Euphoria

"ยายของเฟซโกเก๋ามาก ๆ"

"พระวจนะของพระเจ้า พระประสงค์ของพระเจ้า"

เอาแล้วไง

เฮ้ย ไอ้หน้าผี

อะไรวะ นังบ้า...

นี่

ยายเพิ่งคุยกับพ่อของแกมา

แกต้องมาอยู่กับยายแล้วนะ

โอเคไหม

"และแม้ว่า เธอจะไม่ใช่ผู้ปกครองที่ดีที่สุด"

"อ๊อดบอล คาบาเรต์ โชว์เกิร์ล"

"แต่เธอสอนเขาทุกอย่าง ที่เขารู้เกี่ยวกับชีวิต"

เอาใส่ถุง แล้วยัดใส่กางเกงในสีขาวของแกซะ

ตำรวจไม่ค้นตัวเด็กสิบขวบหรอก

พวกเขาไม่อยากถูกกล่าวหาว่า เป็นพวกชอบตุ๋ยเด็ก

เข้าใจที่ยายพูดไหม

"เขาไม่ค่อยรู้เรื่องแม่เท่าไร"

"ยายเขาไม่ชอบพูดถึงเธอเลย"

"นอกจากจะมีบางครั้งที่พูดว่า..."

แม่ของแกมีจิตใจที่บริสุทธิ์

แต่มันเปิดโอกาส ให้พ่อของแกเอาเปรียบเธอเสมอ

จะบอกอะไรให้นะ สโนว์เฟลก

โลกนี้มีความใจดีอยู่จำกัด

พอคนได้กลิ่นมันปุ๊บ

พวกเขาจะโฉบลงมาทันที

อย่าได้ตกหลุมรักเชียว

มันเป็นสัญชาตญาณเดียว

ที่เราไว้ใจไม่ได้

"เฟซโกชอบที่เธอ ไม่ทำเหมือนเขาเป็นเด็ก"

เอาล่ะ วันนี้เราจะเรียน เรื่องน้ำหนักและปริมาตร

"เขาไปโรงเรียนและพอเขาตั้งใจ เขาก็ทำได้ดี"

หนึ่งออนซ์มี 28.5 กรัม

- หนึ่งปอนด์มีกี่ออนซ์ล่ะ - สิบหก

"โดยเฉพาะคณิตศาสตร์"

"แล้ววันหนึ่ง"

"เขากลับมาจากโรงเรียน"

วันนี้ซวยเป็นบ้าเลย

"เขาไม่รู้ว่าเด็กเป็นใคร"

ว่าไง

"แต่เรื่องหลายอย่าง เกิดขึ้นเร็วมาก"

"เขาจึงตัดสินใจว่าไม่ถามจะดีกว่า"

จำไอ้จืด ที่ตัดผมทรงกะลาครอบได้ไหม

ใครเขาพาเด็กมาขายยาด้วยบ้างวะ

เขาไม่ใช่เด็กนะ ไอ้เบื๊อก

เขาเป็นหุ้นส่วนฉัน

ไอ้เบื๊อกหัวกะลาครอบนั่น

ขายแอสไพรินของเบเยอร์ ให้ยายหมื่นหนึ่ง

มันหลอกเราทั้งคู่เลย สโนว์เฟลก

ดูเขาสิ น่ารักน่าชังเชียว

แต่น่าเศร้าตรงที่ นังแม่ตัวแสบให้เขามาค้ำประกัน

เขาเป็นของเราจนถึงสี่ทุ่ม

นี่ ขอเหล้าพอโพฟหน่อย

เรียกยายนะ ตอนแม่เขามาถึง

"เด็กน้อยน่ารักมาก"

"แต่ไม่ว่าเขาจะทำยังไง เด็กก็ไม่ยอมหยุดร้อง"

"เขาคงคิดถึงแม่"

"เธอไม่กลับมารับเขาอีกเลย"

หลานชายของยาย ลุงคาร์ลของแก

เขากินแมคโดนัลด์เยอะมาก

จนตัวเองเป็นเบาหวาน

รู้ตัวอีกที

หมอต้องตัดเท้าเขาทิ้ง

สามปีต่อมา เขาก็ตาย

ยายโทรแจ้งตำรวจแล้วบอกว่า

"คุณต้องจับไอ้โรนัลด์ แมคโดนัลด์" หรือเปล่า

- ไม่รู้สิ - ไม่ ยายไม่โทรหรอก

เพราะมันเป็นความผิดของลุงคาร์ล

ไม่มีใครบอกให้เขากินแมคโดนัลด์

ทั้งมื้อเช้า กลางวัน เย็น เข้าใจไหม

ดูเด็กนี่ด้วย เร็วเข้า เอาเขาขึ้นมา

แกทำบ้าอะไรเนี่ย

มานี่ เดี๋ยวฉันเอา... ฉันจะเอาออกให้

ไม่... เอา... นั่นแหละ

ไอ้เด็กเหลือขอนี่

เขากินบุหรี่

ตอนนี้แกเป็นพวกเราแล้วสินะ

แกอยากเป็นที่เขี่ยบุหรี่เหรอ

ชีวิตสุขสันต์มากเลยนะ แช่อ่างจากุซซี่เนี่ย

"เฟซโกรู้ว่ายายเขาไม่ปกติ"

"และทำสิ่งที่พ่อแม่คนอื่นคงไม่ทำกัน"

"แต่พวกเขาเป็นครอบครัวเดียวกัน"

ว่าไง

อะไรนะ

ตอนนี้เขาอยู่ที่ร้านแฟมิลี่โดนัทเหรอ

"แม้โรงเรียนจะสอนอีกอย่าง แต่ยายของเขาก็สอนเขาว่า"

"บางครั้งความรุนแรง ก็เป็นวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุด"

ฉันมองด้วยดวงตาเล็ก ๆ ของฉัน

เห็นไอ้จืดผมทรงกะลาครอบ

"ขับขี่ปลอดภัย คิตตี้"

"เฟซไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้น"

"แต่เขาก็ทำอยู่ดี"

ไอ้ชาติชั่ว

ไอ้เศษสวะ

- ไปตายซะ - ยาย

- ยายครับ - ไอ้สวะเอ๊ย

- ยาย - แกเอาเงินฉันไป

- ยาย - ไอ้สารเลว ไอ้ชาติชั่ว

ไอ้เศษสวะ

"นั่นเป็น ความผิดพลาดครั้งแรกของเขา"

"เขาจำอะไรไม่ได้เลย อย่างน้อยสองเดือน"

"เห็นแค่ภาพเป็นครั้งคราว"

"และความกลัวที่ถาโถม ว่าใครจะดูแลเจ้าหนูที่เขี่ยบุหรี่"

ยายรู้สึกไม่ค่อยดี

จะไปนอนพักหน่อยนะ

"เขาไม่เคยโทษยายตัวเอง"

"เธอเองก็ไม่เคยขอโทษเขา"

"แต่เขารู้ว่าเธอรู้สึกผิด"

"เขาเจอยายของเขาบนพื้นห้องน้ำ"

"เฟซไม่อยากโทรแจ้ง 911 ด้วยเหตุผลที่รู้ ๆ กันอยู่"

"เขาเลยตัดสินใจขับรถเธอ ไปที่โรงพยาบาล"

"ซึ่งใช้เวลานานมาก มันเป็นการตัดสินใจผิดแน่ ๆ"

"แม้แต่หมอก็ยังบอก"

- เธอจะไม่เป็นไรใช่ไหม - ทุกวินาทีมีค่า

"รู้ตัวอีกที"

"เขาก็มีกิจการให้รับช่วงต่อ"

"และน้องชายที่ต้องดูแล"

"และไม่ว่าเขา เคยคิดว่าชีวิตลำบากแค่ไหน"

"มันก็ยิ่งยุ่งยากและซับซ้อนขึ้น"

"เพราะยิ่งออกไปเผชิญโลก"

"ก็ยิ่งสร้างศัตรูมากขึ้น"

"เขาสงสัยว่ายายของเขา จะรับมือกับคนอย่างเนทยังไง"

"แต่เขาไม่มียายช่วยแล้ว"

ดูตรงนั้นสิ

"มีแค่แอช"

"แอชเป็นน้องชายเขา"

"เขารักแอชเหมือนน้องชาย"

"แล้วพอเกิดเรื่องเฮงซวยขึ้น"

มาช้านะ

มัวแต่รับมือเรื่องงี่เง่าอยู่

ได้ยินว่าโดนบุกค้นเหรอ

แต่พวกมันไม่เจออะไร

พวกมันไม่มีหลักฐานเอาผิดฉัน

"พวกเขาก็จะร่วมรบเหมือนพี่น้อง"

ฉันก็หวังว่างั้น

เราโอเคกันไหม

อะไรวะ

เฮ้ย ไอ้หนู ทำอะไรของนายเนี่ย

พระเจ้า

อะไรวะ

อะไรกันวะ

พวก ทำอะไรของนายเนี่ย

"แก๊งที่นายอ้างว่าเป็นฝั่งตะวันตก เมื่อเราขับออกไป เรารู้ดีอยู่แล้ว"

"นายอ้างว่าตัวเองเจ้าชู้ แต่ฉันฟันเมียนาย"

อยู่ตรงนี้ ทางขวา

"พังไปชั่วชีวิต"

"ฉันจัดการ..."

"พวกกระจอก..."

"ขณะที่เราเล็งหัวหอกของนาย"

"นายก็รู้กฎดี"

"ฉันทิ้งนายไว้ทั้งที่มีแผลยังไง"

"ทิ้งนายไว้เป็นชิ้น ๆ ทีนี้ก็ตายไปซะ"

"ฝั่งตะวันตกสู้ตาย"

"หาเรื่องไปทั่ว เดี๋ยวจะโดนยิงกบาล"

"หยิบปืนขึ้นมาเวลาเห็นทูพัค"

"โทรแจ้งตำรวจเวลาเห็นทูพัค"

"ทีนี้นายจะได้เห็นความเดือดดาล ของตัวอันตราย ฉันยิงมันเกลี้ยง"

นี่ บอกให้เธอหุบปากได้ไหม

ใช่ รู อยู่ข้างหลังนั่น เพลา ๆ หน่อยนะ

ฉันกับแอชมีเรื่องสำคัญต้องจัดการ

ได้เลย ฉันทำได้

ฉันนั่งสบาย ๆ อยู่ข้างหลังนี่ได้

"จำกัดความเร็วห้าไมล์ต่อชั่วโมง เข้าทางนี้"

นังนี่เป็นใคร

- ว่าไง - นี่ใครวะ

- หวัดดี ฉันเฟย์ - อะไรนะ

เธอมาทำอะไรที่นี่

- นี่พวก นั่นแฟนฉันเอง - ปล่อยฉัน

ดีแน่ จะบอกให้ เธอทั้งเงียบทั้งเชื่องเลย น่า

อะไรก็ช่าง มาจัดการให้เสร็จเถอะ

เฟย์ ขึ้นรถ

โอเค

นานสุดสิบถึงยี่สิบนาทีนะ

พวกเธอรออยู่ในรถนะ

อย่าเล่นอะไรแผลง ๆ ล่ะ

ไปกันเถอะ

ถ้าพวกนายดีกับฉัน ฉันก็จะดีกับนาย

ฉันพยายามติดต่อ

ไอ้หมอเฮงซวยที่ฉันเล่าให้ฟัง

แต่เขาคงไปพักร้อนหรือไงนี่แหละ

ว่าไง ฉันเฟย์

ไง เฟย์ ฉันรู

- แล้วปีใหม่เป็นยังไงบ้าง - อะไรนะ

ปีใหม่น่ะ

นี่ปีใหม่แล้วเหรอ

- ฉันคิดว่างั้นนะ - ทำไมถึงเป็นปีใหม่ล่ะ

สาบานได้ แฟนฉันไม่บอกอะไรฉันเลย

- แล้วหมอนี่เป็นใคร - หมอนี่ไม่ใช่ผู้ชาย

โอเคไหม เธอชื่อลอรี่ เธอแปลก ๆ หน่อย

เคยเป็นครู แต่อาชีพมันรายได้น้อย

ให้ฉันเป็นคนคุยเองนะ

แฟนฉัน ที่สถานีรถไฟ

เธอทิ้งฉันไว้ เฉยเลย

เขาทิ้งเธอไว้ที่สถานีรถไฟเนี่ยนะ

- ใช่ ฉันร้องไห้เลย - ร้ายชะมัดเลย

ใช่

- ให้ตายเถอะ - ใช่

ฉันว่า... อย่าเล่นที่นี่ดีกว่านะ

แค่เฮโรอีนเอง

ไม่ ฉันเห็นแล้ว

แต่ไม่รู้สิ ฉันว่ามันไม่ใช่...