Les Culottes rouges

Από τον Μάιο έως τον Ιούνιο του 1940, οι Γερμανοί αιχμαλώτισαν 1,5 εκατομμύριο αιχμαλώτους πολέμου.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν σε διάφορα στρατόπεδα σκορπισμένα σε όλη τη Γερμανία.

Αυτά τα στρατόπεδα ήταν, στην πραγματικότητα, κέντρα διαλογής,

από όπου οι αιχμάλωτοι πολέμου στέλνονταν σε αποσπάσματα εργασίας.

Μόνο οι κρατούμενοι που είχαν καταφέρει να γίνουν μόνιμο προσωπικό ζούσαν στα στρατόπεδα:

αρχηγοί θαλάμων, ράφτες, τσαγκάρηδες,

μάγειροι, λογιστές, ιατρικό προσωπικό, ταχυδρόμοι και τα λοιπά.

Σε αντίθεση με αυτή την προνομιούχα κατηγορία,

υπήρχαν εκείνοι που ποτέ δεν συμβιβάστηκαν με την αιχμαλωσία και προσπαθούσαν επανειλημμένα να δραπετεύσουν.

Ενώ περίμεναν τη δίκη, που θα τους έστελνε σε σωφρονιστικά στρατόπεδα ή στη φυλακή,

αυτοί οι συνηθισμένοι δραπέτες κλειδώνονταν σε έναν στρατώνα

περικυκλωμένος από συρματοπλέγματα, φρουρούμενος μέρα και νύχτα από ένοπλους σκοπούς.

Σε ορισμένα στρατόπεδα συγκέντρωσης, για να τους ξεχωρίζουν από τους άλλους και να τους παρακολουθούν πιο εύκολα,

οι Γερμανοί τους ανάγκασαν να φοράνε κόκκινα παντελόνια.

Ήταν οι «σκληροί» του στρατοπέδου, γνωστοί ως οι «κόκκινες βράκες ιππασίας».

Όλοι τους σκέφτονταν μόνο ένα πράγμα, πάντα το ίδιο πράγμα:

να δραπετεύσουν ξανά. Έγινε εμμονή, το μόνο τους ενδιαφέρον.

Ο Σμιτ ήταν ο αρχηγός των «κόκκινων βρακών ιππασίας».

Ο Σμιτ, που είχε δραπετεύσει πολλές φορές και μιλούσε γερμανικά, κρατήθηκε ως αρχηγός θαλάμου.

Έβρισκε πλεονεκτήματα σε αυτό.

Και παρόλο που ο ίδιος δεν το έσκαγε πια, βοηθούσε τους άλλους να δραπετεύσουν.

Πουλούσε ιδέες απόδρασης σε όσους δεν είχαν φαντασία αλλά είχαν τα χρήματα να πληρώσουν.

Με μια αγελάδα μέχρι τα σύνορα; Δεν το πιστεύω.

Κάνεις λάθος. Ο Φερνάν το πίστεψε και τα κατάφερε.

- Δώσε μου τον χάρτη. - Ορίστε.

Προσοχή, Γερμανοί!

Σήκω!

- Με τίποτα, το έκανες επίτηδες;! - Εσύ και τα ηλίθια σχέδιά σου.

Ηλίθιοι! Είναι ήδη η πέμπτη φορά που ο σύντροφός σας προσπαθεί να δραπετεύσει!

Κρύψε τα παπούτσια μου.

Είναι όλα μάταια! Θα σε πιάσουν έτσι κι αλλιώς.

Είναι πολύ μεγάλα!

Δεν πρόκειται να τα φορέσω αυτά! Τι νομίζω ότι είμαι, γαμώτο!

Τι σαβούρα...

Πάρε, καθίκι. 300 μάρκα χαμένα!

Λοιπόν; Τι σου συνέβη αυτή τη φορά;

Και τι σε νοιάζει εσένα;

Γιατί με κοιτάτε όλοι έτσι;

- Λουί, τα παπούτσια μου. - Τα παπούτσια σου; Ποια παπούτσια;

- Το είπα! - Μην θυμώνεις!

Να τα. Tra-la-la...

Δεν έχεις τίποτα να φας; Πεινάω.

Τότε κάνε ό,τι έκανε ο Τσάρλι Τσάπλιν: φάε το δέρμα του παπουτσιού σου.

Δεν είσαι ακόμα στη λίστα φαγητού.

Γαμώτο, δεν έχω φάει από χθες το βράδυ.

Τι κάνεις εδώ;

Δεν το βλέπεις; Διαβάζω.

Πήγαινε να διαβάσεις αλλού.

Υπέροχα! Γυρνάς για ένα δευτερόλεπτο και η θέση σου χάθηκε!

Και πότε αγόρασες αυτή τη θέση;

Είσαι τρελός; - Η θέση σου είναι στο τέλος.

Δραπέτευσε 5 φορές όπως εγώ και θα πάρεις τη δική σου θέση. Όχι πριν!

Άσ' το! Αυτό ήταν το κρεβάτι του.

Πες μου, Αντουάν, θα αρχίσεις πάλι να μας ενοχλείς;

Δειλοί.

Είναι ντροπή να αφήνεις νηστικό έναν άντρα που δραπετεύει για 5η φορά.

Τι, ούτε καπνό;

Με έπιασαν 3 χλμ. Από τα σύνορα.

Σιγά. Τουλάχιστον είδα τη Γαλλία!

- Jawohl! - Ηρέμησε, εγώ είμαι.

Αυτή την ώρα; Δεν μπορείς να κοιμηθείς; - Δεν μπορώ να αποκοιμηθώ.

- Άκου, πρέπει να σου μιλήσω. - Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να με ξυπνήσεις!

Πόσα χρόνια παίρνεις για να κοιμηθείς με μια Γερμανίδα;

Δεν το έκανες, έτσι; - Πόσο;!

10 χρόνια φυλακή.

Και αν ο άντρας της είναι στο ρωσικό μέτωπο; - Αυτό δεν θα βοηθήσει την υπόθεσή σου.

Κι αν είναι αξιωματικός; - Εξαρτάται από τον βαθμό του.

Αλλά τουλάχιστον, διπλή ποινή.

- Είμαι κάτι άλλο. - Μόνο σε αυτό σκέφτεσαι;

Το να σε πιάσουν δύο φορές εξαιτίας μιας γυναίκας είναι χαζό!

Α, σ' αυτό έχεις δίκιο. Αν δεν ήμουν τόσο ηλίθιος, θα είχα πάει με τον ντε Γκωλ εδώ και πολύ καιρό.

Λοιπόν, σκέφτηκες εμένα;

Άκου, δεν είσαι Κορσικανός;

Όχι, είμαι από το Βαλουά. Αλλά ο πατέρας μου είναι από τη Γένοβα. Γιατί;

Ο γιατρός, ο επικεφαλής του αναρρωτηρίου, είναι από τη Μπαστιά.

Και λοιπόν;

Με το τελευταίο κονβόι, έστειλε τον Μουτσέλι σπίτι ως βαριά άρρωστο.

Και στο αναρρωτήριο δέχονται μόνο Κορσικανούς.

- Σμιτ, είσαι σωτήρας! - Μην ενθουσιάζεσαι, δεν είναι δωρεάν.

Εντάξει. Πόσο;

2 κιλά σοκολάτας και 25 αμερικανικά τσιγάρα.

Πρέπει να λαδώσουμε τους Γερμανούς.

Συν το μερίδιό σου.

Η μόνη μου ανταμοιβή είναι να μη χρειαστεί να ξαναδώ ποτέ τη φάτσα σου!

- Levec!, Παρών! - Παραταχθείτε!

- Brochard!, Παρών! - Παραταχθείτε!

- Crococ!, Παρών! - Schnell! Schnell!

- Rocan! - Παρών!

- Dimitri!, Παρών! - Παραταχθείτε!

Rossi!

Rossi!

Rossi!

Τη νύχτα δεν είμαι υπεύθυνος γι' αυτούς. Κοιμάμαι...

Σμιτ! Σμιτ, κοίτα!

Α, ο καθίκης! Έκοψε το συρματόπλεγμα!

Αντουάν! Βιάσου!

Σμιτ! Έλα εδώ! Πρέπει να είσαι παρών κατά την έρευνα!

Αν δεν βρούμε τον δραπέτη,

θα στείλω 10 «κόκκινες βράκες ιππασίας» στη φυλακή!

Γαμώτο, τα παπούτσια του Αντουάν! Αντίο, 5 roll-ups!

10 μέρες δουλειάς στο λατομείο. 10 μέρες χωρίς φως.

- Aole? - Παρών!

- Zerandu? - Παρών!

- Joani? - Παρών!

- Rothar? - Παρών!

- Rodier? - Παρών!

- Cordi? - Εδώ!

- Balducci? - Παρών!

- Santa-Maria? - Παρών!

- Laurent? - Παρών!

- Beredon? - Παρών!

- Garpone? - Εδώ!

- Forlani? - Εδώ!

Ιταλός; - Όχι.

Όχι Ιταλός.

Όλοι Γάλλοι.

- Κορσικανοί. - Κορσικανοί;

Τι είναι ένας « Κορσικανός »;

Ένας Κορσικανός. Ναπολέων!

Α, ναι... Ναπολέων.

Είσαι Κορσικανός; - Ν-αι.

Ρόσι, επίσης Κορσικανός; - Ναι.

Όλοι οι Κορσικανοί, γρήγορα στη δουλειά!

13, 14, 15, 16, 17...

18, 19, 20, 21, 22!

22 άντρες! Μπροστά!

Ο Αντουάν Ρόσι στην εκκλησία! Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις!

Η Γαλλία αξίζει μια λειτουργία!

Όχι με τα « κόκκινα παντελόνια »!

Η πόρτα δεξιά!

Κάτω από τη σκηνή.

Πάλι έπιες το κρασί της εκκλησίας, ατακτούλη;

Πατέρα!

Όχι, εσύ!

- Σημείωσα το επίπεδο. - Αυτό είναι πιο κάτω από σένα!

Έλα!

Ω, Μαρία, ω καλή μητέρα!

Κράτα την πίστη των περασμένων ημερών στις γαλλικές καρδιές!

Άκου από τον ουρανό την κραυγή της πατρίδας μας:

Καθολικοί και Γάλλοι-για πάντα!

Άκου από τον ουρανό την κραυγή της πατρίδας μας:

Καθολικοί και Γάλλοι-για πάντα!

13, 14, 15, 16, 17...

18, 19, 20, 21, 22.

- Όλα καλά. - Ευχαριστώ.

Καμιά σχέση με το κρασί της εκκλησίας στο σπίτι!

Γαμώτο!

Γιατί φωνάζουν τόσο σήμερα; - Ίσως τους έφαγαν ξύλο στη Ρωσία.

Ένας από τους « κόκκινους παντελόνια » δραπέτευσε χτες βράδυ.

Σοβαρά; - Θα έπρεπε να πάρει 20 χρόνια φυλακή.

Λένε πως κοιμήθηκε με τη γυναίκα ενός στρατηγού αρμάτων μάχης.

Σοβαρά; - Ποια;

Αυτός που πολέμησε στη Γαλλία. Δεν θυμάμαι το όνομά του.

Όχι πολύ γνωστός... Πώς τον λένε;

Υπάρχουν στ’ αλήθεια μερικοί νευρικοί!

Νευρικοί; Εγώ το λέω βλακεία.

Τι νόημα έχει να το σκάσεις; Πάντα σε πιάνουν έτσι κι αλλιώς.

Μόνο χειρότερα τα κάνει για όλους.

Ακόμη και στην πρώτη λειτουργία διέκοψαν την προσκομιδή για να ψάξουν τους στρατώνες.

Τι πρέπει να σημαίνει αυτό; Η λειτουργία σημαίνει ανεκτικότητα!

Άλλωστε, είμαστε αιχμάλωτοι πολέμου. Χάσαμε τον πόλεμο,

ας μην το ξεχνάμε!

Αν συνεχίσουμε να προκαλούμε έτσι τους Γερμανούς,

δεν θα υπάρχει ούτε λειτουργία ούτε θέατρο.

Θα δουλεύουμε όπως όλοι οι άλλοι.

Δεν θα μου άρεσε αυτό.

« Κόκκινα παντελόνια ».

Δεν λέω πως δεν υπάρχουν καλοί άνθρωποι ανάμεσά τους,

αλλά υπάρχουν και ταραχοποιοί! Αυτό είναι βέβαιο.

Τι είναι αυτό; - Ο αναπτήρας μου.

Π... π... Τι κάνεις εδώ;

- Κρύβομαι. - Εσύ...

Είσαι ένας από τα « κόκκινα παντελόνια »; - Ναι.

Δ-ε μπορείς να μείνεις εδώ.

Γιατί; - Μπορεί να σε πιάσουν.

Είναι πολύ επικίνδυνο εδώ! Μπαίνει και βγαίνει κόσμος διαρκώς!

Ξέρεις κανένα πιο ήσυχο μέρος; - Είμαι σίγουρος πως υπάρχουν μέρη.

Και πού;

Θα έπρεπε να το σκεφτώ. Δεν μου έρχεται ένα έτσι αμέσως.

Εντάξει, όταν βρεις, πες μου.

Στο μεταξύ, έχω τεράστια όρεξη.

Σε πειράζει;

Υπέροχα!

Τι στέκεσαι εκεί;

Έχεις όρεξη πράγματι!

Δεν έχω φάει ξινολάχανο εδώ και 3 χρόνια!

Στην υγειά σου!

Δεν μπορείς να μείνεις εδώ, είναι απερίσκεπτο!

- Η θεατρική ομάδα θα είναι εδώ σε λίγο. - Και λοιπόν;

Δεν θα με καρφώσουν, έτσι δεν είναι;

Όχι, βέβαια όχι.

Αλλά ο Sonderführer παρακολουθεί τις πρόβες κάθε μέρα.

Δεν μπαίνει σε αυτή την τρύπα, έτσι; - Μερικές φορές μπαίνει!

- Χώνει τη μύτη του παντού. - Τι θέλεις από μένα;

Αλλά σκέψου, αν σε βρουν εδώ,

όλοι θα νομίσουν πως σε έκρυψα εγώ εδώ.

Σωστά, όπως φαίνεται δεν σε ευνοεί.

Λοιπόν, θα πω σε όλους πως ήρθες εδώ μόνος σου.

Χωρίς να με ρωτήσεις. Η αλήθεια, εν ολίγοις.

Ναι, λες και θα σε πιστέψουν!