2084: Video Clip for the Trade Unions' Reflection and Pleasure

Çeviri: nutuzar

29 Mart 2084'te

TV Galactica'nın robot sunucusu 1884 yasasının 200. yıldönümünü...

ve sendikal hareketin başlangıcını kutlamak üzere programlanmıştı.

Ticaretin 100. yılına özel bir film alınca çok şaşırdınız...

ve bunun bir asır daha süreceğini hayal ettiniz.

Kuşkusuz bu zorluktan biraz bunalıp...

belki de nerede olduklarına dair bir şeyler söyleme korkusuyla...

kendilerine nerede olacaklarını sormak için makinelerine göz attılar.

Soru sadece bir hipotez şeklinde olabilirdi.

Her biri farklı bir renkle gösterilen...

ve önceki bir araştırma sırasında toplanan...

belirli kelimeler etrafında ifade edilen üç olasılık belirlediler:

"Neyi sevmiyorsun?"

Folkloru sevmiyorum...

Sözde politika ve klişe dolu konuşmalar...

Sendika ve monoton gösteriler...

Katı ve klişe şeyler...

Oldukça kasvetliler...

Gri kriz hipotezi, kaçınılamayan bir kriz olarak tanımlanır.

Sosyal yardım sistemi etkilerin hafifletilmesine izin verir...

ancak hayal gücü tükenir.

Tüm enerjinin sürdürülebilirlik için harcandığı bir durumda...

geleceği icat etmek için neredeyse hiçbir şey kalmaz.

Tabii ki kriz, ya toplumsal ya da nükleer bir patlamaya kadar kötüleşebilir.

Düşünce akışı burada sona eriyor...

çünkü belki bir akrep sendikası olabilir...

ama diyelim ki bu bizim için daha az önemli.

Büyük olasılıkla bu hipotezde, küçük mutluluklar sağlayan bir toplum vardır.

Sahte bir güvenlik ve her zaman tehdit altında olan bir istikrar umudu.

Bu durumda sendika, en iyi ihtimalle, kendi yolunda...

etkili bir koruyucu organizasyon olarak işler...

ve güncel yöntemleri kullanarak, çıkarlarınızı yönetmek...

istihdamı garanti etmek ve size en büyük konforu sağlamak için çalışır.

Bu tür bir sendika, başka bir toplum türünü icat etmez...

toplum olduğu gibi kalır, zenginler olduğu gibi, dışlanmışlar da oradadır.

Ancak bu sendika, işverenlere, bankerlere...

ve güce karşı gücü olan bir sendikadır...

bu güç ne olursa olsun.

Aynı zamanda sürdürdüğü gelenekler de var çünkü...

geçmişe duyulan nostalji, diğer zamanlarda devrim olarak adlandırılan...

geleceğe yönelik özlemin yerini almak için kullanışlıdır.

Öyleyse sendika töreni, İngiliz sarayınınki kadar ağır hale geliyor.

Çok sayıda kongre, toplantı, geçit töreni, slogan var...

ama ne kadar sıkıcı!

"Neyi sevmiyorsun?"

Ölüm...

Magazin...

Irkçılık...

küçümseme...

Korku...

Ama daha kötüsü de var.

Her zaman daha kötüsü vardır.

Bu kara hipotezdir...

bu faşizm olabilir veya belki de Stalinizm...

bunu zaten biliyoruz ve bu yüzden bir bakıma daha az tehlikeliydi...

tahmin edilebilirdi.

Daha az tahmin edilebilir olan ise...

iktidarın bu tekniklerinin...

ideolojinin yerini alacak olmasıydı.

Bu teknolojiyi kim kontrol etmeli...

kim sahip olmalı, kim faydalanmalı...

gelişiminin kontrolünü kim üstlenmeli?

Söz konusu olan buydu...

yüzyılın sonundaki büyük soru buydu.

Zamanında bu bahisleri anlayamamış olmaları nedeniyle...

geleceğin hükümeti yeni bir yönetici türünün elinde kaldı:

Tekno-totaliterler.

80'li ve 90'lı yılların büyük işçi isyanlarının ve...

onların baskılarının hatırlanmasıyla ağır bedeller ödedik.

Şimdi 19. yüzyılda ilk makineleri sokaklara atan tekstil işçilerini tanımlamak...

için kullanılan aynı küçümseyici dil kullanılarak onlar hakkında konuşuluyor.

İlerleme yoksullara değil, onlara ilerlemeyi gösterenlere gelmişti.

Bugün her şey iyi gidiyor...

çaba, kirlilik, sıra beklemek, saldırganlık...