لومړۍ 200 کرښې.
ภาพยนตร์เรื่องนี้อ้างอิงจากเรื่อง
"ขุนศึกตระกูลหยาง"
คนหนุ่มสาวขุนศึกตระกูลหยาง
ต่อสู้ฝ่าฟัน เพื่อชาติบ้านเมือง
ลูกหลานพวกเขา ตายเพื่อทุกคน
พวกเขาร่วมต่อสู้ในศึกใหญ่ ๆ หลายศึก
เมื่อชนรุ่นพ่อแม่ ล้มหายตายจาก
ต่อมาชนรุ่นลูกรุ่นหลาน จึงสืบสานหน้าที่ต่อ
จนกระทั่ง ถึงแม่ทัพคนสุดท้าย หยาง จงเป่า
เขาปกปักษ์ชายแดน
ต่อต้านการรุกราน ของเซี่ยะตะวันตก
เขาต่อสู้ร่วม 3 วัน 3 คืน
แม้ไม่ได้รับการช่วยเหลือ
เขาก็ต่อสู้ด้วยจิตวิญญาณของตระกูลหยาง
แต่ว่า เขากลับถูกซุ่มโจมตีอย่างหนัก
ที่ด่านภูเขาทอง
กองทัพของเขา ถูกฆ่าจนหมดลิ้น
หยาง จงเป่า ได้รับบาดเจ็บสาหัส
และติดกับของข้าศึก
จับหยาง จงเป่า
ทำไมเจ้าไม่ไปสู้กับมัน
ทหารเราตายหมดแล้ว
เหลือแต่พวกเราเท่านั้นน่ะ
- ใช่ครับ ข้าศึกตีค่ายของเราแตกแล้ว - หา...
- ท่านแม่ทัพ - ท่านแม่ทัพเดี๋ยว ท่านแม่ทัพ
- เดี๋ยว ท่านแม่ทัพ เดี๋ยว - ท่านแม่ทัพ
ไม่ต้องห่วงข้า
ท่านแม่ทัพ ท่านแม่ทัพ / ท่านแม่ทัพเดี๋ยว
- นายกองทั้ง 2 - ครับ / ครับ
ไปที่จวนคลื่นสวรรค์ ส่งข่าวบอกไท่จวิน
ให้ส่งกำลังมาเพิ่มที่ชายแดนด่วน
- แม่ทัพ ท่านล่ะ - ท่านแม่ทัพ แล้วท่านล่ะ
ข้าเป็นถึงแม่ทัพ ข้าต้องสู้จนตัวตาย
รีบไปสิ
ข้าไม่ไป
นี่เป็นคำสั่งของข้านะ
ยังไงเราก็ไม่ไป
- เราไม่ฟังคำสั่งท่านแล้ว - บังอาจ
ท่านแม่ทัพ
เราเป็นห่วงท่านมากกว่านะ
พวกเรารักใคร่ปรองดองกันเหมือนพี่น้อง
ศึกนี้เกี่ยวพันถึงความอยู่รอดของชาติบ้านเมือง
พวกเจ้าอย่าห่วงข้าอีกเลย
โธ่ ท่านพี่
ท่านพี่
นี่ก็ 5 ปีแล้ว ที่ข้าไม่ได้กลับบ้าน
ช่วยขอโทษท่านย่าแทนข้าด้วย
ท่านพี่
บอกกุ้ยอิงด้วยว่า...อย่าเสียใจกับข้า
สั่งสอนเหวินกว่างให้ดีด้วย
ครับท่าน / ครับท่าน
ท่านแม่ทัพครับ
คุ้มครองท่านแม่ทัพด้วย
หยางจงเป่า เจ้าถูกล้อมไว้หมดแล้ว
มากับเราซะดี ๆ
แม่ทัพหยาง น่ายินดีจริง ๆ
ลูก ๆ ทั้ง 5 ของข้าชื่นชมท่านเสมอ
ทัพของท่าน ไม่มีใครเหลือแล้ว
ข้าว่าท่านยอมแพ้ซะดีกว่า
โจรชั่วหวังเหวิน
ตระกูลหยางไม่ยอมแพ้ใคร
ทหารซ่งก็เช่นเดียวกัน
ใช่ ทหารซ่งไม่ยอมแพ้
ฆ่ามันให้หมด
ช้าก่อน
จะยอมแพ้มั้ย
ถึงข้าต้องตาย ข้าก็ไม่ยอมแพ้เจ้า
ดี
คอยดูละกัน
ว่าข้าให้รางวัลลูกน้องเจ้ายังไง
เจ้าจะได้ตายตาหลับ
วิญญาณเขาไม่มีวันเป็นสุข
เขาไม่เคยเลยที่จะห่วงตัวเอง
เขาสละชีพเพื่อบ้านเมือง
แต่วิญญาณเขาได้เพียงธุลีดิน
แต่ผืนแผ่นดินร่ำไห้
สวรรค์ก็ร้องไห้ไห้กับเขา
สวรรค์ก็ร้องไห้ไห้กับเขา
วันนี้เป็นวันเกิดจงเป่า
เขาป้องกันชายแดน ไม่อาจกลับมา
มาเร็ว เราจะฉลองให้เขา
ให้เขาได้รับชัยชนะ
14 ยอดนางสิงห์ร้าย
- กุ้ยอิง - ค่ะ
นี่มันบ้านเรา ไม่ต้องมีพิธีรีตองก็ได้
ค่ะ
เจ้าของวันเกิดไม่อยู่
เจ้าต้องอวยพรทุกคน แทนเขาแล้วล่ะ
ใช่ ถูกแล้ว
ค่ะ ท่านย่า
ขอให้ท่านย่า สุขภาพแข็งแรง
ข้าขอดื่มให้ท่านย่าใหญ่
ข้าดื่มให้ท่านย่ารอง
ข้าดื่มให้ท่านย่าสาม
ข้าดื่มให้ท่านย่าสี่
ข้าดื่มให้ท่านย่าห้า
ตาข้าแล้วใช่มั้ย
1 จอกไม่พอ ข้าขอ 2 จอก
เพื่อเป็นศิริมงคล
รินเหล้า
ท่านย่าเจ็ดเป็นผู้สั่งสอนยุทธเหวินกว่าง สมควร ๆ
ท่านเนี่ยคอแข็งจริง ๆ
กุ้ยอิง
ข้าควรยินดีกับเจ้านะ
ขอบคุณอาหญิงแปดมากค่ะ
ข้าดื่มให้อาหญิงเก้า
ขอให้จงเป่าอายุยืนนาน
ท่านแม่ ข้าขอดื่มให้ท่าน
ขอให้จงเป่า กลับมาโดยเร็ว
พวกเจ้าจะได้อยู่ร่วมกัน
ขอบคุณค่ะท่านแม่ (ท่านย่าหก)
อาซ้อ ข้าดื่มให้ท่าน
ถ้าพี่จงเป่าอยู่ด้วย
มันคงจะดีไม่น้อยเลยนะ
เอ๊ะ พี่เขาไปป้องกันชายแดน 5 ปีแล้ว
ขอให้พี่เขากลับมาได้อยู่ด้วยกัน
ไม่ห่างเหมือนตอนแต่งงานใหม่ ๆ
อาซ้อคงจะดีใจมากเลย
ท่านย่าใหญ่ ขนมวันเกิดมาแล้วค่ะ
ข้าลงมือทำเอง
ทานแล้วจะแข็งแรงมีโชคมีลาภ
ลำบากเจ้าแล้ว
เร็ว ทัดดอกไม้ แล้วก็กินขนมกัน
ครับ ย่าทวด
มากินขนมวันเกิดกันได้แล้ว
เหวินกว่าง
ครับ ครับย่าทวด
เป็นตัวแทนพ่อเจ้า
มอบดอกไม้ไห้ทุก ๆ คนสิ
ได้ครับ
หยางไผฟง นี่ของเจ้า
ขอบคุณค่ะ คุณชาย
"อายุยืน"
ทุกคน ทานกันได้แล้ว
เรียนไท่จวิน
นายกองเจียว กับนายกองเมิ่งกลับมาแล้วครับ
พวกเขากลับมาทำไม
เรามาส่งข่าว แม่ทัพถูกซุ่มโจมตี
เขาถูกเกาทัน ลาโลกไปแล้ว
อาซ้อ อย่าร้องไห้เลย
จงเป่า
วันนี้เป็นวันเกิดของท่าน
ไม่นึกเลย
มันจะเป็นวันตายของท่าน
กุ้ยอิง
คารวะ ฮูหยิน
ท่านแม่
สายเลือด ของตระกูลหยาง
ถึงกาลอวสานแล้ว
ข้าจะขอร้องท่านย่า แก้แค้นให้จงเป่า
กุ้ยอิง
ถ้าทำเช่นนั้น
ท่านย่าต้องตรอมใจ
เพราะยังไง
วันนี้ก็เป็นวันเกิดของจงเป่า
ฮูหยินพูดถูกแล้ว
อาซ้อ ติดดอกไม้ซะเถอะ
กุ้ยอิง
พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่นะ
ท่านแม่
ข้าสัญญา
ผ่านวันนี้ไปค่อยพูด
ต้องอย่างงั้นสิลูก
ท่านแม่
อย่าให้เหวินกว่างรู้นะ
- ท่านอาเจียว ท่านอาเมิ่ง - เหวินกว่าง
ท่านพ่อเป็นยังไงบ้าง
เอ่อ ๆ เขา... / สบายดี
ใช่ ๆ ๆ สบายดี
ท่านแม่
พอข้าโตขึ้น
ข้าจะรบเคียงข้างท่านพ่อ
ใช่มั้ยครับ
จ้ะ
เร็ว ท่านย่าใหญ่อยากคุยกับท่าน
ช้าก่อน
เหวินกว่าง ให้พวกเขาเปลี่ยนชุดก่อน
- เจ้าไปก่อนเถอะ - ครับ
พวกท่านทั้งสอง
- จะพูดอะไรระวังด้วย - ครับ
ไม่ต้องพูดอะไรนะ
ข้าไม่อยากเดือดร้อนเพราะเจ้า
ข้าจะหุบปากไว้
- ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว - ครับ
คารวะท่านย่า
คารวะ ฮูหยินใหญ่
คารวะ ฮูหยิน
เอาล่ะ ลุกขึ้นได้
ขอบคุณไท่จวิน
มู่กุ้ยอิงบอกว่า
พวกท่านมาฉลองวันเกิดจงเป่างั้นเหรอ
- ครับ - ครับ
- มีจดมายมั้ยล่ะ - เอ่อ ไม่มีครับ
ตอนนี้ยามศึกสงคราม พวกเจ้าทิ้งมาได้ยังไง
- หือ ถิงกุ้ย - ครับ
- บอกความจริงมา - ข้า...
ท่านแม่ทัพอยากจะให้เราถามไถ่ทุกข์สุขของไท่จวิน
- ไม่ได้ถามเจ้า - ครับ
- ถิงกุ้ย - ครับ
- พูด - เรียนไท่จวิน
No comments yet. Be the first to leave one.