The Terror

Er zit een locomotiefstomer in. Wat een geluid.

Kunnen we dan wel slapen? - Geen zorgen.

We worden zo moe...

dat we pas wakker worden als de boel zinkt.

De volgende.

Goedemorgen. Hebt u uw orders?

Heeft u tips voor een nieuweling?

Dit advies houdt steek...

of het nu je eerste of je twintigste reis is.

Graag, meneer.

Zorg dat je er bent bij de afvaart. Hier.

Meneer.

Tot over een maand, Mr Hickey.

De volgende.

22 APRIL 1848

De bagage van die mannen is...

zacht gezegd onpraktisch, Francis.

Als we voor de winter landinwaarts willen, kan dat niet.

Het is een lange mars.

Ze heroverwegen het wel.

Dingen blijven achter.

Om die mannen te vragen die onderdelen van henzelf te zien...

als nog een bedreiging...

Nee.

Laat ze wat mijlen maken voor we dat van ze vragen.

Maar die eerste mijlen vallen onder de zwaarste...

en we weten nog niet of de verkenners het hebben gered.

Precies.

Het eerste landkamp staat vast al.

Misschien is er eten...

We weten niet of ze het gered hebben, Manson.

Van een aanval hadden we wel gehoord.

Dan was er iemand teruggekomen. Ze zijn met bijna 50.

Misschien valt hij nu aan.

Als hij komt, komt hij.

Dan zorg je dat hij jou niet pakt.

Bedankt, Mr Hickey.

Hopelijk sta ik dan naast u.

Dan mag ik u dus even lekker duwen.

Hij wacht erop dat we juist dit doen.

We zijn daar onbeschermd.

Angst is een keus, Billy.

Onwetendheid ook.

Net als geloven dat luitenant Fairholme terugkomt.

Of dat die inboorlingen ons goed gezind zijn.

Voorzichtig daarmee. - Geen punt.

Heeft Mr Bridgens je gezien?

Ja.

Helpt de mandragora niet meer?

Dat spijt me.

Mr Bridgens, verhoog de dosis tot wat nog veilig is.

Of probeer wat anders.

Coca-wijn of een sterker tonicum.

Je kunt in een roes raken, maar het is het waard.

Zijn dit jouw keuzes, Cornelius...

of maakt men ze voor ons?

Hoe bedoel je, Billy?

Ze zeiden ook dat citroensap scheurbuik voorkwam.

Je tandvlees schijnt terug te trekken.

Littekens gaan weer open.

Nee, nee, nee, nee, nee.

Zeg het nou maar.

Je bent onder vrienden.

O ja?

We kunnen het ook zelf proberen, toch?

Een kleinere groep.

Met 40 man zijn we te langzaam op dat ijs, dat weet ik wel.

Nou ja, het ijs is sowieso langzaam.

Maar aan land... - Dan is het beter te wachten...

tot de grotere groep de voorraden aan land heeft.

Inderdaad ja.

Dan hebben we tijd om na te denken.

Ik vermoed dat anderen dit ook vinden.

We moeten er meer vinden.

De rangen alvast bepalen.

We laten genoeg eten achter voor de winter.

En ook genoeg kolen.

Als jullie hier allemaal slapen.

Het kan nog gaan dooien.

Vaar in dat geval zuidwaarts langs Koning Willem, vlak aan de kust.

Dat doen wij ook.

Als je bij Kaap Herschel weer op de kaart bent...

ga dan oostelijk de straat in...

die Koning Willem van het land scheidt.

Die is of afgesloten of, wat ik denk, open.

Ga sowieso niet verder.

De Back's Fish-rivier mondt daar uit.

Wij seinen van het vasteland...

of als we daar nog zijn, van Koning Willem.

Maar als jullie 1 september nog niks van ons vernomen hebben...

dan zijn we al verder getrokken...

en dan moeten jullie omdraaien en hard...

wegvaren.

Elke versie hiervan, besef dat wel...

maakt jullie de eersten die de doorvaart afronden.

Ik hoop er van harte op, echt.

Het offer dat jullie maken...

verdient een grote beloning.

Maakt u zich geen zorgen.

Als wij omkomen, doen we dat liever hier...

onder Engelse dekens, ruikend naar Engelse kool.

Niet daar in die leegte.

Dat is beloning genoeg.

Neem dan maar afscheid van de rest.

Ga naar je toegewezen slee en leg je spullen daar.

Dit doet een kapitein alleen.

Naar het schijnt.

De mannen staan achter u.

Volkomen achter u.

Opmerkingen 22 april 1848. 69.93/98.71

Kapitein Crozier geeft het bevel de schepen te verlaten.

LOGBOEK H.M.S TERROR VOOR 1845 FRANCIS R.M. CROZIER ESQ., KAPITEIN

Vriend, moeder, geliefde...

een schip zou veel zijn voor kapiteins...

maar ze missen wat ertoe doet.

Biechtvader.

Dit schip weet alles van me, Thomas.

In '37, toen George Beck het stukvoer...

en terugsleepte de oceaan over...

dreef ze nauwelijks meer.

Niemand kon geloven dat ze overeind bleef.

Ze kan het best overleven.

Geef het bevel, luitenant Irving.

Voorwaarts.

Hoe luidt uw rapport, Mr Hartnell? - Meer sneeuwjachten.

Maar we volgen in luitenant Little's voetsporen.

Ze zijn verwaaid en vervormd...

maar wel nog intact.

Hij heeft er gevoel voor.

Goed, ik blijf op uw ogen vertrouwen.

Zorg dat wij veilig onze weg vinden.

Ja, meneer.

Goed, we gaan verder. Sleep de boot.

Leid ze weg, luitenant.

Allemaal. Ook u, Mr Hickey.

Mr Collins.

Slaapt Mr Morfin in uw buurt?

Eén tent verderop, meneer.

Hoe gaat het ermee?

Prima, hoor.

Ik zie niet in hoe het met ons...

prima zou gaan, na wat er gebeurd is.

Kom.

Wat is het ergste, Collins? Dat je wilt vertellen?

Het helpt om het uit te spreken.

Dat probeerde ik.

Niet bij mij.

Het is meedogenloos.

Zonder slaap ben je nergens goed voor.

Ga daar op wacht staan.

Ik wilde geen carnaval vieren.

Ik dwong mezelf te gaan.

Ik dwing mezelf nu overal toe.

Ik moet mezelf overtuigen dat...

er geen...

problemen komen.

En dan komen ze toch.

Er zijn nu een hoop problemen.

In de duikhelm...

ruikt het naar vet.

Wist u dat?

Nee.

Met mijn baan is het een probleem om...

Om wat?

Bang te zijn voor de geur van vet.

Ik ruik het overal.

Ik stond er nooit bij stil.

Net als gezaagd hout van al die kisten van Mr Honey.

Mijn vader was houtbewerker. Hij maakte piano-onderdelen.

Ik speelde in de krullen.

Nu heb ik een ander beeld bij die geur.

En nu blijf ik het carnaval ruiken.

De rook, bedoel je?

Eerder het vlees.

De jongens die stierven...

werden gebakken.

Als karbonaadjes.

Ook vrienden van me.

Ik schreeuwde: Help ze, help ze.

Maar het water liep me in de mond zodra ik ze rook.

Ik kon het niet tegenhouden. Het spijt me.

M'n neus en maag...

onderscheiden gruwel en eten niet.

Maar ik wel.

Ik wel.

Kapitein.

Binnen.

Excuses dat ik stoor.

We hadden het eerder over de blikken, meneer.

Wat is daarmee?

U stelde jaagexpedities voor. Kunnen die nu beginnen?

Hier, op het pakijs? Waar wilt u op jagen?

Zeehonden, beren.

U weet dat de Netsilik jaren oefenen in zeehondenjacht.

De bemanning kan die blikken niet blijven eten, meneer.

Het moet.

Nog even.

Ik weet dat dat niet helpt. - Absoluut niet, meneer.

Mr Wall is ze nu aan het bereiden.

Met elk geconsumeerd blik wordt het...