The Invisible War

Όλα τα στατιστικά στοιχεία αυτού του φιλμ

προέρχονται από έρευνες της αμερικανικής κυβέρνησης.

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ

Σήμερα, τα πιο σύγχρονα όπλα,

μαζί με την πολεμική ικανότητα του Αμερικανού στρατιώτη,

βρίσκονται σε επιφυλακή σε όλον τον πλανήτη

για να υπερασπιστούν αυτήν τη χώρα,

εσάς, τον αμερικανικό λαό, από οποιαδήποτε επίθεση.

Καλωσορίσατε στην εκπομπή Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΚΟΝΑ.

Τώρα, για να σας παρουσιάσει μέρος της ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ,

είναι μαζί σας ο λοχίας Stuart Queen.

Το προνόμιο του να υπηρετείς τις ΗΠΑ ως στρατιωτικός,

πλέον δεν περιορίζεται μόνο στους άντρες.

Η αξία που δίνει το Στρατιωτικό Σώμα Θηλέων

στη σχολαστική περιποίηση και τη γυναικεία χάρη

είναι ένα από τα πρώτα μαθήματα που μαθαίνει η νεοσύλλεκτη.

Υπήρχαν απαιτήσεις για τις οποίες θα έπρεπε να έχει

τέλεια φυσική κατάσταση και αντοχή.

- Μέτρημα ρυθμού. - Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.

Ένα, δύο... τρία, τέσσερα!

Είμαι σίγουρη πως όλες έχετε ακούσει το ρητό:

«υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος και ο τρόπος του στρατού.»

...το καθήκον καλεί εσένα και μένα,

έχουμε ραντεβού με το πεπρωμένο.

Έτοιμες, οι στρατιωτίνες είναι έτοιμες,

ο σφυγμός τους είναι σταθερός, ώστε ν' απελευθερώσουν τον κόσμο.

Θητεία: την κάνουμε με την καρδιά και την ψυχή μας.

Η νίκη είναι ο μόνος σκοπός μας.

Ζητάμε ειδικούς στους υπολογιστές, τεχνικούς εργαστηρίου,

υδραυλικούς, ξυλουργούς, ηλεκτρολόγους,

εικονογράφους, στατιστικολόγους,

ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, αερονόμους,

μηχανικούς αυτοκινήτων, αξιωματικούς Πυροσβεστικής.

Κοιτάζουμε ψηλά. Κοιτάζουμε ψηλά εδώ στην Αεροπορία.

212, σας ομιλεί ο σταθμός ραντάρ. Στρίψε δεξιά με κατεύθυνση 150.

Με ένα καθηλωμένο απ' την ομίχλη ελικόπτερο

να κρέμεται από κάθε σου λέξη,

δεν έχει σημασία αν είσαι άντρας ή γυναίκα,

μόνο να 'σαι καλός.

Πλησίασε αργά.

Γίνε όλα όσα μπορείς...

- Ευχαριστούμε για τη βοήθεια. - Ελήφθη.

...επειδή σε χρειαζόμαστε στο στρατό.

Πιλοτάρω ένα ελικόπτερο αυτόν τον καιρό.

Έχε εμπιστοσύνη στις ικανότητές σου.

Η δουλειά δεν είναι καθόλου λίγη αλλά αξίζει 100%!

Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Πάντα έβλεπα ταινίες για το στρατό

και ήξερα ότι μου ταίριαζε απόλυτα.

Αυτό ήθελα να κάνω. Αυτό ήθελα να γίνω.

Υπήρχε μία... μια λίστα αναμονής για το Ναυτικό.

Περίμενες πάνω από 1 χρόνο.

Και ήξερα ότι δεν ήθελα να περιμένω τόσο πολύ,

οπότε... ένας φίλος μού είπε για την Ακτοφυλακή.

Έτσι, πήγα στην Ακτοφυλακή και είπαν

ότι μπορούσαν να με πάρουν εντός ενός μηνός, οπότε...

είπα: «Οκ, στείλτε με σ' αποστολή.»

Πήγα στο κολέγιο και... είχα... μια καλή δουλειά

σ' έναν αμπελώνα στο ανατολικό Τέξας.

Αγόρασα το δικό μου μικρό σπίτι.

Πάντα ήθελα να γίνω στρατιωτικός.

Κατάγομαι από οικογένεια στρατιωτικών.

Πάντα μου έλεγαν πως είναι καθήκον κάθε πολίτη

να πάει στο στρατό. Αν μπορείς, πρέπει να πας.

Έτσι, ήθελα να καταταχθώ

και να ξεκινήσω καριέρα.

Κατατάχθηκα στην Αεροπορία. Ήμουν 17 ετών.

Το αγόρι μου με ενθάρρυνε να καταταχθώ.

Οπότε κατατάχθηκα.

Η μαμά μου υπέγραψε, δίνοντάς μου άδεια να πάω.

Όταν πήγαινα λύκειο, είχα εντυπωσιαστεί

από τους πεζοναύτες που είχα συναντήσει.

Ήταν ένας αντισυνταγματάρχης

που συνήθιζε να τρέχει γύρους στο στίβο μετά την προπόνηση.

Μια μέρα μού 'πε: «Θα ήσουν τέλεια για το Σώμα των Πεζοναυτών

γιατί είσαι σε πολύ καλή φόρμα και έξυπνη

και αυτά χρειάζεται το Σώμα.»

Ο επαγγελματισμός, η συντροφικότητα...

Τα πάντα γύρω απ' αυτό με ενέπνεαν.

Όταν αποφοίτησα απ' το λύκειο, έφυγα για το Orlando της Florida.

Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που έμπαινα σ' αεροπλάνο.

Αρχικά ήθελα απλά να δω τον κόσμο,

επειδή μεγάλωσα σε μια αρκετά μικρή κωμόπολη.

Είχα μια κολεγιακή υποτροφία στο μπάσκετ

αλλά επέλεξα να καταταχθώ στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Ξέρεις, αυτό επέλεξα να κάνω.

Προέρχομαι από οικογένεια μακράς στρατιωτικής παράδοσης.

Κάποιος από κάθε γενιά και από τις 2 πλευρές της οικογένειας,

μέχρι πίσω στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας,

είχε υπηρετήσει στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Επέλεξα το Σώμα των Πεζοναυτών γιατί κανείς άλλος στην οικογένεια

δεν είχε υπηρετήσει εκεί.

Μ' αρέσει πολύ να βάζω τη στολή κάθε μέρα

και, ξέρεις, απλά να βγαίνω κει έξω

και να τα δίνω όλα και... Είναι... ένα υπέροχο συναίσθημα.

1, 2, 3...

Θα ξαναπερνούσα από την εκπαίδευση ξανά και ξανά.

Ήταν υπέροχα: η συντροφικότητα, η πειθαρχία...

Όλα όσα σου έμαθε...

Ποιος ήθελες να είσαι, αυτό σου μάθαιναν εκεί.

Προφανώς ήταν διαφορετικό να κάνεις ντους

μαζί με άλλα 80 άτομα απ' τη μια στιγμή στην άλλη,

επειδή ήμουν αρκετά ντροπαλή.

Αλλά ήταν μια σπουδαία εμπειρία.

Ήμουν η καλύτερη ναύτης.

Κάθε αναφορά που γινόταν για μένα έγραφε «Έξοχα», «Εξαίσια».

Ήξερα τι έπρεπε να κάνω στη δουλειά μου.

Ήμουν μια εξαίσια ομαδάρχης.

Απολάμβανα αρκετά την όλη πρόκληση που αποτελούσε.

Πήρα διάφορα βραβεία και επιβραβεύσεις.

Ήταν κυρίως άντρες.

Μ' άρεσε πολύ το ότι θα μπορούσα να ταιριάξω

και να έχω σχέσεις με τους άλλους

και να δουλεύω εξίσου σκληρά μ' εκείνους.

Η Ναυτική Ακαδημία ήταν μια πρόκληση.

Η εκπαίδευση ήταν πρώτης τάξεως.

Την τελευταία μου χρονιά εκεί επιλέχθηκα να είμαι

ανάμεσα στις 30 πρώτες ηγετικές θέσεις

από τους εκεί αξιωματικούς.

Μετά τη βασική εκπαίδευση, πήγα στην Ομάδα Ναυτικής Ασφάλειας

στο Adak της Αλάσκας.

Θυμάμαι τη μέρα που πήγα εκεί. Μου έδωσαν ένα χοντρό πουλόβερ.

Τακτοποιήθηκα στο δωμάτιό μου και μετά με πήγε στο "μπαρ",

το οποίο ευρίσκετο εντός του στρατώνα.

Καθίσαμε σ' ένα τραπέζι όπου ήμουν εγώ με περίπου 10 άντρες.

Και, ξέρεις, ένιωσα περίπου σαν ένα κομμάτι κρέας

στον πάγκο, εκείνην τη στιγμή.

Και ποτέ άλλοτε δε θέλησα τόσο πολύ στη ζωή μου

να κάνω μεταβολή και να φύγω, αλλά δε μπορούσα.

Γεια σου, μαμά!

Εσύ πήγαινε! Εσύ πήγαινε να την πάρεις αυτήν τη φορά!

- Εντάξει. - Πάρ' του τη! Πάρ' του τη!

Έι, δώσ' μου τη μπάλα!

Ξεγλίστρησε σαν να κάνεις πατίνια! Πάρ' του τη!

Την πήρα!

Γνώρισα την Kori στις 17 Δεκεμβρίου 2007.

Είχα υπηρεσία όταν έφτασε στο σταθμό.

Πολύ απλά... έμεινα σχεδόν άφωνος όταν μπήκε μέσα.

Κουλουράκια, σωστά; Αυτό δεν παραγγείλατε;

Εντάξει. Σας ευχαριστούμε!

Η Διοίκηση μάς είχε πει ότι θα ερχόταν

κι ότι υπήρχαν κάποια θέματα. Αλλά δεν...

Κανείς απ' την ομάδα δεν ήξερε ακριβώς τι είχε συμβεί.

Και δεν το ανακάλυψα... πριν περάσει πολύς καιρός.

Η μαμά θέλει την καρδιά. Πού είναι η καρδιά;

Αγαπούσε τη δουλειά του.

Και είναι σαν να παραιτήθηκε για μένα.

Αγαπούσε την Ακτοφυλακή περισσότερο απ' ότι εγώ.

Ήθελε να κάνει καριέρα εκεί.

Αλλά βλέποντας πώς της συμπεριφέρθηκαν,

εγώ... δεν ήθελα να συνεχίσω.

Έκατσα όσον καιρό έπρεπε να κάτσω και μετά έφυγα.

Δε μπορούσα να πιστέψω αυτό που της είχε συμβεί

και αυτό που πέρασε.

Τοποθετήθηκα στον ποταμό Saginaw, στο Michigan.

Ήμουν η μοναδική γυναίκα στη μονάδα μου.

Είχα έναν επόπτη.

Το πράγμα έφτασε στο σημείο να μου τηλεφωνεί στις 3 το πρωί

επειδή μέθαγε στα μπαρ και ήθελε να πάω να τον πάρω.

Εγώ του έλεγα: «Δε μπορώ, κοιμάμαι».

Και τότε εκείνος με απειλούσε.

Γυρνούσα απ' την εκπαίδευση

και τον έβρισκα να κοιμάται στο κρεβάτι μου.

Όταν πήγαμε σ' έναν ανώτερο αξιωματικό,

ακολουθώντας την ιεραρχία,

όλοι εκεί μέσα ήταν σαν... το μέθυσο φίλο του

και μου είπαν πως, επειδή απλά δε συμπαθώ κάποιον,

δε σημαίνει ότι θα με τοποθετούσαν μακριά απ' αυτόν τον τύπο.

Ένα βράδυ, περίπου την ώρα του σιωπητηρίου,

τον βρήκα στο δωμάτιό μου. Είχε ξεκλειδώσει την πόρτα.

Και... είχε στύση και προσπάθησε να βάλει το χέρι μου

στο παντελόνι του. Τον απώθησα με το δεξί μου χέρι.

Κι άρχισα να φωνάζω για να με ακούσουν οι άλλοι...

«Έι! Έι! Έι!»

Με χτύπησε στην αριστερή πλευρά του προσώπου μου.

Θυμάμαι να κρατάω το ντουλάπι διερωτώμενη:

«Τι συνέβη;»

Και το πρόσωπό μου πονούσε τόσο πολύ...

Κι όταν πήγαμε στη Διοίκηση για το συμβάν,

εγώ κι ο υπαξιωματικός που είδε το πρόσωπό μου,

αυτοί απλά... τήρησαν στάση αναμονής,

επειδή δεν ήθελαν να υπάρχει κανενός είδους πρόβλημα.

Μετά από 1-2 βδομάδες, χρειάστηκα το κλειδί

επειδή έπρεπε να καθαρίσω.

Οπότε χτύπησα την πόρτα του και μου 'πε:

«Οκ, έλα μέσα. Εδώ μέσα είναι.»

Εγώ απάντησα: «Όχι, όχι, όχι. Θα περιμένω εδώ έξω.»

Τότε μου έβαλε τις φωνές και μ' ανάγκασε να μπω μέσα.

Και με άρπαξε απ' το χέρι...

και με βίασε στην κουκέτα του.

Τα πάντα άλλαξαν ολοκληρωτικά... τη μέρα του βιασμού μου.

Ήταν Φλεβάρης όταν πήγα εκεί.

Μετά από 2 μήνες, με νάρκωσαν και με βίασαν για πρώτη φορά.

Είχα συμπτώματα πνευμονίας. Ίσως ήταν ένα απλό κρυολόγημα,

ωστόσο με έστειλαν να με εξετάσει γιατρός.

Καθώς περίμενα να εξεταστώ,

μπήκε μέσα κι έκανε αυτό που έκανε.

Είπε πως πάει στο μπάνιο και ήρθε στο δωμάτιό μου και...

με βίασε.

Όλη την ώρα ούρλιαζα