The Regime

twee maanden later

Het is niet gaar genoeg. Het heeft nog twee of drie minuten nodig.

Zet dat fornuis voor me aan. Schiet op.

Kom op.

Alain? Wat heb ik nou gezegd?

Drie soorten aarde van drie verschillende ecosystemen.

Dat wil de korporaal en zo moet het eruitzien.

Ik heb meer nodig.

Jezus. Kunnen we haar geen blini geven?

Wil je dat de bewaker van de Vondeling marimba speelt met je ballen?

Ik kan me niet blijven kleden als een boer...

en troep opdienen terwijl die idioten me een colonoscopie geven met hun ogen.

Kop op, Malcolm. Misschien ben je straks wel ontslagen.

Armen omhoog.

Ja, het tintelt. - Ja.

Ja, dat voel ik echt. - Dat hoort ook zo.

Ja, het is heerlijk.

Wat is dit? Het is niet gekookt.

Nee, meneer. Het is gebakken in boter.

Heb je stront in je oren?

Ik zei: Gekookt en gezouten. Neem maar weer mee.

Neem die Franse rotzooi maar weer mee.

Deze knapperige aarde heeft wel wat, hè?

Ik val in herhaling, maar weet je zeker dat je dat kunt eten?

Het is vast niet voedzaam.

Het is heel goed voor je. Dit aten we toen we niets hadden.

Ja, maar nu hebben we niet niets. We hebben juist heel veel van iets.

Dat is jouw probleem, vriend.

Ik ben je vriend niet. - Nee.

Kom op, Nicky. We vertrouwen Herberts middeltjes toch?

Ze hebben ons genezen van die schimmel.

We bespreken straks meer bezuinigingen, toch?

Ja. De grote keuring van het leger van idioten.

Daarover gesproken: het personeel begint een beetje nerveus te worden.

Door de ontslagen. Sorry, de inkrimping of zo.

Het is allemaal nogal heftig. - Mooi.

Niet echt goed voor het moreel, hè?

Sorry, maar we willen geen overbodig personeel.

Nee, we hebben een slanke operatie nodig. Geen babyvet.

En geen bloedzuigers.

Lenny, ik heb die financiële gegevens voor je. Dat ding.

Welk ding? - Dat ding. Je weet wel, lieverd.

Het Belize-fonds. - Nee, later. Oké?

Ik moet nu papa's verjaardag voorbereiden.

Je kunt de kabinetsvergadering toch wel alleen aan?

Natuurlijk.

Ga je het me nog vertellen? - Wat?

Waarom je gekleed bent als geitenhoeder. - Ik weet niet wat je bedoelt.

Mijn god, Victor.

Je hebt je toch niet landelijk gekleed voor hem?

Pardon, zeker niet.

Je wilt zeker niet ontslagen worden?

Laat de korporaal anders ook je geïmporteerde zijden ondergoed zien.

Mr Ploughman? Eens zien wat hij daarvan vindt.

U ziet er uitstekend uit, korporaal. - Ik zit de vergadering vandaag voor.

Ik neem aan dat het goed gaat met de kanselier.

Het gaat prima met haar.

Ik begrijp het. Fijn om te horen, korporaal.

We hebben een klein geschenk voor u.

Een met edelstenen bezet Frankisch zwaard in de stijl van de Vondeling zelf...

Ik heb je zwaard niet nodig. - Ja, natuurlijk.

Kanselier Vernham heeft gevraagd dit voor te lezen.

'Korporaal Zubak en ik hebben een pakket hervormingen samengesteld...

in lijn met ons beleid om het leven van arbeidersgezinnen te verbeteren.

Hebzucht en buitenlands geld moeten verdwijnen uit ons land.

We introduceren een nieuw beleid. De overdracht van privébezit...

van de rijke landeigenaren naar de arbeidersklasse.

We moeten deze hervormingen zo snel mogelijk doorvoeren.'

Goed gedaan, korporaal. - Dus het gaat om landhervorming?

Dat heb ik toch gezegd?

U kent de risico's van landhervormingen?

De economische vertraging, het voedseltekort.

Hebt u uw Zuid-Afrikaanse geschiedenis opgepoetst?

Ik zei dat het gaat gebeuren.

Dan zoeken we het uit. Als de kanselier groen licht geeft...

Nee, dat is er al. Ik heb het net voorgelezen.

Nee, natuurlijk. Ik bedoel dat ze officieel meewerkt.

Je gaat het nu plannen omdat ik dat zeg. Begrepen?

Ja, natuurlijk. Zeker, meneer. Het spijt me als ik...

Weet u nog wat er met Emil Bartos is gebeurd?

Ja, meneer, maar... - Dat was nog maar het begin.

Goed, korporaal. Dank u. We gaan alles in gang zetten.

Nou, vrienden, heil en voorspoed aan de erfgenaam van de Vondeling.

Vrienden, van boven op onze bergtoppen...

en op de velden vol suikerbieten horen we het lied van onze voorouders.

Ze herinneren ons aan de waarden en tradities die we ooit koesterden.

In hun simpele vreugde en wijsheid...

hebben we de heilige en vanzelfsprekende waarheid ontdekt:

dit geliefde land moet aan jullie toebehoren.

Binnenkort kan ik realiseren wat kanselier Edward Keplinger niet kon:

een uitgebreid landhervormingsprogramma.

Ik neem terug wat de duivelse oligarchen van jullie gestolen hebben...

en zal de armoede op het platteland voor altijd uitbannen.

Jullie werk zal nooit meer ondergewaardeerd worden.

Nooit meer zal onze droom verloochend worden.

Cut. Was dat goed?

Uitstekend. - Weet je het zeker?

Uitstekend. - Niet te oprecht?

Het was prachtig, mevrouw.

We moeten het budget bespreken. Misschien moeten we de holding aanboren.

Nee. Dat houden we gescheiden. Bedankt, Mr Singer. Herbert.

Het is toch geweldig? Net als in onze droom, weet je nog?

Ja. Nee, precies hetzelfde. Ja.

Landhervorming. Grote woorden. Spannend.

Ik zal aan de Amerikanen denken. Ze worden hier vast gek van.

Nee, Elena. We denken niet meer aan ze.

Ze zijn er niet meer. Alleen wij en onze mensen zijn er nog.

Nee, natuurlijk niet. Het was maar een grapje.

Mevrouw. - Daar ben je, lieverd.

Ze hebben je thee gebracht. Zal ik wat inschenken?

Ik heb nagedacht, Lenny. Landhervormingen zijn niet niks.

Ja, dat vind ik ook.

Ja, het Robin Hood-achtige ervan.

Je ziet het probleem wel, toch? - Het probleem?

Je kunt niet Robin Hood en de koning tegelijk zijn.

De holding, Lenny. - Ik kan het allebei.

Allebei? Nee, je kunt het land niet teruggeven terwijl je de helft bezit.

We romen er wat vanaf. Het is prima.

Het is wel meer dan een beetje.

Ze bedoelt toch niet echt alles hervormen ten opzichte van nu?

Het maakt haar niet uit wat ze bedoelt.

Het land gaat failliet als die strijdlustige buffel dat wil.

Het plan was om hem te verheffen.

Ja, niet om hem te veranderen in Herbert de Verschrikkelijke.

Door hem liggen onze kobaltmijnen plat.

Door hem krimpt ons BNP als een kringspier.

Door hem is de Amerikaanse melkkoe naar groener gras getrokken.

Ze verliest haar interesse wel.

Wat als dat deze keer niet gebeurt? - Ik ben ermee bezig.

Mevrouw, ik heb een volledig rapport opgesteld...

over recente Amerikaanse mediatrends en inlichtingengesprekken.

Het belangrijkste gesprek blijft over Taiwan gaan.

Nu de spanningen oplopen, wil de VS China aanvallen...

Nee, laten we met Europa beginnen. - Ja, natuurlijk.

De aandacht op de verstoorde Duitse markten is toegenomen...

Nee. Dichter bij ons. - Dichterbij dan Duitsland, mevrouw. Ja.

De VS blijft kijken naar investeringen in de Faban Corridor.

Onze informanten in de regio houden...

Heb je niets over ons? Geen leuk nieuws over...

die sloerie uit Kansas? Hoe heet ze ook alweer? Senator Holt.

Het isolationistische beleid van korporaal Zubak en u...

lijkt te zijn geslaagd.

U en uw regering komen nauwelijks voor in de Amerikaanse media.

Het lijkt erop dat ze verder zijn gegaan. Dat wilde u natuurlijk ook.

Ja. Natuurlijk.

Deur.

Alvast gefeliciteerd met je verjaardag.

Kijk jou eens. Je bent opgemaakt als een Nederlandse hoer.

Deze bloemen zijn dood en jij ook. Er valt veel te bespreken.

Het is hier erg landelijk geworden. Je zult het vreselijk vinden. Pech gehad.

Kijk niet zo naar me. Het gaat prima. Het gaat zelfs beter dan prima.

Ik slaap gewoon niet zo goed. Dat is alles.

En het is een geweldig idee, landhervorming.

Ja. Het is niet zwak of saai. Je hebt het mis.

Alleen omdat het niet groot genoeg is voor jou...

voor jou en je luchtkastelen over de Faban-annexatie.

Je bent gek.

Dit is de echte wereld, papa. Word eens volwassen.

Je hebt het ook mis over Herbert.

Ik heb de situatie volledig onder controle. Ja, dat is zo.

Wat is er?

Voel je je bedreigd?

Omdat hij een echte man is?

Jij bent een uitgedroogde oude krekel met piepkleine ballen.

Ben je jaloers? Is dat het?

Probeer je me daarom gek te maken, net als mama? Dat gaat je niet lukken.

Ik ben immuun voor je en spuug je uit.

Ik weiger. Ik wijs je af, omdat je zielig bent.

Nee. Het spijt me.

Laten we het gewoon vergeten, oké?

Ik wil je grote dag morgen niet verpesten. Het spijt me.

Het spijt me, papa.

Opwarmen, Elena.

Kom op. - Oké. Mijn god.

Schouders naar achteren.

Kom op, vanuit de heupen. Hier.

Wat is er? - Niets. Ik ben gewoon...

Het gaat wel. Ik ben gewoon een beetje moe.

Er is niets.

Een beetje moe?

Ik was...

met papa aan het praten en...

ik vroeg me gewoon af of het...

goed is, de landhervorming? Hebben we dat nodig?

Nee, dat is het. Ik denk van wel. Ja, ik wil gewoon...

Ik wil gewoon niet dat het touw slap wordt.

Nee, ik denk dat het zal werken.

Ja. Ik vind het een goed idee.

Nee, wat doe je? God, wat...

Kom hier. - Wat?

Kom hier en ga op de grond liggen.

Naast het rooster. - Je doet me pijn.

Dichter bij het rooster.

Kom op. Nee, ernaast. Ernaast. Kom op, ademen.

Kom op, adem je gif in. - Ik kan het niet.

Kom op. - Nee, ik kan het niet.

Ik kan het niet.

Elena, je kunt het niet omdat je nog niet genezen bent.

Je bent nog ziek in je hoofd.

Het zit niet in deze muren. Het zit in jou. Laat het eruit.