The War

The War (1994) - Ocr fps 23.976215, runtime 02:05:11

พ่อกลับมาแล้ว

ฉันชื่อลิเดีย ซิมมอนส์อายุ 1 2 ปี

และนี่คือบันทึกความทรงจำของฉัน

ฉันคงบอกคุณไม่ได้มาก เกี่ยวกับชีวิตฉันหรือตัวฉัน...

โดยไม่บอกเรื่องน้องชายฉันที่ชื่อสตูก่อน

สตูค่อนข้างเงียบตลอดฤดูใบไม้ผลิ

อาจเป็นเพราะเมื่อ 2 เดือนก่อนหน้านั้น...

พ่อของเราออกไปหางานทำ และไม่กลับมา

มันไม่ใช่ครั้งแรกที่พ่อหายไป

ตั้งแต่เขากลับจากเวียดนาม ทุกอย่างเปลี่ยนไป

แม่ต้องทำงาน 2 ที่ เพื่อให้เดือนชนเดือน...

แต่เราก็ยังแร้นแค้นเหมือนคนอื่นๆ ในเมืองจูเลียต มิสซิสซิปปี้

"จูเลียต"

แต่เช้าของเดือนมิถุนายนปี 1 970 นั้นต่างออกไป

ดอกไม้กำลังเบ่งบาน...

มีสีสรรและกลิ่นหอมหวลของฤดูร้อน...

พ่อของเราได้กลับมาบ้าน

"สั่งรื้อ: ห้ามอยู่อาศัย"

พ่อดูเหงาๆ นะ

ดูเหงากว่าทุกคนที่ฉันเคยเห็นมา

แม่บอกว่าสงครามทำลายชีวิตเรา

นั่นคือเหตุผลที่พ่อหางานไม่ได้

นั่นคือเหตุผลที่พ่อไม่ค่อยอยู่บ้าน

ถ้าไม่ใช่เพราะสงครามละก็ เราคงยังเป็นเจ้าของบ้านหลังนั้น

บ้านโดนปลวกกิน ทางการถึงสั่งใหรื้อ

แล้วเจอกันทีหลัง

อย่าโดนจับเสียก่อนล่ะ

ตอนฉันมองน้องฉันเดินไปหาพ่อ

ฉันรู้ว่าเขาคงจะต้องคุยกับพ่อไม่หยุดแน่

ไม่มีใครในครอบครัว อยากจะพูดคำว่า "สวัสดี"

นั่นคงเป็นสาเหตุที่พวกเราไม่เคย พูดคำว่า "ลาก่อน"

เรามีความสุขมากที่บ้านหลังนี้ใช่มั้ย

ครับ สุขมาก

ซิมมอนส์

บ้านเธอไฟไหม้อีกแล้ว

ไม่ๆ ๆ ๆ

- ไม่เป็นไรนะครับ - บ้าเอ๊ย

แม่ไม่เป็นไร

สตู อย่าเชียวนะ

ไปปลุกพ่อ บอกเขาว่า อาหารเช้าเกือบเสร็จแล้ว

ครับแม่

พ่อ

พระเจ้า

พ่อสบายดีรึเปล่า

พ่อสบายดี

พ่อขอโทษ

เตียมตัวพบกับ 3 วันอันร้อนหฤโหด

บ่ายวันอังคารคาดว่าอุณหภูมิจะ ทะลุ 1 00 องศา ความชื้น 90...

ไข่และทุกอย่างเลย

อยู่รวมกันน่ากินจัง

คุณไม่คิดว่ามันสุกไปหน่อยเหรอ

ไม่ ไม่เลย

หนูจะแสร้งทำเป็นอินเดียนผู้หิวโหย และนี่คือไส้กรอกชิ้นสุดท้ายของหนู...

และหนูต้องแย่งมันกับอินเดียนอีกคน...

ทำให้มันกลิ้งไปในกองไฟ...

และนี่คือสิ่งที่เหลือ ระหว่างหนูกับความตาย

พ่อคืออินเดียนคนนั้น

เอามานี่

เอาคืนมานะ พ่อ

สตู ลูกอยากสวดมนตร์ก่อนอาหารมั้ย

แด่พระเจ้า โปรดให้พรอาหารมื้อนี้ด้วย

ไอ้ตูดหมึก

สตู สจ๊วต

พอได้แล้ว ทั้งสองคน

หยุดเดี๋ยวนี้

เธอเป็นอะไรรึเปล่า

บอกพี่สาวนาย ฉันจะตามเล่นงานเธอ

ได้เลย เลสเตอร์ ฉันจะบอกว่า นายจะเล่นงานเธอในร้านโดนัท

ได้เห็นดีกัน ซิมมอนส์ ฉันจะเล่นงานนายด้วย

นั่นมันเรื่องอะไรกัน

สจ๊วต พ่อหันหลังให้เดี๋ยวเดียว ลูกก็ลงไปตะลุมบอนกันแล้ว

เด็กคนนั้นคือใคร

เขาชื่อเลสเตอร์ ลัคเก็ต

เขาเป็นคนทำให้ลิเดียถูกทำโทษ

เธอขว้างก้อนหินใส่โดนฟันเขาหัก...

และเขาบอกครูใหญ่ว่า ลิเดียลอกข้อสอบเขา

ลิเดียปาก้อนหินโดนปากเขาเหรอ

ครับ เขาชอบด่าเธอเป็นประจำ

ปีที่แล้วเธอเลยปฏิญาณว่า เธอจะเลาะฟันของเขาออกมาทุกซี่

พ่อต้องคุยกับพี่ของลูกหน่อยแล้ว

เธอเริ่มต้นได้สวย

ลิเดียทำอะไรอีกที่พ่อควรรู้

เธอทำหลายอย่าง แต่ผมไม่คิดว่าพ่อควรรู้

พ่อไม่ได้พาลูกมาที่นี่ เพื่อมาเป็นกรรมการชกมวยนะ

พ่อพาลูกมาเพื่อที่จะบอกอะไรบางอย่าง

ตลอดเวลาที่พ่อออกไปหางาน

ครับ

คือพ่อไม่ได้บอกความจริงทั้งหมด

ความจริงก็คือ พ่อไป...

พ่อไปอยู่ในโรงพยาบาล

เพื่ออะไรครับ

มันเกี่ยวกับการที่พ่อไปรบ

พ่อ...

พ่อเพี้ยนไปพักนึง

หมอเรียกมันว่า ความตึงเครียดจากการได้รับบาดเจ็บ

จำได้มั้ย พ่อเคย...

พ่อเคยทำอะไรแปลกๆ โดยไม่มีสาเหตุ

มันเกิดจากการที่พ่อมี ความเจ็บปวดอยู่ในหัว

และพ่อจะบอกอย่างอื่นให้ฟังอีก

หลังสงคราม พ่อทำงานมา 3 แห่ง

และพ่อเสียมันไปหมด เพราะความฝันของพ่อ

ไม่ใช่ว่าพ่อทำงานไม่เป็นนะ

พวกเขารู้ว่า ผู้ชายหลายคนที่ไปสงคราม...

กลับมาไม่เหมือนเดิม

หลายคน

แต่ไม่.. ไม่ใช่พ่อ

พ่อดีขึ้นมากแล้ว

ไปกินกาแฟกับโดนัทกันเถอะ

ฝันเหมือนเมื่อตอนเช้าใช่มั้ยครับ

มันเรื่องอะไรเหรอครับ

พ่อไม่คิดว่าพ่อเคยบอกลูก พ่อมีเพื่อนคนหนึ่งในกองทัพ

ด๊อดจ์

แม่บอกผม

แม่ไม่ตั้งใจที่จะทำผิดอะไร

ไม่เป็นไร

พ่อกับด๊อดจ์เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

เราฝึกมหาโหดด้วยกัน

คืนหนึ่งพวกเราต้อง โจมตีหมู่บ้านแห่งหนึ่ง...

ทางตะวันตกของเคสาน

หมู่บ้านถูกทหารเวียดนามเหนือยึด แต่เราก็ยึดกลับมาได้ทุกครั้ง...

คนในหมู่บ้านต้องขุดหลุมอยู่ เพื่อความอยู่รอด

ตูม

นายเป็นอะไรของนาย

อยู่กับนายนานเกินไปน่ะสิ

ฉันรู้สึกว่าตราบใดที่ฉันอยู่ในพุ่มไม้ นายตามก้นฉันตลอด

เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ด๊อดจ์และพ่อ

เขาตัวใหญ่มาก

โทษที เขาเป็นอย่างนั้นจริงๆ

เขาเป็นเพื่อนผู้ชายตัวใหญ่ที่สุด เท่าที่พ่อเคยคบมา

ปีกขวา ขานด้วย

เราทำทุกอย่างด้วยกัน

ปีกซ้าย ขานด้วย

เดินไป

ด๊อดจ์

เรียกหน่วยปืนใหญ่มา

หมอบลง

ด๊อดจ์ หมอบลง

ฟ๊อกซ์ทร็อท 5

แล้วเกิดอะไรขึ้นครับ

เกิดอะไรขึ้นกับด๊อดจ์

มาเถอะ สตู

พ่อจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังทีหลัง

ตอนนี้ลูกไปสร้างบ้านต้นไม้ของลูก...

และพ่อจะหางานให้ตัวเอง

ก็ได้ครับ โชคดี

ลิเดีย ซิมมอนส์ ย้ายก้นลงมา จากรั้วบ้านลิปนิคกี้เดี๋ยวนี้

ก่อนที่เขาจะฟ้องพ่อเธอ นี่เป็นคำสั่งนะ

ฉันมองไม่เห็นใครเลย เอลวาดีน

ฉันได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง ไปจากที่นี่กันเถอะ

ฉันไม่เข้าใจเลย เธอกลัวอะไรนักหนา ไม่มีใครอยู่บ้านสักหน่อย

ถ้าเกิดไอ้แก่ลิปนิคกี้คลาน ออกมาจากกองขยะแล้วกินเราล่ะ

เธอกังวลเกินไปแล้ว

ไปจากที่นี่กันเถอะ

ดูขยะอันสวยงามพวกนั้นสิ

เราสร้างป้อมบนต้นไม้ได้ใหญ่เบ้อเร่อแน่

สุขสันวันคริสต์มาส สาวๆ

ฉันว่านายยังไม่เข้าใจนะ ซิมมอนส์

เราไม่สนใจเรื่องป้อมบนต้นไม้อะไรนั่น

นั่นอะไรกัน

ไปจากที่นี่กันเถอะ

เดี๋ยวก่อน ฉันอยากดู

นั่นมันลีโอ ลิปนิคกี้

แจ๋วไปเลย

พวกเขากำลังเล่นฆ่าตัวตาย

ให้ตายสิ

นั่นอาร์ลิส

เยี่ยมมาก อาร์ลิส

พวกเขาบ้าเหรอไงนะ

นายกำลังพูดถึงครอบครัวฉันเหรอ

ไง อูลา ชีวิตอันรันทดของเธอเป็นไงบ้าง

อย่าพูดกับฉัน และอย่ามองฉันด้วย

อาร์ลิส ลีโอ

ฉันจับพวกบุกรุกได้ อยู่ทางนี้

ดีใจที่ได้คุยกับเธอ

เราอยากจะคุยกับพวกมันหน่อย

อย่าปล่อยให้ไปไหน

ไปจากที่นี่กันเถอะ

จัดการมัน ยูล่า

จับมัน วิลลาร์ด

หยุดนะ

เจ็บนะ

สงสัยต้องสอนมารยาทให้เสียหน่อย

มาต่อเพลงกันดีกว่า ฉันร้องและให้พวกมันต่อ

แต่ถ้าต่อไม่ได้ มันต้องลงไปกินฝุ่น

นายคิดได้เองเหรอ แจ๋วมาก

ได้ยินมั้ย ผู้บุกรุก

เอาล่ะ ใครจะเป็นคนเริ่ม

ฉันเอง

ฉันนั่งกินขนมพายยัดไส้...

- ดีมาก ยูล่า - ว่าไป ผู้บุกรุก

คิดคำต่อจากคำว่า "พายยัดไส้"

ฉันนั่งกินขนมพายยัดไส้...

ต่อไป

เช็ทเล่นตุ็กตาบาร์บี้ แต่สตูนั่งกินข้าวไหม้

ปล่อยเขาไป รังแกคนตัวเท่าๆ กันสิ

เป็นอะไรไป ไม่กล้าสู้ตัวต่อตัวเหรอ

แกพูดมีเหตุผล

เอ๊บบ์

ดีมาก