The O.C.

ความเดิมตอนที่แล้ว

เราจะทำธุรกิจร่วมกันได้ยังไง

- ฉันไม่อยากได้ความเห็นใจ - เธอไปอยู่ในบ้านเทรลเลอร์ทำไม

ผมไม่อยากไปเบิร์กลีย์ อยากไปที่บราวน์

จะเป็นไงถ้าเขาไปมหาวิทยาลัย แล้วเจอสาวๆ ที่ฉลาด

และเขาคิดได้ว่า เขาควรคบกับสาวๆ พวกนั้น

- ทำบ้าอะไร - ผมอธิบายได้

คุณโทรหาคนวันอาทิตย์ เพื่อไล่ออก

เขาชอบเธอ

ไม่นานเธอก็ต้องจัดการกับมัน

นายคงไม่เข้าใจว่าเธอต้องเจอกับอะไร

- คุยกันเถอะ ไปล่ะ - ไรอัน

ฉันต้องรับผิดชอบ

ฉันจะเข้าผ่าตัด เข้าบำบัดแล้วก็กลับมาเซิร์ฟ

ขอบคุณทุกคนนะ

- ยินดีที่ได้ช่วย - ไม่เป็นไรพวก

ฉันแค่ติดรถมาด้วย แต่ก็ยินดี

เธอไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้

ไม่เอาน่า เรายินดี

หมายถึงชิลลี่ออกนอกเมือง แม่นายทำงาน...

- เราไม่ปล่อยให้นายขึ้นรถบัสหรอก - นั่งรถบัสที่นี่ไม่ใช่ไอเดียที่ดี

นั่นหลังนั้นขวามือ

- หลังที่มีขอบสีขาวเหรอ - ไม่ใช่ หลังติดกัน

ด้านหลังมีสระว่ายน้ำด้วย

เพื่อน ไม่ต้องกังวลหรอก นายควรเห็นที่ที่ไรอันเติบโตนะ

อีกเดี๋ยวเราก็ย้ายแล้ว

หลังจากแข่งสักปีนึง พอเก็บเงินได้

ฉันจะมาซื้อบ้านบนถนนดอกไม้ให้แม่

ฉันอาจมองโลกแง่ดีไปหน่อยแต่...

- ไม่ - ขอบคุณอีกครั้ง

ไว้เจอกัน

- ให้ฉันช่วยนะ - ไม่เป็นไร

เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ

อย่าลืมนี่ล่ะ

- โอ้ ขอบคุณ ไปเถอะ - ได้

โอเค นั่นไม่ดีแน่

ฉันทนดูไม่ไหว

ตอนนี้ฉันมีเวลาว่าง

งั้นเธออยู่นี่ ช่วยดูแลเขาหน่อย

- พูดจริงเหรอ - เจอกันคืนนี้

ไว้ไปกินข้าวกัน

ได้ ขอบคุณ

มาฉันช่วย

ไม่ ไม่เป็นไร

ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ

- ไม่ต้องพูด - เด็กนั่นไม่มีใคร

และฉันไว้ใจมาริสซ่า

ฉันคิดว่าธุรกิจใหม่ของเรา

น่าจะเป็นอะไรที่นิวพอร์ทไม่มี

- แต่เรามีทุกอย่างแล้ว - ไม่มีร้านหนังสือดีๆ

นิยายใหม่ล่าสุด หนังสือที่ต้องอ่าน

น่าสนใจดี

แต่ฉันคิดว่าธุรกิจใหม่ของเรา น่าจะเป็นอะไร...

ที่นิวพอร์ทต้องการจริงๆ

- โอเค จูลี่ เล่าไอเดียของเธอมาสิ - โอเค

ฉันอ่านเจอบริการนี้ในนิตยสาร

เราเรียกผู้หญิง มาทำความสะอาดได้

เขาเรียกว่าแม่บ้าน

และนิวพอร์ทก็มีบริการแบบนั้นแล้ว

ไม่ใช่แม่บ้าน สาวใช้เปลือย

ใครอยากเห็นสาวใช้เปลือยกัน

ไม่ใช้สาวใช้ เคิร์สเทน พวกเธอเป็นนักระบำเปลื้องผ้า

ใครอยากได้พวกนั้นมาซักผ้า

ตราบใดที่เธอรู้วิธีรีดเสื้อผม

ในแบบที่ผมชอบ ไม่มีรอยยับ ไม่ใช้แป้งเยอะเกินไป

กีกี้ แซนดี้เข้าใจ

แค่ไม่กี่สัปดาห์ในนิวพอร์ทกรุ๊ป

เขาก็คิดแบบนักธุรกิจซะแล้ว

เธอต้องให้ในสิ่งที่ผู้คนต้องการ

แน่นอน และตอนนี้ผมพยายามให้คน

ที่มีเงินไม่เยอะได้อยู่ในบ้านดีๆ

แมตต์ได้จัดประชุมใหญ่ กับนักลงทุนที่มีศักยภาพ

แซนดี้ ฉันไม่เห็นด้วย กับบ้านผู้มีรายได้น้อยเลย

จูลี่ คุณอยู่ที่บ้านเทรลเลอร์นะ

แต่ฉันมีแรงจูงใจสูง ที่จะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์

ถ้าคุณทำให้คนจนสบายเกินไป แล้วอะไรเป็นแรงจูงใจให้พวกเขารวย

เชื่อฉัน ถ้าควรมีใครรู้...

เพื่อเป็นกำลังใจให้พวกคุณ

ผมจะปล่อยให้พวกคุณถกกัน เรื่องเศรษฐกิจตลาดเสรีกันต่อ

ฟังนะ ทำไมเราไม่ทำในสิ่งที่ นิวพอร์ทต้องการและเราถนัดอยู่แล้ว

- ฉันคิดไม่ออก - การวางแผนจัดงานเลี้ยง

ฉันจะจัดงานการกุศล ดินเนอร์ส่วนตัว

เรารู้จักผู้ค้า รู้จักสถานที่

- มีฐานลูกค้าขนาดใหญ่อยู่แล้ว - อืม

ฉันเอาด้วย

มาริสซ่าโทรมายัง

ฉันเพิ่งไปส่งเธอ

เธอจะโทรทำไม เธอยุ่งจะตาย

- เฮ้ - ฉันคุยไม่ได้

- ฉันต้องไปเจอดอกเตอร์คิม - มีปัญหาเหรอ

ไม่ ฉันต้องไปเปลี่ยนเอกสาร ฉันได้คะแนนเอสเอทีแล้ว

ซัมเมอร์ เราได้คะแนนเอสเอที มาหลายเดือนแล้ว

คือฉันไปเอาสายน่ะ จำได้ไหม

มีการแข่งมาราธอนในหุบเขาเป็นครั้งแรก

- ได้คะแนนเท่าไร - ไรอัน

อย่าถามผู้หญิงเรื่องอายุ น้ำหนัก หรือคะแนนเอสเอที

ฉันได้ 2,300

อะไร มันไม่ดีเหรอ

มัน... ดี

อืม ดีพอๆ กับนายใช่ไหม โคเฮน

- ดีกว่า - ก็แต่นิดเดียวน่ะ

- เหรอ - ฉันเคยอ่านงานวิจัยหนึ่ง

บอกว่าถ้านักเรียนเกรดสาม 1,500 คน

เข้าสอบเอสเอที จะมีเพียงคนเดียว ที่ได้คะแนนดีที่สุด

ใช่ ฉันไม่ใช่นักเรียนเกรดสาม โคเฮน

ไม่ ฉันไม่ได้หมายถึงเธอ

แต่เธอจะอธิบายมันว่ายังไง

ฉันไม่รู้

มันเป็นไปได้ยังไง

เธอช่วยคริสมุกกะห์ไว้

โอเค นายมีผ้าห่ม

หมอน เอ่อ อะไรอีก

รีโมต นิตยสาร

ถ้านายอยากได้อะไรก็โทรบอกฉันนะ

ฉันไม่โทรไปหรอก

คือเธอเตรียมทุกอย่าง ให้เรียบร้อยแล้ว

ฉันจะแวะมาหลังเลิกเรียน

- เอาการบ้านมาให้ - ฉันไปเอาทีหลังก็ได้

ทุกอย่างโอเคไหม

เพราะถ้าฉันไม่รู้จักนาย ฉันคงคิดว่านายอยากไล่ฉันไป

อะไรที่คุณทำได้ทำเลย

แม่ครับ

ถ้าได้ข้อมูลอะไรโทรมาหาฉันด้วยนะคะ ขอบคุณอีกครั้ง

ไงลูก เป็นไงบ้าง

- แม่ครับ นี่คือ... - มาริสซ่า คูเปอร์ผู้โด่งดัง

สวัสดีค่ะ

มาจ้ะที่รัก

จอห์นนี่พูดถึงเธอบ่อยมากเลย

จนฉันรู้สึกเหมือนฉันรู้จักเธอแล้ว

ลูกไม่บอกแม่ว่าเธอสวยมาก

- แม่กำลังทำให้เธออายนะครับ - ขอโทษจ้ะ

ขอบคุณที่ช่วยพาเขากลับบ้าน

ฉันพยายามหาคน มาแทนฉันที่บ้านพักคนชรา

แต่ไม่มีใครยอมทำกะกลางคืน ไม่น่าเชื่อ

แม่ครับ มาริสซ่าต้องไปเรียน เธอจะสายนะ

แป๊บเดียว แม่เพิ่งได้รับข่าวดี

แม่ช่วยทำนัดให้ลูก

กับนักเวชศาสตร์การกีฬา ที่เก่งที่สุดในออเรนจ์เคาน์ตี

ศัลยแพทย์กระดูกตัวจริง

ที่ร่วมงานกับดิแองเจิลแอนด์เดอะดัคส์

- ขอบคุณครับ - แต่มีปัญหานิดหน่อย

เขาเป็นหมอคิวทอง เลยต้องรอสักหน่อย

สักอาทิตย์เหรอ

ดูเหมือนต้องรอหลายเดือน

แต่ทีมจะไปแล้ว ผมจะพลาดการแข่ง

แม่รู้ แต่ยังมีปีหน้า ให้แก้ตัวใหม่เสมอ

อาจมีวิธีเลื่อนคิวให้เร็วขึ้นก็ได้

ไม่ๆ ฉันพยายามแล้ว

แต่เธอก็รู้ พวกเขา จะลัดคิวให้เฉพาะเพื่อน

กับผู้บริจาคให้โรงพยาบาล

ลูกรัก

แม่เสียใจ แม่ทำดีที่สุดแล้ว

- ไง - เฮ้

นายต้องไม่เชื่อแน่

ปรากฏว่าฉันเก่งจริงๆ

ใช่ เธอเก่งในแบบของเธอเอง

ไม่ใช่แบบของฉันเท่านั้น แบบของนายด้วย

เห็นได้ชัดว่าฉันมีสิ่ง ที่เขาเรียกว่า "ความถนัด"

- จริงเหรอ - ดอกเตอร์คิมบอกฉัน

ว่าทุกสองสามปี จะมีนักเรียนหญิงสักคน

ที่เรียนเก่งแบบนี้

แต่ไม่ได้มาแบบตั้งใจ

รู้ไหม พวกเธอส่วนใหญ่จะสนใจ

แต่เด็กผู้ชาย การชอปปิง และการนินทาคนดัง

เธอบอกว่าถ้าตั้งใจสอบปลายภาค

ฉันอาจได้คะแนนสูงพอ ที่จะไปเรียนที่บราวน์กับนาย

เยี่ยมไปเลยว่าไหม

แน่นอน ว่าแต่เธอ อยากไปเรียนที่บราวน์เหรอ

ฉันอยากนะ

คุณคิมบอกว่า ฉันเลือกวิชาเอกได้เอง

และสีประจำคือสีน้ำตาลแบบแมวน้ำ แมวน้ำน่ารักจะตายว่าไหม

- อืม - ดูนี่นะ

พรุ่งนี้เขามีงานสำหรับ นักเรียนที่สนใจอยากเข้าบราวน์

และฉันว่าเราควรไปพร้อมกัน

ได้ อืม ฟังดูเหมือนไปเดตเลย

- โอเค - นายอ่านอะไรอยู่

อ๋อ

ความกลัวและตัวสั่นของเคิร์กการ์ด

เขาเป็นบิดาแห่งอัตถิภาวนิยม

เขาคิดค้นแนวคิดของความโกรธ

อืม

ฉันฉลาดแล้ว ฉันต้องสนุกกับมันแน่

อืม

โอเค ฉันจะต้อนรับด้วยการ พูดถึงปรัชญาของเรา

นำเสนอแบบจำลอง...

ผมจะตามด้วยการเสนอตัวเลข

มื้อเย็นเป็นอาหารไทยดีไหม

เยี่ยมเลย

วันแห่งความสุขกลับมาอีกครั้ง

พวกคุณเป็นคู่ที่ลงตัวมาก อยู่ใกล้แล้วอิจฉา

เราอยู่ด้วยกันมา 25 ปีแล้ว

สักวันนายก็จะเป็นแบบนี้

แล้วนายล่ะ แฟนนายอยู่ชิคาโกไม่ใช่เหรอ

ครับ ใช่

- เธอน่ารักมาก - หวังว่าฉันจะได้เจอเธอ

นั่นสองคนนั้น พอรู้เรื่องโรแมนติกอยู่บ้าง

เซธ ไรอัน นี่คือแมตต์ แรมซีย์

- เฮ้ - นั่นลูกฉัน

หวัดดีครับ

พวกเรากำลังเตรียมตัวพรีเซนต์ การพัฒนาที่อยู่ราคาไม่แพง