Babylon Berlin

Aan het eind van je reis, Gereon Rath...

zul je je angst bedwingen en zul je onoverwinnelijk zijn.

Adem diep in...

en weer uit.

In en uit.

Je adem is het leven.

De angst is de dood.

De grote koude komt eraan.

En je adem weet

dat in dit einde een begin schuilt.

Straks ben je vrij.

Vrij en klaar...

voor de grote strijd.

Ik heb, ik ben ik wil met jou meteen

ik wil als jij graag ook het is maar een woord

je voelt de bedoeling en je begrijpt me vast wel

ik heb, ik ben ik ben verliefd op je

Nee, dat is het niet.

Het gaat ongeveer zo:

Maar het was wel van Spoliansky? - Ik denk het wel, ja.

Momentje.

Twee stappen naar links, terug en naar voren

we zijn voor het dansen geboren - Ah, dat.

Alles beeft, alles leeft, doe mee kan het zijn dat we gek zijn?

Ja, dat is het.

Dat is Ein Tag wie Gold van Emil Engels.

Nu u het zegt. - Die is tegenwoordig erg populair.

Misschien heb ik er nog een. Ah, ja.

'In de aderen 100 000 volt.' Wilt u het nog eens horen?

Ja, graag.

Een dag als goud in de aderen 100 000 volt

Ik koop hem. Absoluut. - Een nacht als fluweel en zijde

een dag als goud

Dank u wel. - Je hebt alles wat je wou

een nacht mooier kan het niet zijn

twee stappen naar links, terug en naar voren

nu of nooit we zijn voor het dansen geboren

alles beeft, alles leeft, doe mee kan het zijn dat we gek zijn?

Een dag als goud in de aderen 100 000 volt

een nacht als fluweel en zijde

Berlijn, 31 december 1930

is het leven gewoon een droom?

't zou mooi zijn, maar 'k hou me in toom:

ik denk niet dat het waar is

pas op, want je hebt het mis:

niets blijft zoals het is

het hoogtepunt van de crisis

Goedenavond. - Goedenavond.

Fijn oudejaar. - U ook.

Charlotte. - Gelukkig.

Ik dacht dat ik u gemist had. - Ik had u niet meer verwacht.

Heeft u hem gevonden?

Heel mooi. Bedankt.

Late shift? - Ja. Tot één uur 's nachts. En u?

Naar huis en dan feesten. We hebben een afspraak.

Ik kom naar u toe, ten laatste om halftwee. Blijven oefenen.

Mijn eerste dans van het nieuwe jaar is met u.

De actie begint om 21 uur. - Mooi. Dan nemen we de tweede pauze.

Hoelang kunt u die rekken? - Een halfuur. Anders valt het op.

Ja, hier. 's Nachts heb je de flits nodig. Probeer het maar.

Mag ik? - Als je...

Wacht eens, collega. Nog niet.

Hij wil de dame zelf afscheuren. - Te vroeg brengt dat ongeluk.

Hij is ook nog bijgelovig. - Heren.

De laatste foto van het jaar. Komt u?

Opgepast.

Waarom moet jij de wachtdienst doen?

Door haar prachtige voornaam, Herr Gräf.

Vanaf het nieuwe jaar doen we alles alfabetisch.

Fräulein Charlotte mag als eerste.

Ik wens jullie een goede avond en een gelukkig nieuwjaar.

U ook. - Bedankt.

We zien elkaar morgen uitgerust terug.

Alfabetisch? Je heet toch Ritter?

Voor Boeddha blijf ik Fräulein Charlotte.

En hier werken geen A's. - En B van Böhm.

Daarom breng ik oudejaar met de grootste zuurpruim van de stad door.

Daar ben ik u dankbaar voor. - Geluk gehad.

Helemaal onverdiend. Goed. - En daarom...

Snap je hoe de camera werkt? Veel plezier.

Een dag als goud in de aderen 100 000 volt

een nacht als fluweel en zijde

een dag als goud je hebt alles wat je wou

een nacht mooier kan het niet zijn

twee stappen naar links, terug en naar voren

nu of nooit we zijn voor het dansen geboren

alles beeft, alles leeft, doe mee kan het zijn dat we gek zijn?

Een dag als goud in de aderen 100 000 volt

een nacht als fluweel en zijde

De SA moet luisteren naar wat het hoofdkwartier zegt.

Dat is heel duidelijk: de plannen voor vanavond worden afgelast.

Geen sprake van. Ik trek niet op het laatste moment mijn staart in.

Zeg dat aan uw leiding in München. - Wie is dat?

Sectieleider Rath, onze man bij de recherche.

Stennes, het bevel uit München is duidelijk.

De SA doet niet aan straatgevechten.

Korporaal Hitler onderwerpt zich aan het systeem, maar ik niet.

De Führer wil de legale weg volgen.

We mogen niet opnieuw een partijverbod riskeren.

Ik luister niet naar een Oostenrijks mietje.

Oberführer, u neemt risico's... - Dit gesprek is voorbij.

Komt u maar. - Er volgen consequenties.

Daar hoop ik op, heren.

We mesten de zwijnenstal uit. Dan komen de bevelen uit de hoofdstad.

Jij bent als eerste aan de beurt, jij en die brave flikkers.

Stennes. Stennes.

Heil Stennes. - Heil Stennes.

Kom.

Hoelang hebben we de straat voor ons alleen?

Dertig minuten. Meer gaat niet. - Dat moet genoeg zijn.

Waarom kijkt u zo bezorgd?

Het is de eerste keer dat ik me als SA-lid in het openbaar vertoon.

In uniform. - En dan?

Het wordt tijd om kleur te bekennen.

De Oberführer.

Kameraden, zijn jullie klaar voor de aanval?

Ja.

Sieg... - Heil.

Sieg... - Heil.

Sieg... - Heil.

Wij zijn de stormtroepen wij gaan erop af

Je lijkt sterk op je vader.

Vind je? - Ja.

Of je begint steeds meer op hem te lijken.

Et voilà. De blauwe Rothschild.

Is die niet veel te kostbaar om te dragen?

Voor jou niet.

Kom.

Daar is je mannenclub al. - Ja. De hele stad wil naar ons komen.

Maar wij willen het hele land.

Het laatste jaar is echt voorbijgevlogen, hè?

Ik heb gewoon gezegd: Het is misschien geen oorlog meer,

maar het is ook geen vrede.

Het is een toestand ertussen die eindelijk gedaan moet zijn.

Wegener, wat leuk dat ook u bij ons viert.

Maar natuurlijk.

Is ze er al?

Uw moeder is zonet binnengekomen, Herr Nyssen.

Good evening. - Goedenavond, rijkskanselier.

Mag ik u voorstellen? Dat is generaal McFarland.

Sinds kort militair attaché bij de Amerikaanse ambassade.

Aangename kennismaking, generaal.

Ma'am.

Rare vent. Ik vertrouw hem niet. - Maar z'n Duits is toch goed?

Net daarom.

Goedenavond. Het is een eer om u te ontvangen, Herr Brüning.

Het is me een genoegen om zo'n turbulent jaar zo mooi af te sluiten.

Ja, het kasteel is hiervoor gemaakt. - Maar niet voor u.

Gestolen glans helpt niet.

U bent echt de gemeenste teef die Berlijn ooit is overkomen.

Wat? Zij? - Ja, inderdaad.

En u bent de arrogantste die hier ooit vrouw des huizes heeft gespeeld.

Kameraden. De hoge piefen in de Rijksdag...

Eerste groep uitstappen.

Willen ons verbieden om op straat te komen.

En waarom? Omdat ze bang zijn voor ons.

Omdat ze weten...

Gustav. - Kameraad.

Dat hun Jodenpolitiek weinigen helpt

en velen leed bezorgt. - Ja.

Jarenlang hebben ze ons bedrogen.

Jarenlang hebben ze Duitse mannen en vrouwen laten verhongeren

en laten bevriezen. - Ja.

Vannacht staan we op.

We nemen terug wat de Joden ons afgenomen hebben.

Daar zijn ze.

Want we hebben honger. - We hebben honger.

En we willen werk. - We willen werk.

De stad is van ons.

Zo.

SA marcheert. - We hebben honger.

We hebben honger.

Vooruit.

We hebben honger. - We hebben honger.

En wat nu? - We binden het vast.

Hup. Kom op.

Toni, er is niemand meer. - Hij is er nog.

We kunnen er nog niet uit. - Jawel.

De kust is veilig.

Kom.

Kijk eens.

Kom.

Politiedistrict 14 Berlijn-Charlottenburg

warenhuis Tietz

Kuschke. Er wordt ingebroken bij Tietz, op de Ku'damm.

De warenhuisbende. - Wat?

Deze keer pakken we ze. Kom op.

Kom mee.

Dat kan niet. - Ongelooflijk.

Vooruit.

Neem alles mee.

Toni.

Toni.

Mag ik ook even?

Motor starten.

Kurfürstendamm, Tietz. Kom op.

Wat wou u precies met me bespreken?

Ik heb een heel bijzondere verrassing voor u, administrateur.

Voor de jaarwissel. - Ah, ja?

Ja.