Destined with You (이 연애는 불가항력)

DESTINED WITH YOU

Umiiyak ka ba?

Gusto mo ba akong manatili o umalis?

Gusto kong umalis ka.

Gusto kong…

sumama ka sa 'kin.

Tapos na ang demolisyon.

Ano pa'ng pag-uusapan natin?

May regalo ako.

Tutol ka roon, tapos ngayon, regalo?

Hindi pwede. Alam mo na, Anti Graft Law.

Hindi ito sakop no'n.

Ibinabalik ko na kung ano ang sa 'yo.

Sino'ng may sabing akin itong maliit na ataul?

Si Shaman Eun-wol.

Ah, 'yong cute na ale.

Mukhang mabait siya.

Ayoko nito.

Pumayag siya sa demolisyon.

Umaayaw ka sa regalo ng nagligtas sa 'yo?

Ano'ng laman nito?

Buksan mo. Sa iyo 'yan.

Ayoko.

Parang may mga buto sa loob.

Malay mo, mga relic ang laman.

Baka painting ni Shin Yun-bok.

Sakay. Ihahatid kita.

Hindi na.

Ayokong sumakay sa mga tao na hindi ko ka-close.

Hirap ka sigurong mag-commute.

Di madaling maka-close ang driver ng bus, taxi, at subway.

Gusto kong

isakay itong kahon, di ikaw.

Mukha kasing 300 taong gulang na antigo 'yan.

Tawag ka 'pag nabuksan mo.

Gusto ko ring malaman ang laman.

-Pwede ba 'yon? -Sige.

Makakita ka sana ng bus driver na ka-close mo at makauwi ka.

Magta-taxi ako!

Ang yabang.

Huwag kang mag-alala sa ama mo.

Pumunta siya sa malawak na karagatan.

Pangarap niyang ikutin ang mundo.

Natupad niya 'yon.

Anak.

Naging malungkot ka siguro.

Nakakainis.

Tanga ang mga nakapaligid sa 'yo.

Hindi nila makita kung gaano ka kabuting tao.

Mabait siya.

Hindi naman siguro 'to kung ano.

Dalhin ko kaya sa Authentic Masterpieces?

Painting nga kaya ni Shin Yun-bok?

Wag mong pangunahan.

Buksan muna natin.

Ano 'to?

Grabe!

Kung papahirapan mo ako,

bahala ka.

KAHON NA GAWA SA KAHOY

JANG SIN-YU

Hindi ba gabi na para tumawag ka pa?

Kasalanan mo kaya napatawag ako.

Nabuksan mo na?

Hindi.

Bakit hindi?

Gusto ko, pero di ko mabuksan.

Gusto kong ipalakol, pero hindi ko magawa. Bakit?

Wala akong palakol.

Lasing ka ba?

Hindi ako nalalasing sa dalawang lata ng beer.

Di bukas sa akin ang mga tao.

Kahit kandado, ayaw magbukas.

Bakit nila ginagawa sa akin 'to?

Anak.

Samahan mo naman ako.

May kausap ako.

Pagkatapos nito.

Tama na ang inom at buksan mo muna.

Tapos tawagan mo ako.

Masaya siguro siya

na may mabait siyang ina.

"Samahan mo ako."

Magandang umaga.

Hindi maganda.

Parang binibiyak ang ulo ko.

Akala ko, mukha ko lang ang tumanda, pati pala ang katawan ko.

Hong-jo. Pwede ka bang pumunta sa convenience store

para bumili ng pang-hangover?

Sige.

Wag ka nang mag-abala.

Ayos lang po. Bibilisan ko.

Paano kung i-report niya ako sa Audit Team

dahil personal ang pinagawa ko?

Mr. Gong…

Natapos mo na ang report.

Masakit ang ulo ko. Mamaya na lang.

-Sige po. -Bakit? Hindi pwedeng mamaya?

Ang sama ng tingin mo sa 'kin.

Ng malalaking mata mo.

Hindi po.

Pupuntahan ko 'yong sa hanging basket.

Sa labas na rin ako kakain,

kaya wag mag-alala.

Magsopas tayo mamayang 11:00 para sa brunch.

Ganitong panahon lagi 'yon.

Kaya dapat maisabit na namin sa susunod na linggo.

Isa pa, doon dumaraan si Mayor papunta sa opisina.

Lagot pala ako kung nagkataon.

Zonal geranium ito.

Calendula, Moulin Rouge,

Maverick Orange, at Horizon Appleblossom.

Iba't ibang klase.

Kaya pumili ka ng gusto mo.

Nagkita kami ni Attorney Seo.

Natalo kami sa kaso laban sa Haum.

-Ulit? -Ang mga abogadong nagpayo sa Onju,

may 60% rate ng pagkatalo.

Nasayang ang 1.2 bilyong won sa budget ng lungsod.

Nagsasayang tayo ng oras at pera sa pagkonsulta sa mga abogadong tagalabas.

Kaya ang mungkahi ko,

kumuha tayo ng legal advisor, isang taon nang bakante iyon.

Kumuha ng dalawang law firm at ng magaling na abogado sa City Hall.

Mas matipid iyon.

Magandang ideya 'yan.

Pero may papasok ba rito na mura at magaling na abogado?

Pagdating sa suweldo…

Baka mayroong di interesado sa pera.

Walang ganoon.

"Magtatapos lahat ng sakit at sumpa."

"Nagpakita na ang may-ari ng kahon."

Ang kahong 'yon

ay kay Lee Hong-jo.

Pero,

di niya ako tinatawagan.

Bakit?

Nabuksan mo?

Hindi pa.

Bakit hindi?

Busy ako.

Ale.

Bawal ka sa swing.

Kumakain ka mag-isa sa swing?

Alam mo naman kapag civil servant.

-Puro… -Tingin mo ba, interesado ako?

Kailan ka lalabas?

Di ako alam.

-Baka mag-OT ako… -Wag kang mag-OT.

Umuwi ka nang maaga at buksan mo agad ang kahon.

Tapos tumawag ka.

Wala akong narinig.

Ayokong tawagan ka.

Kahit si Aladdin, magalang kay Genie.

Pero ikaw, hindi ka magalang sa 'kin.

Kung ganoon, magiging magalang ako.

Pwede mo bang buksan ang kahon mamaya?

Pwede mo rin ba akong tawagan?

Sige. Pag-iisipan ko, tapos…

Hello?

Ibinaba ba niya?

Hoy!

Sabi sa 'yo, wag kang umupo riyan, e.

Buwisit.

Tatlong taon ang tanda mo?

Di mo alam 'yon.

Lagi akong nasa library. Lagi kang lumalabas.

Masipag akong mag-aral.

Araw-araw at gabi-gabi.

Nagba-basketball ka sa harap no'n.

Sobrang ingay.

Nanghihingi ka ba ng danyos?

Ini-scout kita bilang abogado sa City Hall.

Alam mo ang kinikita ko?

Hindi ako interesado.

Di namin 'yon mapapantayan. Pero…

Di ko alam, mukhang pera ka pala.

Hindi ako mukhang pera.

Pero ayoko ng trabahong di ako ginaganahan.

Gusto mong magpayo ako ng civil servants

at tutulong sa mga kaso.

Sa malalaking firm.

Maraming malalaking kompanya

na gumagawa ng ilegal nang hindi nagbabayad ng buwis.

Sabihan mo ako agad

para makahanap ako ng iba.

May tanong ako.

Sa malalaking kompanya,

kasama ba ang Haum?

Siyempre.

Isa, dalawa, tatlo, apat.

lima, anim, pito, walo, siyam, sampu, labing-isa.

Sabi na nga ba. Tadhana ba 'to?

Pareho kaming OT ni Mr. Kwon.

CIVIL SERVANT HONG-JO

Bakit?

Sabi mo, wag akong mag-OT, pero ikaw, OT?

Hindi mukha mo ang gusto kong makita.

Kaya nga.

I-video call mo ang kahon.

Ikaw ang tumingin.