ ความรุ่งโรจน์เหมือนในอดีตของเรา

ปัญหาของเราตอนนี้

คือการแพร่ระบาดของความเกียจคร้าน

พวกนายคือคำตอบ

การแข่งลองวอล์กคือคําตอบ

เมื่อการแข่งนี้ออกอากาศในทุกรัฐ

แรงบันดาลใจจากพวกนาย

จะช่วยพัฒนาผลิตภัณฑ์มวลรวมของประชาชาติเราต่อไป

เราจะเป็นอันดับหนึ่งของโลกอีกครั้ง

ใช่

ทีนี้...

ฉันจะไม่อ่านคู่มือทั้งเล่มหรอกนะ

แต่มันสรุปเหลือเท่านี้

เดินไปจนกว่าจะเหลือคนเดียว

รักษาความเร็วสามไมล์ต่อชั่วโมง

ถ้าช้ากว่านั้น จะได้รับคําเตือน

ถ้าทําความเร็วกลับมาไม่ได้ในสิบวินาที จะได้คําเตือนเพิ่มอีก

เตือนสามครั้งจะได้ใบสั่ง

เดินตามความเร็วได้หนึ่งชั่วโมง

คำเตือนจะถูกลบหนึ่งครั้ง วนไปอย่างนั้น

ถ้าก้าวออกไปจากทางเท้า

นายจะได้ใบสั่งโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

เป้าหมายคือการอยู่ให้นานที่สุด

มีผู้ชนะหนึ่งคน แต่ไม่มีเส้นชัย

พวกนายคนไหนก็ชนะได้

พวกนายคนไหนก็ทําได้ ถ้าเดินได้นานและความเร็วคงที่พอ

ถ้าไม่ยอมแพ้

ฉันมองพวกนายทุกคน

และฉันเห็นความหวัง

เอาละ หนุ่มๆ

ใครพร้อมที่จะชนะบ้างวะ

ฉันถามว่า

ใครพร้อมที่จะชนะบ้างวะ

ขอให้ทุกคนโชคดี และจําไว้ว่า...

ใครก็ชนะได้

0 ไมล์ 2.9 ไมล์ต่อชั่วโมง

ไมล์ที่ 1

เฮ้ย พีท

นี่มันรกร้างโคตรๆ เลยว่ะ

พูดถูก

- นึกว่าจะมีคนเยอะกว่านี้ - เพราะผู้พันไง

เขาไม่อนุญาตให้มีคนดูจนกว่าจะถึงช่วงสุดท้าย

ยกเว้นแต่พวกคนท้องถิ่น

นี่

ยิ้มหน่อยเด็กๆ

พวกนายได้ออกกล้องทีเผลอ

มันก็ไม่เผลอเท่าไหร่นะ

ถ้าฉันถ่มน้ำลายใส่ มันจะไปไหม

น่าขนลุกโคตร

ไมล์ที่ 5