Tim Dillon: I'm Your Mother

Dames en heren, hier is Tim Dillon.

Dank jullie wel. Hoe is het hier in Austin? Hoe gaat het met iedereen? Goed?

Goed.

Wie boeit het?

Het leuke aan Austin is dat er precies genoeg daklozen zijn.

LA heeft er te veel. Sommige steden hebben er te weinig.

Austin heeft wat Goudlokje 'precies goed' zou noemen als het gaat om daklozen.

Er zijn er precies genoeg om je van koers te laten veranderen tijdens het wandelen.

Toen ik jong was, was niet iedereen dakloos. Nu wel.

Ik weet niet hoe dat zit. Vroeger had je drie, vier daklozen, en ze waren leuk.

Ze waren leuk. Weet je nog dat daklozen ooit leuk waren?

Je gooide ze een muntje toe en dan deden zij een soort dansje.

Of het was zo'n duiventante.

Die van de film, die op mij leek.

Weet je nog?

Maar nu is er iets aan de hand. Het gaat niet goed met de daklozen.

Je ziet veel van dit...

Mensen vragen: 'Wat is de oplossing?' Ik weet niet eens wat het probleem is.

Ik heb geen idee wat er aan de hand is.

En dan zeggen ze: 'Het leven is te duur.'

Wacht, wat zeg je?

'Het komt door de hoge rente.'

'Waar heb je het over?' 'Ja, het komt door de hoge rente.'

'Hij heeft werk nodig.'

Hoe moet ik dat voor me zien?

'Welkom bij Geico Verzekeringen.

Onze medewerker helpt u verder, denk ik.'

In LA heb je een heel stuk stad, Skid Row, jullie kennen het vast wel...

en daar heb je alleen maar tenten, alleen maar daklozen.

Dat komt soms goed van pas.

Ik kreeg eens een vriend met z'n vrouw op bezoek, uit Nashville.

Met Halloween, ze vond het geweldig. Ze zei: 'Is er nog een leuke spooktocht?'

Ik zei: 'Stap maar in.'

De auto werd belaagd.

Ze zei: 'Ik besterf het zowat.' Ik zei: 'Die kans bestaat zeker.'

Dat het stadsbestuur van LA het heeft opgegeven, blijkt hieruit:

Echt waar, ze wilden je belastingvoordeel geven...

als je je huis zou openstellen...

voor een dakloze.

Echt, ze dachten: 'Jij hebt een huis.

Waar hebben we het nog over?'

'Je hebt toch een hekel aan belasting?' 'Ja.'

'Dan is hier je zoon.

Hij is 38 jaar en hij houdt van fentanyl.

Geef hem een knuffel.

Geef je zoon een knuffel.'

M'n enige vrienden in LA zijn RFK en z'n vrouw.

Meer heb ik niet nodig.

Ze zijn geweldig.

Z'n vrouw Cheryl speelt in Curb Your Enthusiasm.

Ze is lief en optimistisch.

Hij wat minder, want de CIA heeft z'n hele familie vermoord.

Van hem word je niet vrolijk. Ze hebben iedereen om hem heen vermoord.

Ze schieten z'n hond dood en zeggen: 'Wat naar dat je hond is verdronken.'

Ik ga graag met ze uit eten, want het is een apart stel. Een leuk maar apart stel.

Want bij zo'n etentje zegt zij: 'Ik ben dol op aardbeien.'

En hij: 'Er ligt een bom in de auto.

Cheryl, niet instappen.

De huid smelt van je gezicht, Cheryl.

Je sterft een vreselijke dood, net als iedereen die ik ooit heb ontmoet.'

Dit is echt gebeurd: toen Trump hem voordroeg, was ik in Palm Beach.

Ik ging met hem en z'n vrouw brunchen bij Dr. Oz thuis.

Heel gezellig. En ik zat daar en hij zei:

'Laat dat filmpje van hem eens zien. Dat is leuk.'

En ik zeg...

Ik zeg: 'Ach... nou... hoeft niet.'

En dan laat hij mijn imitatie van hem zien.

Aan tafel.

Waar iedereen bij is.

Iedereen lacht, en hij zegt: 'Echt goed.'

En ik dacht: toch best een toffe gast. Dat is best cool, toch?

Als hij de Cheesy Gordita Crunch-taco in de ban doet, moet ik gaan demonstreren.

Dikke mensen kunnen hun borst nat maken. Het is menens. Het is hartstikke menens.

Hij wil alles weg hebben.

Dan ga je naar een hamburgertent om één uur 's nachts, en zeg je:

'Mag ik een Sweet & Spicy Baconburger?'

'Nee.'

'Een Honey Butter Chicken Biscuit dan?' 'Het is één uur 's nachts.'

'En een milkshake?'

'Ze hebben m'n familie vermoord. M'n hele familie.'

Geweldige vent.

Ik heb geen oplossing voor het Midden-Oosten.

Ik heb er onderweg over nagedacht, maar ik weet het echt niet.

Maar je moet er iets van vinden, ongeacht je opleidingsniveau.

Het is je taak als Amerikaan.

Vrienden uit Long Island bellen me op: 'Ik weet niet wat daar speelt...

maar ik zal je eens wat zeggen.'

'Tuurlijk, jij bent deejay. Wat moet er gebeuren?'

'Jij verkoopt partydrugs op een parkeerplaats.

Wat stel jij voor?'

Toen dit allemaal gebeurde...

toen Hamas met van die paragliders Israël kwam binnenvallen...

was dat ziek, maar het was wel iets nieuws.

Ja, toch? Ik dacht dat ik naar The Amazing Race zat te kijken.

Ik had geen idee.

De dag erna zag ik in Malibu, Californië een paraglider op het strand.

Ik zei: 'Meneer, moet dit echt nu?

Beetje ongepast.'

En het probleem is dat je er een mening over moet hebben.

Ik heb zelf graag een nepmening klaar.

Je stapt naar voren, je windt je op, en weg ben je.

Naar voren, tekeergaan en weg.

Dus toen dat was gebeurd, riep ik gewoon overal: 'Dat is echt ziek.

Die mensen lijden al duizenden jaren.'

'Wie bedoel je?' En dan ben ik weg.

Ik ben veel in LA en daar heb je veel Joodse mensen die eruitzien als moslims...

en moslims die er Joods uitzien.

En dan krijg je veel van dit...

En dan zit je te lunchen met een stel gasten.

Gebruinde huid, een baard.

Kan beide kanten op.

En ze eten allemaal hummus, dat schiet ook niet op.

En dan zit ik daar. Ze zeggen: 'Vreselijk wat daar gebeurt.'

Ik zeg: 'Ja.

Maar waarom precies?'

'Al dat geweld.' 'Natuurlijk, maar benoem het eens.

Over welk geweld heb je het? Want ik ben het met je eens.

Tegen wie zijn we? Ik doe mee, zeg maar tegen wie we zijn. Ik doe mee.'

'Allemaal afmaken.' 'Wie precies?

Afmaken, zeker, eens.

Sowieso, maar wie precies?

Lekkere steak tartare, trouwens. Allemaal, zeg je...

Zitten ze allemaal bij elkaar of zijn ze verspreid? Dat zou al helpen, zeg even...

Mag ik een hint? Een bepaald soort hoofddeksel of sjaal?

Geen idee, zeg het maar.'

Laten we Meghan Markle en die hagedisman van haar naar Gaza sturen.

Dan mogen zij het daar uitzoeken, als ze zo graag de diplomaat uithangen.

Ze hebben een kasteel verlaten...

omdat mensen gemeen deden.

Wat een gigantische millennial-actie.

Nooit weggaan uit een kasteel, achterlijk stel.

Nooit weggaan, mensen doen er een moord voor om binnen te komen.

Nooit. Ik ben gay, het boeit me niet hoe homofoob dat koningshuis is.

Als ik in hun kasteel woonde, zou ik nooit meer weggaan.

Al gooiden ze elke ochtend pis over m'n gezicht.

'Goedemorgen, flikker.' Dan zei ik: 'Hallo.'

Dan zagen ze me op een paard. 'Kijk die flikker nou.' 'Wat eten we?

Ik hou van jullie, pap en mam.'

In elke familie is er wel wat.

Ze hebben een documentaire van drie uur op Netflix...

over hoe moeilijk het in een kasteel is.

Drie uur.

Niet één. Drie.

Ik zou die documentaire van drie uur willen laten zien...

aan een kind uit Syrië zonder arm.

'Kom, jochie, dan kun je eens een echt slachtoffer zien.

En jij gaat vanavond gewoon werken, daar kom je niet onderuit.

Kijk eens hoe verdrietig ze is als Beyoncé haar appt. Kijk dan.

Wat heb jij meegemaakt? Je was aan het voetballen en ineens zag je vuur?

Hoe dan ook, ze is hier erg verdrietig.'

Ze woont nu in Montecito, aan zee.

Ze huilt hier met op de achtergrond de Grote Oceaan. Ze is heel verdrietig.

Zijn jullie al lang samen? - Dit is m'n broertje.

Je broertje, aha.

Hier worden veel mensen erg opgewonden van.

Leuk, hoor. Broers en zussen mogen elkaar vaak niet zo.

We zijn besties. - Besties? Nu wordt het raar.

Nee, heel leuk. Lief van je, dit was waarschijnlijk zijn idee.

Volgende keer mag jij kiezen.

Een live-podcast.

De titels van vrouwenpodcasts zijn altijd zo agressief.

Altijd iets van: Ik wil eten, flikker.

Avocado in mijn kut. Dat je denkt: waarom zo krankzinnig?

Waarom zo heftig?

Heb je een baan? Wat doe je? - Ik ben vlieginstructeur.

Knijp je hem weleens in een vliegtuig? - Ik vlieg niet met slecht weer.

Je vliegt niet met slecht weer? Maar dat komt zomaar opzetten.

Heb je weleens gevlogen?

En jij? Of studeer je? - Ik werk bij de politie.

Cool, zeg.

Die crimineel daar vindt het niks. Hij is echt kwaad.

'Ze is mijn vrouw. Als ik haar wil slaan, doe ik dat. Boe.'

De overheid liegt zo vaak dat je niks meer kunt geloven.

Toen Trump werd beschoten, zeiden ze: 'O...'

Sowieso heeft niemand het daar nog over, iedereen is het vergeten.

Dat wijf van de geheime dienst keek een beetje schuldig.

Ik zag het meteen omdat ik altijd precies zo kijk...

als iemand vraagt of ik nog steeds het ketodieet volg. Ze keek zo:

Ze zeiden: 'Het dak was te schuin voor een scherpschutter.'

Zo schuin was het niet.

Ze schoten die vent dood en hij rolde niet van het dak.

Ik heb met LSD op aan een waterpijp zitten lurken op een schuiner dak dan dat.

Dat slaat echt nergens op.

Je kunt niks meer geloven.

We schijnen als de dood te moeten zijn voor China. Dat ben ik niet.

M'n petekind is Chinees. Hij is drie en heel schattig.

Hij erkent Taiwan niet als onafhankelijk land.

Dat is z'n overtuiging: één China, daar gelooft hij heilig in.

Als z'n ouders hem brengen, zeg ik: 'Maak een één.'

Eén China, heel schattig. 'Maak een één.

Gewoon lachen met je oom. Eén China, daar geloof jij in. Eén China.'

En echt waar, een paar dagen later werden er schoolfoto's gemaakt.

Het was z'n eerste klassenfoto.

Hij stond in het midden op de voorste rij en stond er zo op.

En de leerkracht belde toevallig toen ik er was.

'Zo schattig, wat betekent die vinger? School staat op nummer één?'

Ik pakte de telefoon en zei: 'Hij is een Chinese nationalist.

Hij vindt dat Taiwan ingenomen moet worden.

Waarom vraag je niet naar z'n opvattingen? Hij is de toekomst van dit land. Jij niet.

Hij is de leider, jij niet. Jij werkt voor hem.'