Undone

รออยู่นี่นะ เดี๋ยวพ่อกลับมาหา

- เกิดอุบัติเหตุ - พูดเรื่องอะไรคะ

พ่ออยู่ไหน

พ่อควรไปที่นั่นสิ

นัดกันไว้แบบนั้น

พ่อขอโทษที่ไม่ได้ไปหาลูกนะ ลูกรัก

แต่ตอนนี้พ่อมาแล้ว

นี่หนูกำลังเสียสติเหมือนเจอรัลดีนรึเปล่า

ไม่ใช่ ไม่

ทั้งใช่และไม่ใช่

บางคนก็เห็นมากกว่าคนอื่น รู้สึกได้มากกว่า รู้มากกว่า

ย่าของลูกก็เป็นหนึ่งในคนพวกนั้น ลูกเองก็ด้วย

หนึ่งในคนพวกนั้นเหรอ

คุณป่วยทางจิต

คุณไม่ได้เดินทางย้อนเวลา

และพ่อคุณไม่ได้พูดกับคุณ เขาตายแล้ว

ฉันคงเลิกกับคุณตอนนี้ แต่หลังจากเส้นเวลาปรับใหม่

ฉันจะไม่เคยเจอคุณด้วยซ้ำ

พ่อไม่มา

ฉันต้องทำให้แน่ใจว่า พ่อจะไม่ออกมาจากถ้ำนั่น

งั้นฉันไปรอที่รถนะ

สายเรียกเข้า - เบคก้า

- บอกทีว่าลูกเจอเธอ - เจอแล้วค่ะ เธอปลอดภัยดี

ขอบคุณพระเจ้า

- แซม เธอปลอดภัยดี - โล่งอกไปที

เธอยินดีกลับบ้านและยอมกินยา

- แล้วเรื่องคลินิกสุขภาพจิตล่ะ - หนูจะลองคุยดูค่ะ

เธอขโมยรถแม่ไปเม็กซิโก เพื่อพบพ่อที่ตายไปแล้วนะ

- เธอต้องหาหมอ เบคก้า - หนูรู้ค่ะแม่

เราจะพาเธอไปหาหมอ

พ่อคะ

มาหาพ่อสิ

พ่อคะ

อันดัน

พ่อคะ

ไม่ได้ผลเหรอ

พ่อ

พ่อทำแบบนี้กับหนูอีกไม่ได้นะ

อ้าว สาวน้อย เธอดูหลงทางนะ

ให้ฉันช่วยมั้ย

ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ น้องสาวฉันรออยู่

เธอถึงได้ร้องไห้เหรอ

เปล่าค่ะ

ฉันร้องไห้เพราะ...

เพราะฉันเป็นคนที่ทุกคนคิดว่าฉันเป็นไม่ได้

ไม่มีคำว่าสาย สำหรับการเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ

ค่ะ

แต่ถ้าเกิดพวกเขาคิดถูกเรื่องฉันล่ะ

คิดว่าพวกเขาคิดถูกเรื่องเธอมั้ย

ฉันแค่อยากหนีไป แต่ฉันกลับต้อง

ขโมยรถของแม่มากับน้องสาว และเป็นความขายหน้าของครอบครัว

ไม่เห็นมีรถเลย

อะไรนะ

รถหายไปไหน

ไง อัลม่า ว่าไง

- "ไง อัลม่า ว่าไง" เหรอ เธออยู่ไหน - เกาะบอราบอรา

มาฮันนีมูนกับรี้ดไง เรามาหลังเสร็จงานแต่ง พี่ก็รู้นี่

เดี๋ยว อะไรนะ

อัลม่า นี่มันตีสามนะ พี่ต้องการอะไร

อยากคุยกับฉันเหรอ เกิดอะไรขึ้น

- เดี๋ยว ว่าไงนะ - เขาเรียกว่าเขตเวลา เข้าใจมั้ย

พี่ก็รู้นี่ว่ามันคืออะไร

- มันเกิดขึ้นจริงๆ เหรอเนี่ย - ใช่ ฉันแต่งงานกับรี้ด

อย่าแสร้งทำเป็นว่าพี่ไม่ชอบเขา เพราะฉันรู้ว่าพี่ชอบ

พี่สาวคุณโทรมาเหรอ

บอกทีว่าพอไม่มีเธอ บอราบอราน่าเบื่อมาก

- รี้ดฝากทักทาย - ผมไม่ได้พูดแบบนั้น

เบคก้า พ่อล่ะ พ่ออยู่ไหน

ฉันจะไปรู้ได้ยังไง อัลม่า ฉันอยู่ในบอราบอรานะ

และรี้ดพูดว่าพอไม่มีพี่ มันน่าเบื่อมาก

ขอบคุณ

เธอขำมั้ย

แต่พ่อยังไม่ตายใช่มั้ย

ให้ตายสิ อัลม่า พี่ทำให้ฉันกลัวละ

เกิดอะไรขึ้นกับพ่อรึเปล่า

เปล่าๆ

ฉันแค่ฝันแปลกๆ ว่าพ่อไม่อยู่แล้ว แต่พ่อยังไม่ตายใช่มั้ย

อัลม่า ฉันเหนื่อยสุดๆ และอีกสามชั่วโมงฉันต้องไปพาราเซลลิ่ง

- วางละ รักพี่นะ บาย - แต่พ่อยังอยู่ใช่มั้ย

หนูว่าพ่อหนูยังมีชีวิตอยู่

วิเศษไปเลย แปลว่าเธอก็กลับบ้านได้แล้วสิ

มันแปลว่าโลกเป็นสถานที่มหัศจรรย์

และอะไรๆ ก็เป็นไปได้

หวังว่าชีวิตเธอตอนนี้จะสมบูรณ์แบบแล้ว

และทุกคนจะรักเธอ

ค่ะ หนูก็หวังแบบนั้น

เป็นอะไรรึเปล่าคะ

แม่สบายดีจ้ะ

แม่โกรธหนูรึเปล่า

ทำไมแม่ต้องโกรธลูกด้วยล่ะ

ไม่รู้สิคะ

ถ้าลูกหาพ่ออยู่ละก็ พ่ออยู่ในห้องทำงาน

ค่ะ

เข้ามาสิ

พ่อ

ไง อัลม่า

พ่อคะ

นี่หนูไง

มันได้ผล

เส้นเวลาปรับใหม่แล้ว

อัลม่า...

อัลม่าของพ่อ นี่ลูก...

ลูกอยู่ที่นี่จริงๆ เหรอ

ลูกจำได้

ใช่ค่ะ

ตายแล้ว

พระเจ้า พ่อไม่ยักรู้ว่ามันจะเกิดขึ้นได้

ลูกกลายเป็นพลังงานเหรอ มันเป็นยังไง

ไม่รู้สิคะ เจ๋งมั้ง

สุดยอดเลย เยี่ยมสุดๆ

พ่อ...

พ่อแก่มากเลย

ใช่ ดีใจที่ได้เจอลูกเหมือนกัน

พ่อรอลูกตั้งแต่พ่อรวมเข้าร่างตัวเอง

นั่นคือคืนวันฮาโลวีนเมื่อ 17 ปีก่อน

พระเจ้า สำหรับหนู นั่นคือเมื่อวาน

ลูกเองก็อยู่ที่นี่มาตลอดนั่นแหละ

ก็แค่จิตสำนึกนี้รวมเข้ากับเส้นเวลานี้

นั่นลูกที่งานวันวิทยาศาสตร์ ตอนม.ปลาย ลูกได้ที่สอง

เด็กที่ได้ที่หนึ่งสร้างจรวด ที่ใช้พลังงานจากเศษหญ้า

และพ่อบอกว่า "ถ้าอยากได้หญ้าเพิ่ม ก็ไปตัดหญ้าหน้าบ้านเรานะ"

- หนูเริ่มจำอะไรของที่นี่ได้แล้ว - วิเศษไปเลย นี่ ลองนี่ดู

นี่มันมหาวิทยาลัย

พ่ออยู่ด้วยตลอดเลย

ตลอดชีวิตของหนู

พ่อ เบคก้า แล้วก็แม่ของลูก...

- เดี๋ยวลูกไปสาย - ไปไหนสาย

- ไปสอนไง - สอนเหรอ

ลูกเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ลูกมีสอน

- บ้าน่า - มาเร็ว

- หนูสอนไม่ได้หรอก - ได้สิ

- หนูเพิ่งมาถึงนะ - เดี๋ยวพ่อพาไป

ลูกทำได้น่า

หวัดดี

ฉันคืออาจารย์ของพวกเธอ...

อาจารย์วิโนแกรด-ดิแอซ

แต่พวกเธอคงรู้อยู่แล้ว

มันเลยแปลกมากที่ฉันพูดแบบนั้น

เร็วเข้า ความทรงจำ

อะไรเนี่ย

แต่ถ้าเกิดฉันบอกว่าฉันเป็นต้นไม้ล่ะ

หรือบ้าน

ถ้าเกิดฉันบอกว่าฉันคือโลก ดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์

จักรวาลทั้งหมดล่ะ

ฉันคืออดีต ปัจจุบัน และอนาคต ทุกสิ่งทุกอย่าง

ฉันคือเทอ็อตซิน

ใครคือเทอ็อตซิน

อะไรคือเทอ็อตซิน

รู้ละ

ในปรัชญานาวา เทอ็อตซินคือพลังศักดิ์สิทธิ์

ที่ทำให้ทุกอย่างมีชีวิต และเป็นทุกอย่าง

เทอ็อตซินคือพวกเธอ คือฉัน คือต้นไม้ และคือบ้าน

ทุกอย่าง พวกเราทุกคน ทุกสิ่งทุกอย่างคือเทอ็อตซิน

ภาพลักษณ์ที่ทำให้เราดูแตกต่างกัน

เป็นเพียงแค่ภาพลวงตา

เจ๋งไปเลย

จู่ๆ มันก็พรั่งพรูออกมา ความรู้พวกนั้น ไม่อยากเชื่อว่าเราได้ทำมันด้วยกัน

- น่าตื่นเต้นมาก - หนูทำอะไรได้อีก

พ่อผลักดันให้ลูกเรียนเปียโน ลูกเก่งใช้ได้

หนูอยากให้ใครสักคน บังคับให้หนูเรียนเปียโนมาตลอด

และลูกพูดภาษาสเปนได้

บ้าน่า หนูพูดสเปนได้เหรอ

จริงด้วย หนูพูดสเปนได้