Red Winter

Vertaling: Trilker

Niemand is ooit klaar voor dit moment.

Ik dacht dat ik dat wel zou zijn...

Er is nog zoveel te zien.

Nog zoveel te doen.

Is dit het?

Luister. - Wat is het?

Hoor je dat? - Het klinkt bang.

Omdat het dat is.

Denk je dat hij weet waarom we hem hebben neergeschoten?

Nee. Hij weet alleen dat hij in leven wil blijven.

Blijft hij daarom rennen?

Dat is alles wat hij nog kan.

Luister alleen maar naar het blaten. Dat brengt ons er recht naartoe.

Zie je dat? - Ja, zeker.

Kijk om je heen. Wat zie je nog meer?

Goed zo.

Let steeds goed op. Je weet nooit wat je zult vinden.

Oké, blijf daar.

We moeten wachten.

Wat kan er gebeuren?

Soms geven dieren het op, terwijl anderen vechten.

Waarom?

Want als ze voor hun leven vechten, schatje, kunnen ze gevaarlijk zijn.

Goed, geef het de tijd.

Waarom?

Omdat hij nog steeds wat strijdlust heeft.

Misschien lijdt het wel.

HEDEN

Eentje voor onderweg.

Hoeveel wegen moet je nog vanavond?

Dat zeg ik als ik terugkom.

Dat is beter.

We zijn gesloten.

Steek dat verdomde ding niet aan.

Nog eentje. - Eerst betalen.

Luister...

Ik ben oké, man.

Oké? Ik ben goed, man, ik ben goed.

Jij bent goed, hè?

Ik ben goed.

Je schrok als een teefje.

Drank, klojo.

Gracias , eikel.

Geef me een paar minuten om op te ruimen, dan breng ik je thuis.

Ik ga naar het damestoilet.

Ik heb altijd geweten dat je zittend plast.

Doe verdomme de deur op slot, lul.

Ik doe het zelf wel, eikel.

Geen beweging, verdomme. Geen beweging, daar blijven.

Kom op, man, schiet op.

Jullie twee zijn dom of arrogant, of allebei.

Wat? Pak gewoon dat geld, hombre .

Weet je van wie deze tent is?

Zie ik eruit of me dat boeit?

Je bent gevaarlijk dicht bij een lijn die je beter niet oversteekt.

Waar heeft hij het over? - Hij wil ons alleen bang maken.

Maak die verrekte kassa leeg, Pedro.

Ik zeg je, dit wil je niet.

Wat ik wil is dat je je bek houdt.

Wat ik wil, is dat je elke cent in dit krot pakt.

Waar zijn we in beland, verdomme?

Je kunt vanaf hier een bal naar Mexico trappen, bedenk het maar.

Is dit het kartel?

Rustig, we zijn al lang weg voor ze hun ochtend cervezes op hebben.

Kut. - Opschieten. Vooruit.

Nee. Nu de kluis. - Echt niet, dat gebeurt niet.

Als ik die geef, zijn we allemaal dood. - Oh, ja?

Klootzak. - Kom op, kom op.

Of je sterft nu, of je geeft jezelf een voorsprong.

Kies maar.

Opschieten.

Maar goed dat je hem hebt gevonden,

want ik word veel te oud voor al dat rondlopen.

Moet ik een rolstoel voor je halen? - Ja, ja...

Ben je al klaar? - Als ik een extra paar handen had.

Wacht niet tot... - Ik weet het.

Wacht niet tot iemand iets voor je doet als je het zelf kunt.

Reken maar.

Weet je wat?

Mama laat je straks op dit hert lijken omdat je niet helpt.

Maar goed dat je de mond hebt van je moeder en mijn oog.

Echt?

Heb je haar dat ooit verteld?

Nou... nee.

Kom je me alsjeblieft helpen?

Heb je mijn hulp nodig? - Zeker.

Wacht, even mijn rolstoel zoeken. - Kom, strompel maar door.

Houd dat stuk even vast. - Oké, oké.

Bedankt.

En, kijk je er naar uit?

Ja, eigenlijk best wel. - Oké.

Ik denk dat dit goed voor ons is, pap.

Weet je, ik begrijp het niet

waarom geef je deze neger nog steeds een kans.

Hij zei dat het hem spijt. - Dat moet hij zeker.

Als ik ook maar naar een vrouw had gekeken,

had je moeder me alle hoeken van de kamer laten zien, geloof me.

Ik denk dat het goed komt. - Goed?

Ja, het komt goed. - En als er iets gebeurt?

Wat zal er gebeuren? Er gaat niets gebeuren.

Die grapjas slaat nog geen deuk in een pakje boter.

Hoe bedoel je, als er iets gebeurt? - Jeetje. Weet je wat?

Ik heb van een bepaald stel geleerd

dat je iemand van wie je houdt niet laat vallen.

Waar heb je dat in godsnaam van geleerd?

Luister, ik beloof, als dit niet lukt, dan kom ik alleen terug.

Zorg alleen dat je een goed alibi hebt, oké?

Ik ga hem nog steeds niet vermoorden, pap

Verdomme.

Oké, pap. Ik houd van je. - Wacht even.

Hier.

Toe maar, het bijt niet.

Pap, dat kan ik niet aannemen.

Ja, dat kan wel.

Op hoeveel tochten heb je dat meegenomen?

Genoeg.

Hier, toe, pak aan.

Bedankt. - Oké.

Oké. Ik houd van je. - Ik ook van jou, lieverd.

Ik bel als ik onderweg ben. - Ja, komt goed.

Hoi, schat. - Heb je iets gezien?

Hij ligt achterin. Ik ga me omkleden.

Oh, boy.

Verdomme, wat een gelul, man.

Meneer Harold. - Daniël.

Je hebt er een, hè? Hoeveel hoorns?

Goede God, jongen, het heet punten.

Geen hoorns, punten.

Juist, punten.

Dit is een lijst met nummers. Waar we zijn.

Met de nummers van de politie vlakbij de hut.

Leg maar op de stoel. - Ja, meneer.

Ik zal voor uw meisje zorgen. Zij zal waarschijnlijk voor mij zorgen.

Ja, ten eerste, Carla is geen meisje.

En ze is van niemand.

Ja meneer.

En als ze voor je zorgt zoals ik wil,

is ze een kogel armer.

Vooruit, ga bij de auto weg.

Goed gesprek. Fijn dat we konden uitpraten.

Jeetje.

Het was niet de bedoeling dat je alles inpakte.

Weet ik. Ik wilde het gewoon zo pijnloos mogelijk maken.

Als je wilt afzeggen, kan dat.

Jij en je vader zijn in dit jaargetijde ergens in het bos.

Nee, nee, nee. Ik zei dat ik meeging...

Wij zouden gaan.

En we hebben het nodig. - Bedankt.

Ja. - Je vader en ik hebben net fijn gepraat.

Je hebt ze toch niet weer hoorns genoemd? - Misschien.

God, je bezorgt die man nog een hartaanval.

Je lacht me uit omdat ik niet weet hoe je een gewei telt

maar dat hij niet weet wat een opdrachtregel is, is oké?

Ja. Zo ongeveer.

Dat zien we wel als ik zijn pc moet wissen

vanwege alle illegale porno die hij downloadt.

Grapje. Heb je alles?

Bijna.

Ik breng dit spul naar de auto.

Hulp nodig? - Nee, dat lukt wel.

Oké, dan gaan we.

Schat, kijk je even in het handschoenenkastje?

Ja tuurlijk.

Is dit wat ik denk dat het is?

Het kentekenspel? - Ik kan mijn mobiel wel gebruiken,

maar dat is niet zo leuk.

Ik heb dit niet meer gedaan sinds ik een kind was.

Maak dat ding dan open. - Oké.

Oké.

Ik begin maar met die van ons.

WELKOM IN KLEURRIJK COLORADO

Echt prachtig. - Het is van jou.

Wat? - Heb je het niet gehoord?

Ik heb deze hele berg speciaal voor jou gekocht.

Echt. Het gaat Mount Daniel heten.

Juist, juist. En hoeveel heeft je dit gekost?

Wat? Mijn enorme fortuin hier openbaren?

Ik ga naar binnen, oké?

Nee, nog niet, nee, Daniel heeft thee voor me gemaakt.

Oké.

Oké, ik hou ook van jou. Doei.

Zoals jij het lekker vindt, een half kopje honing.

Bedankt. - Graag gedaan, schat.

Dat is een lekker vuur.

Hoe is het met je vader? - Het gaat goed, goed.

Maar hij zei iets heel vreemds. - Wil hij dat we trouwen?

God nee. Dat was soepel. - Dat dacht ik ook.

Ja, nee, ik wilde hem de nummers geven van waar we zouden zijn,

en hij zei dat hij ze al had.

Het lijkt dat een behoorlijk geweldig iemand je voor was.

En er misschien wat respect mee verdiend. - Jij of je vader?

Misschien allebei.

Oké, ik beken, ik was het. - Ik weet dat jij het was.

Heb ik net iets goed gedaan? - Goh, niet aan beginnen. Niet doen.

Morgenavond, jij en ik, de chicste tent waar je wilt eten.

Mijn beurt om te betalen, niet? - Ja.

Dat dacht ik al.

Ik trakteer, hoe klinkt dat? - Geweldig.

Dit soort momenten herinnert me eraan hoe fijn we het samen hebben.