Between Calmness and Passion (冷静と情熱のあいだ)

โบสถ์ดูโอโม ในฟลอเรนซ์

คือสถานที่ ที่คู่รัก

ให้คำมั่นสัญญาว่าจะรักกันชั่วนิรันดร์

คุณจะไปที่นั่นกับฉันรึเปล่า

เมื่อไหร่ล่ะ

เอาเป็นสัก...

...สิบปีจากวันนี้

จุนเซย์

คุณจะสัญญาว่าจะไปกับฉันมั้ย

ได้สิ

ผมสัญญา

ระหว่างรักเยือกเย็น กับรักร้อนแรง

ฤดูใบไม้ผลิ 1994

ฝนตกหนักในปี 1966 ทำให้น้ำล้นแม่น้ำอาร์โน

และท่วมเมืองประวัติศาสตร์ฟลอเรนซ์อย่างรวดเร็ว

เกิดความเสียหาย อันทดแทนไม่ได้มากมายกับงานศิลปะ

รูปวาด งานแกะสลัก เครื่องเรือน สิ่งทอ หนังสือ

รวมถึงงานศิลปะล้ำค่า ที่ถูกเก็บไว้ในห้องแสดงและห้องเก็บ

เพื่อรักษาสิ่งเหล่านี้ไว้

เราได้พัฒนาและเป็นผู้นำ

เทคนิคใหม่ในการฟื้นฟู ซ่อมแซม

เมืองทั้งหมด ถูกเปลี่ยนเป็นสตูดิโอซ่อมแซม ฟื้นฟูงานศิลปะ

มันเป็นการปฏิวัติ การฟื้นฟูและซ่อมแซมงานศิลปะ

ความภาคภูมิใจและจิตวิญญาณได้ผ่านมาถึงพวกเรา

ฟลอเรนซ์ยังคงเป็นศูนย์กลางที่สำคัญที่สุด

ของการฟื้นฟูซ่อมแซมงานศิลปะจากทั่วโลก

งานของเรา คือการทำให้ งานชิ้นประวัติศาสตร์ กลับมามีชีวิตอีกครั้ง

ผู้เชี่ยวชาญของเรา ต้องเสียสละเป็นอย่างมาก

บ่อยครั้งที่ ต้องใช้เวลามากอย่างไม่น่าเชื่อต่องานหนึ่งชิ้น

มาดูนี่กันเถอะ

- ไม่ได้เจอกันนานแล้วนะ - เสร็จแล้วค่ะ

ยอดเยี่ยมมาก

นี่ลูกศิษย์ของฉัน แมสซิโม

คุณทำงานได้ดีมาก

งานชิ้นนี้ เสียหายอย่างหนัก

เขาเป็นยอดฝีมืองานด้านสีน้ำ

เขาลงสีด้วยความช่ำชองเชี่ยวชาญ

ชิ้นนี้เสียหายจากความชื้น

ต้องใช้เวลากว่าห้าปีจึงจะสำเร็จ

ผมสนใจการซ่อมแซมงานศิลปะ

ผมจึงมาที่อิตาลีเพื่อเรียนรู้

ตอนนั้น ผมอายุ 23 ปี

ฉันเอาปูนพลาสเตอร์นี่ไปใช้นะ

ได้เลย

ผมไปที่สตูดิโอชั้นนำแห่งหนึ่งในฟลอเรนซ์

เรียนเป็นเด็กฝึกงานอยู่สามปี

มีมืออาชีพระดับโลกหลายคนทำงานอยู่ที่นั่น

อาจารย์ของเรา จิโอวานน่า ก็เป็นหนึ่งในนั้น

เธอเชี่ยวชาญการซ่อมภาพเขียนสีน้ำมัน

ผมผ่านการทดสอบสองสามครั้ง

ส่วนใหญ่มาจากการสอนของจิโอวานน่า

นายเติมปูนพลาสเตอร์รึยัง

ครับ ผมเติมหมดทุกอันแล้ว

บางครั้ง จิโอวานน่าก็ใช้ผมเป็นแบบให้เธอ

ในครั้งแรก ผมตื่นเต้นไปหมด

หมดเลยเหรอ

ถอดออกหมดเลยเหรอ

หมดเลย ทุกชิ้นเลยนะ งั้นก็เปลือยเลยสิครับ

ผมถามย้ำเธอสามครั้ง เพื่อความแน่ใจ

ทุกอย่าง...แม้แต่กางเกงใน

ครั้งที่สี่ ผมถึงยอมรับ

อย่าขยับ

จิโอวานน่า ดูเหมือนว่า...

ชอบวาดรูปไปอย่างเงียบ ๆ

ส่วนผมก็ต้องเงียบตาม เนื้อตัวเปียกชุ่ม

ในบรรยากาศที่เงียบสงบและโล่ง

สำหรับผม จิโอวานน่าเปรียบเสมือนแม่

แม่ผมตายตั้งแต่ผมยังเล็ก

สตูดิโอของเธอร้อนอบอ้าวเสมอ

น้ำหอมกลิ่นโปรดของเธอ

กระจายกลิ่นหอมอบอวลจากดอกไอริสไปทั้งห้อง

นี่อยู่ในโบสถ์นะ

เธอต้องบ้าแน่ ๆ

ฉันไม่มีวันแต่งงานกับผู้ชาย ที่ลืมใส่รองเท้าในงานแต่งงานของตัวเองหรอก

ฉันรู้ว่ารองเท้านี่มันสำคัญมาก

ฟังนะ ฉันอยู่งานเลี้ยงไม่ได้ แล้วเธอล่ะ

ฉันจะไปบอกลาพวกเขานะ โอเค

รอตรงนี้ล่ะ

อาโออิ อาโออิ

พวกเขามากันแล้ว

- เอาไปเลย - เดี๋ยวก่อน

ฉันเอาเนื้อลูกวัวราดซอสมะเขือเทศกับพาสต้านะ

บอกเขาว่า พาสต้าไม่ใส่ถั่วนะ

อย่าใส่ถั่วขาวนะครับ

แปลด้วย

เรียบร้อยดีครับ ขอบคุณ

คุณชอบโมโหอยู่เรื่อย

อาโออิเป็นใคร

คุณเรียกชื่อเธอตอนนอนเมื่อคืน

ผมขอโทษไปแล้วนี่

ฉันชื่อเมมิ นังนั่นเป็นใคร

ถามทำไม

มันไม่เกี่ยวกับคุณเลย

ผมเสียใจ เอางี้ ผมขอโทษละกัน

บ๋อย

ขอไวน์อีก

เมมิกำลังเรียนภาษาอยู่ที่นี่

เพื่อนร่วมห้องเธอก็เรียนอยู่ที่เดียวกับเธอ

นั่นคือความจริงสองอย่างที่ผมรู้เกี่ยวกับตัวเธอ

ในหัวใจผม...

...มีผู้หญิงเพียงคนเดียว...

...คนที่ผมไม่สามารถลืมได้

ฤดูใบไม้ผลิ 1997

อาโออิ

นั่นคือชื่อของเธอ

สำหรับผม

ตลอดหลายปีมานี่

ผมไม่เคย...

...ลืมเธอได้เลย

นายเรียนเอก วรรณคดีญี่ปุ่นตอนอยู่ญี่ปุ่นใช่มั้ย

ใช่

งั้นนี่ก็ไม่ใช่สาขาของนาย

อรุณสวัสดิ์

นายชนะใจจิโอวานน่าได้ยังไง

หมายความว่าไง

นายก็น่าจะรู้

นายพาเธอขึ้นเตียงรึเปล่า

ขึ้นเตียงเหรอ ถ้าเป็นซูชิ ฉันชอบดิบ ๆ

ฉันได้ยินมาว่าเธอจะ..

เอางานซ่อมภาพเขียนของชิโกลี่ ให้จุนเชย์ทำ

อะไรนะ

ยอดมากเลย ยินดีด้วยนะ

มีอะไรเหรอ

จุนเซย์ได้คุมงานซ่อมภาพชิโกลี่

มันถูกวาดขึ้นในปี 1610

เจ้าของเป็นนักสะสมอิสระ

คุณอยากให้ผมซ่อมมันด้วยตัวเองหรือครับ

คิดว่าทำไม่ได้หรือ

ไม่ใช่อย่างนั้นครับ...

ผมจะทำครับ ผมอยากทำงานนี้จริง ๆ

คิดว่าไงครับ

ทำได้ดีนี่

ให้ฉันช่วยอะไรมั้ย

ไม่ ขอบคุณ

เดี๋ยวฉันมานะ

เอาสิ

ขอบใจ

ทำได้ดีมาก

ขั้นตอนแรก ผมจัดการที่ผิวหน้าก่อน

ผมให้จิตวิญญาณผม และของตัวศิลปินเองรวมเป็นหนึ่งเดียว

จนความรู้สึก เกือบเหมือนว่าจิตวิญญาณถูกชำระล้าง

นายรู้จัก โลโดวิโก ชิโกลี่รึเปล่า

ตอนอยู่ที่โตเกียว ฉันเคยเอารูปของเขาให้นายดู

อีกไม่นานก็จะเสร็จแล้ว

นี่ก็สามปีแล้ว

นายหายหน้าไปไหนมา

เฮ้ ทาเคชิ

นายเป็นอะไรไป

ผู้หญิงคนนี้ชื่อคานะ เธอน่ารักมากนะ

ฉันชอบเธอมาก

เธอบอกฉันว่า "ดูแลตัวเองนะ" ตอนฉันมาจากญี่ปุ่น

คงไม่มีความหมายอะไรมั้ง

แล้วนายคิดยังไงล่ะ

บังเอิญ เมื่อวานที่มิลาน...

...ฉันเจอ อาโออิ

เอ้านี่ ที่ทำงานของเธอ

มันเป็นร้านขายเครื่องประดับ

เธอทำงานที่นั่นมาสามปีแล้ว

นายรู้มานานแล้วใช่มั้ย

- อย่าหัวเสียซี - อย่า เอาคืนมา

ลืมที่ฉันพูดซะ

อย่าทำอย่างนี้น่า

ทิ้งมันไปเหอะ

ทิ้งไปซะ

ฉันไม่น่าบอกนายเลย

เธอให้ฉันมา ตอนที่เราแยกกัน

เธอไม่ได้บอกให้ส่งต่อให้นายด้วย

แต่ว่า

ในตอนนั้น

ฉันก็อยู่ที่นั่นด้วย ตอนพวกนายแยกทางกัน

ผมไม่อาจให้อภัยคุณได้

ผมต้องการให้คุณไปซะ

ผมบอกว่า เดี๋ยวนี้

สวัสดีครับ

สวัสดีครับ

หาของขวัญอยู่เหรอคะ

ก็ไม่เชิง

จริง ๆ แล้ว ของขวัญวันเกิดน่ะครับ

ได้ค่ะ

เมื่อไหร่คะ

25 พฤษภาครับ

ช้าไปมากแล้วนะคะ นั่นมันอาทิตย์ที่แล้ว

เป็นของขวัญให้แฟนคุณรึเปล่า

ให้ฉันเลือกให้คุณละกัน

ชิ้นนี้เป็นไงคะ

สีของมันดึงดูดใจมาก

ผมสงสัยว่า ถ้าเธอก็คือ..

มาร์วิน ไล ผู้อำนวยการสาขามิลาน

ของคุณค่ะ

มันมาจากปิเอมองต์

นานแล้วนะ

ผมถามคนที่ร้านเครืองประดับมา

หวัดดี

เขาไม่ไหวแล้ว เราต้องกลับบ้านแล้วล่ะ

ทำไมรีบกลับจัง

ต้องเอาเขากลับบ้าน ตอนที่เขายังเดินได้อยู่

คุณก็เหมือนผมนั่นแหละ คนสวย

เราต้องไปกันแล้ว

เขาจวนเมา ส่วนเธอเมาไปแล้ว

ฉันจะพาพวกเขาไปเอง