Anuja

กาลครั้งหนึ่ง

มีชาวนาผู้อาศัยอยู่กับเมีย ลูกสาวและพังพอนที่เลี้ยงไว้

วันหนึ่ง ชาวนาสองพ่อแม่ต้องเข้าเมือง

พวกเขาเลยทิ้งทารกไว้ให้เจ้าพังพอนดูแล

ขณะที่ชาวนาสองพ่อแม่ไม่อยู่

งูตัวหนึ่งเลื้อยผ่านหน้าต่างกระท่อมเข้ามา

แต่เจ้าพังพอนปกป้องทารกเอาไว้

และฉีกร่างเจ้างูเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ด้วยฟันอันแหลมคมราวใบมีดของมัน

เมื่อชาวนาสองพ่อแม่กลับมา

เจ้าพังพอนวิ่งออกไปต้อนรับพวกเขา

แต่ทันทีที่ชาวนาเห็นเลือดหยดจากปากเจ้าพังพอน

ทั้งคู่ก็หลงคิดไปว่า เจ้าพังพอนกลืนกินลูกพวกเขาเข้าไปแล้ว

ชาวนาผู้พ่อเริ่มทุบตีเจ้าพังพอนด้วยไม้เท้า

ส่วนผู้เป็นแม่วิ่งเข้าไปในบ้าน และพบเศษซากงูที่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

กองอยู่บนพื้น

และลูกพวกเขาปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน

แต่กว่าเธอจะเข้าใจเรื่องราวที่แท้จริง

ชาวนาก็ทุบตีเจ้าพังพอนน้อยแสนกล้าหาญ จนตายไปเสียแล้ว

แล้วไงต่อ

แล้วไงน่ะเหรอ

จบแค่นั้น

พี่ลืมตอนจบแน่ๆ

ฟังนะ พี่ลืมหลายเรื่องที่แม่เล่า

แต่เรื่องนี้พี่จำได้ดี

ยังจำเสียงของแม่ได้ไหม

ก็อยากจำได้อยู่หรอก

พาเด็กผู้หญิงมา

ครับ หัวหน้า

นั่งลง

เธอมาทำอะไรที่นี่ ทำไมไม่ไปโรงเรียน

คือหนู…

ยัยเด็กนี่ทำมาหากินสุจริต นั่นแหละที่มันทำ

และมันต้องขอบคุณผม

สุจริตเหรอ

รู้ไหมว่ามันผิดกฎหมาย

- บอกอายุแกไปสิ - สิบสี่

ฟังนะ จะชื่ออะไรก็เหอะ คุณมิชราสินะ

เรามีเอกสารคนงานถูกต้องครบทุกคน

ที่นี่ไม่มีใครทำงานผิดกฎหมาย

แม่หนู

มีจัดสอบเข้าเรียนวันอังคารแปดโมงเช้า

เธอมีพรสวรรค์พิเศษ

แต่ฉันยังต้องใช้เส้นสายเพื่อให้เธอมีชื่อเข้าสอบ

ปกติเราจะไม่รับเด็กหญิงแบบเธอที่…

แบบไหน

ที่ว่า "เด็กหญิงแบบเธอ" ยังไงเหรอ

จะพูดอะไรล่ะ พูดต่อสิ

พูดเลย

นี่เป็นโอกาสสุดพิเศษสำหรับเธอ

แล้วใครเป็นคนจ่ายค่า "โอกาส" นี่ล่ะ

ค่าสอบ 400 รูปี

ไม่แพงสำหรับโอกาสแบบนี้

อาจไม่แพงสำหรับคุณ คุณมิชรา

สี่ร้อยรูปี

แต่แพงสำหรับเด็กนี่

รู้ไหมว่าการได้ทุนเรียน ที่โรงเรียนเวลแฮมส์คือเรื่องใหญ่นะ

พอได้ละ

คุณน่ะ…

มีการศึกษาและฉลาด

แต่ผมไม่ใช่

ผมมันก็แค่ไอ้งั่ง หืม

แต่ยัยเด็กนี่รู้ดีว่ามันต้องการอะไร

และมันกำลังทำอะไรอยู่

ทุกคนที่นี่ทำงานโดยสมัครใจ

และผมจะขอบคุณอย่างสูงถ้าคุณ…

จะไสหัวออกไปจากออฟฟิศผมซะเดี๋ยวนี้ ผมยุ่งอยู่ ออกไปสิ

อ๋อ ผมรู้ทันแผนคุณ

แปดโมงเช้าวันอังคารนะ

- อย่าลืมล่ะ - ออกไป

ไสหัวไป

ไป!

ครับ คุณอดัมส์

เอาละ ไปได้

ไปได้

ไปได้

- อันไหน - นี่ไง

"ชายผู้มีอาชีพมั่นคง…"

- "หา…" - "หาเจ้าสาวที่คู่ควรเหมาะสมกัน"

แล้วไง อ่านต่อสิ

"หญิงสาวผู้มีสิทธิ์ควรมีผิวขาว"

- พี่ผิวขาวไหม - ไม่ขาวพอสำหรับตัวตลกนี่

- นี่อะไร - "เธอไม่ควร…"

"หญิงสาวคนนี้ เธอไม่ควร…

ทะเยอทะยานกับงานจนเกินไป"

ไม่ควรทะเยอทะยานเนี่ยนะ

ถ้าผู้หญิงไม่ทะเยอทะยาน แล้วจะใครล่ะ

พวกผู้ชายเคยทำอะไรสำเร็จซะที่ไหน

- ไม่ - ไม่เลย ไม่เคย

- บ๊ายบาย คุณสุดหล่อ - "สุดหล่อ"

ฟังนะ ยัยน้อง เรื่องการสอบวันอังคาร

เธอรู้ว่าเธอจะได้คะแนนเต็ม

สอบได้ที่หนึ่ง พี่มั่นใจ

สี่ร้อยรูปีเหรอ

ต่อให้เรามีเงินมากขนาดนั้น มันก็ไม่คุ้มหรอก

ไม่คุ้มเหรอ

ทุกอย่างมีค่ามีราคา

เราพูดถึงชีวิตคู่และงานแต่ง

แต่นั่นก็ต้องใช้เงินมหาศาล

ถ้างั้นพี่จะแต่งงานได้ยังไง

เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง

พี่คิดทุกอย่างไว้แล้ว

และถ้าเธอเต็มใจจะช่วยพี่พรุ่งนี้

พี่จะบอกแผนของพี่ให้

แผนอะไรเหรอ

พี่ไปเอามาจากไหน

ไม่สำคัญหรอกน่า

ขโมยมาจากโรงงานใช่ไหม

เรามีถุงผ้า 14 ใบ

ถ้าเราขายมัน สักใบละ 40 รูปี

- เราก็จะได้… - ห้าร้อยหกสิบ

ฉันขอใบนึงได้ไหม

ก็ได้

- ใบไหน - ใบนี้

ถุงผ้าราคา 400 รูปีขายแค่ 40 รูปี

ถุงผ้าสารพัดสี คุณภาพดี

- ซื้อเลย ถุงผ้าใหม่เอี่ยม - ซื้อเลย ถุงผ้าใหม่เอี่ยม

- ถุงผ้าสารพัดสี - ถุงผ้าคุณภาพดี

อยากซื้อสักใบไหมคะ

ถุงผ้าราคา 400 รูปีขายแค่ 40 รูปีค่ะ

พี่สาว เอาถุงผ้าไหมคะ

ไม่มีใครซื้อเลย

พวกเขาอาจไม่ต้องการถุงผ้า

มันไม่สวยตรงไหนเนี่ย

หนูชอบนะ

ลองตะโกนให้ดังขึ้น

ถุงผ้าใหม่เอี่ยมแค่ 40 รูปีค่ะ

ถุงผ้าราคา 400 รูปีขายแค่ 40 รูปี ซื้อเลยค่ะ

อนุจา!

ถุงผ้าใหม่เอี่ยมแค่ 40 รูปีค่ะ

ถุงผ้าใหม่เอี่ยมแค่ 400 รูปีค่ะ

พี่คะ ซื้อถุงผ้าใหม่เอี่ยมแค่ 400 รูปีค่ะ

ลุงคะ ซื้อถุงผ้าใหม่เอี่ยมแค่ 400 รูปีค่ะ

ถุงผ้าใหม่เอี่ยมแค่ 400 รูปีค่ะ

ถุงผ้าใหม่เอี่ยมแค่ 400 รูปีสักใบไหมคะ คุณผู้หญิง

โอ้ ถุงผ้านี่สวยจังเลยนะ

- ราคาเท่าไหร่ - ใบละ 400 รูปีค่ะ