Centurion

ฉันชื่อ Quintus dias

ฉันเป็น ทหารของกรุงโรม

นี่ไม่ใช่ทั้งจุดเริ่มเรื่อง หรือจุดจบของเรื่องราวของฉัน

สองปีบนชายแดน

สถานที่นี้คือ arsehole ของโลก

แม้แต่แผ่นดินต้องการให้เราตาย

เซนจูเรียน ดิแดส อากาศที่นี่มันหนาวเกินกว่าจะมายืนเวร

ฉันไม่ได้มาเฝ้าเวร แต่สงสัยว่า ข้างนอกนั่น มีอะไรอยู่

หน่วยลาดตระเวนจะกลับมาตอนเช้า นายน่าจะไปนอนได้แล้ว

นิ่งอยู่นานเท่าไหร่ อากาศหนาวจะยิ่งกัดกินเข้าไปะึงกระดูก

แล้วฝนก็มาทางด้านเหนือลม

ที่ซึ่งเราสูญเสียผู้กล้ามากมายให้กับโรคเท้าเปื่อยและน้ำแข็งกัด

การ์โลคอน กษัตริย์ของพวกพิ๊ค

ส่งทัพหน้าออกมาสู้ตาย

สุภาพบุรุษ -สวัสดีตอนเย็นครับท่าน

คืนนี้ อากาศช่างหนาวเหน็บ

พ่อของฉันเชื่อว่า เพื่อจะให้ได้รับชัยชนะเหนือศัตรู

เราต้องรู้จักศัตรูให้ดีกว่า รู้จักตัวเอง

ฉันรู้จักศัตรูพวกนี้ ดีทีเดียว

พวกนั้นจะสู้ต่อเมื่อพวกมันได้เปรียบ และจะไม่สู้ในที่โล่ง

พวกนั้น จะรอจนกว่าเราจะบาดเจ็บ

เฝ้ารอในเงามืด ราวกับสัตว์

โจมตีแรง และ เร็ว แล้วถอยกลับสู่ความมืด

พอรุ่งเช้ามาถึง เราก็ทำได้เพียงนับจำนวนคนตาย

นี่เป็นสงครามรูปแบบใหม่ สงครามที่ไม่มีเกียรติ ไม่มีจุดจบ

มาเร็ว มาเร็ว

มาคัส ไปที่อกริโคล่า

ประตู เร็ว

เร็วเข้า ทหาร

เกรตัส รักษาชีวิตไว้

วิลิรัส วิลิลัส

ผู้ชนะ

ทางนั้น

อีกครั้ง

ยังไม่พอ!

นายสู้ได้ดี มาดื่มกัน

เซพทัส มาอีก

อีก วิลิเลียส

นายเมาแล้ว เมาน่าเกลียด

แล้วก็ไม่ฉลาดนัก

แพ้ 10 ครั้งแล้วยังไม่รู้ตัวอีกหรือไง

บ้าเอย! อีกครั้ง!

อีก ที!

เซฟทัส กฏของนาย

มา นี่!

มา นี่!

- วิลิลัส วิลิลัส - นายชนะเขา

วิลิลัส วิลิลัส

ไอ้ขี้แพ้

เซฟทัส

รออะไรกันเล่า ต้องให้สั่งหรือไง

ลุยแม่งเลย

บ้าเอ้ย หายเมาเลย

เมื่อไหร่ พวกนั้นจะรู้สักทีว่ากอง 9 มันไม่ใช่กระจอก

มีคนบอกว่า มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาที่ท่านจะมานั่งดื่มกับทหารในกอง

เซฟทัส เพื่อนยาก พวกนั้นมันลืมไปแล้วว่า ฉันเองก็ทหารในกอง

ทหาร ไปสู้มาหรือเปล่า - การสู้รบคืองานของผมครับ

ฉันมีสารมาถึงนายพลของพวกเจ้า

ทีนี้ ก็บอกมาสิว่า เขาอยู่ที่ไหน ก่อนที่ฉันจะเฆี่ยนนาย

แกเป็นใครวะ

ฉันเป็นผู้นำสารของท่านอากริโคล่า

นายลงมาจากม้านั่น แล้วเอาสารที่ว่ามาให้ฉันดีกว่า

ก่อนที่ฉันจะเฆี่ยนนาย

ท่านนายพลครับ ยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ยกเลิกวันลา

อากริโคล่า ต้องการเคลื่อนกองพัน 9 เราจะไปรบกันแล้ว เซฟตัส

ไปบอกพวกหัวหน้าหน่วยให้เลิกค่าย แล้วเตรียมคน

-ขอโทษครับ ท่านนายพล - กลับไปที่อากริโคล่า

-บอกเขาว่า เราจะเคลื่อนทัพภายใน 1 ชั่วโมง -ครับท่านนายพล

ไอ้งั่ง

เอรอน

กอร์ลาคอน เขาเป็นชาวนา จนวันหนึ่ง ภรรยาของเขาถูกฆ่า

เขาเลิกไถนา หันมาจับอาวุธ

เขาเปลี่ยนแนวการรบของพวกพิ๊ก มันได้ผล

เขาพลิกสถานการณ์ พวกนั้นเลยยกให้เขาเป็นกษัตริย์

พวกอากริโคล่า ต้องการอะไรจากคนของฉันกัน

-ไอ้พวกเวร พิ๊ค - แล้วเมื่อไหร่ เขาจะส่งทัพขึ้นเหนือ

ฉันเป็นทหารกรุงโรม ฉันจะไม่ยอมแพ้

โรมจะทำให้แกตาย

นายก่อนเลย เซนจูเรียน

ฉันไม่สนหรอกว่า นายจะทำยังไง เก็บมันซะ

แล้วพากอร์โรคอนมาให้ฉันพร้อมโซ่ล่าม

ท่านครับ ท่านเป็นนักการเมือง ผมมันแค่ทหารธรรมดา

แต่ผมก็ดูออกว่า ท่านกำลังหาทางกลับโรม

กระดูกของฉันเรียกร้องที่จะกลับโรม ที่นี่มันเหมือนสุสานของความบ้าคลั่ง

และคน

และผมจะไม่ยอมสละคนของผมให้เป็นหมากในเกมส์

เข้าใจล่ะ

ขอพูดตรงๆ นะ ท่านนายพล

ชัยชนะของอังกฤษ ก่อให้เกิดการสูญเสีย

ถ้าเราชนะศึกนี้ เราจะพลิกเรื่องนี้ได้

ด้วยกองพันที่ 9 ใต้การนำของท่าน เราจะชนะศึกนี้

ท่านและทหารของท่าน จะได้รับการตอบแทน ด้วยทรัพย์สิน และเกียรติยศ

ทหารของผม มีเกียรติมากพออยู่แล้ว

มากพอที่จะขัดคำสั่งงั้นหรือ ท่านนายพล

ดี....

จะฆ่างู ต้องตัดหัวมันทิ้ง

ฉันต้องหาตัว กอร์ลาคอน

เรื่องนั้น ฉันมีคนพิเศษเตรียมไว้ให้

ท่านนายพล วิลิลัส นี่คือ อีเธน เป็นนักแกะรอย

พูดไม่ได้สักคำ แต่เธอสามารถล่าทุกอย่างที่ทิ้งรอย

สาบานได้ เธอเหมือนลูกครึ่งหมาป่า

ขอโทษด้วยที่ต้องทำให้มีเรื่อง แต่ว่า ฉันอยากจะให้ท่านเข้าใจ

พวกทาส มันไม่มีค่า แค่ว่า ความไว้ใจ มันประเิมินค่าไม่ได้

ผมไม่รู้ว่า ควรจะสู้กับเธอดีหรือว่า...

เธอเป็นใบ้ ไม่ได้หูหนวก

ผมมีคนของผม - ไม่มีใครเหมือนเธอ

เธอรู้จักพวก พิ๊ค รู้วิถีของมัน รู้ที่ซ่อนของมัน

เธอจะพาพวกท่านเข้าไปในหุบเขา

แล้วเธอมานั่งทำอะไรที่นี่

เธอนั่งเฝ้าท่านอยู่ทั้งคืน - ผมสังเกตเห็น

เลิกมองไม่ได้

มา นี่

เธอพูดไม่ได้ ไอ้งั่งเอ้ย

เธอไม่มีลิ้นเว้ย - เป็นฉันจะไม่เข้าไปใกล้แบบนั้น

ไม่มีลิ้นก็ดีสิ จะได้มีที่ว่างเพิ่มขึ้น

ระวังให้ดี - โอ้

เดาว่านั่นหมายถึง ไปตายซะ ในภาษา พิ๊ค

เธอต้องเป็นนักแกะรอยที่ดีแน่ ถ้าเธอหาไอ้นั่นของแกเจอ

นั่นเป็นเพราะรักต่างหาก

ฉันเห็นด้วยกับมัทนะคราวนี้

รายงาน

มีพวก พิ๊ค 3 คน ขี่ม้ามาพร้อมกับนักโทษ 1 คนเดินเท้า

ฉันคิดว่า เขาน่าจะเป็นพวกโรมัน

เซนจูเรี่ยน เรมุส นำแถว

รอก่อน

รอก่อน

เราไม่ได้อะไรจากมันหรอก

เราพานักโทษไปเดินแถวด้วยไม่ได้นี่ นายก็รู้ว่าต้องทำไง

หัว หรือ ก้อย

หัว

ฉันชนะ

โทษทีว่ะ พวก แต่คำสั่ง คือ คำสั่ง

เฮ้

ขอบคุณพระเจ้าที่พวกท่านพบข้า

ไม่ต้องขอบคุณพระเจ้าหรอก ขอบคุณเธอโน่น

อีเธน เป็นพวก พิ๊ค เธอต่างหากที่เจอนาย

ชื่ออะไรล่ะ ทหาร

ควินทัส ดิแอส

รองนายพล กองพัน แกริสัน

ขอโทษด้วย ที่ไม่ได้มาเร็วกว่านี้

พวกท่านเป็นแนวกู้ภัยหรือ - เปล่าหรอก

ฉัน ไททัส ฟลาวิอุส วิลิลัส นายพลของกองพันที่ 9

เรามาหาศึก

งั้นท่านจะได้มันแน่

ท่านนายพล - เซนจุเรี่ยน ดิแอส

ทีนี้ ค่อยดูเหมือนโรมันหน่อย เป็นไงมั่ง

มีแผล และ พกช้ำนิหน่อย แต่ไม่มีอะไรที่รักษาไม่หายด้วยเวลา

บางที แผลเป็นก็มีทิ้งไว้ในที่ๆ มองด้วยตาไม่เห็น

เจ้าหนีมาจากการจับกุมของการ์ลาคอน

แต่ฉันต้องขอให้เจ้ากลับมาร่วมกลับเรา กลับไปรังของสิงโตอีกครั้ง

สิ่งที่ดีที่สุด คือการได้กลับไปรบครับท่าน

พูดได้เหมือนทหาร - นักรบ

พ่อของผม สกิปิโอ ดิแอส

ผมได้เห็นเขา ต่อสู้ เพื่อแลกมาเพื่ออิสรภาพ

เขายอดเยี่ยมมาก

พ่อสอนให้ผมต่อสู้ สอนให้เลือกสนามรบ

มาพบพรรคพวก

เซฟทัส -ครับท่าน

เอาเหล้ามาให้หมอนี่หน่อยสิ -ฉันคิดว่า เขาสมควรจะได้ดื่มมัน

มาดื่มกับเราสิ เจ้าสมควรได้ดื่มเหล้านี่

ขอบคุณ.

พรุ่งนี้ มาขี่ม้าข้างฉัน

บางที เจ้าอาจจะได้สอนฉัน เรื่องการต้อนรับของพวกพิ๊ค

ขอบใจ โบทอส -ครับท่าน

เซฟทัส ฉันจะไปเดินตรวจ -ครับท่าน

สวัสดี ตอนเบ็นครับท่านนายพล -ฉันไม่เข้าใจพวกพิ๊คเลยสักคำ

ถ้ามันจับฉันไป ฉันซวยแน่ๆ

ฉันไม่เคยเห็นนายพล -ที่เป็นที่รักของพวกทหารแบบนี้มาก่อน

ในที่ฝึก เขาเป็นเหมือนอาจารย์ ในงานเลี้ยง เขาเป็นเหมือนพ่อ

ในตำแหน่ง เขาเป็นเหมือนพี่ชาย

ในสงคราม เขาเป็นพระเจ้าที่เราภาวนาให้คุ้มครองเรา

-แกไปจำมาจากไหนวะ -มีคนเขียนไว้ที่ผนังส้วมครับท่าน

-เขาเขียนเองล่ะสิ -เขาเป็นไอ้บ้า สะเพร่า ไร้ความเมตตา

และฉันยินดีจะตายเพื่อเขา โดยไม่ลังเลเลย

มันเป็นกับดัก

ตั้งแถว จัดแถว

เร็วเข้า

ลงจากหลังม้า เอาม้าไปไว้ข้างหลัง

ชัดกันไว้ เร็วเข้า

พร้อม โล่ห์

จับตา

ไม่ว่าอะไรจะออกมาจากหมอกนั่นก็ตาม เราจะรักษาแถวไว้

ควินทัส ควบไปด้านหลัง

บอกเซนจูเรียน เรมัส ให้ถอยแถวไปด้านหลัง

เปิดช่อง -จับตาให้ดี

พร้อม

จับตา

รักษาแถวไว้

ยืนให้มั่น

ควินทัส -โบโทส

นายไม่ตาย -ใช่ พวกนี้ ช่วยชีวิตฉันไว้

บริค ทางนี้

ท่านนายพลล่ะ -ไม่รู้

เราต้องไปจากที่นี่

เดินไหวมั้ย -ไหว

มานี่.

ไปกันเถอะ

ในยามสงคราม

เมื่อผืนดินใต้ฝ่าเท้า เต็มไปด้วยเลือด และ อาจม