Fellini Satyricon (Fellini – satyricon)

Subrip*Διορθώσεις*Συγχρονισμός VaVooM

ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΩΝΙΟΥ

Άκουσε, το χώμα δεν με θάβει.

Η θάλασσα δεν με πνίγει, κι ας έχει καταπιεί τόσους, η πόρνη.

Είμαι ο Ενκόλπιο. Απόκληρος. Διωγμένος από το σπίτι μου.

Φυγάς, τα χέρια μου είναι αιματοβαμμένα.

Είμαι μόνος, εγκαταλειμμένος, άθλιος.

Και ποιος με καταδίκασε σ' αυτή την ερημιά; Ένα διεστραμμένο καθίκι.

Ένα σκατόφτυαρο, άξιο εξοστρακισμού... ο Ασίλτο.

Επιζητά να ελευθερωθεί μέσω της ακολασίας...

είναι στη διάθεσή σας.

Πουλιέται σαν γυναίκα, ο μπάσταρδος.

Κι όσο για κείνη την τσούλα, τον Τζιτόνε.

Κατουράει καθιστός, όπως οι γυναίκες.

Φοράει φούστα, θαρρείς και δεν γεννήθηκε άνδρας.

Έκανε την πουτάνα, μικρός, στη φυλακή.

Έσκυβε και κατέβαζε το βρακί για κάθε επιβήτορα.

Τι ντροπή.

Κι ακόμα χειρότερα, μου είναι άπιστος, κι ας έκανα τόσα γι' αυτόν.

Δεν του ήταν τίποτα να με ατιμώσει.

Οι δυο τους γελούν εις βάρος μου.

Η ψυχή μου είναι άρρωστη.

Σ' αγαπούσα, Τζιτόνε. Σ' αγαπώ ακόμα και δεν θα σε μοιραστώ με τον Ασίλτο.

Είσαι το κορμί μου, η ψυχή μου.

Άκουσε, είσαι ο ήλιος μου. Τα μεθυσμένα κύματα που με παρασύρουν.

Είσαι ο θεός των θεών, που μου άρπαξε άσπλαχνα ο Ασίλτο, η λέρα.

Πρέπει να σε βρω, αλλιώς δεν θα είμαι άνδρας.

Και θα σε βρω.

Ασίλτο.

Ο Ενκόλπιο με αναζητά. Διψάει για εκδίκηση.

Του έκλεψα τον φίλο και χόλωσε,

αλλά καλά να πάθει... ο δολοφόνος, το γεράκι της νύχτας.

Ορμάει σαν αρπακτικό.

Το κλεφτρόνι, αρπάζει ότι του γυαλίσει.

Ενώ κοιμόταν, του βούτηξα τον Τζιτόνε μέσα από την αγκαλιά του.

Έτσι είναι η φιλία... πολύ βολικό πράμα.

Γλυκόπικρη.

Στην αρχή, ο μικρός δεν έκανε κέφι.

Ίσως νύσταζε. Μα έβγαλα και του έδειξα το άλλο σπαθί μου, λέγοντας

"Λουκρητία, ιδού ο έμπιστος Ταρκύνιός σου".

Τώρα είναι κτήμα ενός ηθοποιού, τον πούλησα.

Για μια χούφτα δηνάρια, γι' αυτό δεν θα μ' αγαπήσει ποτέ κανείς.

Μετά συνάντησα στην πόλη έναν καλό οικογενειάρχη.

Μ' έφερε στα λουτρά, κρατώντας μου ντροπαλά το χέρι,

"Έλα", επέμενε. Κι έτσι ήρθα.

Και να ο Ενκόλπιο, ψάχνει να με βρει, εξοργισμένος.

Πρέπει να τον αντιμετωπίσω ή να γίνω καπνός.

Εμένα ψάχνεις, Ενκόλπιο; Έλα δω.

Πού είναι ο Τζιτόνε;

Πού είναι ο Τζιτόνε; Τσόγλανε.

Τον πούλησα, χρυσέ μου. Στον Βερνάκιο, τον ηθοποιό.

Λυπάμαι, χρυσέ μου.

Και ιδού η τιμωρία του δεξιού μου χεριού που με απογοήτευσε.

Χαιρετήστε τον Καίσαρα.

Τι τυχεροί είμαστε, βλέπουμε καθημερινά νέα θαύματα του θεϊκού Καίσαρα.

Επίδειξη.

Ο Καίσαρας, ο αφέντης της ζωής.

Ο Έρως, με τα φτερά του πόθου, κατέβηκε στη Γη.

Βερνάκιο, άκουσε, το καλό που σου θέλω. Αυτό το αγόρι μου ανήκει.

Ένας πάτρωνας, ένας ύπατος.

Ο νεαρός είναι δικός μου. Δώσ' τον μου πίσω αμέσως.

Ένας συγκλητικός. Ένας πατρίκιος.

Ανέβα, Μεγαλειότατε. Το φτωχικό του Βερνάκιο στη διάθεσή σου.

Πρώτα, να σου συστήσω την οικογένειά μου.

Και τους σκλάβους μου.

Και το σκυλί.

Τζιτόνε, κατέβα αμέσως.

Είναι λυγερός, του γάλακτος, και μου κόστισε μόνο 30 δηνάρια.

Ένα γουρουνάκι του γάλακτος κοστίζει περισσότερο.

Άκουσε να σου πω, Βερνάκιο. Είσαι έξοχος ηθοποιός.

Σ' έχω δει, ξέρω πόσο διάσημος είσαι.

Μα επαναλαμβάνω, ο ομορφούλης μου ανήκει.

Ο μπάσταρδος ο Ασίλτο σε εξαπάτησε. Δεν είχε δικαίωμα να τον πουλήσει.

Είναι παράνομο. Εξαπάτησε και του δυο μας.

Ο Τζιτόνε θα έρθει μαζί μου.

- Βρομο... - Τον αγοράζω για 40 σηστέρτια.

Είναι τόσο όμορφος. 45.

Ίσως αρκούν 60 γι' αυτόν.

Όχι.

Θέτω μια σοβαρή ερώτηση.

Σας ρωτώ, ποιος θα πουλούσε τη γυναίκα του;

Είναι η γυναίκα μου. Κρατάει ζεστό το κρεβάτι μου.

Έχει μεγάλη κλίση στις θεατρικές τέχνες.

Θα είναι έξοχος ως σύζυγός σας.

Η Ελένη με τον Μενέλαο, η ωραία, πιστή Πηνελόπη.

Είναι ανεκτίμητος θησαυρός.

Θα σου επιστρέψω δίκαια το ποσό που πλήρωσες.

Και ο Τζιτόνε θα έρθει μαζί μου.

Ποτέ.

Το παράκανες. Έχεις γίνει ανυπόφορος.

Έχεις τιμωρηθεί ήδη για τον χλευασμό σου στον Καίσαρα. Ίσως δεν σου άρκεσε.

Να κατασχέσω το θέατρό σου;

Επέστρεψε τον σκλάβο του,

ειδάλλως θα κάνω στάχτη το θέατρο.

- Σας βεβαιώ, ο Βερνάκιο... - Το παραξήλωσες.

Ξεπέρασες τα όρια της υπομονής μας.

Σας παρακαλώ. Μην καταστρέψετε το θέατρό μου, σας ικετεύω.

Ο Βερνάκιο είναι πειθαρχικός. Ο Καίσαρας το γνωρίζει.

Δες ποια είναι εκεί.

Καλπούρνια. Ξέρεις πού μένουμε;

Εδώ μένετε. Το ξέρεις, γλυκούλα μου.

Εκεί. Αυτός είναι.

Ελάτε. Πανέμορφα κοριτσάκια μου.

Εσείς. Ελάτε εδώ.

Η ημέρα που διάλεξες είναι ευνοϊκή.

Θέλεις να ξέρεις αν η γυναίκα σου είναι γόνιμη;

Το χρώμα τους είναι καφεκόκκινο,

οιωνός ότι θα σου χαρίσει πολλά παιδιά.

Περίμενε. Γαλανομάτη, δεν ξέρεις ποιος είμαι;

Παραείσαι γνωστός για διάσημος.

Αγαπητέ μου φίλε κι αδελφέ. Πώς είσαι;

Γιατί να μοιραζόμαστε δύο ένα μονό δωμάτιο;

Σοβαρά, η φιλία μας έχει πια ραγίσει.

Ας μοιραστούμε λοιπόν τα λίγα πράγματα που έχουμε.

Έχεις τρόπους να βγάζεις λεφτά.

Σπουδάζεις ακόμα. Το ίδιο κι εγώ. Μα γίναμε ρεζίλι εδώ με το σκάνδαλο...

Γιατί φέρεσαι τόσο προκλητικά;

Εγώ, επειδή πεινάω, δουλεύω.

Κανείς δεν προσπαθεί να σε σταματήσει. Ιδίως εγώ.

Πολύ καλά, τότε. Ας τα μοιραστούμε.

Ερώτηση: ποια είναι δικά μου;

Ο καθρέφτης. Είναι δικός μου.

Αυτό είναι δικό μου.

Και το αγόρι. Θα το μοιραστούμε κι αυτό;

- Μην αστειεύεσαι. - Ας αποφασίσει ο ίδιος.

Μ' εσένα.

Γκαρίτσιο.

Ο Γανυμήδης... ο Νάρκισσος.

Και ο Απόλλωνας, που μετέτρεψε τη σκιά ενός νέου σε λουλούδι.

Είναι αηδιαστικές, οι ιστορίες αγάπης,

σαρκικής ένωσης, ασυναγώνιστα αηδιαστικές.

Κι εγώ δόθηκα σ' έναν άπονο έρωτα.

Βλέπεις μπροστά σου έναν ποιητή.

Δεν το πιστεύεις, είμαι ρακένδυτος;

Ακριβώς.

Η παθιασμένη αφοσίωση στην τέχνη δεν αποφέρει ποτέ πλούτη.

Η φτώχια είναι αδελφή της ευφυΐας.

Είμαι πολύ φτωχός, και ονομάζομαι Εύμολπος.

Σου δείχνω αριστουργήματα που δεν ζωγραφίζουν πια.

Δεν έχουν την ενέργεια.

Ο πολιτισμός μας έχει εξαντληθεί.

Και ποιος είναι ο λόγος αυτής της κατάπτωσης;

Η αδηφαγία για τα λεφτά. Η απληστία.

Τα ιδανικά της αρετής, της αγνότητας, της λεπτότητας και της τέχνης ξέφτισαν.

Ο Εύδοξος γέρασε στα βουνά, μελετώντας τ' αστέρια.

Ο Λύσιππος, ζωγράφιζε πάντα ένα μόνο μοντέλο και πέθανε στην ψάθα.

Το κρασί και οι γυναίκες κατέστρεψαν την αντίληψή μας

για τέτοια αριστουργήματα.

Τι απέγινε η διαλεκτική συζήτηση; Και η αστρονομία;

Τις αντικατέστησε η συνουσία.

Είναι φυσικό που η ζωγραφική είναι πλέον νεκρή.

Θεωρούμε ομορφότερο ένα σακί χρυσάφι

από τα έργα του Απελλή ή του Φειδία.

Τι πράγμα ήταν εκείνοι οι Έλληνες.

Κι εγώ δεν είμαι καλύτερος. Έχω φίλο τον Τριμάλκιον, που είναι ζάπλουτος.

Παράγει λεμόνια, πιπέρι, μαλλί.

Θέλεις να πιεις του πουλιού το γάλα; Θα σου δώσει ένα γαλόνι.

Και είναι χωριάτης. Νεόπλουτος πληβείος.

Ανατροφή μηδέν. Και το κακό είναι ότι περνιέται για ποιητής.

Παιδαριώδεις στίχοι. Χωρίς ψυχή, χάρη, ποίηση.

Και τι με αποκαλεί ο μπάσταρδος; "Συνάδελφο".

"Αδελφή ψυχή". Ο θρασύτατος.

Αλλά, κάθομαι στο τραπέζι του και πίνω το κρασί του. Η πρόσκλησή του...

Ζεις ακόμα γιατί είσαι Ρωμαίος πολίτης.

Μη θαρρείς πως δεν μπορώ να βάλω να σε δείρουν.

Αρχίδια λουλούδια, μάπα.

Θα βάλω να σου κάνουν μαύρη την πλάτη.

Το έκανε ήδη ο ρουφιάνος ο γιος σου.

- Θα σε φυλακίσω στα μπουντρούμια. - Αιωρούμενη πορδή.

Δεν πειράζει. Ακόμα κι η Αφροδίτη ήταν αλλήθωρη.

Καλοσύνη σου που ήρθες.

Η παρουσία σου είναι πάντα καλοδεχούμενη. Είσαι σαν κι εμένα.

- Τιμή μου. - Σφύζεις από ευφυΐα.

Μεταξύ μας, υπάρχει πραγματική αγάπη.

Φίλοι μου, σας παρακαλώ, δοκιμάστε το κρασί μου. Τιμήστε το.

Δεν μου κοστίζει. Τα ψάρια κολυμπούν. Οι γελάδες βόσκουν ολημερίς.

Εγώ απλώς τις μαγειρεύω και τις πουλώ.

Όλα προέρχονται από τα κτήματά μου.

Στο Τάρας και στο Ταυρομένιο.

Θέλω να μου ανήκει όλη η Σικελία,

ώστε να περιοδεύω και να ταξιδεύω στη θάλασσα

μέχρι την Αφρική, όντας πάντα στα κτήματά μου.

Παρόμοια με τον Οδυσσέα, θα είμαι εφάμιλλός του.

Πιάνεις τη σύγκριση που κάνω;

Λίγη κουλτούρα στο φαγητό δεν βλάπτει.

Να και τα πρώτα μου γένια.

Ήμουν πλήρως ανεπτυγμένος στα 14.

Και να οι θεοί του σπιτιού μου,

προστατεύουν όλο το βιός μου.

Καλοί για την τύχη, για τις δουλειές, για τα κέρδη. Δοξάστε τους.

- Ποιος είσαι εσύ; - Δουλεύω στην κουζίνα.

- Γεννήθηκες εδώ ή σε αγόρασα; - Ούτε το ένα ούτε τ' άλλο.

Με κληρονομήσατε.

Μαγείρευε μεγαλόπρεπα

αν δεν θέλεις να σε βάλω να φτιάχνεις γουρουνοτροφή.

Ακούσατε το αστείο για τον φτωχό...

Τι θα πει φτωχός;

Μπράβο. Καλό.

Πηγαίνω να κάνω εμετό.

Πώς περνάει η ώρα. Νυχτώνει πριν προλάβεις να ετοιμαστείς.