Frankenstein (Mary Shelley's Frankenstein)

ฉันครุ่นคิดที่จะแต่งเรื่อง

ที่เล่าถึงความกลัวอันลี้ลับ

และเขย่าขวัญสั่นประสาท

เรื่องซึ่งทำให้ผู้อ่าน หวาดกลัวที่จะมองไปรอบๆ

สร้างความสะพรึงกลัว และหัวใจที่เต้นระรัว

ต้นศตวรรษที่ 19

โลกอยู่ในช่วงของการปฏิวัติ และความเจริญทางวิทยาศาสตร์

ซึ่งจะนำความผันแปรทั้งปวง ความกระหายใคร่รู้มีมากที่สุด

ในหมู่นักบุกเบิก กัปตันโรเบิร์ต วัลตั้น

ผู้มุ่งมั่นที่จะพิชิตขั้วโลกเหนือ

แต่การเดินทางของเขาได้เผยเรื่องราว

สะเทือนขวัญ ผู้ที่ผจญภัยเข้าไปในแดนลี้ลับ...

ทะเลอาร์คติก ค.ศ.1794

บอกกัปตัน เราต้องลดใบเรือลง

มันกำลังจะขาด

- เราต้องลดใบเรือ - ทุกคนมาช่วยกันที่เสาเรือ

ถือพวงมาลัยไว้เร็ว

กัปตัน เราชนภูเขาน้ำแข็ง

มีภูเขาน้ำแข็งอยู่ข้างหน้า

หักขวาเต็มกำลัง

ช่วยด้วย

จับไว้

เข้มแข็งกันหน่อย

- ไปกันเถอะ - กัปตัน มันไม่ได้ผลหรอก

- แล้วจะให้นอนรอความตายหรือไง - ลูกเรือหมดแรงกันแล้ว

ฉันไม่มาตั้งไกลขนาดนี้เพื่อยอมแพ้

พวกเขารู้ดีว่ามันเสี่ยง เราจะฟันน้ำแข็งไปจนถึงขั้วโลกถ้าจำเป็น

คุณกำลังเสี่ยงกับ การแข็งข้อของลูกเรือนะ กัปตัน

- แกพูดว่าแข็งข้อหรือ - ใช่ ครับ

เราจะขึ้นเหนือ... ตามแผน

- ต้องสังเวยชีวิตอีกสักเท่าไหร่ - เท่าไหร่ก็เท่ากัน

มีบางสิ่งอยู่ตรงนั้น

ตัวอะไร

- คนไหนกัปตัน - ฉันเอง

- คุณเป็นใคร - ผมไม่มีจะเวลาอธิบาย

พาคนของคุณตามผมมา

- เดี๋ยวนี้ - หยุดอยู่ตรงนั้นล่ะ

ที่นี่ฉันเป็นคนออกคำสั่ง

จับหมาไว้

ช่างมันเถอะ

มันตายแล้ว

กลับไปที่เรือ ทุกคนกลับไปที่เรือ

- นั่นไม่ใช่หมีแน่ - มันอาจต้องการตัวหมอนั่นหรือกัปตัน

ผมเดินทางมาจากเซ้นท์ปีเตอร์สเบิร์ก จนถึงอาร์คันเจิลโดยเท้า

แล้วลงเรือล่าปลาวาฬขึ้นเหนือ พอมาถึงน้ำแข็งก็ใช้หมา

ตัวอะไรอยู่ข้างนอกนั่น

ฉันวางแผนนี้มา 6 ปี อนาคตทั้งหมดของฉัน

ฉันจะไม่ยอมให้มันจบลงเพราะ แกหรือผีหน้าไหนทั้งนั้น

คุณจะบ้ากับผมหรือเปล่า

- ไม่ใช่ความบ้า - งั้นอะไร

เส้นทางสู่ขั้วโลกเหนือ ฉันจะหามันให้เจอ

- แม้ต้องตายกันทุกคนหรือ - ชีวิตมีเกิดดับ

ถ้าสำเร็จ ชื่อของเราจะถูกจารึกตลอดไป

ฉันจะได้รับการยกย่องว่า เป็นผู้มีพระคุณต่อมนุษยชาติ

ผิดแล้ว...เรื่องนั้นมีเพียงผมเท่านั้นที่รู้

แกเป็นใคร

ผมชื่อ...

วิคเตอร์...

แฟร็งเก้นสไตน์

เจนีวา ค.ศ. 1773

- คุณแม่ - วิคเตอร์ ทูนหัวของแม่

ลูกเป็นเด็กที่น่ารักที่สุด ใจดีที่สุด และดีที่สุดในโลกเลย

คุณคะ คุณจะทำให้เขาเสียเด็กน่ะ

- ขอเราอยู่กันตามลำพังได้ไหม - คุณหมอ

มานี่ จัสติน

วิคเตอร์ นี่อลิซาเบธ เธอจะมาอยู่กับเรา

พ่อแม่ของเธอเสียชีวิต ด้วยโรคอีดำอีแดง

- ตอนนี้เธอกลายเป็นเด็กกำพร้า - คิดเสียว่าเธอเป็นน้องสาวของลูกนะ

ลูกต้องดูแลเธอ และดีกับเธอ

ตลอดไป

- น้องในท้องเป็นไงบ้างครับ - วันนี้ดิ้นนิดหน่อย

- ลูกเคยไล่จับหิงห้อย - แต่พอขังไว้ มันก็ตาย

ลูกก็เลยร้องไห้ ลูกอยากให้มันเปล่งแสงที่ข้างเตียง

จะได้ส่องแสงให้เวลาอ่านหนังสือ

ลูกนี่กระหายใคร่รู้เสียจริง เอาจริงเอาจังตั้งแต่ยังเด็ก

ถึงได้โตเป็นหนุ่มที่จริงจังอย่างนี้

ด้วยหนังสือโบราณแปลกๆ เหล่านี้

ลูกต้องเป็นหมอที่เก่งกว่าพ่อแน่ๆ

แต่ลูกรู้ไหม... ชีวิตไม่ได้มีแค่การเรียนเท่านั้น

มันต้องมีสนุกสนานด้วย

คืนให้ผมนะ คุณแม่

เปลี่ยนคู่

คาโรลีน อย่าออกแรงมากนักสิ

ตาหนูที่จะเกิดมา จะได้เป็นนักเต้นตั้งแต่เกิดไงค่ะ

พวกคุณต้องเป็นที่อิจฉาของสุภาพสตรี และสุภาพบุรุษทั้งหลายแน่

จัสติน

จัสติน ขอเต้นด้วยสักเพลงได้ไหม

คุณผู้หญิง

- คุณต้องตัดสินใจ - เด็กอยู่ผิดท่า

- ผมทำไม่ได้... - ช่วยลูกไว้เถอะ

คุณแม่จะปลอดภัย คุณพ่อเป็นหมอที่เก่งที่สุดในเจนีวา

คุณพ่อ

คุณพ่อ คุณแม่เป็นไงบ้าง

พ่อพยายามอย่างที่สุดแล้ว...

คุณแม่

ช่วยให้คุณแม่กลับมาเถิด ได้โปรด ช่วยให้คุณแม่กลับมา

ช่วยให้คุณแม่กลับมา

3 ปีต่อมา

ภรรยาและคุณแม่ผู้เป็นที่รักยิ่ง คาโรลีน โบฟอร์ด แฟร็งเก้นสไตน์

คุณแม่

ท่านไม่น่าจากไปเลย ไม่มีใครสมควรตาย

ผมจะหยุดมัน

ผมจะหยุดมัน ผมสัญญา

วิคเตอร์ เธอถูกสิงแล้ว อะไรน่ะ

พลังงาน มันไม่เคยสูญสลาย แค่เปลี่ยนรูปไปเท่านั้น

จากขี้ผึ้ง เป็นการกระตุกของสุนัขกล

ประโยชน์ของมันไร้ขีดจำกัด

- ออกไปข้างนอกเถอะ วันนี้อากาศดี - ไปเองสิ ฉันกำลังยุ่ง

นี่อะไร

ไว้สำหรับฉีดปลาไหลไฟฟ้า

วางลง มันไม่ใช่ของเล่น

มันไม่ใช่ของเล่น วางลง อย่า...

ส่งมา

เร็วเข้า

เราต้องฉลองให้วิคเตอร์ ที่ทิ้งการทดลองมาได้

ใครบอกว่าฉันทิ้ง

- หมายความว่าไง - ดูนั่นสิ

- เธอรู้ว่ามันจะเกิดขึ้น - เปล่า แค่หวังไว้

ฉันไม่เคยเห็นก้อนใหญ่ขนาดนี้เลย

- วิเศษเลยใช่ไหม - เธอไม่ควรทำอย่างนี้

- เราต้องหาที่กำบัง ต้นไม้ - นั่นเป็นสิ่งที่ผิด

- แล้ววิลลี่ล่ะ - ทำยังไงกันดี

แยกกันออกไป อลิซาเบธรับนี่

- เร็วเข้า - นั่นอะไร

- ปักมันไว้กับพื้น - แล้วไงอีก

- วิลลี่ - ทุกคน หมอบลง

ส่งมือให้ฉัน เราจะปลอดภัย

- หวังว่าเธอคงรู้น่ะว่าทำอะไรอยู่ - วิลลี่ อย่ามอง

รอก่อน...1- 2- 3...

ตอนนี้ล่ะ

- รู้สึกยังไงบ้าง อลิซาเบธ - กระปรี้กระเปร่าดี

สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เพื่อนทั้งหลาย โปรดฟังทางนี้

ตามที่ท่านรู้ พรุ่งนี้ ลูกชายผม วิคเตอร์จะจากผมไป

เพื่อศึกษาในสิ่งที่ผมไม่มีส่วนข้องเกี่ยว

อย่าถ่อมตัวเลย

อย่างหนึ่งที่ผมเสียใจคือ แม่ของเขา...

ภรรยาผู้ล่วงลับของผม ไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วย...

เพื่อร่วมภูมิใจ...

ในตัวของลูกเรา มันแน่นอยู่ในอกผมคืนนี้

แน่นอน

เธออยากมีช่วงเวลานี้ วิคเตอร์ แด่ความเป็นบัณฑิตของลูก

และในนี้แม่ได้เขียนไว้ว่า

"นี่คือสมุดบันทึกของ วิคเตอร์ แฟร็งเก้นสไตน์"

หน้าที่เหลือคือความว่างเปล่า

เพื่อให้ลูกเขียนบันทึกชีวิตที่สง่างาม

เราควรเข้าไปข้างใน ก่อนที่พวกเขาจะถามถึง

อยู่ต่ออีกเดี๋ยวเถอะ

ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ เราถึงจะ มีโอกาสได้อยู่กันตามลำพังอย่างนี้อีก

วิตเตอร์ที่รัก

- ฉันคงคิดถึงเสียงหัวเราะที่เธอมีให้ - ฉันคงคิดถึงเธอที่ให้ฉันหัวเราะ

พี่ชายกับน้องสาว เขากล่าวลากันอย่างไรนะ

บางทีมันอาจจะไม่จำเป็น

ฉันจะไม่กล่าว ถ้าเธอไม่กล่าว

เธอเป็นน้องสาวของฉันหรือ

น้องสาว...

เพื่อน...

คนรัก

- ภรรยา - ค่ะ

- มากับฉัน แต่งงานกัน เดี๋ยวนี้ - ไม่

- งั้นฉันจะอยู่ - ฉันต้องการเป็นภรรยาคุณเหลือเกิน

แต่ตราบที่คุณอยู่ห่างไกล ฉันจะอยู่ที่นี่

ฉันต้องการทำให้บ้านหลังนี้มีชีวิต มันจะเป็นบ้านของลูกๆของเรา

เธอต้องไป และทำ สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่เธอต้องทำ

ฉันต้องการเธอเหลือเกิน

ฉันจะอยู่ที่นี่เมื่อคุณกลับมา

ทุกวันหยุด ทุกครั้งที่คุณกลับมา

จนกระทั่งคืนวิวาห์ของเรา...

จนกว่าจะถึงวันนั้น

อิงโกลสตัดท์ ค.ศ. 1793

- การเดินทางเป็นอย่างไรบ้าง - ดีมากครับ ขอบคุณ

เรามีที่ว่างแค่ห้องใต้หลังคาเท่านั้น - นี่ล่ะที่ผมต้องการ

แต่จะมี เครื่องมือวิทยาศาสตร์ส่งมามากมาย

มันเหมาะที่จะเป็นห้องทดลองอย่างมาก

พัทซี่ชอบคุณ

ไร้ที่ติ

"ผู้ที่โง่เขลาและถือทิฐิ มักยัดเยียด ความคิดของตนให้ผู้อื่นด้วยอำนาจ"

"แต่ความรู้ทรงพลัง เมื่อผ่านพระเจ้าเท่านั้น"

คติของพวกเรา ถูกลืมอย่างง่ายดาย โดยคนหนุ่มที่รีบร้อนเช่นพวกท่าน

แต่บางทีความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ที่นักศึกษาทุกคนทำ

ระหว่างศึกษาอยู่ที่นี่คือสำคัญผิด

ว่าตนสามารถ ออกความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ได้

ในวัยเช่นนี้เราต่างมี จินตนาการอย่างนั้นกันทุกคน

แต่สุภาพบุรุษ ท่านไม่ได้มาที่นี่ เพื่อคิดให้ตนเอง

ท่านมาที่นี่เพื่อศึกษา วิธีคิดเพื่อคนไข้ของท่าน

ท่านต้องศึกษาและยอมรับ ในกฎความจริงทางกายภาพ

แต่ ศาสตราจารย์...

- ท่านเอาปรัชญาไปทิ้งไว้ไหน - ปรัชญาอะไร

ในจินตนาการและ ปัญญาเหล่านั้น เหมือนเช่นปาราเซลซัส

ปาราเซลซัส ชาวสวิสผู้จองหองและโง่เขลา

- อัลเบอร์ตัส แม็กนัส - เขาถูกเปิดเผยตั้งแต่ 500 ปีที่แล้ว

- คอร์นีลเลียส อากริปปา - นักเล่นกล ท่านชื่ออะไร

วิคเตอร์ แฟร็งเก้นสไตน์ จากเจนีวา

สวิสอีกคนแล้วหรือ

คุณแฟร็งเก้นสไตน์ ที่มหาวิทยาลัย อิงโกลสตัดท์แห่งนี้

เราสอนวิชาแพทย์ เคมี ชีวะ ฟิสิกส์

เราศึกษากันแต่ความจริงทางวิทยาศาสตร์ แน่นอนว่าพวกมันสามารถสัมพันธ์กันได้

เราไม่ได้ศึกษาเรื่องการพูดจาเพ้อเจ้อ ของคนวิกลจริตและนักเล่นแร่แปรธาตุ

ความบ้าบิ่นของพวกเขา ไม่ช่วยรักษาโรคหรือชีวิต

มีเพียงวิทยาศาสตร์ที่ทำสิ่งนั้นได้

ทีนี้ ขออนุญาต ให้เราศึกษากันต่อได้หรือยัง