Bulan

Welly.

Kenapa muram?

Ini pasti kerana perniagaan ayah, bukan?

Tapi awak tak apa-apa, bukan?

Sebenarnya ia tak okey.

Aduhai.

Maafkan saya.

Saya tak pernah beritahu awak...

tentang cara ayah saya jalankan perniagaan.

Kerana saya takut...

awak akan fikir bukan-bukan tentang keluarga saya.

Dan awak akan pandang rendah pada keluarga saya.

Oh, Karen.

Awak tak boleh fikir begitu.

Saya betul-betul tak mahu masuk campur urusan orang lain.

Jaga saja urusan kita sendiri.

Baiklah.

Saya balik dulu.

Awak perlu jumpa...

doktor esok, bukan?

Untuk pemeriksaan rutin?

Ya. Tapi tak perlu kisah tentang itu.

Baiklah. Saya temankan awak esok.

Tak perlu. Saya baik-baik saja sendirian.

Sudahlah.

Esok saya...

temankan awak, ya?

Saya perlu.

Salam sejahtera.

Salam sejahtera juga.

-Jaga diri. -Baik.

Ke mana awak pergi?

Saya betul-betul tak faham dengan awak!

Sayang, bertenang.

Kenapa dengan awak?

Saya bekerja lebih masa!

Dan dalam perjalanan pulang, motor saya rosak.

Jalan pula tiada orang.

-Saya tertinggal pengecas di pejabat. -Penipu!

Sanggup awak buat begini?

Saya hamil, sayang!

Sanggup awak tipu saya?

Awak berjumpa wanita lain, bukan?

Oh Tuhan, sayang.

Saya betul-betul ada kerja.

Kenapa awak buat begini pada saya?

Awak hendak tahu?

Saya hampir mati dibunuh kerana dirompak!

Saya tak percayakan awak lagi!

Saya dah tak percaya kata-kata awak lagi!

Saya mahu bersendirian sekarang.

Keluar!

Keluar!

Nah, Welly.

Welly.

Saya rasa...

awak patut beritahu isteri awak.

Kamu tak boleh bergaduh sepanjang masa.

Nampaknya dia tak menghargai awak.

Dia juga tak hormat awak.

Ke mana perginya harga diri awak sebagai lelaki, Welly?

Sebenarnya,

saya tak mahu masuk campur.

Tapi...

apabila melihat sikap isteri awak, saya tak boleh tahan lagi.

Bagaimana awak hendak hidup dengan aman jika keadaan begini?

Sepanjang masa kamu bergaduh.

Sepanjang masa kamu bergaduh.

Pening saya.

Saya kasihankan awak.

Awak juga tahu...

bagaimana sikap Andini, Wiwin.

Dia tak boleh...

dia tak boleh terima nasihat.

Pasti kami akan bergaduh.

Entah kenapa kami bergaduh.

Apabila saya...

cuba jelaskan,

cuba beri nasihat...

dia akan marah-marah.

Saya yang selalu salah.

Saya dah penat, Wiwin.

Lupakan, Welly. Pergilah tidur.

Awak nampak lembik seperti kangkung rebus.

-Terima kasih, Wiwin. -Sama-sama.

Ndin, saya pergi kerja dulu.

Welly melampau.

Langsung tak cuba berbaik-baik.

Sayang.

Sayang.

Kenapa awak pergi begitu saja?

Saya dah kata saya mahu pergi kerja.

Tapi awak tak peduli.

Sayang.

Awak patut lebih sensitif sebagai suami.

Lebih penyayang.

Saya marah-marah begini ada sebabnya.

Ini semua salah awak!

Awak...

Awak patut...

ada kesedaran.

Buat sesuatu.

Agar saya tak marah-marah.

Cubalah pujuk saya.

Baiklah, sayang.

Saya betul-betul minta maaf.

Ya?

Bolehkah awak...

tak marah-marah untuk sehari saja?

Begini cara awak minta maaf?

Awak tak ikhlas, bukan?

Sayang,

apa lagi yang awak mahu saya buat?

Semuanya salah di mata awak!

Saya akan bekerja di sini!

Untuk apa?

Untuk dapatkan 100 juta rupiah yang ayah awak minta!

Atau awak mahu kita...

akhiri semua ini sekarang?

Akhiri saja semua ini?

Awak mahu begitu?

Saya dah penat, sayang!

Begitulah.

Saya terburu-buru.

Ada banyak kerja yang perlu dibuat.

Sayang.

Sayang...

Sayang.

Aduhai!

Andini dah semakin melampau!

Kami dah jadi suami isteri...

tapi dia masih cemburu buta!

Karen!

Mari pergi. Awak mahu pergi ke hospital, bukan?

Mari. Biar saya temankan awak.

Saya dah berjanji dengan awak semalam, marilah.

Saya fikir awak takkan datang.

Maaf.

Saya terlambat bangun pagi ini.

Aduhai.

Baiklah. Mari pergi.

Biar saya pandu.

Marilah.

Awaklah burung tercantik yang saya suka.

Awak tak pernah bercakap.

Saya suka dan benci awak.

Bersiullah, Mae.

Mae.

Selamat pagi, ayah.

Hei, anakku.

Bergayanya awak.

Awak mahu pergi ke mana?

Saya mahu pergi ke Jakarta, ayah.

Ada perjumpaan semula rakan-rakan sekolah.

Awak...

bekas pelajar sekolah tinggi di Jakarta?

Saya bersekolah tinggi di merata tempat, ayah.

Di SMK Satu untuk Penggal Pertama.

Di SMK Dua untuk Penggal Kedua.

Di SMK Tiga untuk Penggal Ketiga.

Sekolah tinggi terakhir di Budi Utomo.

Wah, bagusnya.

Adakah ia disebabkan...

tugas ayah awak hingga awak terpaksa bertukar sekolah banyak kali?

Bukan begitu, ayah.

Dulu saya penjual minuman sejuk di sekolah tinggi.

Sebab itulah saya pergi ke merata-rata sekolah.

Berpindah ke sana dan ke sini.

Jadi perjumpaan semula awak...

Ini perjumpaan semula penjual di sekolah tinggi.

Di Jakarta.

Awak memang suka bergurau.

Ayah,

sebenarnya saya mahu ajak awak ikut saya pergi ke Jakarta.

Aduhai.

Marilah, ayah.

Ini perjumpaan semula.

Andini takkan marah.

Kita akan pergi ke perjumpaan semula.

Kita takkan jumpa Andini.

Anakku,

sebenarnya saya mahu bincang dengan awak, tapi ia sukar.

Tapi hal ini penting...

untuk awak tahu.

Jadi beritahulah, ayah.

Lupakan Andini.

Masih ramai lagi wanita lain.

Cari wanita yang cintakan awak.

Yang lebih cantik daripada Andini.

Saya lepaskan awak, anakku.

Ayah.

Apa yang awak buat ini?

Awak juga tahu...

yang saya sangat cintakan Andini, ayah.

Dan saya akan bawa Andini...

ke perjumpaan semula ini.

Saya mahu beritahu kawan-kawan saya...

yang Andini teman wanita saya.

Tapi awak minta saya tinggalkan Andini?

Apa yang awak fikirkan?