لومړۍ 200 کرښې.
(ดัดแปลงจากนวนิยาย "อินฟลูเอนซา" โดยฮันซังอุน)
ช่วยผมด้วย
โอ๊ย ช่วยผมด้วยครับ
สิบตรีอีแจยุน
สิบตรีอีแจยุนครับ
นับถึงสามแล้วถอยออกมาให้หมด
สิบตรีอีแจยุน
เอาเลย เร็วเข้า
หนึ่ง
สอง
สาม
อินโฮ ไปที่ทางออกฉุกเฉินเร็ว
- ไปเร็ว - เร็วเข้า
- หยิบที่ขูดมา - อือ
นี่แหละโรงแรมห้าดาว สิบตรีอีแจยุน
มาตรการป้องกันอัคคีภัยของเรายืนหนึ่งจริงๆ
วิ่ง
บ้าเอ๊ย
เร็วเข้า
ปิดประตู
ล็อกเลย
- เชฟจองครับ - เชฟจอง
- คุณเชฟ - ลุกขึ้นครับ
- มาครับ เชฟจอง - เดี๋ยวๆ
นี่ ราอินโฮ ฉันจะพาเชฟขึ้นไปข้างบน ไปขอความช่วยเหลือที
ครับผม
- ไปกันครับ คุณซูจอง - มาเร็วๆ นะคะ
- เชฟจอง ไหวไหมครับ - อือ
ไปกันเถอะ
เร็วเข้า
- คุณซูจอง - รอด้วยสิคะ รอด้วย
- เร็วๆ สิครับ - บอกให้รอด้วยไง
หิวข้าวจัง
ต้องไปอีกไกลแค่ไหนเนี่ย
อีกไกลแค่ไหน
คิมบับไหมครับ คิมบับ
คิมบับหมื่นวอนครับ
หมื่นวอนเอง
คิมบับหมื่นวอน
มาทางนี้ๆ
ผมเอาสองครับ
รุ่นพี่คะ ที่นี่คนเยอะมากเลยนะ
รอก่อนเถอะ เราต้องอยู่ที่นี่ไง
ในนั้นทำอะไรกันอยู่ เจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ไหน
- ถ้าผมเป็นคุณ ผมซื้อไปแล้ว - ไม่เอาล่ะ
อ้าว อเล็กซ์
ขอโทษค่ะ
พี่คืออเล็กซ์จริงๆ เหรอคะ
- พี่อเล็กซ์ - พูดเบาๆ หน่อยจะได้ไหม
- ไม่ใช่ครับ คุณจำคนผิดแล้ว - พูดเบาๆ หน่อย
- ฉันว่าใช่นะ - ไม่ ไม่ใช่ผม
อเล็กซ์ ดีใจจังค่ะที่คุณปลอดภัย
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
นึกว่าขาจะระเบิดซะแล้ว
คุณล่ะ ไม่เป็นไรใช่ไหม
- ก็ดี - แต่ทำไมใส่ชุด…
เอ่อ…
อ๋อ
ว่าแต่ในสถานีตำรวจไม่มีตำรวจอยู่เลยเหรอครับ
ครับ ไม่มีเลย
ผมรอมาสักพักแล้ว แต่ตำรวจยังไม่มาเลย แถมคนก็เยอะขึ้นเรื่อยๆ
เผื่อมีอะไรอันตราย ผมเลยออกมาก่อนน่ะครับ
เดินอ้อมมาก็ได้นี่นา
จะทำยังไงกันครับ
ทำยังไงงั้นเหรอ ก็ไปตามทางของคุณสิครับ เพราะเราจะรอตำรวจอยู่ที่นี่
อเล็กซ์ รออยู่กับเราอีกสักสิบนาทีสิคะ
- งั้นก็ได้ - ทำไมเขาต้องรอกับเราด้วย
จะว่าไป ทำไมทุกคนเงียบกันจังคะ
เพราะซอมบี้ไงครับ
ก่อนหน้านี้มีคนทะเลาะกัน เพราะมือถือดังด้วย ปิดมือถือหรือยังครับ
ปิดมือถือด้วยนะ
เมื่อกี้โดนขโมยไปแล้ว ไม่มีแล้วครับ
คิมยองมัน กลัวหรือไง
เปล่าครับ ผมไม่เป็นไรครับ
ทำอย่างที่นายทำมาตลอดนั่นแหละ จำที่ฝึกมาไว้ให้ดี
แล้วทุกอย่างจะเรียบร้อยเอง
ครับ รับทราบครับ
เฮ้ย
- สิบเอกคิมยองมัน - ราอินโฮ
ราอินโฮ
วันทยหัตถ์
โอ๊ย ปัดโธ่เอ๊ย เราไม่ใช่ซอมบี้สักหน่อยค่ะ
- เกิดอะไรขึ้น ราอินโฮ - คุณคนนี้…
คุณคนนี้ปกติดีครับ ผมรับรองได้
- สาบานเลย - ลดปืนลง
อ้าว คุณซูจอง
เกิดอะไรขึ้นกับคุณครับเนี่ย
ไอ้ง่าวเอ๊ย ทำไมไม่ไปประจำที่ มาที่นี่ทำไม
- แบบว่า… - ราอินโฮ แจยุนอยู่ไหน
สิบตรีอีแจยุน รีบขึ้นมาเร็วๆ ครับ ประตูเปิดแล้วครับ
สิบตรีอีแจยุนครับ
- เชฟจอง - แจยุน
เราทำได้แล้ว ในที่สุดเราก็ทำได้
- เป็นอะไรไป - เป็นอะไรหรือเปล่า
- แจยุน - หลบไป ชอลอู
เราทำได้แล้ว
- สิบตรีอีแจยุน - เกิดอะไรขึ้น
ใครอนุญาตให้พาพลเรือนเข้ามาในค่ายทหาร
เราจะเปิดที่หลบภัยให้พลเรือนเหรอ
ยองจู
เมื่อกี้ผมลองเสิร์ชว่าเกิดอะไรขึ้น เรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ในเกาหลีนะ
อเมริกากับยุโรปวุ่นวายกันมาหลายวันแล้ว เหมือนคนทั้งโลกจะบ้ากันไปหมดแล้วครับ
ให้ตาย พอรู้ไหมคะว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้
ก็มีพูดถึงกันอยู่หลายทฤษฎีนะ บ้างก็ว่ามันเริ่มจากคนที่จับมังกรโคโมโดมากิน
บ้างก็ว่าเริ่มจากห้องทดลองในจีน หรือไม่ก็เกิดจากอาวุธชีวภาพของเกาหลีเหนือ
- มีคนคิดว่าเป็นเพราะภาวะโลกร้อนด้วยครับ - ภาวะโลกร้อนยังไงครับ
เพราะภาวะโลกร้อน
เลยมีการค้นพบสิ่งมีชีวิตโบราณ ในชั้นดินเยือกแข็งคงตัวที่ละลายในแอนตาร์กติก
ว่ากันว่ามันปล่อยไวรัสโบราณ หรืออะไรสักอย่างออกมา
ยังไงก็เถอะ ไม่มีใครแน่ใจว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
แต่ผมคิดว่า…
- หลบสิ - ออกมา
- อะไรกันๆ - ไม่เอาน่า
ทำไมต้องมาขวางทางตรงนี้ด้วย
มัวยืนเฉยกันอยู่ทำไม
- หลบไปสิวะ - หาอะไรที่ใช้เป็นอาวุธได้มาสิ
คนพวกนั้นเป็นใครคะ
- หยาบคายสุดๆ - มองหาพระแสงอะไรวะ
- ดูเหมือนพวกพรานนะ - ไปหยิบปืนตัวเองมา
- พวกนั้นน่าจะมาเอาปืนของตัวเอง - เร็วเข้า
พวกนั้นจะมาเอาปืนของตัวเองที่สถานีตำรวจทำไม
ปืนทุกกระบอกต้องถูกเก็บไว้ ที่สถานีตำรวจในท้องที่ ไม่งั้นจะถือว่าผิดกฎหมาย
อ๋อ แบบนั้นก็มีด้วยเหรอคะ
สถานการณ์แบบนี้ มีปืนไว้น่าจะดีที่สุดแหละ
พวกตำรวจ พราน ทหาร พวกนั้นก็มีอาวุธทั้งนั้น
ทหาร…
ยองจู
อีแจยุน แถวตรง
นายพาพลเรือนเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต
- คิดอะไรอยู่ - ท่านครับ
ตอนนี้เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาแล้วครับ ท่านครับ คือว่า…
นี่เป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน
- ขอมือถือผมด้วยครับ - ตั้งสติหน่อย อีแจยุน
คุณคะ
ตอนนี้ทุกคนต้องติดต่อครอบครัวนะคะ
แล้วยังมีพลเรือนอยู่ที่นี่อีก
ท่านครับ คนนี้คือคุณโอซูจองจากเลานจ์วีไอพี…
- ควักกเยยอง ตั้งสติหน่อยสิวะ - ตกใจหมดเลย
คุณทำงานที่โรงแรมสินะ
ที่นี่เป็นฐานทัพลับของกองทัพ ห้ามพลเรือนเข้ามาโดยเด็ดขาด…
นั่นอะไรน่ะ
ไม่มีเวลามาซักไซ้แล้วครับ ซอมบี้พังประตูเข้ามาแล้วครับ
เราต้องปิดประตูครับ
เจ้าหน้าที่กองธุรการครับ
จอนฮยองแบ ชเวชอลอู ล็อกประตู
- จอนฮยองแบ รับทราบ - ชเวชอลอู รับทราบ
เร็วเข้าๆ
เร็วสิ
พวกนั้นมันอะไรน่ะ
- เชฟจองคะ - เขาเป็นอะไรน่ะ
- เป็นอะไรไหมคะ เชฟ - อธิบายมาซิว่ามันยังไง อีแจยุน
ได้ครับผม
เอ่อ คือมันก็…
ถ้าประตูนั่นเปิดออกล่ะก็
- เราจะตายกันหมดครับ เจ้าหน้าที่กองธุรการ - พวกมันเป็นใคร
พวกมันคือซอมบี้ครับ
ไอ้เปรตนี่ ใช่เวลาล้อเล่นหรือไง
กระผม พลทหารราอินโฮ
คุณอาทหารคะ เราดูเหมือนกำลังล้อเล่นอยู่หรือไงคะ
เรื่องแบบนี้จะล้อเล่นไปทำไมคะ
พาพลเรือนทั้งสองคนเข้าไปในเรือนนอนทหาร
ครับ ได้ครับ
คุณเชฟ มาครับ มากับผม
- เชฟจอง - เป็นอะไรของเขา
ทำไมเป็นงั้นล่ะ
เขาเป็นอะไรไหม
ไม่หายใจแล้วครับ
ระวังปืนลั่นด้วย ถึงเป็นกระสุนเปล่าก็อันตรายในระยะประชิด
อะไรน่ะ คุณเชฟคะ
คุณเชฟ
คุณเชฟ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
อะไรวะเนี่ย
ผมว่าเราไปกันดีกว่าครับ
ไปไหนล่ะครับ รู้จักที่ที่ปลอดภัยกว่านี้เหรอ
ในเวลาแบบนี้ ไปที่ที่คนน้อยกว่านี้หน่อยอาจจะดีกว่าก็ได้ครับ
อเล็กซ์พูดถูกค่ะ ตำรวจก็ไม่อยู่ รออยู่นี่ไปแล้วจะได้อะไรล่ะคะ
ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้วด้วยซ้ำ
- นั่นอะไรน่ะ - เสียงอะไรล่ะนั่น
ตายซะ ไอ้ชาติชั่ว
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
เฮ้ย ไอ้เวรนี่
ฉิบหายแล้วไง กะแล้วเชียวว่าต้องเป็นแบบนี้
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ไปจากที่นี่กันเถอะ
ยองจู มาอยู่ข้างหน้าฉัน
ให้ตายสิ
บุญแค่ไหนแล้วที่มีคนอย่างเรา จงสำนึกบุญคุณเอาไว้ซะ
ตายซะ
- ไอ้พวกเวรตะไล - อะไรวะเนี่ย
เกิดอะไรขึ้น
เจ้าหน้าที่กองธุรการ ดูที่น่องสิครับ
คุณซูจอง
อย่าขยับ พลเรือน
คุณซูจอง
อะไรวะนั่น
- อะไรกันวะ - เจ้าหน้าที่กองธุรการ
เจ้าหน้าที่กองธุรการ
นั่นมันกระสุนเปล่าครับ
เจ้าหน้าที่กองธุรการ
ฉันยกได้ 500 กิโลกรัม สามท่าหลัก
No comments yet. Be the first to leave one.