The Peripheral

ท่องมิติพลิกโลก

กรุงลอนดอน

ไปก่อเรื่องอะไรมาอีกล่ะ แอลิต้า

หมายถึงเรื่องวุ่นที่พี่ลากฉันเข้ามาน่ะเหรอ

ใครจะไปคิดว่าพี่จะไปคบคนอันตรายแบบนี้

ครั้งนึงฉันเคยออกไปหกเดือน โดยไม่ใส่รองเท้า

จำได้ไหม

น่าทึ่งจริงๆ ที่ฝ่าเท้าของคนเรา ทนทานขึ้น ไม่ก็นุ่มลงได้

ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมที่ต้องเผชิญ เช่นเดียวกับจิตวิญญาณของคน

จำได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน รองเท้าของฉันน่ะ

เธอยกมันให้ฉัน

ตอนเจอพี่ครั้งแรก ฉันสาบานไว้

ว่าฉันจะช่วยพี่ถ้าทำได้

เธอช่วยแล้ว

งั้นเหรอ

เธอจะทำอะไร แอลิต้า

ช่วยโลก

โลกของเรามันสายเกินจะช่วยแล้ว นั่นคือสิ่งที่เธอเคยบอก

ฉันไม่ได้พูดว่าโลกของเรา

ลาก่อน วูล์ฟ

แอลิต้า

แอลิต้า

ภูเขาบลูริดจ์ ปี 2032

อรุณสวัสดิ์ค่ะ แม่

หนูเอากาแฟมาให้ ระวังนะคะ มันร้อน

ขอบใจจ้ะ

นี่ค่ะ หนูทำแซนด์วิชไว้ อยู่ในตู้เย็น

ถ้าเบอร์ตันอยากกิน ให้เขาทำเองนะ

เมื่อวานเขากินของแม่ ไม่ต้องแก้ตัวให้เขาเลย

แม่ไม่หิวน่ะ

แม่จะผอมลงเรื่อยๆ แบบนี้ไม่ได้นะ

เดี๋ยวก็ได้เข้าโรงพยาบาลอีกรอบหรอก

เบอร์ตัน

บ้าเอ๊ย

เบอร์ตัน เปิดประตู

เบอร์ตัน

อยากบอกฉันไหมว่าทำไม ยาเม็ดสุดท้ายของแม่ถึงมีแค่สิบมิลลิกรัม

โดดเข้ามาด่วน ฉันปวดฉี่

พี่สลับยางั้นเหรอ

เบอร์ตัน พี่ได้สลับยาของแม่รึเปล่า

พระเจ้า ฟลินน์ เธอคิดว่าฉันจะทำงั้นจริงเหรอ

แม่มียาขนาดสิบมิลลิกรัม

และก็มีแค่นั้นด้วย

หมายความว่า พี่ไม่ได้แค่สลับยาของแม่ แต่ขโมย

ฉันต้องการเงินสด เดี๋ยวนี้

- เท่าไหร่ - พี่มีเท่าไหร่ล่ะ

เลเวลถัดไปได้หนึ่งพัน ซึ่งเธอช่วยฉันได้นะ

- นั่นซื้อยาได้แค่เม็ดเดียว - ก็ได้วันนึงไม่ใช่รึไง

คืนนี้ฉันมีงานใหญ่มา เพราะงั้นเราจะได้ยาที่เหลือพรุ่งนี้

ก็ได้ บอกข้อมูลมา

เชื่อมต่อเฮดเซ็ต

พวกนาซีอยู่ในบ้าน เราอยู่ในโรงนา

ใครคือ "เรา"

ฉันกับรีซ แล้วก็ไอ้หนุ่มจากแคลิฟอร์เนีย

เขาจ้างเราให้ช่วยพาเขาผ่านเลเวล 20

เอาแต่พูดว่า "ชิล" โคตรน่ารำคาญเลย

รีซสวมหมวกเบเร่ต์

เร็วๆ นะ ฉันสายมากแล้ว

กำลังกลับสู่เกม: อีซี่ ไอซ์

อีซี่ ไอซ์ รีซ106 - ทอม217

พวกนายนี่ไม่มี...

จิตสำนึกเลยเหรอ

อย่างน้อยก็ปล่อยพวกแกะออกไปก่อนสิ

ฉันชอบหมวกเบเร่ต์ของพี่นะรีซ ดูดีมีระดับ

ฟลินน์เหรอ

เบอร์ตันอยู่ไหน

ออกไปเติมแป้ง

- เรากำลังหาอะไรอยู่ - น่าจะเป็นแผนที่

พวกพี่หาเจอรึยัง

เธอจะทำอะไร

เปิดประตูนั่นซิ

กลับมาแล้ว

ขออีกแป๊บ

เดินหน้าต่อ

ใจเย็น พวก

- รู้ไหมทำไมพวกพี่หาแผนที่ไม่เจอ - ทำไม

มันยังมาไม่ถึงไง

โอนเงินมาที่โทรศัพท์ฉันด้วย

ด้วยความยินดี

รีซ

เกิดบ้าอะไรขึ้น

ฟลินน์มาเล่นไง

ตู้กดเงิน - เฮฟตี้ เงินสดตลอด 24 ชั่วโมง

ถอน

จริงไหมว่าถอนเงินทุกครั้ง จะแจ้งเตือนไปที่กระทรวงมาตุภูมิ

ก็สมเหตุสมผลนะ

เดี๋ยวนี้คนใช้เงินสด ทำเรื่องผิดกฎหมายเท่านั้น

นายถามล่อเป้าอะไรรึเปล่า ทอมมี่

แม่เธอเป็นยังไงบ้าง

เธอโอเค

ขอบคุณที่ถาม

นายมาทำอะไรที่นี่

เมคอนกับเอ็ดเวิร์ดทำผิดกฎหมายแล้วเหรอ

ตอนนี้ยัง แต่คงอีกไม่นาน

ฉันแค่แวะมาสั่งของที่ร้านให้ดีดี้น่ะ

สั่งทำตุ๊กตาบนเค้กงานแต่งของเรา

ฉันว่าฉันก็น่าจะไปช่วยพวกเขาหน่อย

พวกเขาคงเละเทะแน่ถ้าไม่มีผู้ใหญ่คอยดู

บิลลี่ แอนรอเธออยู่ พร้อมขนมอบอร่อยๆ

- เตือนเผื่อไว้น่ะ - ขอบคุณ

แล้วเจอกัน ทอมมี่

เธอไม่ได้พูดอะไรใช่ไหม

- จะให้พูดอะไรล่ะ - ก็ลองพูดว่า...

ฟอเรเวอร์ แฟ็บ สิ่งพิมพ์สามมิติ

"แค่ลองนึกภาพน่ะว่า การเป็นคุณมันเป็นยังไง"

"ยืนอยู่ตรงนั้น"

จากนั้นเธอก็พูด "แต่ฉันทำไม่ได้ นายหล่อเหลาเกินไป

"มันเหมือนพยายาม นึกภาพฉันอยู่ในร่างของสิงโต"

บิลลี่ สิงโตเนี่ยนะ

ก็เลือกสัตว์มาสักตัวนึง

จากนั้นบรรยากาศเริ่มร้อนแรง

"คุณให้ค่าเวลาของตัวเองไหม"

เขาพูด "แน่นอน" เพราะเขาจะพูดอะไรได้อีกล่ะ

แล้วเธอก็พูดต่อ "แล้วจะเสียเวลาอันมีค่า กับการพูดไปทำไม..."

นี่ ฟลินน์ ของที่ทอมมี่สั่งได้แล้ว

"ในเมื่อเราทำอะไรที่เสียเหงื่อได้..."

รู้ไหมทำไมพวกเขาถึงสั่ง เจ้าบ่าวสองกับเจ้าสาวหนึ่ง

"หวัดดี บิลลี่ แอน ขอกินขนมหน่อยได้ไหม"

เพราะนายอ่านแบบฟอร์มผิดรึเปล่า

เวร

เรียบร้อยแล้ว

"ดีใจที่ได้เจอนะ ขอบคุณสำหรับขนม"

ต้องขอบอกเลย

ทักษะกับบุคลิกของเธอมันสูญเปล่ามาก เมื่อมาอยู่ในที่โง่เง่าแบบนี้

เครื่องพิมพ์ที่ 15 ติดขัด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอ เลือกงานที่ทำเงินได้มากกว่านี้

โดยใช้ปลายนิ้วของเธอ

เบอร์ตันทำเงินเท่าไหร่ จากการไปลุยด่านให้พวกคนรวย

มากกว่าที่เขาสมควรได้

เธอหาได้มากกว่านั้นอีก ถ้าใช้อวตารของเขา

และพวกเขาไม่รู้ว่าเป็นผู้หญิง

ฉันเลิกแล้วไง บิลลี่ แอน ฉันบอกเธอแล้ว

ใช่ เธอบอกแล้วแต่ไม่ได้บอกว่าทำไม

ซึ่งนั่นเป็นส่วนสำคัญที่สุดนะ

มันไม่ใช่ของจริง

ชอบหรือไม่ก็ตาม นี่เป็นโลกเดียวที่ฉันมี

เอาละ

ถ้าอย่างนั้น ก่อนที่ฉันจะไปทำให้โลกสะอาดขึ้น

ฉันมีเรื่องสุดท้ายอยากจะบอก

ถ้ามีใครมาทำตาหวานใส่ฉัน

ในช่วงที่ฉันใกล้จะแต่งงานกับแจ๊สเปอร์

ฉันคงต้องอยากรู้แน่ๆ

เพราะ อย่างที่เธอบอกไว้ ชีวิตมันผ่านไปไว

จะมัวเสียเวลาเขินอายอยู่ทำไม

นั่นมันมากกว่าแค่เรื่องเดียวเยอะเลย

ขอให้เป็นวันที่ดีนะ ที่รัก

อาจจะลองทำอะไรบ้าๆ ให้เราภูมิใจ

- บาย บิลลี่ แอน - บาย ว่าไง สาวๆ

คลีนส์

เวรเอ๊ย

มีอะไร

เบอร์ตันบอกให้เอานี่กลับบ้าน

มันคืออะไร

เป็นสิ่งที่เจ๋งที่สุดที่เราเคยพิมพ์มา

- แล้วเขาจ่ายเท่าไหร่ - เขาไม่ได้จ่าย

บริษัทที่ชื่อ มีลาโกรส โคลไดรอน เป็นคนจ่าย

ครอบคลุมค่าใช้จ่ายของเรา สำหรับเดือนนี้ด้วย

แล้วมันทำอะไรได้

เหมือนจะเป็น เครื่องควบคุมบังคับระยะไกล

ก็ เท่าที่เดาเอานะ

ครึ่งนึงของส่วนประกอบยังไม่มีสิทธิบัตร เท่าที่บอกได้นะ

เหมือนของทหารรับจ้าง ฉันว่า

- มันมาจากไหนนะ - มีลาโกรส โคลไดรอน

เป็นบริษัทจากโคลัมเบีย เราไปสืบดูแล้ว

- บริษัทแบบไหน - แบบที่จดทะเบียนที่กรุงโบโกตา

นั่นคือทั้งหมดที่พวกเขายอมบอก ขอบคุณนะ ไอ้เวร

นี่เบอร์ตันทำงานให้แก๊งรึเปล่า

หุบปาก

นี่นายสองคนแน่ใจนะว่าเขาไม่ใช่คนจ่าย

- ค่าของพวกนี้ - ไม่เลยสักนิด

แต่เธอต้องสแกนมันนะ

เดี๋ยวนะ ถามจริง

ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว ลูกค้าขอหลักประกันทุกขั้นตอน

อยากพูดเรื่องยาของแม่หน่อยไหม

เอาเลย รู้นะว่าอยาก

อยากอะไร

อยากถามว่านี่คืออะไร

คิดว่าครั้งล่าสุดที่ใช้มุกนี้ได้ผล ฉันอายุเท่าไหร่

เอาของเล่นมาล่อฉันเนี่ย

แล้วเธอจะแปลกใจ เวลามันได้ผล เธอไม่รู้ตัวหรอก

เพราะงั้นฉันถึงใช้มันไง

หน้าตาแปลกนะ

พวกแง่งเงินนี่มีไว้ทำอะไร

ไม่มีหน้าจอด้วย

เครื่องวีอาร์ล้ำสมัยน่ะ ฟลินน์

พวกนั้นต้องการให้ฉันทดสอบมัน แถมให้เงินดีเสียด้วย

เราใช้ได้อีกเป็นเดือนๆ

ทำไมต้องเป็นพี่

ฉันเป็นหนึ่งในนักลุยด่านไม่กี่คน ที่เคยไปถึงด่านที่ 100 ใน ฮัลซีออน

พี่ไม่เคยผ่านด่านที่ 83 ด่านถ้ำไฟ

ก็จริงอยู่ แต่มีคนผ่านได้ โดยใช้อวตารของฉัน เล่นเป็นอีซี่ ไอซ์

และหล่อนก็เล่นไปได้จนถึงด่านที่ 107

ไม่เอา เบอร์ตัน

ฉันไม่มีเวลา ต้องไปเตรียมข้าวเย็นแล้ว

นี่เป็นวิธีเดียวที่จะจ่ายค่ายาของแม่ได้

เธอก็รู้ว่าฉันภูมิใจในตัวเธอ ว่าเธอเก่งเรื่องนี้ขนาดไหน

หุบปากเหอะ พี่นี่มันปลิ้นปล้อน

พี่ทนความปลิ้นปล้อน ของตัวเองได้ยังไงเนี่ย

ฉันรู้ แต่ฉันพูดจริง

ฉันภูมิใจในตัวเธอ