لومړۍ 200 کرښې.
ข้าเพียงอยากให้เจ้ารับรักข้า
ข้าพร้อมให้เจ้าทุกสิ่ง แพนดอร่า
ทีนี้เจ้าจะได้เห็นดีว่า เกิดอะไรขึ้นกับคนที่กล้าหักอกข้า
อย่าแตะต้องนาง ไม่งั้นได้ต่อกรกับพ่อข้าแน่
เจ้าคิดว่าตัวเองมีพ่อสินะ
ไม่มีใครมาช่วยพวกเจ้าหรอก
ข้าจะบูชายัญพวกเจ้า แด่เทพเจ้าแห่งห้วงลึก
หมายความว่าอะไรรู้ไหม เจ้าหนู
ไว้ชีวิตลูกข้า แล้วข้าจะมอบทั้งชีวิตข้าให้ท่าน
สายไปแล้ว
ข้าจะมอบชีวิตข้า ให้ใครก็ตามที่ช่วยเราได้
ข้าจะมอบชีวิตข้า ให้ใครก็ตามที่ช่วยเราได้
ข้าจะมอบชีวิตข้า ให้ใครก็ตามที่ช่วยเราได้
ข้าจะมอบชีวิตข้า ให้ใครก็ตามที่ช่วยเราได้
เจ้าจะยอมตายเพื่อข้างั้นหรือ
ช่วยชีวิตลูกข้าด้วย...
แพนดอร่า เจ้าไม่รู้ว่าทำอะไรลงไป
จงระวัง เมื่อท่านเรียกขานวิญญาณผู้ตาย
เพราะบางครั้งเหล่าวิญญาณก็ตอบรับ
แล้วยังไง ร่างอุ่น ๆ ของเด็กน้อยของข้าอยู่ที่ไหน
ไม่ใช่ข้า ฝีมือเขาต่างหาก บนนั้น
อร่อยล้ำ
เดี๋ยวก่อนท่าน
- ข้าเป็นประโยชน์กับท่านได้ - ใช่แล้ว
จากนี้ไป เจ้าทำงานให้ข้า
แล้วข้าจะได้แก้แค้นใช่ไหม
แก้แค้นใคร
แพนดอร่า
หากนางไม่ยอมเป็นของข้า ข้าก็ไม่ยอมให้นางเป็นสตรีของผู้อื่น
ตามสบายเลย
ล้างแค้นตามที่เจ้าต้องการ
และสังหารผู้ที่ขโมย ร่างอ่อนเยาว์ของข้าไป
ใช่แล้ว นั่นเป็นหนึ่ง ในข้อดีไม่กี่ข้อ เราบินได้
แม่ครับ เราอยู่ที่ไหน
อภัยให้ข้าด้วย ข้าเห็นแก่ตัวนัก ที่ลักตัวท่านมากับเหล่าปีศาจของข้า
นี่คงไม่ใช่สิ่งที่เหล่าสตรีฝันถึง
- หวังว่าท่านจะไม่เบื่อจนเกินไป - เบื่องั้นหรือ
ข้าไม่เคยเห็นอะไรที่น่าพิศวงขนาดนี้
มีข่าวร้ายอื่นอีกไหม
ท่านจะอายุเท่าเดิมเสมอ
ข้ารับได้
แล้วข้าล่ะ ข้าจะอายุเท่าเดิมไหม
ใช่แล้ว ลูกข้า
ยอดเลย
องค์ชายมา
ใครจะรู้ว่าเจ้านายใหม่ เปลี่ยนเขาเป็นสิ่งร้ายกาจเพียงใด
ท่านจะเอาชนะเขาได้ไหม กัปตัน
มาดาม ข้าช่วยชีวิตท่าน จากชายผู้หนึ่งได้
แต่ตอนนี้เขาได้ยอมจำนน ต่อเทพแห่งความว่างเปล่า...
ทำให้เขาโง่กว่าเดิมอีกงั้นหรือ
อาจใช่ครับมาดาม แต่ข้าไม่ได้ไร้เทียมทาน เราต้องหนี
ทำไมข้าเลือกคนผิดตลอดเลย
นี่ ข้าล้อเล่นน่ะ เรายังไม่รู้จักกันดี
แต่ข้าจะหนีกับท่านไปจนสุดขอบโลก
โอเค งั้นหนีกัน แต่จะไปไหนดีล่ะ
ที่รักข้า เราหนีพ้นแล้ว
ไม่มีใครเห็นเราได้ใต้โดมนี้
- งั้นหรือ ท่านทำได้หรือ - ได้สิท่าน
ท่านใช้เวลาถึงสามศตวรรษ กว่าจะคิดได้งั้นหรือ
ท่านก็รู้ ที่รัก เวลาเป็นสิ่งเล็กน้อยเมื่อมีชีวิตอมตะ
เด็กน้อยผู้น่าสงสาร เขาเห็นความโหดร้ายมากเหลือเกิน
ลืมเรื่องทั้งหมดซะ แวมไพร์น้อย
ลืมให้หมด
"ลืมให้หมด"
นี่บ้านผีสิงเหรอ
คนที่เข้าไปในนั้น
- ไม่มีใครกลับออกมา - นายเชื่อเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอ
ฉันรู้ว่าผีมีจริง แค่เรามองไม่เห็น
- นายแน่ใจเหรอ - พ่อแม่ฉันอยู่บนสวรรค์
ฉันคุยกับพวกเขา แต่พวกเขาไม่เคยตอบเลย
เธอไม่คิดเหรอว่า พวกเขาจะลงมาทักทายฉันบ้าง
เป็นครั้งคราวถ้าทำได้
คงงั้น งั้นนายไม่กลัว ที่จะเข้าไปข้างในบ้านนั้นเหรอ
เด็กผู้ชายที่อยากทำให้ฉันประทับใจ ต้องกล้าเข้าไปในบ้านผีสิงสิ
- นายโอเคนะ ไมเคิล - ฉันโอเค
เห็นไหม ไม่มีใครเลย
เด็กขี้ขลาด ฉันจะอัดนาย นายไม่มีแม่ด้วยซ้ำ
และภายในสองนาที นายจะไม่เหลือฟันสักซี่
ข้าอายุสิบขวบมา 300 ปีแล้ว
และตลอด 300 ปี ข้าเบื่อจนจะตาย
ข้าทนไม่ไหวที่ต้องติดอยู่ในนี้แล้ว
เจ้าพูดแบบนั้นไม่ได้ เราออกไปเที่ยวบ่อยจะตาย
แม่พาเจ้าไป โรงพยาบาลด้วยทุกครั้งนะ
ไปขโมยถุงเลือด จากคนไข้เหรอ สนุกสุด ๆ
แล้วกัปตันแห่งความตาย ก็พาเจ้าไปทุกครั้ง
ที่มีงานสังสรรค์
อ๋อ งานศพน่ะเหรอ
ทุกครั้งที่เราออกไปข้างนอก เราต้องมีคนคุ้มกันติดอาวุธ
ครอบครัวนี้กลัวทุกอย่าง
ข้าอยากออกไปเที่ยวเล่นด้วยตัวเอง
ไม่นะ เจ้าไปไม่ได้
แล้วพอข้าถามว่าทำไม ก็ไม่มีใครตอบข้าเลย
เลิกโวยวายได้แล้ว แวมไพร์น้อย
โทษที ข้ายังเด็ก มันอดไม่ได้น่ะ
ชีวิตก็อย่างนี้แหละ เด็กน้อย
บางเรื่องไม่รู้จะดีกว่า
ดูข้าสิ ข้าไม่รู้อะไรเลย
ข้าไม่เที่ยวถามคำถาม แล้วดูข้าสิ
ข้าเป็นยังไง มีความสุขไงล่ะ
โชคดีนะเจ้า
นี่ อย่าทำตัวหยาบคาย ทำไมพ่อแม่ไม่สั่งสอนเลย
- นี่ เช็ดเท้าด้วย - ข้าไม่มีเท้า
- เหตุผลฟังไม่ขึ้นเลย - ขอโทษนะ แฟนโทมาโต
แต่คืนดูหนังจะเป็นความบันเทิง อย่างเดียวในชีวิตอมตะไม่ได้
ข้าว่าขึ้นอยู่กับ หนังที่ฉาย แวมไพร์น้อย
ไม่แฟนโทมาโต มันขึ้นอยู่กับว่า ใครเป็นหัวหน้าชมรมภาพยนตร์
ข้าเอง ข้าเป็นคนใส่ม้วนหนัง
ระวังนะ ๆ พ่อหนุ่ม มันเก่ามาก
ไม่
เลิกเล่นไร้สาระได้แล้ว ข้าบอกแล้วไงว่ามันเปราะบาง
- มันเปราะบาง - มันเปราะบาง
- มันเปราะบาง เจ้าต้อง... - เงียบ
นี่คืนดูหนัง ไม่ใช่ละครสัตว์
เงียบ เงียบน่ะ
ถ้าพวกเจ้าทะเลาะกัน เพราะคืนดูหนัง ข้าจะยกเลิกมันซะ
แต่พวกเราจริงจังกับคืนดูหนัง
พอจริงจังเลยอารมณ์ขึ้น
พวกเจ้าจะจริงจังกับอะไรสักอย่าง
โดยไม่ต้องชวนคนอื่นทะเลาะได้ไหม
แพนดอร่ากับข้า เราทั้งคู่จริงจังมาก
กับการสร้างความสงบ และกลมเกลียว
"คำสาปของแฟรงเกนสไตน์"
ปีเตอร์ คุชชิ่งนำแสดง
ถอดหมวกด้วยสิ
สัตว์ประหลาดตัวจริง เล่นบทสัตว์ประหลาด
มาร์เกอริต ที่เห็นไม่ใช่สัตว์ประหลาด...
แล้วเจ้าคิดว่าพวกเขาถ่ายทำยังไง
ถ่ายยังไงถ้าไม่ใช้สัตว์ประหลาดจริง
โอ๊ย ข้ากลัว
ข้ากลัว ๆ
เงียบน่ะ เมื่อไหร่เขาจะหุบปากสักที
- มาร์เกอริต เงียบน่า - ใช่แล้ว มาร์เกอริต
เจ้าทำทุกคนหมดสนุกในคืนดูหนัง
ข้ากลัวว่าสัตว์ประหลาดจะแพ้
แต่มาร์เกอริต สัตว์ประหลาดแพ้ตลอดแหละ
ใช่ แต่พวกมันก็กลับมาอีกเสมอ
นี่ เป็นอะไรไป เจ้าหนู
ข้าต้องการอากาศบริสุทธิ์
- แล้วก็ไปเดินเล่น - เดินเหรอ เดินเล่นเหรอ
นี่ เร็วเข้า ไปเดินเล่น โยนกระดูกให้ข้างับ โยนเลย
ไม่เอาน่า โยนสิ โยนหน่อย
แฟนโทมาโต หยุดเดี๋ยวนี้
ใช่ เจ้ามารยาททรามมาก
ถ้าเป็นสมัยข้า เรื่องแบบนี้ไม่มีทางเกิดขึ้นแน่
ไม่เห็นเหรอว่า เราเล่นสนุกกันอยู่ อย่ายุ่งกับเรา
แฟนโทมาโต พอได้แล้ว
ข้าอยากเล่นกับเด็กวัยเดียวกัน
แค่เลี้ยงหมายังไม่พออีกเหรอ
- ข้าอยากออกไปข้างนอก - พูดอะไรตลก ๆ น่ะ
ข้าไม่สน ข้าจะไปจากบ้านหลังนี้
- ไปกันเถอะ - เจ้าบ้าไปแล้ว
เขาจะออกไปข้างนอก
เขาเสียสติไปแล้ว
ไม่ได้
ทำไมล่ะ กัปตัน
ท่านควรจะเป็นโจรสลัดที่น่ากลัว
ท่านกลัวอะไรนัก
ข้ามอบชีวิตอมตะ ให้เจ้า แวมไพร์น้อย
แต่ทุกอย่างมีราคา
ไม่เอาน่า ข้าไม่ใช่เด็กแล้วนะ
มีเรื่องร้ายอะไรก็บอกข้าได้
พวกเราก็ตายไปแล้ว
จะเกิดอะไรขึ้นกับเราได้อีก
กัปตัน แวมไพร์น้อยโตพอแล้วว่าไหม
คุณบอกเขาได้
หุ่นหัวเรือท่านมีสิทธิ์มีเสียง ในการอบรมลูกข้าแล้วเหรอ
ไม่เลย หวานใจข้า
ข้ามั่นใจว่านางแค่พยายามจะช่วย
ข้าพูดถูกไหม เจ้าหญิงนิทรา
ข้าพูดอะไรไป คนอื่นก็ตีความผิดตลอด
เห็นผลที่เจ้าตีโพยตีพายหรือยังล่ะ
เจ้าทำให้พ่อแม่โกรธ
เด็กนั่นจะทำข้าอกแตกตาย
ข้าพยายามสายตัวแทบขาด ให้เขาได้เล่นสนุก
ข้าเล่นบอล คาบกระดูก เกมเศรษฐี แต่เขาไม่เคยพอใจ
ข้าอยากเป็นเหมือนเด็กคนอื่น
- แต่เราก็ปฏิบัติกับลูกแบบนั้น - ข้าอยากไปโรงเรียน
เด็ก ๆ ต้องไปโรงเรียน ข้าเป็นเด็กนะ ใช่หรือไม่ใช่
กะลาสี ถ้าเด็กที่ยังมีชีวิตอยู่เห็นเจ้า พวกเขาคงกลัวกันหัวหด
- ลูกออกจากบ้านไม่ได้ - ทำไมล่ะครับ
เสียงอะไรน่ะ
มาร์เกอริต ข้าจะขยี้เจ้า
คราวนี้อะไรอีกล่ะ
เราต้องซ่อมจออีกแล้ว
- มาร์เกอริต - ข้าไม่ได้ทำอะไร
ข้าไม่ได้ทำอะไรเลย
มาร์เกอริต อย่าบอกนะว่า เจ้ากระโดดทะลุจอ
เพื่อไปช่วย สัตว์ประหลาดอีกแล้วเหรอ
สัตว์ประหลาดแพ้เสมอ
ข้าสุดจะทนแล้ว พวกเจ้าทำทุกอย่างพัง
แถวนี้ไม่มีอะไรให้เล่นสนุกเลย ข้าต้องการสภาพแวดล้อม
- ที่ประเทืองสมองกว่านี้ - ว่าไงนะ
ข้าไปล่ะ
ข้าเบื่อจนจะตายแล้ว ข้าต้องคิดแผนสักอย่าง
ไปเลย เหล่าคาวาอี้ตัวน้อย หาแพนดอร่ากับกัปตันแห่งความตาย
ข้าเพิ่งช่วยชีวิตเจ้า
ไม่เลย ผมดูแลตัวเองได้
ถ้าข้าไม่คว้าเจ้าไว้ รถคันนั้นคงชนเจ้าไปแล้ว
ไม่จริงเลย ผมดูถนนอยู่
โอเค ๆ ครั้งนี้เจ้าโชคดี
No comments yet. Be the first to leave one.